20 Δεκεμβρίου 2015

Καλώς την τερηδόνα

inventive mommy
http://blogs.sch.gr/epapas/
Και ενώ όλος ο κόσμος μιλάει για γιορτές στολίσματα και γλυκά εμείς μιλάμε για την τερηδόνα. Έτσι για να βγει καλά ο χρόνος και να μας κάνει τα νεύρα εντελώς τσατάλια - λες και δεν ήταν.

Εδώ και καιρό έβλεπα ότι τα δόντια του τζιτζικιού δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση. Είχαμε επισκεφτεί οδοντίατρο και είχε δει μια τρυπούλα την οποία την κλείσαμε χωρίς να δει κάτι άλλο πιο ανησυχητικό. Πλύσιμο τα δόντια πρωί και βράδυ και ιδιαίτερη προσοχή στα πίσω που τα αλλάζουν τα παιδιά αργότερα και συνήθως εκεί είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα.



Είχα σκοπό να πάμε για επανεξέταση από τον Σεπτέμβριο αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε . Και αυτό γιατί είχαμε να αντιμετωπίσουμε αρρώστιες και υγρό στα αυτιά. Κοινώς από γιατρό σε γιατρό να βρισκόμαστε και τα μπουκάλια αντιβίωση να πηγαίνουν και να έρχονται μαζί με αντισταμινικά και σπρέι για την μύτη.

Αφού τελικά καταφέραμε και συνήλθαμε  ήρθε η ώρα να κανονίσουμε να πάμε στον οδοντίατρο. Έλα όμως που η τερηδόνα μας πρόλαβε.

Ένα μεσημέρι αφού έχουμε γυρίσει από φαγητό - το τζιτζίκι είχε φάει φιλετάκια κοτόπουλο - μου ξεφουρνίζει το γλυκό μου

"Μαμά έσπασε το δόντι μου"

Κόκαλο η μάνα ! Κοιτάζω και βλέπω ότι όντως είχε σπάσει το δόντι τουΔευτέρα στα γρήγορα ραντεβού με παιδοοδοντίτρο αυτή τη φορά.

Τα αποτελέσματα συγκλονιστικά.Από τα 20 δόντια μας τα 15 έχουν προβληματάκι.

Σοκ και εγκεφαλικό η μάνα!

Πως είναι δυνατόν χωρίς να τρώμε γλυκά, να πλένουμε τα δόντια μας και γενικά να προσέχουμε την διατροφή μας να έχει τέτοιο πρόβλημα.

Μεγάλη ταλαιπωρία θα βγάλει το τζιτζίκι μου το βλέπω αλλά και εγώ. Και να μην ξεχνάμε και το οικονομικό .Δεν ξέρω που θα φτάσει ο λογαριασμός και που ακριβώς θα τα βρω. Αλλά με κάποιον τρόπο πρέπει να τα βρω.

Για αρχή μας σύστησε η παιδοδοντίατρος πλύσιμο δόντια με οδοντόκρεμα η οποία να έχει ποσότητα φθορίου όπως και των μεγάλων ,1450ppm,και μάσημα τσίχλας με ξυλιτόλη μετά από γεύματα μήπως βοηθήσει το σάλιο του

Αλλά εξακολουθώ να σπάω το κεφάλι μου πως στα κομμάτια έχει τέτοιο χάλι στα δόντια του;

Άντε και καλές μας γιορτές.


12 Νοεμβρίου 2015

Μια μέρα δύσκολη

Κάποιες μέρες είναι πολύ δύσκολο απλώς να σηκωθείς από το κρεβάτι και να ξεκινήσεις την μέρα σου. Μπορεί να έχεις κοιμηθεί και 10 ώρες  αλλά νιώθεις εξαντλημένος.

Κάποιες δύσκολες μέρες με τα προβλήματα να στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο μέσα στο μυαλό μου και ψάχνεις απλώς την βαλβίδα διαφυγής γιατί η έκρηξη είναι πολύ κοντά.

Νιώθεις ότι απλά "πέφτεις" με το άγχος και τα νεύρα να περισσεύουν.Δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτα και απλώς κινείσαι μηχανικά.Το παιδί να ζητάει τα πιο απλά ή να σου μιλάει και να σε ενοχλεί, δεν βρίσκεις παρκάρισμα και τρελαίνεσαι , στην δουλειά επίσης τρελαίνεσαι, και ήρθαν και οι λογαριασμοί και περιμένεις το τέλος του μήνα για να πληρωθείς. Δεν παλεύεται , αυτή η καθημερινότητα σε τσακίζει. Και νιώθεις ότι ζεις σε λάθος χώρα.

Και όμως κατάφερες να ξεκινήσεις την μέρα , ίσως βέβαια με την χειρότερη διάθεση  και με τις χειρότερες προϋποθέσεις αλλά ξεκίνησες. Βαθιά αναπνοή και προχωράμε.

Θα είναι μεγάλη αυτή η μέρα αλλά που θα πάει κάποια στιγμή θα τελειώσει..

Αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα . Να είστε σίγουροι γι' αυτό.

Κάθε καινούρια μέρα είναι μια νέα πρόκληση.






5 Νοεμβρίου 2015

Μεγαλώνω και μου αρέσει

Inventive mommy
Μεγαλώνω  και αλλάζω.

Πλέον στην τέταρτη δεκαετία κανονικότατα.
40 χρονών λοιπόν και προχωράμε.

Και για να πω την αλήθεια μ'αρέσει πολύ.

Δεν με ενοχλεί η ηλικία μου καθόλου Στην παραγματικότητα μου αρέσει πολύ που μεγαλώνω αν και για να πω την αλήγθεια πολλές φορές νιώθω ότι είμαι κάπου κοντα στα τριάντα.

Βέβαια οι αντοχές πλέον δεν είναι όπως ήταν, Κάτι λίγο παραπάνω κούραση , κάτι λίγο έκαναν κάτι πόνοι σε χέρια και πόδια κάτι λίγο οι άσπρες τρίχες - αυτές βέβαια κρύβονται εύκολα- μου θυμίζουν ότι μεγάλωσα.

Αλλά νιώθω σαν το καλό κρασί . Το έλεγα και πέρσι πως  όσο και να μεγαλώνουμε πάντα η ζωή θα είναι ωραία κάτι σαν το κρασί που παλιώνει και γίνεται καλύτερο.Και συνεχίζω να το πιστεύω ακράδαντα. Κάποιες πόρτες άνοιξαν και συνεχίζω για καινούριες.

Μεγαλώνω και νομίζω ότι γίνομαι καλύτερη.

Χρόνια μου πολλά λοιπόν!!!

30 Οκτωβρίου 2015

Ταξιδιωτικές εντυπώσεις - Cavo Olympo και Δίον

Ένα ταξίδι στην Πλάκα Λιτοχώρου σε ένα ξενοδοχείο 5άστερο από εκείνα τα ξενοδοχεία που τα βλέπουμε σε φωτογραφίες ή σε διαφημίσεις και τα λιμπιζόμαστε. Πραγματικά ένα ξενοδοχείο πολύ luxury. Cavo Olympo λοιπόν.


