30 Οκτωβρίου 2013

Πανελλαδικός Ταυτόχρονος Δημόσιος Θηλασμό




 
Πανελλαδικός
Ταυτόχρονος Δημόσιος Θηλασμός 2013
“Υποστηρίζουμε τον Θηλασμό, Υποστηρίζουμε τις Μητέρες”
Στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού*, το Πανελλήνιο Δίκτυο Εθελοντικών Ομάδων Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας διοργανώνει τον 4ο Πανελλαδικό Ταυτόχρονο Δημόσιο Θηλασμό σε 39 πόλεις της Ελλάδας!
Για την Αθήνα την διοργάνωση έχει αναλάβει και φέτος η
Αττική: Ομάδα Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας https://www.facebook.com/groups/Attiki.Thilasmos/
με την συνεργασία του
“Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας”
και σας προσκαλεί την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 11:00 π.μ. (προσέλευση) σε μια εκδήλωση γιορτή για τον μητρικό θηλασμό! Καθώς ο θηλασμός είναι ελεύθερος και δεν υπακούει σε ωράρια, τα μωράκια που θα θέλουν να θηλάσουν γύρω στις 12.00 μ. θα καταμετρηθούν την ίδια ώρα στις συμμετέχουσες πόλεις της χώρας!
Σε αυτή τη γιορτή μας δίνεται η αφορμή μητέρες - μέλη των ομάδων του Δικτύου μας να ευαισθητοποιήσουν, να αφυπνίσουν και να υποστηρίξουν τις νέες μητέρες και την ελληνική κοινωνία γενικότερα για τον μητρικό θηλασμό, όχι μόνο ως λέξεις σε ένα φυλλάδιο ή σε μία ομιλία, αλλά εμπράκτως, ως εικόνα και παρουσία, «από μητέρα προς μητέρα». Στόχος μας είναι η Ελλάδα να αποτελέσει μια χώρα υποστηρικτική και φιλική προς το θηλασμό, που θα αγκαλιάζει και θα στηρίζει την νέα μητέρα όσο εκείνη θα μαθαίνει την τέχνη του θηλασμού.
Σας περιμένουμε λοιπόν και φέτος, θηλάζουσες ή μη, μέλλουσες μητέρες, με κοιλίτσες ή με σκέψη για κοιλίτσες, μητέρες πρώην θηλάζουσες, μπαμπάδες, γιαγιάδες, φίλους και λοιπούς συγγενείς, ΟΛΟΥΣ εσάς που στηρίζετε τον μητρικό θηλασμό και θέλετε να ενημερωθείτε, να γιορτάσουμε μαζί την Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού. Στην Αθήνα η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί, στο Ζάππειο (σιντριβάνι).
Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν διασκεδαστές οι οποίοι θα απασχολήσουν τους μικρούς μας φίλους από τις 11:00 π.μ. έως και τις 2:00 μ.μ. Θα μοιραστεί ενημερωτικό υλικό, θα γίνουν συζητήσεις και θα γνωριστούμε από κοντά! Τέλος, θα υπάρχουν δωράκια και εκπλήξεις για όλους όσοι παρευρεθούν στην εκδήλωση!!!
* To 1992 καθιερώνεται διεθνώς ο εορτασμός της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού από την WABA (Παγκόσμια Συμμαχία για Δράση στο Θηλασμό), τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και τη UNICEF, στις 1-7 Αυγούστου. Στην Ελλάδα, η εβδομάδα αυτή εορτάζεται 1-7 Νοεμβρίου και φέτος έχει θέμα «Υποστηρίζουμε τον θηλασμό: Υποστηρίζουμε τις μητέρες».
Περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://www.facebook.com/groups/Attiki.Thilasmos/
Βρείτε τα σημεία συνάντησης και στις 39 πόλεις, εδώ: https://www.facebook.com/thilazo
                                Διοργανωτές:                                               


 
 


   








 Με την συνεργασία:        
                                                    
                                                                  




ΕΠΙ Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας

25 Οκτωβρίου 2013

Φθινοπωρινά κολάζ

Ήρθε το φθινοπωρο και οι πολλές πολλές βόλτες κόπηκαν. Είναι ευκαιρία όμως να δούμε λίγο τα χρώματα του φθινοπώρου και επιπλέον και βασικότερο να απασχολήσω το τζιτζίκι στο σπίτι κάνοντας κάτι διαφορετικό.

Έτσι λοιπόν βγήκαμε στον κήπο και αρχίσαμε να μαζεύουμε διάφορα φύλλα κιτρινοπράσινα, κόκκινα, πράσινα και μερικά λουλούδια με σκοπό να κάνουμε ένα κολάζ .


Βέβαια το τζιτζίκι είχε και άλλες ανησυχίες , ήθελε να σκαψουμε και τον κήπο.Οπότε ευκαιρία και για λίγη γυμναστική και για την μαμά.




Αφού τελιώσαμε και με τις γεωργικές μας εργασίες , ήρθε η ώρα να κάνουμε το κολάζ μας.


Πήραμε ένα χαρτί μεγάλο και άρχισε το κόλημα. Στην αρχή σκέφτηκα να τα κολλήσουμε με κόλλα αλλά ...δεν πιάνει. Οπότε σελοτέιπ και κάνει μια χαρά την δουλειά του.



Το τζιτζίκι ξετρελάθηκε ειδικά με το να προσπαθεί να τραβήξει το σελοτέιπ - χαλάσαμε σχεδόν ένα ολόκληρο.
Και ιδού το αριστούργημά μας που το κολήσαμε στον τοίχο του δωματίου.







