22 Σεπτεμβρίου 2014

Πρώτη φορά στον κινηματογράφο

Ήρθε Σεπτέμβρης, άνοιξαν τα σχολεία,τέλος και οι διακοπές το πήραμε απόφαση.
Και αρχίζει ο "μαραθώνιος" τι κάνουμε ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα.Γιατί εκεί είναι που τρελαίνεσαι πιο πολύ. Όλη την ημέρα στο σπίτι δεν παλεύετε ούτε για γονείς ούτε για παιδί.

Θα μου πείτε γιατί σκάω αφού υπάρχουν τόσοι παιδότοποι που μπορούμε να πάμε. Για να πω την αλήθεια δεν τους πολυσυμπαθώ γιατί πολύ εύκολα κολλάς ότι κυκλοφορεί στο αέρα , από αρρώστιες εννοώ. Και επειδή είμαστε και λίγο επιρρεπείς,ψάχνω να βρω εναλλακτικές.

Το τζιτζίκι τρελαμένο με τα αεροπλανάκια - τον Ντάστι - έβλεπε και στην τηλεόραση την διαφήμιση για την ταινία και ξεσηκωνόταν χωρίς να ξέρει βέβαια ότι πρόκειται για ταινία στον κινηματογράφο. Έτσι μπήκα στο "χορό" και αποφάσισα να πάμε για πρώτη φορά. Δεν ήμουν σίγουρη πως θα αντιδρούσε και αν θα μπορούσε να δει όλη την ταινία, αλλά το επιχείρησα μια και η ταινία είναι μικρή, 77 λεπτά.

 
Inventive mommy



Inventive mommy
Μέσα στον κινηματογράφο ψάχνοντας για να μασουλήσουμε

Λίγο πριν αρχίσει η ταινία
Ότι και να πω είναι λίγο. Γουρλωμένα μάτια με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Τα ματάκια του έλαμπαν.Βέβαια κάπου στην μέση της ταινίας σηκώθηκε από το κάθισμα αλλά ξανακάθησε χωρίς να δημιουργήσει κανένα θέμα του στυλ "μαμά πάμε να φύγουμε, βαρέθηκα" και άλλα τέτοια.

Κινηματογράφος επομένως μπήκε μέσα στα πλάνα μας.Και το επόμενο βέβαια είναι θεατρική παράσταση.

Μεγαλώνουμε σας λέω !

Μια μαμά που φουσκώνει σαν γαλοπούλα με το τζιτζίκι της!