Είχαμε πάει για καφέ και φαγητό πριν από λίγο καιρό και μπήκε σκοπός να μείνουμε κιόλας για να "δούμε " και από κοντά τις υπηρεσίες του. Το τζιτζίκι είχε κατ'ενθουσιαστεί με τις πισίνες που με το ζόρι κρατιόταν να μην βουτήξει.Εξωτερικές πισίνες από εκείνες που χάνεται το μάτι σου στην θάλασσα, εσωτερική πισίνα,spa. Μπορείτε να φανταστείτε!.

Το φαγητό βέβαια είναι gourmet που δεν ενδείκνυται για παιδιά αλλά ο σεφ αποζημίωσε το τζιτζίκι με ένα χάμπουργκερ απίστευτο - έτρεχαν τα δικά μου τα σάλια.
Είπαμε να το επισκεφτούμε αλλά δυστυχώς στην εσωτερική πισίνα του ξενοδοχείου δεν επιτρέπονται μικρά παιδιά. Οπότε για απολαύσω εγώ λίγο relax και spa δεν θα έπρεπε να είχα το τζιτζίκι μαζί μου,όπερ και έπραξα έτσι.

Απόλαυσα την σάουνα, το χαμάμ μου και το μπάνιο στην πισίνα και μασάζ. Σαν ξενοδοχείο συστήνεται ανεπιφύλακτα αξίζει τα λεφτά του αν και δεν μπορείς να το πεις kids friendly- δεν διαφημίζεται άλλωστε έτσι. Πάντως υπήρχαν αρκετές οικογένειες με τα παιδιά τους.

Και μετά από την πολυτέλεια και το relax είπαμε να το γυρίσουμε και λίγο στον πολιτισμό.Επισκεφτήκαμε το Δίον - το αρχαιολογικό μουσείο και το αρχαιολογικό πάρκο.
Εισιτήριο για το αρχαιολογικό μουσείο και το αρχαιολογικό πάρκο 6€ το άτομο- θα έλεγα ότι είναι καλά.Το αρχαιολογικό μουσείο συμπαθητικό με πολύ ευγενικούς υπαλλήλους να μας βοηθήσουν και να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας.




Το αρχαιολογικό πάρκο ....... Εκεί βλέπεις την κατάντια της Ελλάδος . Το μόνο που έχει μείνει στους Νεοέλληνες είναι η ιδέα ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.

Στην είσοδο του πάρκου ακούς μουσική υπόκρουση σκυλάδικα ή ότι μπορεί να παίζει ο σταθμός εκείνη την ώρα. Είμαι του σκυλάδικου αλλά σε κάποιους χώρους δεν ταιριάζει.Και αυτό που χτυπάει στο μάτι στην είσοδο είναι το κόκκινο ψυγείο της Coca Cola. Το μαγαζί με τα αναμνηστικά φυσικά ήταν κλειστό - μην ζητάμε και πολλά. Το πάρκο μαγευτικό , χάνεται το μάτι σου στο πράσινο και στα δέντρα. Υπάρχει μονοπάτι καλοφτιαγμένο που ακολουθείς και ας πούμε μια σήμανση καλούτσικη .

Από εκεί και πέρα αυτό που βλέπεις είναι πέτρες. Ναι, πέτρες έτσι απλά μέσα στα χόρτα . Βλέπεις την παρακμή και να μην είναι φροντισμένα τα μνημεία.


Πάντως αν και εκνευρίστηκα με την όλη όψη του αρχαιολογικού πάρκου αξίζει έστω και σαν βόλτα με τα παιδάκια σας. Το τοπίο είναι πραγματικά μαγευτικό και σίγουρα τα παιδιά θα εκτιμήσουν την φύση και τον περίπατο μέσα σε ένα τέτοιο πάρκο.


26 Οκτωβρίου 2015

To single or not to single

Κάτι σαν το σαιξπηρικό to be or not to be?

Βαθυστόχαστα μηνύματα για φιλοσοφικές συζητήσεις με ποτό και τσιγάρο.

Κάνεις μια ανασκόπηση το πριν , το τώρα και αυτό που φαίνεται πως θα έρθει ή ελπίζεις ότι θα έρθει.

Σας μπέρδεψα λίγο το ξέρω, και εγώ μπερδεμένη είμαι.

Μπήκα έτσι ξαφνικά στο κλαμπ των singles και μάλιστα στων singleparents χωρίς να είναι δικιά μου απόφαση και επιλογή.

Έφτυσα αίμα για να συνηθίσω την νέα πραγματικότητα και να αρχίσω να λειτουργώ με άλλους ρυθμούς άλλα δεδομένα,άλλες συνήθειες.Και πέρασε ο καιρός και τα πράγματα έχουν μπει σε μια τάξη.Με έβλεπα πλέον σαν μια single που έχει παιδί και όχι σαν μονογονέα - αν το σκεφτείτε έχει διαφορά πως ακριβώς εvτάσσεις τον εαυτό σου στο σύνολο.

Και όλα άρχισαν να μπαίνουν σε μια τάξη και συνήθιζα όλο και περισσότερο την κατάστασή μου μέχρι που άρχισε να μου αρέσει κιόλας. Μια μαμά μόνη , ελεύθερη και ωραία ( είπαμε είμαι ψώνιο και μου αρέσει).

Όποτε θέλω παίρνω το καπελάκι μου και το παιδί μου και όπου φυσάει ο άνεμος. Χωρίς να ρωτάω και να δίνω λογαριασμό σε κανένα. Που θα πάω, πότε θα γυρίσω,αν θα γυρίσω κλπ.Χωρίς να στριμώχνω τα ρούχα μου στην ντουλάπα, έχω τετράφυλλη όλη δική μου. Χωρίς να δίνω λογαριασμό για τα έσοδα και τα έξοδα σε κανένα εκτός από τον εαυτό μου. Και να έχω την ησυχία μου την βολή μου.

Και έρχεται τώρα η ώρα που πρέπει να γίνει μια αλλαγή και πρέπει να πάρω μια απόφαση. Συνεχίζω έτσι όπως έχω συνηθίσει τα τελευταία χρόνια ως μόνη μητέρα ή αλλάζω ρότα και ξαναμπαίνω στον δρόμο του συζυγικού βίου;

Εδώ σε θέλω μαντάμ! 

Η ζωή μάλλον άρχισε να μου παίζει πάλι παιχνίδια , αλλά αυτή τη φορά πολύ διαφορετικά.

Άρχισε μάλλον να αλλάζει και αυτή ρότα με μένα.

Τι λέτε εσείς;




13 Οκτωβρίου 2015

Αρχή αλλαγών



Καιρός για αλλαγές , ήρθε η ώρα του.
 
Μετά από τόσα χρόνια άρχισα και εγώ να τα βαριέμαι και είπα να το αλλάξω λίγο.
Ελπίζω το επόμενο διάστημα να έχω λίγο περισσότερο χρόνο για να ασχοληθώ με το ψηφιακό μου παιδί.

Γιατί είναι ένα παιδί μου πως να το κάνουμε!  ( Ξέρω ψωνάρα αλλά είμαι ψώνιο και μου αρέσει πως να το κάνουμε).

Έχω βγάλει εσώψυχα τόσα χρόνια και πραγματικά ήταν μια ψυχοθεραπεία για μένα.