17 Οκτωβρίου 2013

Επάγγελμα γονέας

Τελικά το να είσαι γονιός μάλλον είναι το πιο δύσκολο επάγγελμα του κόσμου και ίσως και επικίνδυνο.Κυνηγάς τα παιδιά να σου δώσουν ότι επικίνδυνο γι' αυτά μπορεί να έχουν βρει στο σπίτι, από ένα πιρούνι, ένα ψαλίδι, να μην ανοίξουν πόρτες , να τα προλάβεις να μην πέσουν από σκάλες ή από καρέκλες και τραπέζια που έχουν ανεβεί και άλλα τέτοια ευφάνταστα που κάνουν ή να μην σου πετάξουν τίποτα στο κεφάλι.

Αλλά η σωματική κούραση δεν συγκρίνεται με τίποτα με την ψυχολογική κούραση που νιώθουμε όλοι οι γονείς.Όταν δεν κοιμάται το παιδί το βράδυ, όταν δεν "παίρνουν" από λόγια και οι τιμωρίες δεν αποδίδουν, όταν έχουν τα ξεσπάσματά τους, όταν σου λένε ότι δεν σε θέλουν ή δεν σε αγαπούν.
Και εσύ σαν γονέας προσπαθείς μόνιμα να αποκωδικοποιήσεις αυτή την συμπεριφορά και να βρεις λύσεις. Προσπαθείς να μείνεις ήρεμος γιατί  διαφορετικά ή θα αρχίσεις να τσιρίζεις ή θα πιάσεις το καμάρι σου και θα θέλεις να το κρεμάσεις από τα αυτιά με τα μανταλάκια - όλα αυτά στην καλύτερη των περιπτώσεων. 'Η απλά θα ήθελες να το κάνεις μια χαλκομανία στον τοίχο να το κοιτάζεις και να το θαυμάζεις αλλά να μην το ακούς!

Είναι απλά αποκαρδιωτικό να παλεύεις με ένα δίχρονο ή τρίχρονο και να βλέπεις ότι δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα και ότι σίγουρα δεν είσαι ο γονιός που θα ήθελες να είσαι. Και όλη αυτή η απογοήτευση και τα νεύρα φυσικά δεν μένουν απαρατήρητα από τα παιδιά.Και εκεί αρχίζει ο φαύλος κύκλος. Νεύρα και απογοήτευση εμείς , το ίδιο και αυτά. Εκεί που κάθεσαι και παίζεις μαζί τους από το πουθενά εκνευρίζονται , πετάνε πράγματα τσιρίζουν και κλαίνε.Και αναρωτιέσαι εσύ μετά ποια μύγα τον τσίμπησε (δεν θα την βρω που θα πάει).Και προσπαθείς να μείνεις ψύχραιμη και προσπαθείς να τα ηρεμήσεις αλλά μάταια.

Και διαβάζεις για τρόπους διαπαιδαγώγησης και τρόπους για να προλάβεις τέτοιες καταστάσεις ή πως να τα ηρεμείς αλλά όλα όσα γράφονται είναι για τους άλλους. Τίποτα δεν κάνει για την δική σου περίπτωση.Και εκεί σου μπαίνουν και οι μεταφυσικές αναζητήσεις του τύπου μήπως είμαστε κάτι ιδιαίτερο εμείς, μήπως έχω τρελό παιδί ή πολύ έξυπνο παιδί και δεν μπορεί να διαχειριστεί την εξυπνάδα του και άλλα τέτοια ή απλώς είμαι άχρηστη και δεν καταφέρνω τίποτα.

Και εκεί χάνεται η μπάλα. Είσαι κομμάτια από την δουλειά, έχεις ένα "τερατάκι" που πρέπει να το κυνηγάς και να το κρατάς απασχολημένο, να αντέχεις τα ξεσπάσματά του και μέσα σε όλα αυτά με το χαμόγελο στα χείλη  γιατί πρέπει να είμαστε ήρεμοι με τα παιδιά και γιατί οι φωνές και τα νεύρα είναι αντι παιδαγωγικά.Ωραία το λες αλλά πως το κάνεις;

Τουλάχιστον όταν είσαι στην δουλειά σου δείχνουν πως να κάνεις ένα πράγμα και μετά από λίγο το μαθαίνεις ή όταν έχεις ένα καινούριο μηχάνημα διαβάζεις τις οδηγίες χρήσεως .Εδώ ποιες οδηγίες χρήσεως και τι να μάθεις; (μήπως υπάρχουν και δεν το ξέρω;) Και βέβαια στην δουλειά έχεις ωράριο όταν εισαι γονιός για ποιο ωράριο μιλάμε; Και δεν συζητάω για την ευθύνη που έχεις που είναι όλη δικιά σου. Ενώ στην δουλειά ευθύνεσαι μόνο για το κομμάτι της δουλειάς σου. Και ούτε λόγος για αλλαγή επαγγέλματος ή έστω να ονειρεύεσαι σύνταξη , είναι εφ όρου ζωής.Δε μπορείς να πεις βαρέθηκα θα αλλάξω δουλειά. Διάλεξες και τέλος πορεύεσαι με αυτό για πάντα.


Τελικά είναι πολύ δύσκολο να είσαι γονιός;


11 Οκτωβρίου 2013

Διασκεδάζοντας την πραγματικότητα

Επειδή είπα λίγο να μην μιζεριάζω με την κατάστασή μου, ως μονογονέας γαρ, σκέφτηκα να γράψω και για τα πλεονεκτήματα που έχω. