12 Νοεμβρίου 2015

Μια μέρα δύσκολη

Κάποιες μέρες είναι πολύ δύσκολο απλώς να σηκωθείς από το κρεβάτι και να ξεκινήσεις την μέρα σου. Μπορεί να έχεις κοιμηθεί και 10 ώρες  αλλά νιώθεις εξαντλημένος.

Κάποιες δύσκολες μέρες με τα προβλήματα να στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο μέσα στο μυαλό μου και ψάχνεις απλώς την βαλβίδα διαφυγής γιατί η έκρηξη είναι πολύ κοντά.

Νιώθεις ότι απλά "πέφτεις" με το άγχος και τα νεύρα να περισσεύουν.Δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτα και απλώς κινείσαι μηχανικά.Το παιδί να ζητάει τα πιο απλά ή να σου μιλάει και να σε ενοχλεί, δεν βρίσκεις παρκάρισμα και τρελαίνεσαι , στην δουλειά επίσης τρελαίνεσαι, και ήρθαν και οι λογαριασμοί και περιμένεις το τέλος του μήνα για να πληρωθείς. Δεν παλεύεται , αυτή η καθημερινότητα σε τσακίζει. Και νιώθεις ότι ζεις σε λάθος χώρα.

Και όμως κατάφερες να ξεκινήσεις την μέρα , ίσως βέβαια με την χειρότερη διάθεση  και με τις χειρότερες προϋποθέσεις αλλά ξεκίνησες. Βαθιά αναπνοή και προχωράμε.

Θα είναι μεγάλη αυτή η μέρα αλλά που θα πάει κάποια στιγμή θα τελειώσει..

Αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα . Να είστε σίγουροι γι' αυτό.

Κάθε καινούρια μέρα είναι μια νέα πρόκληση.