30 Σεπτεμβρίου 2014

Θα βγαίνατε ραντεβού με τον εαυτό σας;

Ένα από τα προβλήματα των μονογονέων είναι ότι δυσκολευόμαστε πολύ να ξεκινήσουμε πάλι την ζωή μας , να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους,να βρούμε έναν σύντροφο.
Λογικό είναι να θέλουμε μια επανεκκίνηση στην ζωή μας. Αλλά πολλές φορές όσο και να θέλουμε, δεν καταφέρνουμε να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους ή να κάνουμε μια σχέση της προκοπής με αποτέλεσμα να απογοητευόμαστε και να τα παρατάμε.

Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ γιατί κάποιος θα ήθελε να βγει με εμάς; Και η ερώτηση δεν έχει να κάνει με το αν είμαι χωρισμένη,χήρα, με παιδί , χωρίς παιδί με όλα τα προβλήματα του κόσμου και άλλα τέτοια. Αν είμαι όμορφη ή άσχημη , χοντρή, ψηλή, κουτσή. Μιλάω για αυτό που εκπέμπουμε στους άλλους.Τι βγάζουμε προς τα έξω;

Ώρα για ένα τετ-α τετ με τον εαυτό μας τότε.Ας καθίσουμε λοιπόν μπροστά σε ένα καθρέφτη και ας προσέξουμε καλά αυτό που βλέπουμε. Θα βγαίναμε ποτέ ραντεβού με τον εαυτό μας;
Μας αρέσει αυτό που βλέπουμε;
Φαινόμαστε κουρασμένοι, απογοητευμένοι,προβληματισμένοι, ευδιάθετοι; Εμπνέουμε αισιοδοξία,νευρικότητα, απάθεια, κακομοιριά;
Εάν σε εμάς δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, είναι δυνατόν να αρέσει σε κάποιον άλλο; Αν εμείς δεν υποστηρίξουμε τον εαυτό μας , το προϊόν δηλαδή εμάς,για να μιλήσω και με όρους αγοράς , υπάρχει περίπτωση να αγοράσει κανείς;  

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ.

Προσωπικά επειδή δεν έχω και πολλές ευκαιρίες για να βγαίνω και ειδικά μόνη μου , θέλω να τις περνάω με ανθρώπους που με κάνουν να αισθάνομαι καλά , που είναι χαμογελαστοί,που μπορώ να μιλήσω και να με ακούσουν, που δεν είναι μουρτζούθφληδες, μέσα στην γκρίνια για την ζωή που τα έφερε έτσι ή αλλιώς. Και φυσικά δεν θα έβγαινα με κάποιον που θα ήταν ατημέλητος και θα έστελνε μήνυμα ότι δεν τον ενδιαφέρει η ζωή και άλλα τέτοια ψυχοπλακωτικά που ακούμε πλέον συχνά πυκνά.

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα και να τα βάλουμε σε μια σειρά, μας αρέσει δεν μας αρέσει, κάποια πράγματα είναι έτσι στην ζωή μας.Ούτε και εμένα μου αρέσει η κατάστασή μου , χήρα με ένα παιδί και όλα τα υπόλοιπα , αλλά αυτό υπάρχει. Δεν υπάρχει κάτι άλλο.Όλοι είμαστε με πολλά προβλήματα φορτωμένοι.

Αλλά αυτό είναι , έτσι είναι . Ας το αποδεχτούμε για να πάμε παρακάτω.

Όσο δεν αποδεχόμαστε τις καταστάσεις και αναλωνόμαστε στο τι θα έπρεπε να γίνει και στο τι δεν έγινε πολύ απλά δεν ζούμε και τρωγόμαστε με τα σωθικά μας.Μιλάω εκ πείρας.

Οπότε ας κοιταχτούμε λίγο προσεχτικά στον καθρέφτη μας και ας αναρωτηθούμε πραγματικά αν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, αν εμείς οι ίδιοι θα θέλαμε να κάνουμε παρέα με αυτόν τον άνθρωπο, με τον εαυτό μας.

Μήπως ήρθε η ώρα για αλλαγή στάσης ζωής;




22 Σεπτεμβρίου 2014

Πρώτη φορά στον κινηματογράφο

Ήρθε Σεπτέμβρης, άνοιξαν τα σχολεία,τέλος και οι διακοπές το πήραμε απόφαση.
Και αρχίζει ο "μαραθώνιος" τι κάνουμε ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα.Γιατί εκεί είναι που τρελαίνεσαι πιο πολύ. Όλη την ημέρα στο σπίτι δεν παλεύετε ούτε για γονείς ούτε για παιδί.

Θα μου πείτε γιατί σκάω αφού υπάρχουν τόσοι παιδότοποι που μπορούμε να πάμε. Για να πω την αλήθεια δεν τους πολυσυμπαθώ γιατί πολύ εύκολα κολλάς ότι κυκλοφορεί στο αέρα , από αρρώστιες εννοώ. Και επειδή είμαστε και λίγο επιρρεπείς,ψάχνω να βρω εναλλακτικές.

