24 Οκτωβρίου 2014

Μια αγορομάνα εκπαιδεύεται # 1

Είμαι μητέρα - γνωστό αυτό - αλλά είμαι μητέρα ενός αγοριού , ενός μελλοντικού άντρα.

Κάποιες φορές νομίζω ότι βαδίζω σε θολά νερά και δεν ξέρω πώς πρέπει να συμπεριφερθώ, αν είναι φυσιολογική κάποια συμπεριφορά ή όχι για ένα αγόρι. Βλέπετε η γυναικεία φύση είναι εντελώς διαφορετική από την αντρική στον τρόπο σκέψης και στις συμπεριφορές.Και προσπαθώ η έρμη η μάνα να αντιληφθώ το αγορίστικο μυαλό και να καταλάβω, γίνεται όμως αυτό;

Ξεκινάω λοιπόν τον γύρο τον ανακαλύψεων με σύμμαχό το τζιτζίκι που τα περισσότερα αν όχι όλα  έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον γυναικείο εγκέφαλό μου - καλά εντάξει μπορεί να τον έχω λίγο καμένο αλλά παραμένει εγκέφαλος. Εξού και το νούμερο 1 στον τίτλο  σε μια σειρά πολλών ανακαλύψεων όπως φαίνεται.

    Ας ξεκινήσω λοιπόν με μια καθαρά αντρική υπόθεση και  ας μιλήσουμε για το "απόλυτο", το πέος, το τσουτσούνι, το πουλάκι όπως θέλετε πείτε το. Εκεί κολυμπάω σε βαθιά νερά και χωρίς σωσίβιο.Όλες οι αγορομάνες το έχουμε δει πως από την ώρα που αρχίζουν και μπορούν να πιάνουν πράγματα τα τζουτζουκλέρια μας , μια από τις  σοβαρότερες δουλειές τους  είναι να ασχολούνται με το εργαλείο τους (γι' αυτό και στην μετέπειτα ζωή τους μάλλον είναι σημείο αναφοράς). Να το τραβάνε, να το κάνουν σφεντόνα, να το πιάνουν διαρκώς  του στυλ είμαι άντρας βαρύς και ασήκωτος.Και βέβαια σαν μάνα πρέπει να μάθω εγώ πρώτα πως λειτουργεί το "εργαλείο" για να του πω και λίγα πράγματα.

    photo by :http://stumblesthroughparenthood.com

    Πως είναι όμως δυνατόν να μπορώ να μιλήσω για ένα πράγμα το οποίο δεν το έχω ανατομικά και δεν ξέρω πως λειτουργεί και πως σκέφτεται; Και δεν νομίζω να υπάρχει καμιά αμφιβολία πως έχει το δικό του τρόπο σκέψης!

    Αισθάνθηκα πολύ γελοία όταν προσπαθούσαμε να κόψουμε την πάνα και του έδειχνα πως να κατουράει όρθιος. Και τώρα έχουμε και  να το κατεβάζουμε για να βγει και το κεφαλάκι έξω. Είναι δυνατόν να ξέρω εγώ από τέτοια θέματα και να κάνω και τον δάσκαλο;
    Αυτό δεν είναι μόνο θέμα προς διερεύνηση αλλά για μάστερ καταρχήν ανατομίας και μετά πάμε για μάστερ συμπεριφοράς - είπαμε έχει τον δικό του εγκέφαλο και πράττει κατά το δοκούν. Και εγώ μετά πρέπει να καταλάβω την αντρική φύση! Έχουμε τρελαθεί τελείως;

    Και δεν θέλω να σκεφτώ καν τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια που θα μεγαλώσει και θα πρέπει να εμβαθύνουμε στο θέμα.

    Ας έχω για αρχή πρόχειρα τίποτα ηρεμιστικά γιατί το βλέπω να έρχονται ερωτήσεις επί του θέματος από το τζιτζίκι και πρέπει να είμαι έτοιμη να τις απαντήσω.
    Είπαμε μεγαλώνουμε.