Ώρα όμως για αλλαγές.

Και όχι μόνο στο blog .....

Η συνέχεια έρχεται.

7 Οκτωβρίου 2015

Πρόγραμμα Προληπτικής Ιατρικής "Ιπποκράτης" του Οργανισμού "Το Χαμόγελο του Παιδιού"

Εμφάνιση image002.png 
 Τα σχολεία άνοιξαν και «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ξεκινά, για άλλη μια χρονιά, δωρεάν προληπτικές εξετάσεις σε όλη την Ελλάδα στα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Από τις αρχές Οκτωβρίου του 2015 έως και το τέλος Ιουνίου του 2016, το κινητό πολυϊατρείο «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ», η Κινητή Οδοντιατρική/Παιδιατρική Μονάδα και η Κινητή Οφθαλμολογική/Ακουολογική Μονάδα του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», με τη στήριξη της Johnson & Johnson, θα συνεχίσουν το οδοιπορικό τους ανά την Ελλάδα πραγματοποιώντας οδοντιατρικό, παιδιατρικό, οφθαλμολογικό, αλλεργιολογικό, δερματολογικό, ορθοπαιδικό και ωτορινολαρυγγολογικό έλεγχο σε παιδιά  διαφόρων ηλικιών.


Εμφάνιση image004.jpgΣε μια εποχή όπου οι κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες καθιστούν κάθε προσφορά απαραίτητη για τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με τη δράση της Προληπτικής Ιατρικής και τη σημαντική βοήθεια της Johnson & Johnson βρίσκεται δίπλα στα παιδιά, που έχουν ανάγκη. Κύριος στόχος της δράσης είναι η πραγματοποίηση προληπτικών εξετάσεων με στόχο την παροχή πρόληψης, την έγκαιρη διάγνωση παθήσεων της παιδικής ηλικίας και την καθοδήγησή τους για τη σωστή αντιμετώπιση τους, την ενημέρωση παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών για τη σημασία της πρόληψης και τη στήριξη κοινωνικών ευπαθών ομάδων. Αρκετές είναι και οι περιπτώσεις παιδιών που παραπέμπονται στα Τμήματα του Οργανισμού για περαιτέρω στήριξη.

Για το τελευταίο τρίμηνο του 2015 το κινητό πολυϊατρείο «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ» θα επισκεφτεί τη Βόρεια Ελλάδα και την περιφέρεια της Ηπείρου, όπου χάρη στην πολύτιμη και ανιδιοτελή συμμετοχή των τοπικών γιατρών και των οδοντιάτρων θα πραγματοποιήσει προληπτικές ιατρικές και οδοντιατρικές εξετάσεις. Παράλληλα, η κινητή Οδοντιατρική μονάδα του οργανισμού θα βρίσκεται στην περιφέρεια του Πειραιά καθώς και στο Δήμο Τροιζηνίας – Μεθάνων και στη συνέχεια θα επισκεφτεί την περιφέρεια της Θεσσαλίας.

Αξίζει να αναφερθεί πως από το 2002 όπου και ξεκίνησε η δράση της προληπτικής ιατρικής έως και το 2015, πραγματοποιήθηκαν εξετάσεις σε 66.511 παιδιά στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία.

Η κινητήριος δύναμη του οδοιπορικού του «Ιπποκράτη» και των κινητών μονάδων είναι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Johnson & Johnson Corporate Citizenship Trust, σε συνεργασία με τις 3 τοπικές εταιρίες του ομίλου Johnson & Johnson, την φαρμακευτική εταιρία Janssen, την Johnson & Johnson καταναλωτικά προϊόντα, και την Johnson & Johnson ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Tόσο ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός, όσο και οι τρεις εταιρίες του ομίλου παρέχουν την απαραίτητη οικονομική υποστήριξη για την υλοποίηση του σημαντικού προγράμματος της Προληπτικής Ιατρικής 2015 - 2016 για το κινητό πολυϊατρείο «Ιπποκράτη» και τις ιατρικές κινητές μονάδες και την παροχή των πολύτιμων υπηρεσιών του στα παιδιά.

Επόμενοι σταθμοί του κινητού πολυϊατρείου «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ»:
  • Εύοσμος Θεσσαλονίκης από τις 5 έως και τις 9 Οκτωβρίου
  • Kιλκίς από τις 12 έως και τις 16 Οκτωβρίου
  • Γρεβενά από τις 19 έως και τις 23 Οκτωβρίου

Επόμενοι σταθμοί της κινητής Οδοντιατρικής μονάδας:
  • Δήμος Πόρου από τις 5 έως και τις 7 Οκτωβρίου
  • Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων από τις 12 έως και τις 16 Οκτωβρίου
  • Δήμος Πειραιά σε ειδικά σχολεία ΑΜΕΑ από 19 έως τέλη Οκτωβρίου

21 Σεπτεμβρίου 2015

Ο φόβος της λήθης

Ο χρόνος κυλάει και κυλάει πολύ γρήγορα τελικά.



 Θυμάμαι πριν 3 χρόνια που βιαζόμουν να περάσει ο καιρός , να "φύγω" μακρυά από το γεγονός, να ηρεμήσω, να ξεχάσω.

Η ώρα αυτή ήρθε.Έχω ξεφύγει από την μαυρίλα , είμαι μακρυά και ...... αρχίζω και ξεχνάω.

Αρχίζω και ξεχνάω  τον ήχο της φωνής του, τα μικρά εκείνα "σημάδια" που κάνουν τον άλλον ιδιαίτερο. Ξεχνάω πολλές φορές και λεπτομέρειες από γεγονότα. Σπάω πολλές φορές το κεφάλι μου να θυμηθώ αλλά μάταια. 'Ολα αρχίζουν να φαίνονται μακρινά  αχνά σαν σε ομίχλη.

Και με τρομάζει τώρα που ξεχνάω. Και με κάνει και θυμώνω πολύ με εμένα.

Πως μπορώ και ξεχνάω; Είναι δυνατόν;

Πως είναι δυνατόν να ξεχνάω τον άνθρωπο που αγάπησα και έκανα οικογένεια μαζί του;

Που περάσαμε τόσα μαζί; Που ένιωσα τόση χαρά  μαζί αλλά και πόνεσα τόσο πολύ;

Πως είναι δυνατόν;

Φοβάμαι που ξεχνάω, δεν θέλω.Προσπαθώ να ανατρέχω στη ζωή που είχαμε μαζί για να ζορίσω τον εαυτό μου να μην ξεχάσει.Και όσο τον ζορίζω τόσο φοβάμαι ότι ξεχνάω πιο γρήγορα.

Το ξέρω ότι η διαδικασία του πένθους έχει διάφορα στάδια.

'Ενα κομμάτι που συνδέεται με τον θάνατο είναι οι αναμνήσεις . Εικόνες και συναισθήματα που έχουμε μέσα μας με αυτόν που έφυγε.

Άρα αφού αρχίζουν και φεύγουν κάποιες αναμνήσεις φεύγει μακρυά και ο θάνατος.

Αλλά έρχεται η λήθη , η λησμονιά.

Και αρχίζω και πιστεύω ότι τώρα πιο πολύ πονάει η λήθη παρά ο θάνατος.

