30 Ιανουαρίου 2015

Κλείνοντας παλιούς κύκλους ή δεύτερες ευκαιρίες;


Inventive mommy


Σκέφτεσαι την ζωή σου , τις επιλογές σου , τα πως και τα γιατί και ξαφνικά από το πουθενά βλέπεις ότι η μοίρα μάλλον σου παίζει ένα περίεργο παιχνίδι. Πρόσωπα του παρελθόντος επανεμφανίζονται στην ζωή σου λες και πρέπει να κλείσεις κάποιο κύκλο , εκκρεμότητες που έχω μαζί τους .

Κύκλοι λοιπόν που πρέπει να κλείσουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όπως φαίνεται.
Το τελευταίο διάστημα άνθρωποι που ήρθαν στην ζωή μου πριν πολλά πολλά χρόνια επανεμφανίζονται.Γιατί άραγε,τι σημαίνει; Ή μήπως το μυαλό μου παίζει παιχνίδια;

Άνθρωποι που είχα να δω για χρόνια και απλώς κάποτε οι δρόμοι μας είχαν συναντηθεί - γνωριμίες που τότε δεν είχαν παίξει κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στην ζωή μου - επανέρχονται και επιζητούν την προσοχή μου και όχι μόνο. Παίζουν πλέον σημαντικό ρόλο στην ζωή μου.

Κάποιοι κύκλοι έχουν κάνει την διαδρομή τους όπως φαίνεται  και έχουν κλείσει ήδη. Κάποιοι άλλοι μόλις άνοιξαν και αναρωτιέσαι αν και αυτοί είναι για να κάνουν τον κύκλο τους και να κλείσουν ή είναι κύκλοι που μένουν.Κύκλοι που άλλοτε κινούνται αργά και άλλοτε πιο γρήγορα. Κύκλοι που μπλέκονται μεταξύ τους ή λειτουργούν ανεξάρτητα.

Είναι λίγο τρομακτικό αν το καλοσκεφτείς γιατί τα τελευταία  χρόνια γίνεται αυτό το πράγμα. Να αρχίζω να πιστεύω στο κάρμα και σε αυτά που λένε ότι πρέπει να κλείσω όλες τις εκκρεμότητες που έχω για να προχωρήσω σε νέα ζωή ή καλύτερα σε ένα νέο επίπεδο;
Πεπρωμένο ή απλώς τύχη;

Τρομακτικό στην αρχή όταν το αντιλήφθηκα αλλά  αρχίζω και συνηθίζω στην ιδέα ότι πράγματα τα οποία δεν γνώρισα,δεν έζησα, μου δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να τα κάνω με αυτούς τους ανθρώπους ή για αυτούς τους ανθρώπους. 'Εχει  ενδιαφέρον γιατί κοιτώντας πίσω στην αρχή της τότε γνωριμίας βλέπεις ότι όλοι έχουμε αλλάξει τόσο πολύ!

Μια δεύτερη ευκαιρία!!! Πόσοι άνθρωποι έχουν άραγε δεύτερη ευκαιρία;

Τελικά το ποτήρι μπορείς να δεις όπως θέλεις μισογεμάτο ή μισοάδειο. Το ίδιο και την ζωή μιζεριασμένη και άσχημη με όλα τα κακά της μοίρας της ή σαν κάτι που σου δίνει την ευκαιρία για κάτι νέο, κάτι καινούριο.

Η ιστορία θα δείξει  οι κύκλοι που έχουν ξανανοίξει τι ρόλο θα παίξουν στην ζωή μου.




16 Ιανουαρίου 2015

Συμβιβασμοί και βολέματα

Ξεκινάς την ζωή σου και στην αρχή μπορεί να αρκείσαι να κάνεις ότι θέλουν οι άλλοι και δη γονείς και ο κοινωνικός περίγυρος όπως το λένε - γιατί δεν σε παίρνει να κάνεις και αλλιώς , εξαρτάσαι από άλλους -  με μια ίσως δόση από τα δικά σου θέλω.

Και πορεύεσαι κάπως έτσι στην ζωή αλλά αυτά τα θέλω σου πάντα υπάρχουν εκεί στο βάθος και απλώς περιμένουν κατάλληλη στιγμή για να βγουν. Και μεγαλώνεις μέσα σε μια κοινωνία που μόνιμα σου υποδεικνύει ότι πρέπει να λειτουργείς και να συμβιβαστείς με τους δικούς της κανόνες και τα πρέπει.Αν διαφέρεις έστω και λίγο, είσαι ο απόκληρος,είσαι περίεργο ον,δεν μπορoύν να καταλάβουν οι άλλοι τα θέλω σου σου,τις διεκδικήσεις σου,τις ανάγκες σου.

" Μα γιατί το κάνεις αυτό, δεν είναι σωστό , τι θα πουν οι άλλοι;" 


Έτσι λειτουργεί τις περισσότερες φορές και η ζωή μιας γυναίκας που στα δύσκολα ,βλέπε το δικό μου παράδειγμα, δεν το βάζει κάτω, γίνεται ο άντρας της ζωής της και  με σηκωμένο το κεφάλι διεκδικεί το αυτονόητο. Μια ζωή, τα όνειρά μου, τα θέλω μου και τα πάθη μου. Ναι ακόμα και αυτά τα διεκδικώ γιατί είναι δικά μου γιατί είναι κομμάτι μου , γιατί με κάνουν να ζω έντονα κάθε στιγμή , να ΖΩ. Γιατί έτσι μου αρέσει να ζω γιατί αυτή είμαι εγώ, γιατί αναγκάστηκα να γίνω έτσι.

Όσοι πλησιάζουν στην αρχή εντυπωσιάζονται από αυτόν ακριβώς τον τρόπο που λειτουργείς, από τον τσαμπουκά που βγάζεις , που πάνω από όλα βάζεις την δική σου ζωή και όχι το τι θα πει ο κόσμος. Είναι σαν τις πεταλούδες που τις ελκύει το φως.
Γουστάρεις κάτι το κάνεις , δεν γουστάρεις δεν το κάνεις. Το κάτσε να το σκεφτούμε λίγο γιατί θα ενοχλήσει και κάτσε να το ψάξουμε λιγάκι δεν υπάρχουν ή περίμενε τι θα τύχει Από το πολύ ανακάτεμα της σούπας στο τέλος το "φαγητό" γίνεται  νερόβραστο.Κα βέβαια μετά από λίγο οι περισσότεροι φεύγουν γιατί φοβούνται μήπως και αυτοί στιγματιστούν ή απλώς φοβούνται το ξεβόλεμα.


Νερόβραστα και συμβιβασμοί δεν χωράνε σε μια τέτοια ζωή. Σου λένε να συμβιβαστείς σε μια ζωούλα και να μην διεκδικείς αυτά που θέλεις για να μην μείνεις μόνος, να μην διαφέρεις.Να βολευτείς για να μη είσαι δαχτυλοδειχτούμενος ούτε εσύ αλλά ούτε και το παιδί σου. Να βρεις κάποιον για να μην είσαι μόνη , για να σου λύνει τα προβλήματα ή για να πληρώνει τους λογαριασμού σου, για έτσι είναι καλύτερα.Για να μεγαλώσει το παιδί σου με έναν πατέρα .


Είναι εύκολο να μπεις σε αυτή την διαδικασία ειδικά όταν σκέφτεσαι τι είναι το καλύτερο για ένα παιδί.  Να έχει έναν πατέρα , να έχει μια οικογένεια στα πρότυπα που θέλει η κοινωνία.Αλλά πόσο να αντέξεις έναν τέτοιο συμβιβασμό; Ένα μήνα, έξι μήνες, ένα χρόνο μετά θα έρθει το ξέσπασμα, η διεκδίκηση. Και αναρωτιούνται όλοι τι έγινε.

Inventive mommy

Κάποιες τέτοιες γυναίκες δεν  ζητάμε να έχουμε σχέση με κάποιον απλώς για την σχέση για να συμβιβαστούμε  ή να βολευτούμε. Είναι το πάθος, ο έρωτας, η αγάπη που αναζητάμε και όχι το βόλεμα.

Δεν αντέχεται εύκολα τέτοια ένταση είναι γνωστό, είναι σαν ένας τυφώνας που σου κατακλύζει την ζωή και σε παρασέρνει.Δεν θα κάτσω να εξηγήσω τι γίνεται παραπέρα ή πως να το ζήσεις. Αν θέλεις,αν αντέχεις,αν μπορείς να ξεβολευτείς από τα σίγουρα έλα μαζί μου.Αλλιώς μην προσπαθείς να με πείσεις ότι το καλύτερο  είναι να συμβιβαστώ στα χλιαρά για να έχω μια τυπική ζωή.

Δεν μπορώ να έχω μια τυπική ζωή γιατί και εγώ η ίδια δεν είναι μια τυπική γυναίκα.



12 Ιανουαρίου 2015

Ερωτήσεις ενός τετράχρονου - Ο μπαμπάς μου είναι παππούς σου;

'Εχει καιρό τώρα που το τζιτζίκι μου μπαίνει σε μια φάση να καταλάβει τον κόσμο γύρω και να αποκωδικοποιήσει ποιος είναι τι στις σχέσεις των ανθρώπων.

Και φυσικά το μπέρδεμα ξεκινάει από την έλλειψη της παρουσίας του μπαμπά.
Αν και το έχουμε σαν καραμέλα πλέον ότι ο μπαμπάς μας έχει πεθάνει και σε κάθε ευκαιρία ο μικρός το λέει , τα πράγματα είναι λίγο μπλεγμένα ή αρχίζουν να μπλέκονται λίγο παραπάνω στο μυαλουδάκι του.

 
http://becuo.com/confused-child
Καταρχήν δεν υπάρχει μπαμπάς και έτσι όταν βρισκόμαστε σε φιλικά σπίτια με άλλα παιδάκια και τα άλλα παιδάκια μιλάνε για τον μπαμπά τους, εκείνος το πρώτο που λέει είναι ότι ο δικός μας έχει πεθάνει. Το σοκ βέβαια το παθαίνουν πρώτα οι γονείς των άλλων παιδιών όταν έρχονται και τους ρωτάνε αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο.

Και κάπου εκεί αρχίζει και μπλέκεται το κουβάρι. Στα σπίτια των περισσότερων οι ρόλοι είναι διακριτοί. Ο μπαμπάς,η μαμά,ο παππούς, η γιαγιά . Σε εμάς μπερδεύονται τα πράγματα. Μπαμπάς δεν υπάρχει και όταν ακούγεται η λέξη μπαμπάς είναι συνήθως όταν εγώ φωνάζω τον μπαμπά μου δηλαδή τον παππού του τζιτζικιού.Δηλαδή απλά ο μπαμπάς μου είναι ο παππούς του τζιτζικιού. Πως γίνεται για μένα να είναι ο μπαμπάς μου και για το τζιτζίκι να είναι παππούς; Ιδού το τεράστιο μπέρδεμα στο μυαλουδάκι του.

Όσο και να προσπαθώ να εξηγώ είναι λίγο δυσνόητο και ακαταλαβίστικο για ένα τετράχρονο.Πως γίνεται ο μπαμπάς σου να είναι παππούς μου; Αφού είναι μπαμπάς.
Άντε τώρα να εξηγήσεις. Και το μπέρδεμα συνεχίζεται ακόμα περισσότερο
Εχθές βλέποντας κάτι φωτογραφίες με τον μπαμπά μας και ενώ αναγνώριζε ότι είναι ο μπαμπάς του, γύρισε και μου είπε ότι είναι ο παππούς μου.Αφού για εμένα είναι μπαμπάς για σένα είναι παππούς! Λογικά σκέφτηκε το παιδί. Ο μπαμπάς για τον έναν, είναι παππούς για τον άλλον!

Ωραία τα κάναμε κουλουβάχατα τώρα. Ποιος είναι ο μπαμπάς και ποιος είναι ο παππούς και γιατί; Και εγώ με τον μπαμπά του τι ήμασταν ; Ήμασταν ζευγάρι , είμαστε παντρεμένοι. Αλλά τι είναι όλα αυτά που μου λες μαμά;

Πολύ μπέρδεμα η κατάσταση.Άντε να ξεμπερδέψεις ένα τετράχρονο.Είναι κάτι αντίστοιχο με το να προσπαθείς να εξηγήσεις πυρηνική φυσική σε ένα παιδάκι. Εδώ που τα λέμε ίσως υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να καταλάβει.

Δύσκολες έννοιες για να μπορέσω να τις εξηγήσω .

Για μια ακόμα φορά αφήνομαι στον χρόνο να κάνει την δουλειά του. Μεγαλώνοντας θα είναι πιο εύκολο τα πράγματα.





7 Ιανουαρίου 2015

Χριστούγεννα στην Αθήνα

Για μια ακόμα φορά βρέθηκα στην Αθήνα . Αυτή τη φορά όμως στις γιορτές.
Προσωπικά η Αθήνα μου αρέσει πάρα πολύ και ειδικά το κέντρο της που είναι πανέμορφο όλες τις εποχές.

Αν και δεν τρυγυρίσαμε ιδιαίτερα η πρωινή βόλτα στο κέντρο της μας αποζημίωσε. Καιρός μουντός αλλά ευτυχώς δεν έβρεξε.

Η βόλτα μας ξεκίνησε από την πλατεία Συντάγματος. 


Και συνεχίσαμε στην Ερμού όπου εκτός από τον πολύ κόσμο συναντήσαμε και το τραινάκι που κάνει βόλτα στο κέντρο.




Από άλλη εποχή



 .
 Το χρστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Κοτζιά.

Και στην πλατεία Ομόνοιας με την φάτνη που ήταν γεμάτη με κόκκινα κυκλάμινα.



Τέλος λοιπόν και οι χριστουγεννιάτικες διακοπές για το 2014. Νέο έτος 2015, νέα ταξίδια και νέα όνειρα.


Καλή χρονιά να έχουμε όλοι μας.