    22 Οκτωβρίου 2014

    Γυναικεία επιχειρηματικότητα - απλές σκέψεις

    Διάβαζα τις προάλες στο blog ΜΑΜΑ κ.α  της φιλενάδας μου της Στέλλας που αναρωτιόταν γιατί άραγε ο όρος οικοτεχνία δεν υφίσταται στην Ελλάδα όσον αφορά τα τρόφιμα. Γιατί να είναι τόσo δύσκολο να "δημιουργήσεις" από το σπίτι σου;
    Πονεμένη ιστορία όπως και τα περισσότερα που έχουν να κάνουν με επιχειρηματικότητα, ευρυματικότηκότηα και τα συναφή στην Ελλάδα.

    Θα το πάω όμως και λίγο παραπέρα.

    Πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα να γίνει επιχειρηματίας; 

    Γιατί ως γνωστόν εκτός από γυναίκα πρέπει να κρατάει και την "επιχείρηση σπίτι". Πόσες επιχειρήσεις μπορείς να κρατάς ταυτόχρονα και να είσαι καλή σε όλα;  Γιατί από την επιχείρηση σπίτι δεν μπορείς να ξεφύγεις και δεν υπάρχει η εναλλακτική να τα παρατήσεις όποτε σου γουστάρει και η άλλη επιχείρηση όμως έχει να κάνει με το βιοποριστικό του θέματος. Και ο χρόνος; Πως τον μοιράζεις; Και όταν υπάρχουν και παιδιά τι κάνεις; Γιατί όταν δουλεύουμε και πολλές ώρες, κάτι που απαιτείται στην περίπτωση του επιχειρηματία, μας πιάνουν τα ενοχικά μας.

    Πόσο εύκολο είναι με την σημερινή οικονομική συγκυρία να πάρεις απόφαση να ανοίξεις μια δικιά σου επιχείρηση;
    Μπορεί να έχω την καλύτερη επιχειρηματική ιδέα του κόσμου αλλά με τα οικονομικά τι γίνεται; Που σε αυτή την χώρα το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε καλά είναι να βάζουμε φόρους και τρικλοποδιές σε όποιον θέλει να αξιοποιήσει μια επιχειρηματική ιδέα.
    Να ανοίξεις μια επιχείρηση απλώς για να χαντακωθείς ή καλύτερα να χαντακωθείς ακόμα περισσότερο;

    Βέβαια υπάρχει και η άλλη άποψη που θέλει τις γυναίκες σαν επιχειρηματίες να είναι πολύ καλές -ίσως γιατί έχουν από εμπειρία στην διαχείρηση.Αλλά άλλο η διαχείρηση του σπιτιού και άλλο μιας επιχείρησης.

    Δυστυχώς όμως σε μια χώρα που μας έχει συνηθίσει να "τρώει τα παιδιά της " δύσκολα παίρνεις τέτοιο ρίσκο.Αλλά από την άλλη αν δεν έχεις να κάνεις τίποτα καλύτερο ίσως να βγει και σε καλό.Ποτέ δεν ξέρεις!

    Ένα τέτοιο τόλμημα απαιτεί πολύ κουράγιο,χρόνο και χρήμα. Προσωπικά ζηλεύω αφάνταστα όλες τις γυναίκες που με πολύ θάρρος πρωτίστος, έχουν καταφέρει και έχουν ανοίξει μια επιχείρηση. Πως τα καταφέρνουν, πως διαχειρίζονται τον χρόνο τους,πως ξεκίνησαν;

    Απλές σκέψεις και ερωτήσεις μιας μητέρας που της αρέσει να "ψάχνεται".




    15 Οκτωβρίου 2014

    Μια Κυριακή στο θέατρο

    Με έχει πιάσει το καλλιτεχνικό μου και το πολύ τριγυριστικό κοινώς τριγυρνάμε συνέχεια  με το τζιτζίκι.

    Ψάχνει και η μαμά και βρίσκει συνεχώς πράγματα για να κάνουμε μαζί. Και μπορώ να πως ότι έχω πάθει μεγάλη πλάκα για τα πόσα πράγματα υπάρχουν που μπορούμε να κάνουμε μαζί με τα παιδιά μας με μικρό ή μηδαμινό κόστος .
     
    Και αφού κάναμε την δοκιμή στον κινηματογράφο ήρθε η ώρα και για το θέατρο.
    Μια θεατρική παράσταση έχει πολλά πλεονεκτήματα όχι ότι και κινηματογράφος δεν έχει αλλά στο θέατρο είναι αλλιώς. Αναπτύσσεται η φαντασία τους, αποκτούν κριτική ικανότητα - μου αρέσει δεν μου αρέσει και γιατί . Και ας μην ξεχνάμε ότι με θέατρο είναι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε μια άλλη πραγματικότητα , μέσα σε μια ιστορία -τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.
     
    Διάλεξα την παράσταση "Περπατώ εις το δάσος" στο θέατρο Αυλαία. Βρήκα και προσφορά τα θεατρικά εισιτήρια και ετοιμαστήκαμε.



    Η παράσταση πάρα πολύ καλή αλλά δυστυχώς είναι για μεγάλα παιδάκια για να μπορούν να καταλάβουν τους διαλόγους αλλά και το έργο που αν και μουσικοχορευτική παράσταση συνδυάζει πολλά παιδικά παραμύθια μαζί - την Κοκκινοσκουφίτσα, τον Κοντορεβυθούλη, την Σταχτοπούτα, την Χιονάτη. Δεν είναι δηλαδή το κλασσικό παραμύθι που γνωρίζουν τα παιδιά.

    Παρόλα αυτά το τζιτζίκι κατάφερε και την είδε την παράσταση αν και έψαχνε συνεχώς τον κακό το λύκο. Κοιτούσε  συνέχεια με μεγάλη αφοσίωση μπορώ να πω. Κάποια στιγμή όμως τον είδα λίγο που ψιλοβαρέθηκε αλλά δεν ήθελε να φύγουμε.

    Όπως φαίνεται του άρεσε και το θέατρο γιατί μετά μου έλεγε πως θέλει να ξαναπάμε. Επομένως μπαίνει και το θέατρο μέσα στα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε με το τζιτζίκι μου. Και έχει και πάρα πολλές παιδικές παραστάσεις.
    Και αν πετύχετε και κάποια προσφορά στα εισιτήρια, καθότι και οι καιροί είναι χαλεποί, είναι μια πολύ καλή οικονομική διασκέδαση.




    10 Οκτωβρίου 2014

    Εργαζόμενη γυναίκα και μονογονέας

    Διάβασα τις προάλλες το άρθρο  Η εργασιακά ανεπιθύμητη έγκυος ,- της Λένας Παπαδημητρίου στην online έκδοση της εφημερίδας το Βήμα και με έβαλε σε σκέψεις. Φοβερός τίτλος και άλλο τόσο φοβερό ο  ρατσισμός που υφιστάμεθα όλες οι γυναίκες όταν μένουμε έγκυες και όχι μόνον τότε.

    Όπως φαίνεται η μητρότητα  και η μονογονεϊκότητα με κάνουν περισσότερο ευαίσθητη σε κάποια θέματα και με κάνουν να θυμώνω.

    " ......Στην Ελλάδα της ανεργίας και της «γενιάς των 300 ευρώ» η έγκυος (και δη η εργαζόμενη) είναι κάτι σαν είδος πολυτελείας. Σήμερα οι διακρίσεις εις βάρος της μοιάζουν είτε πολύ πιο εκκωφαντικές είτε πολύ πιο υπόγειες. Στην κακή περίπτωση ξέρεις ότι αν το αποτέλεσμα της β-χοριακής βγει θετικό, 18 μήνες μετά τον τοκετό θα βρεθείς έξω από την πόρτα. Στην καλή περίπτωση ο πολιτικά ορθός διευθυντής σου θα δείξει κατενθουσιασμένος με τα «ευχάριστα νέα» (υποθέτω όσο ενθουσιασμένος θα είναι και αργότερα που θα κάνεις διάλειμμα αγκαλιά με ένα θήλαστρο)..... "

    " ......Σήμερα η εργαζόμενη έγκυος αντιμετωπίζεται συχνά σαν τη διαβόητη «έγκυο κλέφτρα» (εκείνη την Αμερικανίδα που τον Φεβρουάριο του 1985 μπήκε σε ένα μαγαζί με είδη σπορ και έφυγε με μία μπάλα του μπάσκετ κάτω από την ευμεγέθη κοιλιά της, εμφυσώντας ζωή σε μια σειρά από αστικούς μύθους). Νομίζεις δηλαδή πως μπήκε μέσα στην επιχείρησή σου κάτι να σου υφαρπάξει. Ξεχνάς ότι τώρα μπορεί να έχει μεγαλύτερο κίνητρο να προσφέρει. Ή ότι μπορεί απλώς να έχει τα προσόντα. Κάτι ήξερε το 2012 η Υahoo! όταν έχρισε CEO την εντελώς... έγκυο (διένυε ήδη το τέλος του δευτέρου τριμήνου) Μαρίσα Μάγιερ." - (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=638879)

    Πόσο κακό δηλαδή είναι σε αυτήν την χώρα να φέρεις ένα παιδί; Και πόσο κοστολογείται τελικά μια ανθρώπινη ζωή; Καλά εδώ θα μου πείτε ότι για το κράτος ένα παιδί είναι τεκμήριο για τον ιδιώτη επιχειρηματία δεν θα είναι;

    Και φανταστείτε τώρα να είσαι και μόνη και μαμά. Εκεί γίνεται μεγάλο πανηγύρι.

    Και γεννάω με το καλό και επιστρέφω στην δουλειά. Και η ζωή μου έρχεται τα πάνω κάτω από κάποιο γεγονός, θάνατος, διαζύγιο και ότι άλλο τραγικό μπορεί να τύχει στον καθένα .
    Και εκεί πάλι θα πρέπει και να δώσω λογαριασμό για την προσωπική μου ζωή, και πρέπει να ανεχθώ πολλές φορές την συγκαταβατικότητα των άλλων για το "μοιραίο" που μου έτυχε. Συν των άλλων πρέπει να είμαι δυο φορές  καλή στην δουλειά μου για να προσπεράσω όλο αυτό το κλίμα και με ένα μόνιμο άγχος  για να μην χάσω την δουλειά και να ανέχομαι τα πάντα. Γιατί δεν με παίρνει να είμαι ΚΑΙ άνεργη ΚΑΙ μονογονέας.Υπάρχει και ένα παιδί που περιμένει μόνο από μένα.Τρομερές πολυτέλειες !

    Και έτσι και μείνεις άνεργη άντε να σε προσλάβει  κάποιος που είσαι και μητέρα και μονογονέας. Νοοτροπίες άλλων άλλων εποχών που ειδικά στις σημερινές ελληνικές συγκυρίες "φουντώνουν" ακόμα παραπάνω. Γιατί η λογική είναι πως "δεν μπορείς κυρία μου να αφιερώνεις 8 ή παραπάνω ώρες στην εργασία σου και τις υπόλοιπες στο σπίτι σου και να είσαι εξίσου καλή και στα δύο" Ή ακόμα παραπέρα "δεν θα μπορείς να είσαι διαθέσιμη όποτε θέλω και για όσες ώρες θέλω". Και φυσικά μητέρα και δη μονογονέας σημαίνει ότι θα πρέπει να λείπεις κάποιες φορές γιατί αρρώστησε το παιδί.

    Όπως φαίνεται η οικονομική καταστροφή μιας εταιρείας έρχεται από έμενα που θα λείψω κάποιες ώρες ή κάποιες μέρες που στο κάτω κάτω το δικαιούμαι.