7 Σεπτεμβρίου 2015

Η έννοια του μπαμπά

Μπαμπάς εδώ , μπαμπάς εκεί , εμείς δεν έχουμε μπαμπά.

Ο δικός μας ο μπαμπάς έχει πεθάνει, έτσι τα έφερε η ζωή πάει και τελείωσε.Εμείς απλώς είμαστε διαφορετικοί. Το έχουμε αποδεχτεί ως τώρα.

Όταν δεν έχεις κάτι η δεν το ξέρεις απλά δεν σου λείπει, δεν έχεις την ανάγκη του. Το ακούς γύρω σου , το βλέπεις στα άλλα παιδιά αλλά δεν κάνει και καμιά ιδιαίτερη διαφορά τουλάχιστον μέχρι πρότινος. Το τζιτζίκι δεν είχε μνήμες , εικόνες με την ζωή με τον μπαμπά.
Ο μπαμπάς ήταν μια λέξη που άκουγε από τα άλλα παιδάκια κυρίως αλλά χωρίς να συνειδητοποιεί ακριβώς τι είναι αυτός ο μπαμπάς,

Και ξαφνικά βλέπουμε μια ταινία στον κινηματογράφο που  ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της έχει να κάνει με εικόνες από από την ζωή μιας οικογένειας.Ο μπαμπάς είναι παρών , παίζει με το παιδί, τρώνε όλοι μαζί, πάνε βόλτες,το αγκαλιάζει κλπ κλπ.

Και το τζιτζίκι σαν να προβληματίστηκε και μπορώ να πω ότι στεναχωρήθηκε κιόλας.

Αλλά τι είναι αυτός ο μπαμπάς ; Τι κάνει ; Πως γίνεται κάποιος μπαμπάς ; Τις βλέπω τις απορίες στο βλέμμα του.

Η μαμά ναι μεν "αρκετή" μέχρι τώρα. Αλλά το τζιτζίκι μεγαλώνει και μαζί του αρχίζουν και ξεπηδούν οι ελλείψεις και οι μεγαλύτερες ανάγκες του.

Ώρα να ανασκουμπωθώ και να σηκώσω τα μανίκια πάλι γιατί προμηνύεται πολύ δουλειά.



23 Ιουλίου 2015

Τρία χρόνια μετά

Πλησιάζουν οι μέρες . Τρία χρόνια από εκείνο το μοιραίο ξημέρωμα που έμελλε να μου ανατρέψει όχι απλώς την ζωή μου αλλά και τα όνειρα μου, την ίδια μου την ύπαρξη. Μαύρη επέτειος .

Τρία χρόνια που που με έκαναν να βρω τον πάτο , να δοκιμαστούν οι αντοχές μου , να συγκρουστώ με ανθρώπους και αντιλήψεις , να απομακρύνω πρόσωπα , να συμβιβαστώ αρκετές φορές ,να γνωρίσω έναν άλλο εαυτό μου και τελικά να τον εκτιμήσω και  να τον αγαπήσω για αυτό που είναι.Και όλα αυτά με πολύ φόβο που ακόμα και σήμερα δεν τον έχω ξεπεράσει. Έναν φόβο για το αύριο , για το τι μπορεί να συμβεί από στιγμή σε στιγμή,για το αναπάντεχο.

Ένα γεγονός  τόσο μοιραίο και τόσο έξω από τις σκέψεις και από την ζωή μας. Που όμως είναι συνυφασμένο με την ίδια την ζωή. Χωρίς την ζωή δεν υπάρχει θάνατος  και χωρίς τον θάνατο δεν υπάρχει ζωή. Η αρχή και το τέλος.

Ένα τόσο μαύρο γεγονός - στο μυαλό όλων μας ο θάνατος έχει μαύρο χρώμα- που με διέλυσε αλλά τελικά μπόρεσα και μάζεψα τα κομμάτια μου και προσθέτοντας και νέα  βγήκε ένας νέος άνθρωπος  Όχι πολύ διαφορετικός από τον προηγούμενο αλλά με περισσότερες εμπειρίες και ίσως και περισσότερες προσδοκίες από εμένα και από τους γύρω μου.

Ναι ο θάνατος είναι μια εμπειρία. Πολύ σκληρή και μοναχική. Το περνάς μόνος σου,ολομόναχος.Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Αλλά κάποια στιγμή όλα αρχίζουν και ηρεμούν .

Έχει φτάσει εκείνη η στιγμή που περιμένεις καιρό να αισθανθείς , να το πεις και να είναι και πραγματικότητα. Και θέλεις να το φωνάξεις . 

ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΩ

Αν και πάλι υπάρχει ο φόβος μήπως υπάρξουν πισωγυρίσματα γιατί και άλλες φορές θεωρούσα ότι ήμουν καλά αλλά τελικά ήταν η ψευδαίσθηση που είχα δημιουργήσει εγώ γιατί ήθελα να προχωρήσω, να ζήσω. Να φύγω μακριά από αυτό το γεγονός.


Ένα βιβλίο έκλεισε. Ένα κομμάτι της ζωής μου που με στιγμάτισε και θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα μου ,έλαβε τέλος οριστικά. Τώρα μπορώ να το πω και να το υποστηρίξω.
Ώρα για νέο ξεκίνημα, για ένα νέο βιβλίο.

Ο θάνατος είναι ένα τέλος . Αλλά μετά το τέλος μπορεί να υπάρξει και μια νέα αρχή. Μια νέα ζωή.



25 Μαΐου 2015

Μοναδικότητα και μονογονεϊκότητα

Δύο λέξεις που έχουν σαν συνθετικό το μόνος , το ένα , τη μονάδα.

Μοναδικός λέμε ότι είναι κάποιος ο οποίος έχει ένα διαφορετικό γνώρισμα,ένα χαρακτηριστικό διαφορετικό από το σύνολο.

Οι μονογονείς είναι μια τέτοια ομάδα , διαφέρουν από το σύνολο ή από αυτό που έχει κατά νου ο κοινωνικός περίγυρος από το στάνταρτ τις οικογένειας. Αν και αυτό τείνει να αλλάξει δυστυχώς τα τελευταία χρόνια.

Εμείς οι μονογονείς όπως και να το κάνουμε ξεχωρίζουμε μια και είμαστε ο μοναδικός γονιός σε μια οικογένεια. Καλούμαστε να παίξουμε πολλαπλούς ρόλους στην καθημερινότητα, γινόμαστε και μητέρα και πατέρας για να ανταπεξέλθουμε στα καθημερινά.Είμαστε αναγκασμένοι να δίνουμε  λύσεις και έχουμε την ευθύνη για τα πάντα όπως έχω ξαναγράψει - την ευθύνη της ευθύνης.

Γιατί όλα αυτά που για τους άλλους είναι τα προβλήματα της καθημερινότητας και λύνονται είτε συζητώντας με τον άλλον είτε μοιράζοντας την ευθύνη, για τους μονογονείς είναι επιτακτικές ανάγκες που οι λύσεις πρέπει να έρθουν από έναν.

Αυτό και μόνο μας κάνει διαφορετικούς , μοναδικούς. Θα μου πείτε ότι θέλω να ευλογήσω τα γένια μου και να αποδείξω ότι μόνο οι μονογονείς είναι μοναδικοί.

Σίγουρα δεν είναι μόνο οι μονογονείς μοναδικοί,  όλοι μας είμαστε. Αλλά εμείς έχουμε να διαχειριστούμε και ένα ψυχικό βάρος που δεν το έχει ο καθένας. Που επίσης και αυτό πρέπει να το διαχειριστούμε μόνοι μας.
Όλα όμως ξεκινάνε από την στάση ζωής που θέλουμε να κρατήσουμε από το πως θέλουμε να δούμε το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο.

Οπότε ανάλογα μπορούμε να αισθανθούμε μοναδικοί ή όχι.
Όπως και να αισθανόμαστε ή ανεξάρτητα πως βλέπουμε την ζωή πρέπει να παραδεχτούμε ότι η μονογονεϊκότητα είναι συνυφασμένη με την μοναδικότητα μια και οι μονογονείς λειτουργούμε εκ των πραγμάτων λίγο διαφορετικά από τα κοινά δεδομένα.

Δείτε τον εαυτό σας σαν μοναδικά πλάσματα και το ποτήρι μισογεμάτο για να πορευτούμε με δύναμη στη ζωή και σαν νικητές.


Inventine mommy

Γιατί η μονογονεϊκότητα μπορεί να είναι για τον καθένα μας μια μοναδική εμπειρία!


9 Μαΐου 2015

Μια αγορομάνα εκπαιδεύεται # 4- Μαμά σε αγαπώ και θα σε παντρευτώ

Τα αγόρια ως γνωστόν είναι περισσότερο ζουζουνιάρικα και πιο προσκολλημένα στην μαμά. Κάτι που αν και το αποδέχομαι , με εκπλήσσει συνεχώς όλο και περισσότερο.Βέβαια η δική μας η προσκόλληση μπορεί να είναι και λίγο παραπάνω.

Και φυσικά όσο το τζιτζίκι ζουζουνίζει άλλο τόσο και εγώ ζουζουνίζω μαζί του και μπορώ να πω πως με "τρελαίνει" . Αλλά ποιος δίνει σημασία . Μας αρέσει και στους δυο
Το Οιδιπόδειο βλέπετε!!!

Το τζιτζίκι μου πλέον είναι 4 χρονών και μεταμορφώνεται με αγοράκι -μικρός αντρούλης.

Και σε αυτή την ηλικία το πρότυπο για το άλλο φύλλο δεν είναι άλλο παρά η μαμά. Και στο μικρό του μυαλουδάκι μπλέκονται όλα μαζί και φτάσαμε στο

"Μαμά σε αγαπώ και όταν μεγαλώσω θα σε παντρευτώ"

Μα τι έρωτας! Φανταστείτε με να το ακούω.
Όχι μόνο χαμογελούσαν τα αυτιά μου αλλά κουνιόντουσαν κιόλας όπως ο Ντάμπο το ελεφαντάκι.
Βέβαια μετά το πέταγμα ήρθε και η προσγείωση όταν άκουσα και το

"Θα σε παντρευτώ όπως σε παντρεύτηκε και ο μπαμπάς"

Τι συνειρμούς μπορεί να κάνει το μυαλό ενός ανθρώπου και ειδικά ενός μικρού παιδιού.

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αλλά εγώ συνεχίζω και φουσκώνω σαν παγόνι και να απολαμβάνω τέτοιες στιγμές με το αντράκι μου. Γιατί ο καιρός περνάει και κάποια στιγμή αυτός ο τρελός έρωτας θα περάσει.

Χρόνια μας πολλά μανούλες .
Ας απολαύσουμε την αγάπη που μας δίνουν απλόχερα τα παιδάκια μας.

21 Απριλίου 2015

Επιστροφή στο blogging

Σχεδόν δύο μήνες αποχή από το blogging . Ο λόγος μια μυαλγία, μυοπάθεια στο δεξί χέρι .
Δύο μήνες τώρα χρησιμοποιώ το αριστερό χέρι για να δουλεύω υπολογιστή. Μεγάλη φρίκη λέμε!

Δυστυχώς με απλά αντιφλεγμονώδη δεν πέρασε οπότε εντολή γιατρού ξεκίνησα φυσιοθεραπείες μπας και γλιτώσουμε και την αυχενική κήλη. Βέβαια ο γιατρός όπως και ο φυσιοθεραπευτής μου είπαν επιτακτικά ότι πρέπει να ξεκινήσω και γυμναστική αλλά ποια ώρα ακριβώς; Και βέβαια ξεκούραση , εκεί ήταν το μεγάλο γέλιο. Πως γίνεται αυτό;

Και 'ολα αυτά βέβαια από κακή  στάση του σώματος στο γραφείο  και τη χρήση του υπολογιστή. Είμαστε πλέον hommo ufficious , οι άνθρωποι του γραφείου και του υπολογιστή, νέο είδος . Όλα τα μυοσκελετικά και οι μυοπάθειες είναι κυρίως από το υπολογιστή.

Πόσες φορές δεν έχουμε κάτσει στην καρέκλα του γραφείου είτε βυθισμένοι είτε τεντωμένοι μπροστά και βέβαια το δεξί χέρι μόνιμα να λειτουργεί! 'Η με το laptop στα πόδια μας και σκυμμένοι μπροστά.
Πως να μην κάνεις μετά μια ωραιότατη αυχενική κήλη ή να μην έχεις πόνους στο χέρι και μουδιάσματα.

Πλέον μαξιλάρι μέσης στην καρέκλα του γραφείου mouse pad με μαξιλαράκι και τα πόδια σε γωνία 90 μοιρών.

Οπότε προσοχή μεγάλη για να προλάβουμε τα χειρότερα.

19 Φεβρουαρίου 2015

Μια αγορομάνα εκπαιδεύεται # 3- Οιδιπόδεια


Inventive mommy
Κλείνουμε 4 χρόνια τρελού έρωτα.

Πριν από 4 χρόνια ήρθε λίγο πριν την ώρα του , βιαστικός, βιαστικός, στην ζωή μου για να μου αλλάξει όλο τον κόσμο μου.Για να νιώσω την μητρότητα. Αυτό το απίστευτο συναίσθημα που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο, που απλώς σε κατακλύζει.
Στην αρχή για να πω την αλήθεια και για 3-4 μήνες δεν  μπορούσα να το νιώσω. 'Οταν με ρωτούσαν πως νιώθω που έγινα μάνα, εγώ το μόνο που αισθανόμουν ήταν σαν αγελάδα που συνεχώς θηλάζει και τίποτα άλλο.

Όταν όμως πέρασε λίγο ο χρόνος , χωρίς να καταλαβαίνω άρχισα να ζω το απόλυτο συναίσθημα για το τζιτζίκι μου.Είχε ξεκινήσει η υπέρτατη αγάπη. Αυτή η αγάπη και ο έρωτας για έναν άντρα , για το αντράκι μου.
Τώρα το τζιτζίκι μου μεγάλωσε  μου χαρίζει αγκαλιές και  φιλιά και εκείνα τα συνεχόμενα

" μαμάκα σε αγαπώ" και  " είσαι η καλύτερη μαμάκα του κόσμου" .

Όταν βέβαια τα ακούς αυτά και ειδικά από ένα αντράκι λιώνεις.

Δεν λένε ότι υπάρχει οιδιπόδειο ανάμεσα με γιο και μάνα;

Ε λοιπόν το επιβεβαιώνω!!!

Δεν μπορώ να το πω αλλιώς, για τέτοια αγάπη μιλάμε.Είναι και θα είναι για πάντα ο άντρας της ζωή μου ( καλά θα κάνω και λίγο χώρο και για κανέναν άλλον να μην τα παραλέω)

Το νου μας όμως αγορομάνες - το λέω βέβαια ποιο πολύ για να το ακούσω εγώ.
Όλους τους άντρες - που εμείς λέμε ότι είναι έτσι ή αλλιώς και πολλές φορές όχι με πολύ κολακευτικά λόγια - μια γυναίκα τον έχει μεγαλώσει.

Χρόνια σου πολλά λοιπόν αντράκι μου.




12 Φεβρουαρίου 2015

Βαλεντινιάσματα


Άντε και ήρθε και του Αγίου Βαλεντίνου και έχουμε τρελαθεί με καρδούλες , με τρελά εσώρουχα, με γλυκά, με λουλούδια και πάσης φύσεως δώρα σε χρώμα κόκκινο και ρομαντικά τραγούδια και ευκαιρία να βγούμε έξω για να γλεντήσουμε τον έρωτα. Γιατί έτσι είθισται να είναι ο έρωτας και η αγάπη σε χρώμα κόκκινο και πρέπει να τον γιορτάζουμε στις 14 Φεβρουαρίου. 
Inventive mommy

Άντε να παραβλέψω όλον αυτόν το χαμό και τα τρελά και πονηρά χαμογελάκια και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά. Εντάξει εμπορευματοποιήσαμε τον έρωτα και την αγάπη , τις σχέσεις και για κάποιους καλά κάναμε και για κάποιους άλλους όχι.
Εγώ τώρα και όλοι οι μονογονείς πως στο καλό να την γιορτάσουμε αυτή τη μέρα; Να γιορτάσουμε τον έρωτα που έχουμε  για τα παιδιά μας ή τον έρωτα που προσδοκούμε να έχουμε ή τους έρωτες  που χάθηκαν; Να κάνω μήπως κάποιο δώρο στον εαυτό μου έτσι για να μου φύγει που λένε το μεράκι και να κάνω και την ανήξερη όταν το παραλάβω; Ή μήπως να βγω του Αγίου Βαλεντίνου και να βλέπω όλα τα ερωτευμένα ζευγαράκια σε ρομαντικά εσταντέ; Καλά ειδικά το τελευταίο , το να βγω , το αφήνουμε γιατί εμπίπτει την σφαίρα της φαντασίας ,δεν έχω που να αφήσω το παιδί!
Για να πω την αλήθεια αν και το έπαιζα που λένε “ σκληρό αντράκι” και έλεγα ότι είναι χαζομάρες αυτή η γιορτή και έχεις όλον τον χρόνο να γιορτάζεις τον έρωτα και άλλα τέτοια πάντα ήθελα καταβάθος να μου κάνουν ένα δώρο αυτή την μέρα ή να με θυμηθούνε. Γυναίκα είμαι τι να κάνω το θέλω!
Και τώρα που δεν είμαι “ σκληρό αντράκι” τι έχω να περιμένω από αυτή την μέρα; Βασικά επειδή τελευταία είμαι με αρκετή θετική ψυχολογία ελπίζω ότι ίσως ο Άγιος Βαλεντίνος κάνει καμιά παρασπονδία και κοιτάξει λίγο πιο πέρα και προς την δικιά μου την μεριά. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να ξημερώσει αυτή την μέρα . Γιατί και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία που λένε.
Λέτε να γίνει κανένα θαύμα;
Διαφορετικά με  βλέπω να πλακώνομαι σε σοκολατάκια που θα μου έχω κάνει δώρο σε σχήμα καρδιάς για να ξορκίσω το κακό. 


5 Φεβρουαρίου 2015

Πόσο κοστίζει ένα όνειρο;

Όνειρα,αναγκαία για την ζωή μας.
Κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει αναγκαίο κακό για την ζωή μας.
Αντικρουόμενες απόψεις ανάλογα και τι στάση ζωής έχεις.

Όνειρα πουλιά μου ταξιδιάρικα λοιπόν.
Από μόνη της η λέξη όνειρα έχει κάτι το θετικό, κάτι καλό που θα θέλαμε να γίνει, κάτι όμορφο που περιμένουμε.


Inventive mommy

Αναγκαία για να κοιτάμε μπροστά , να πορευόμαστε,να νιώθουμε όμορφα και καλά με τον εαυτό μας και την ζωή μας όταν όλα είναι μαύρα και άραχνα. Και κάπου εκεί στο βάθος αρχίζουμε και τα πιστεύουμε. Ότι μπορεί να γίνουν και πραγματικότητα. Γιατί πολλές φορές είναι και ουτοπικά.

Αλλά μια ουτοπία την οποία την έχουμε δημιουργήσει εμείς για εμάς . Έξω από κάθε λογική,χωρίς να μετράμε συνέπειες και απλώς να παρασυρόμαστε με την φαντασία μας.

Και όμως υπάρχουν κάποιες στιγμές στην ζωή μας που κάποιο ή κάποια όνειρα να πραγματοποιούνται ή να νομίζουμε ότι αγγίζουν την πραγματικότητα.Το ευτυχές είναι να γίνει πραγματικότητα ένα όνειρο.Το άσχημο σενάριο είναι να αποδειχτεί ότι το όνειρο δεν άξιζε ή κάπως αλλιώς το είχαμε στο μυαλό μας και δεν μας βγαίνει ακριβώς ή απλώς η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική από αυτό που φανταστήκαμε και ονειρευτήκαμε. Εμείς οι μονογονείς το ξέρουμε άλλωστε αυτό πολύ καλά.

Και τότε τι γίνεται;
Απλώς προσγειωνόμαστε απότομα πολλές φορές πριν καταλάβουμε καλά καλά τι γίνεται.
Αυτή η ανώμαλη προσγείωση είναι που μας πληγώνει , που μας τσακίζει , που μπορεί να μας κάνει να γίνουμε πολύ σκληροί με τον εαυτό μας ή να μας παρασύρει σε απογοήτευση ή ακόμα παραπέρα.

Και προσπαθείς πάλι να σηκωθείς, να σταθείς στα πόδια σου, να συνεχίσεις την ζωή και να ονειρευτείς και πάλι. Το έχεις ανάγκη. Αλλά......

Αυτό το αλλά σου βάζει χειρόφρενο. Πονάει πολύ να βλέπεις τα όνειρα σου να γκρεμίζονται και να τσακίζονται.Είναι δύσκολο να ξαναχτίσεις όνειρα γιατί φοβάσαι. Και φοβάσαι από τον πόνο που μπορούν να σου δημιουργήσουν και πάλι. Και δεν θέλεις , δεν μπορείς να το ξαναβιώσεις.
Αξίζει όμως να μην προχωρήσεις , να μην προσπαθήσεις να ζεις , να μην κάνεις όνειρα; Γιατί χωρίς τα όνειρα δυστυχώς δεν ζούμε.

