19 Φεβρουαρίου 2015

Μια αγορομάνα εκπαιδεύεται # 3- Οιδιπόδεια


Inventive mommy
Κλείνουμε 4 χρόνια τρελού έρωτα.

Πριν από 4 χρόνια ήρθε λίγο πριν την ώρα του , βιαστικός, βιαστικός, στην ζωή μου για να μου αλλάξει όλο τον κόσμο μου.Για να νιώσω την μητρότητα. Αυτό το απίστευτο συναίσθημα που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο, που απλώς σε κατακλύζει.
Στην αρχή για να πω την αλήθεια και για 3-4 μήνες δεν  μπορούσα να το νιώσω. 'Οταν με ρωτούσαν πως νιώθω που έγινα μάνα, εγώ το μόνο που αισθανόμουν ήταν σαν αγελάδα που συνεχώς θηλάζει και τίποτα άλλο.

Όταν όμως πέρασε λίγο ο χρόνος , χωρίς να καταλαβαίνω άρχισα να ζω το απόλυτο συναίσθημα για το τζιτζίκι μου.Είχε ξεκινήσει η υπέρτατη αγάπη. Αυτή η αγάπη και ο έρωτας για έναν άντρα , για το αντράκι μου.
Τώρα το τζιτζίκι μου μεγάλωσε  μου χαρίζει αγκαλιές και  φιλιά και εκείνα τα συνεχόμενα

" μαμάκα σε αγαπώ" και  " είσαι η καλύτερη μαμάκα του κόσμου" .

Όταν βέβαια τα ακούς αυτά και ειδικά από ένα αντράκι λιώνεις.

Δεν λένε ότι υπάρχει οιδιπόδειο ανάμεσα με γιο και μάνα;

Ε λοιπόν το επιβεβαιώνω!!!

Δεν μπορώ να το πω αλλιώς, για τέτοια αγάπη μιλάμε.Είναι και θα είναι για πάντα ο άντρας της ζωή μου ( καλά θα κάνω και λίγο χώρο και για κανέναν άλλον να μην τα παραλέω)

Το νου μας όμως αγορομάνες - το λέω βέβαια ποιο πολύ για να το ακούσω εγώ.
Όλους τους άντρες - που εμείς λέμε ότι είναι έτσι ή αλλιώς και πολλές φορές όχι με πολύ κολακευτικά λόγια - μια γυναίκα τον έχει μεγαλώσει.

Χρόνια σου πολλά λοιπόν αντράκι μου.




12 Φεβρουαρίου 2015

Βαλεντινιάσματα


Άντε και ήρθε και του Αγίου Βαλεντίνου και έχουμε τρελαθεί με καρδούλες , με τρελά εσώρουχα, με γλυκά, με λουλούδια και πάσης φύσεως δώρα σε χρώμα κόκκινο και ρομαντικά τραγούδια και ευκαιρία να βγούμε έξω για να γλεντήσουμε τον έρωτα. Γιατί έτσι είθισται να είναι ο έρωτας και η αγάπη σε χρώμα κόκκινο και πρέπει να τον γιορτάζουμε στις 14 Φεβρουαρίου. 
Inventive mommy

Άντε να παραβλέψω όλον αυτόν το χαμό και τα τρελά και πονηρά χαμογελάκια και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά. Εντάξει εμπορευματοποιήσαμε τον έρωτα και την αγάπη , τις σχέσεις και για κάποιους καλά κάναμε και για κάποιους άλλους όχι.
Εγώ τώρα και όλοι οι μονογονείς πως στο καλό να την γιορτάσουμε αυτή τη μέρα; Να γιορτάσουμε τον έρωτα που έχουμε  για τα παιδιά μας ή τον έρωτα που προσδοκούμε να έχουμε ή τους έρωτες  που χάθηκαν; Να κάνω μήπως κάποιο δώρο στον εαυτό μου έτσι για να μου φύγει που λένε το μεράκι και να κάνω και την ανήξερη όταν το παραλάβω; Ή μήπως να βγω του Αγίου Βαλεντίνου και να βλέπω όλα τα ερωτευμένα ζευγαράκια σε ρομαντικά εσταντέ; Καλά ειδικά το τελευταίο , το να βγω , το αφήνουμε γιατί εμπίπτει την σφαίρα της φαντασίας ,δεν έχω που να αφήσω το παιδί!
Για να πω την αλήθεια αν και το έπαιζα που λένε “ σκληρό αντράκι” και έλεγα ότι είναι χαζομάρες αυτή η γιορτή και έχεις όλον τον χρόνο να γιορτάζεις τον έρωτα και άλλα τέτοια πάντα ήθελα καταβάθος να μου κάνουν ένα δώρο αυτή την μέρα ή να με θυμηθούνε. Γυναίκα είμαι τι να κάνω το θέλω!
Και τώρα που δεν είμαι “ σκληρό αντράκι” τι έχω να περιμένω από αυτή την μέρα; Βασικά επειδή τελευταία είμαι με αρκετή θετική ψυχολογία ελπίζω ότι ίσως ο Άγιος Βαλεντίνος κάνει καμιά παρασπονδία και κοιτάξει λίγο πιο πέρα και προς την δικιά μου την μεριά. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να ξημερώσει αυτή την μέρα . Γιατί και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία που λένε.
Λέτε να γίνει κανένα θαύμα;
Διαφορετικά με  βλέπω να πλακώνομαι σε σοκολατάκια που θα μου έχω κάνει δώρο σε σχήμα καρδιάς για να ξορκίσω το κακό. 


5 Φεβρουαρίου 2015

Πόσο κοστίζει ένα όνειρο;

Όνειρα,αναγκαία για την ζωή μας.
Κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει αναγκαίο κακό για την ζωή μας.
Αντικρουόμενες απόψεις ανάλογα και τι στάση ζωής έχεις.

Όνειρα πουλιά μου ταξιδιάρικα λοιπόν.
Από μόνη της η λέξη όνειρα έχει κάτι το θετικό, κάτι καλό που θα θέλαμε να γίνει, κάτι όμορφο που περιμένουμε.


Inventive mommy

Αναγκαία για να κοιτάμε μπροστά , να πορευόμαστε,να νιώθουμε όμορφα και καλά με τον εαυτό μας και την ζωή μας όταν όλα είναι μαύρα και άραχνα. Και κάπου εκεί στο βάθος αρχίζουμε και τα πιστεύουμε. Ότι μπορεί να γίνουν και πραγματικότητα. Γιατί πολλές φορές είναι και ουτοπικά.

Αλλά μια ουτοπία την οποία την έχουμε δημιουργήσει εμείς για εμάς . Έξω από κάθε λογική,χωρίς να μετράμε συνέπειες και απλώς να παρασυρόμαστε με την φαντασία μας.

Και όμως υπάρχουν κάποιες στιγμές στην ζωή μας που κάποιο ή κάποια όνειρα να πραγματοποιούνται ή να νομίζουμε ότι αγγίζουν την πραγματικότητα.Το ευτυχές είναι να γίνει πραγματικότητα ένα όνειρο.Το άσχημο σενάριο είναι να αποδειχτεί ότι το όνειρο δεν άξιζε ή κάπως αλλιώς το είχαμε στο μυαλό μας και δεν μας βγαίνει ακριβώς ή απλώς η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική από αυτό που φανταστήκαμε και ονειρευτήκαμε. Εμείς οι μονογονείς το ξέρουμε άλλωστε αυτό πολύ καλά.

Και τότε τι γίνεται;
Απλώς προσγειωνόμαστε απότομα πολλές φορές πριν καταλάβουμε καλά καλά τι γίνεται.
Αυτή η ανώμαλη προσγείωση είναι που μας πληγώνει , που μας τσακίζει , που μπορεί να μας κάνει να γίνουμε πολύ σκληροί με τον εαυτό μας ή να μας παρασύρει σε απογοήτευση ή ακόμα παραπέρα.

Και προσπαθείς πάλι να σηκωθείς, να σταθείς στα πόδια σου, να συνεχίσεις την ζωή και να ονειρευτείς και πάλι. Το έχεις ανάγκη. Αλλά......

Αυτό το αλλά σου βάζει χειρόφρενο. Πονάει πολύ να βλέπεις τα όνειρα σου να γκρεμίζονται και να τσακίζονται.Είναι δύσκολο να ξαναχτίσεις όνειρα γιατί φοβάσαι. Και φοβάσαι από τον πόνο που μπορούν να σου δημιουργήσουν και πάλι. Και δεν θέλεις , δεν μπορείς να το ξαναβιώσεις.
Αξίζει όμως να μην προχωρήσεις , να μην προσπαθήσεις να ζεις , να μην κάνεις όνειρα; Γιατί χωρίς τα όνειρα δυστυχώς δεν ζούμε.

Τελικά όμως πόσο κοστίζει ένα όνειρο; Και πόσο κοστίζει το να μην ονειρευτείς;