    Γιατί πρέπει  μια ζωή να απολογούμαι και να δικαιολογούμαι που είμαι γυναίκα, μητέρα,σύζυγος, χήρα,διαζευγμένη; 





    7 Οκτωβρίου 2014

    Σταφυλόκοκκος στο δέρμα

    Μαζί με τα πρωτοβρόχια και την υγρασία αρχίσαμε τα σούρτα φέρτα στους γιατρούς. 'Η μάλλον για να ακριβολογώ εγώ άρχισα τα σούρτα φέρτα . Ευτυχώς ο μικρός ακόμα κρατάει, φτου να μην μας ματιάξω.

    Ξεκίνησε με ένα κόψιμο από ξυραφάκι και με λίγο φαγούρα μαζί  τον τσάκωσα τον σταφυλόκοκκο. Στην αρχή δεν έδωσα και πολύ σημασία αλλά κάπου στην τρίτη μέρα άρχισα να παρατηρώ ότι αντί να υποχωρεί το κόψιμο σαν να μεγάλωνε λίγο,είχα φαγούρα και ήταν  κόκκινο και  φουσκωμένο γύρω από την πληγή.

    Αμέσως υποψιάστηκα γιατί και πέρσι τέτοια εποχή είχα κολλήσει σταφυλόκοκκο. Είπα να το παλέψω λίγο μόνη μου. Έβαζα 3 φορές την ημέρα Betadine και ένα άλλο  αντισηπτικό. Και εκεί που μου φάνηκε ότι θα την γλίτωνα  δυστυχώς το Σαββατοκύριακο που πέρασε είδα ότι άρχισε να μεγαλώνει σε έκταση και να γίνεται πιο κόκκινο.

    Οπότε ραντεβού με δερματολόγο στα γρήγορα. Και έχουμε και λέμε: αντιβίωση δύο φορές την ημέρα , αντιβιοτική κρέμα, Betadine, και ακόμα μια αντισηπτική κρέμα. Αυτά όλα για διάστημα έξι ημερών και βλέπουμε.

    Το κακό με το σταφυλόκοκκο είναι ότι είναι μεταδοτικός. Δηλαδή αν ακουμπήσω σεντόνι ή πετσέτα και στην συνέχεια κάποιος άλλος ακουμπήσει και έχει κάποιο σπυράκι ή κάποια πληγή στο σημείο που ήρθε σε επαφή, τον τσάκωσε και αυτός. Αλλαγή επομένως σεντόνια,πυτζάμες,παντελόνια, πετσέτες που χρησιμοποιώ κάθε 2 μέρες.
    Και βέβαια μεγάλη προσοχή να μην ακουμπήσει ο μικρός πουθενά και κολλήσει. Βέβαια η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη που σημαίνει να έχω πάντα χέρια πλυμένα. Έχω τρελαθεί στα αντισηπτικά.

    Και το καλάθι με τα άπλυτα μεγαλώνει και να θέλεις να βάλεις πλυντήριο που να στεγνώσουν τα ρούχα με αυτόν τον καιρό!

    Γενικά ο σταφυλόκοκκος υπάρχει στον οργανισμό μας και κάποιες στιγμές βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες και προκαλεί το δερματικό πρόβλημα.Ένα σπυράκι,ένα μικρό κοψιματάκι μπορεί να είναι η αρχή για την μόλυνση. Επομένως μεγάλη προσοχή γιατί όπως άκουσα υπάρχει έξαρση.
    (Εδώ και 2 χρόνια όλες οι νόσοι έχουν έξαρση τι γίνετε άραγε;)

    Το μόνο που σώζει επομένως είναι καλό πλύσιμο των χεριών.

    Άντε με τις υγείες μου και καλή αρχή με πάσης φύσεως αρρώστιες έτσι για να θυμηθούμε ότι δεν είμαστε πια στο καλοκαίρι.