Τελικά όμως πόσο κοστίζει ένα όνειρο; Και πόσο κοστίζει το να μην ονειρευτείς;


30 Ιανουαρίου 2015

Κλείνοντας παλιούς κύκλους ή δεύτερες ευκαιρίες;


Inventive mommy


Σκέφτεσαι την ζωή σου , τις επιλογές σου , τα πως και τα γιατί και ξαφνικά από το πουθενά βλέπεις ότι η μοίρα μάλλον σου παίζει ένα περίεργο παιχνίδι. Πρόσωπα του παρελθόντος επανεμφανίζονται στην ζωή σου λες και πρέπει να κλείσεις κάποιο κύκλο , εκκρεμότητες που έχω μαζί τους .

Κύκλοι λοιπόν που πρέπει να κλείσουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όπως φαίνεται.
Το τελευταίο διάστημα άνθρωποι που ήρθαν στην ζωή μου πριν πολλά πολλά χρόνια επανεμφανίζονται.Γιατί άραγε,τι σημαίνει; Ή μήπως το μυαλό μου παίζει παιχνίδια;

Άνθρωποι που είχα να δω για χρόνια και απλώς κάποτε οι δρόμοι μας είχαν συναντηθεί - γνωριμίες που τότε δεν είχαν παίξει κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στην ζωή μου - επανέρχονται και επιζητούν την προσοχή μου και όχι μόνο. Παίζουν πλέον σημαντικό ρόλο στην ζωή μου.

Κάποιοι κύκλοι έχουν κάνει την διαδρομή τους όπως φαίνεται  και έχουν κλείσει ήδη. Κάποιοι άλλοι μόλις άνοιξαν και αναρωτιέσαι αν και αυτοί είναι για να κάνουν τον κύκλο τους και να κλείσουν ή είναι κύκλοι που μένουν.Κύκλοι που άλλοτε κινούνται αργά και άλλοτε πιο γρήγορα. Κύκλοι που μπλέκονται μεταξύ τους ή λειτουργούν ανεξάρτητα.

Είναι λίγο τρομακτικό αν το καλοσκεφτείς γιατί τα τελευταία  χρόνια γίνεται αυτό το πράγμα. Να αρχίζω να πιστεύω στο κάρμα και σε αυτά που λένε ότι πρέπει να κλείσω όλες τις εκκρεμότητες που έχω για να προχωρήσω σε νέα ζωή ή καλύτερα σε ένα νέο επίπεδο;
Πεπρωμένο ή απλώς τύχη;

Τρομακτικό στην αρχή όταν το αντιλήφθηκα αλλά  αρχίζω και συνηθίζω στην ιδέα ότι πράγματα τα οποία δεν γνώρισα,δεν έζησα, μου δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να τα κάνω με αυτούς τους ανθρώπους ή για αυτούς τους ανθρώπους. 'Εχει  ενδιαφέρον γιατί κοιτώντας πίσω στην αρχή της τότε γνωριμίας βλέπεις ότι όλοι έχουμε αλλάξει τόσο πολύ!

Μια δεύτερη ευκαιρία!!! Πόσοι άνθρωποι έχουν άραγε δεύτερη ευκαιρία;

Τελικά το ποτήρι μπορείς να δεις όπως θέλεις μισογεμάτο ή μισοάδειο. Το ίδιο και την ζωή μιζεριασμένη και άσχημη με όλα τα κακά της μοίρας της ή σαν κάτι που σου δίνει την ευκαιρία για κάτι νέο, κάτι καινούριο.

Η ιστορία θα δείξει  οι κύκλοι που έχουν ξανανοίξει τι ρόλο θα παίξουν στην ζωή μου.




16 Ιανουαρίου 2015

Συμβιβασμοί και βολέματα

Ξεκινάς την ζωή σου και στην αρχή μπορεί να αρκείσαι να κάνεις ότι θέλουν οι άλλοι και δη γονείς και ο κοινωνικός περίγυρος όπως το λένε - γιατί δεν σε παίρνει να κάνεις και αλλιώς , εξαρτάσαι από άλλους -  με μια ίσως δόση από τα δικά σου θέλω.

Και πορεύεσαι κάπως έτσι στην ζωή αλλά αυτά τα θέλω σου πάντα υπάρχουν εκεί στο βάθος και απλώς περιμένουν κατάλληλη στιγμή για να βγουν. Και μεγαλώνεις μέσα σε μια κοινωνία που μόνιμα σου υποδεικνύει ότι πρέπει να λειτουργείς και να συμβιβαστείς με τους δικούς της κανόνες και τα πρέπει.Αν διαφέρεις έστω και λίγο, είσαι ο απόκληρος,είσαι περίεργο ον,δεν μπορoύν να καταλάβουν οι άλλοι τα θέλω σου σου,τις διεκδικήσεις σου,τις ανάγκες σου.

" Μα γιατί το κάνεις αυτό, δεν είναι σωστό , τι θα πουν οι άλλοι;" 


Έτσι λειτουργεί τις περισσότερες φορές και η ζωή μιας γυναίκας που στα δύσκολα ,βλέπε το δικό μου παράδειγμα, δεν το βάζει κάτω, γίνεται ο άντρας της ζωής της και  με σηκωμένο το κεφάλι διεκδικεί το αυτονόητο. Μια ζωή, τα όνειρά μου, τα θέλω μου και τα πάθη μου. Ναι ακόμα και αυτά τα διεκδικώ γιατί είναι δικά μου γιατί είναι κομμάτι μου , γιατί με κάνουν να ζω έντονα κάθε στιγμή , να ΖΩ. Γιατί έτσι μου αρέσει να ζω γιατί αυτή είμαι εγώ, γιατί αναγκάστηκα να γίνω έτσι.

Όσοι πλησιάζουν στην αρχή εντυπωσιάζονται από αυτόν ακριβώς τον τρόπο που λειτουργείς, από τον τσαμπουκά που βγάζεις , που πάνω από όλα βάζεις την δική σου ζωή και όχι το τι θα πει ο κόσμος. Είναι σαν τις πεταλούδες που τις ελκύει το φως.
Γουστάρεις κάτι το κάνεις , δεν γουστάρεις δεν το κάνεις. Το κάτσε να το σκεφτούμε λίγο γιατί θα ενοχλήσει και κάτσε να το ψάξουμε λιγάκι δεν υπάρχουν ή περίμενε τι θα τύχει Από το πολύ ανακάτεμα της σούπας στο τέλος το "φαγητό" γίνεται  νερόβραστο.Κα βέβαια μετά από λίγο οι περισσότεροι φεύγουν γιατί φοβούνται μήπως και αυτοί στιγματιστούν ή απλώς φοβούνται το ξεβόλεμα.


Νερόβραστα και συμβιβασμοί δεν χωράνε σε μια τέτοια ζωή. Σου λένε να συμβιβαστείς σε μια ζωούλα και να μην διεκδικείς αυτά που θέλεις για να μην μείνεις μόνος, να μην διαφέρεις.Να βολευτείς για να μη είσαι δαχτυλοδειχτούμενος ούτε εσύ αλλά ούτε και το παιδί σου. Να βρεις κάποιον για να μην είσαι μόνη , για να σου λύνει τα προβλήματα ή για να πληρώνει τους λογαριασμού σου, για έτσι είναι καλύτερα.Για να μεγαλώσει το παιδί σου με έναν πατέρα .