Το τζιτζίκι τρελαμένο με τα αεροπλανάκια - τον Ντάστι - έβλεπε και στην τηλεόραση την διαφήμιση για την ταινία και ξεσηκωνόταν χωρίς να ξέρει βέβαια ότι πρόκειται για ταινία στον κινηματογράφο. Έτσι μπήκα στο "χορό" και αποφάσισα να πάμε για πρώτη φορά. Δεν ήμουν σίγουρη πως θα αντιδρούσε και αν θα μπορούσε να δει όλη την ταινία, αλλά το επιχείρησα μια και η ταινία είναι μικρή, 77 λεπτά.

 
Inventive mommy



Inventive mommy
Μέσα στον κινηματογράφο ψάχνοντας για να μασουλήσουμε

Λίγο πριν αρχίσει η ταινία
Ότι και να πω είναι λίγο. Γουρλωμένα μάτια με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Τα ματάκια του έλαμπαν.Βέβαια κάπου στην μέση της ταινίας σηκώθηκε από το κάθισμα αλλά ξανακάθησε χωρίς να δημιουργήσει κανένα θέμα του στυλ "μαμά πάμε να φύγουμε, βαρέθηκα" και άλλα τέτοια.

Κινηματογράφος επομένως μπήκε μέσα στα πλάνα μας.Και το επόμενο βέβαια είναι θεατρική παράσταση.

Μεγαλώνουμε σας λέω !

Μια μαμά που φουσκώνει σαν γαλοπούλα με το τζιτζίκι της!



12 Σεπτεμβρίου 2014

Τέλος διακοπών και νέα σχολική χρονιά



Inventive mommy
Θάλασσα, θάλασσα τι μου 'χεις κάνει.


Γυρίσαμε λοιπόν και εμείς.

Μετά από ένα μεγάλο "καλοκαίρι" διακοπών επιστρέψαμε στα αβγά μας και μπήκαμε στην ρουτίνα μας.

Το φετινό καλοκαίρι ήταν αναπάντεχα μεγάλο, με πολλά μπάνια, πολλά χιλιόμετρα. Προσωπικά το καταευχαριστήθηκα γιατί διακοπές χωρίς να "κόψεις " χιλιόμετρα δεν νοείται για μένα. Και  όπως φαίνεται το τζιτζίκι μου έχει την ίδια τρέλα της μαμάς. Δώστου βόλτες και χιλιόμετρα και είναι το καλύτερό του.

Και τελικά τι κάναμε; Κατσικωθήκαμε στην ξαδέρφη μου που ευτυχώς έχει σπίτι στην θάλασσα και μερικές μέρες Χαλκιδική - must οι διακοπές στην Χαλκιδική - στο σπίτι ενός φίλου. Μπάνιο το πρωί βόλτες το απόγευμα και το βράδυ.Κούραση σας λέω μεγάλη! Το τζιτζίκι έμαθε να κολυμπάει φέτος  και δεν έβγαινε με τίποτα από την θάλασσα παρά μόνο για να τσιμπήσει κάτι. Είναι φαγάνας ο μικρός.

Inventive mommy
Σαν το ψαράκι μέσα στο νερό



Inventive mommy
Να φάμε και κάτι βρε παιδιά με έκοψε η πείνα

Η άδεια όμως της μαμάς ήταν για 3 βδομάδες - μη με πάρετε με τις πέτρες δεν φταίω εγώ - και είχα πρόβλημα τι θα έκανα το τζιτζίκι μου την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου που εγώ θα έπρεπε να πάω στην δουλειά και το σχολείο μας δεν είχε ανοίξει ακόμα.

Για πολλοστή φορά επιστράτεψα την ξαδέρφη μου να κράτησει το τζιτζίκι για 3 μέρες και άλλες 2 μέρες άδεια που πήρα εγώ να την βγάλουμε την εβδομάδα. Παρεμπιπτόντως η ξαδέρφη μου μένει σε άλλη πόλη και ο μόνος μου φόβος ήταν αν θα καθόταν το τζιτζίκι εκεί. Τελικά όλα είναι στο μυαλό των μαμάδων. Όχι μόνο κάθισε αλλά ο καταευχαριστήθηκε κιόλας. Και μαζί με αυτόν και εγώ που είχα στην διάθεση μου 3 μέρες ΜΟΝΗ ΜΟΥ . Άλλη αίσθηση να είσαι χωρίς παιδί χαλαρή και φυσικά να τριγυρνάς.

Και έτσι πέρασε το καλοκαίρι μας και επιστρέψαμε . Ξεκινήσαμε τον παιδικό μας ευτυχώς μας πήραν με ΕΣΠΑ που μας έβγαλε την πίστη φέτος μέχρι να ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα.Τώρα  προσπαθούμε τώρα να βρούμε άλλους ρυθμούς πιο σχολικούς με πρωινό ξύπνημα, στα γρήγορα να ετοιμαστούμε και το βράδυ νωρίς για ύπνο.

Όσο μπορούμε τώρα  απολαμβάνουμε τις ηλιόλουστες μέρες του Σεπτεμβρίου και αναπολούμε τις διακοπές μας.

Φέτος όμως έβαλα στόχο πως και μέσα στο χειμώνα θα πάμε ένα ταξιδάκι με το τζιτζίκι μου έτσι για να μην ξεχνιόμαστε και να κάνουμε και μερικά χιλιόμετρα.

Καλή σχολική χρονιά σε όλους και περιμένω προτάσεις για το επόμενο μας ταξίδι.