Είναι εύκολο να μπεις σε αυτή την διαδικασία ειδικά όταν σκέφτεσαι τι είναι το καλύτερο για ένα παιδί.  Να έχει έναν πατέρα , να έχει μια οικογένεια στα πρότυπα που θέλει η κοινωνία.Αλλά πόσο να αντέξεις έναν τέτοιο συμβιβασμό; Ένα μήνα, έξι μήνες, ένα χρόνο μετά θα έρθει το ξέσπασμα, η διεκδίκηση. Και αναρωτιούνται όλοι τι έγινε.

Inventive mommy

Κάποιες τέτοιες γυναίκες δεν  ζητάμε να έχουμε σχέση με κάποιον απλώς για την σχέση για να συμβιβαστούμε  ή να βολευτούμε. Είναι το πάθος, ο έρωτας, η αγάπη που αναζητάμε και όχι το βόλεμα.

Δεν αντέχεται εύκολα τέτοια ένταση είναι γνωστό, είναι σαν ένας τυφώνας που σου κατακλύζει την ζωή και σε παρασέρνει.Δεν θα κάτσω να εξηγήσω τι γίνεται παραπέρα ή πως να το ζήσεις. Αν θέλεις,αν αντέχεις,αν μπορείς να ξεβολευτείς από τα σίγουρα έλα μαζί μου.Αλλιώς μην προσπαθείς να με πείσεις ότι το καλύτερο  είναι να συμβιβαστώ στα χλιαρά για να έχω μια τυπική ζωή.

Δεν μπορώ να έχω μια τυπική ζωή γιατί και εγώ η ίδια δεν είναι μια τυπική γυναίκα.



12 Ιανουαρίου 2015

Ερωτήσεις ενός τετράχρονου - Ο μπαμπάς μου είναι παππούς σου;

'Εχει καιρό τώρα που το τζιτζίκι μου μπαίνει σε μια φάση να καταλάβει τον κόσμο γύρω και να αποκωδικοποιήσει ποιος είναι τι στις σχέσεις των ανθρώπων.

Και φυσικά το μπέρδεμα ξεκινάει από την έλλειψη της παρουσίας του μπαμπά.
Αν και το έχουμε σαν καραμέλα πλέον ότι ο μπαμπάς μας έχει πεθάνει και σε κάθε ευκαιρία ο μικρός το λέει , τα πράγματα είναι λίγο μπλεγμένα ή αρχίζουν να μπλέκονται λίγο παραπάνω στο μυαλουδάκι του.

 
http://becuo.com/confused-child
Καταρχήν δεν υπάρχει μπαμπάς και έτσι όταν βρισκόμαστε σε φιλικά σπίτια με άλλα παιδάκια και τα άλλα παιδάκια μιλάνε για τον μπαμπά τους, εκείνος το πρώτο που λέει είναι ότι ο δικός μας έχει πεθάνει. Το σοκ βέβαια το παθαίνουν πρώτα οι γονείς των άλλων παιδιών όταν έρχονται και τους ρωτάνε αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο.

Και κάπου εκεί αρχίζει και μπλέκεται το κουβάρι. Στα σπίτια των περισσότερων οι ρόλοι είναι διακριτοί. Ο μπαμπάς,η μαμά,ο παππούς, η γιαγιά . Σε εμάς μπερδεύονται τα πράγματα. Μπαμπάς δεν υπάρχει και όταν ακούγεται η λέξη μπαμπάς είναι συνήθως όταν εγώ φωνάζω τον μπαμπά μου δηλαδή τον παππού του τζιτζικιού.Δηλαδή απλά ο μπαμπάς μου είναι ο παππούς του τζιτζικιού. Πως γίνεται για μένα να είναι ο μπαμπάς μου και για το τζιτζίκι να είναι παππούς; Ιδού το τεράστιο μπέρδεμα στο μυαλουδάκι του.

Όσο και να προσπαθώ να εξηγώ είναι λίγο δυσνόητο και ακαταλαβίστικο για ένα τετράχρονο.Πως γίνεται ο μπαμπάς σου να είναι παππούς μου; Αφού είναι μπαμπάς.
Άντε τώρα να εξηγήσεις. Και το μπέρδεμα συνεχίζεται ακόμα περισσότερο
Εχθές βλέποντας κάτι φωτογραφίες με τον μπαμπά μας και ενώ αναγνώριζε ότι είναι ο μπαμπάς του, γύρισε και μου είπε ότι είναι ο παππούς μου.Αφού για εμένα είναι μπαμπάς για σένα είναι παππούς! Λογικά σκέφτηκε το παιδί. Ο μπαμπάς για τον έναν, είναι παππούς για τον άλλον!

Ωραία τα κάναμε κουλουβάχατα τώρα. Ποιος είναι ο μπαμπάς και ποιος είναι ο παππούς και γιατί; Και εγώ με τον μπαμπά του τι ήμασταν ; Ήμασταν ζευγάρι , είμαστε παντρεμένοι. Αλλά τι είναι όλα αυτά που μου λες μαμά;

Πολύ μπέρδεμα η κατάσταση.Άντε να ξεμπερδέψεις ένα τετράχρονο.Είναι κάτι αντίστοιχο με το να προσπαθείς να εξηγήσεις πυρηνική φυσική σε ένα παιδάκι. Εδώ που τα λέμε ίσως υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να καταλάβει.

Δύσκολες έννοιες για να μπορέσω να τις εξηγήσω .

Για μια ακόμα φορά αφήνομαι στον χρόνο να κάνει την δουλειά του. Μεγαλώνοντας θα είναι πιο εύκολο τα πράγματα.





7 Ιανουαρίου 2015

Χριστούγεννα στην Αθήνα

Για μια ακόμα φορά βρέθηκα στην Αθήνα . Αυτή τη φορά όμως στις γιορτές.
Προσωπικά η Αθήνα μου αρέσει πάρα πολύ και ειδικά το κέντρο της που είναι πανέμορφο όλες τις εποχές.

Αν και δεν τρυγυρίσαμε ιδιαίτερα η πρωινή βόλτα στο κέντρο της μας αποζημίωσε. Καιρός μουντός αλλά ευτυχώς δεν έβρεξε.

Η βόλτα μας ξεκίνησε από την πλατεία Συντάγματος. 


Και συνεχίσαμε στην Ερμού όπου εκτός από τον πολύ κόσμο συναντήσαμε και το τραινάκι που κάνει βόλτα στο κέντρο.




Από άλλη εποχή



 .
 Το χρστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Κοτζιά.

Και στην πλατεία Ομόνοιας με την φάτνη που ήταν γεμάτη με κόκκινα κυκλάμινα.



Τέλος λοιπόν και οι χριστουγεννιάτικες διακοπές για το 2014. Νέο έτος 2015, νέα ταξίδια και νέα όνειρα.


Καλή χρονιά να έχουμε όλοι μας.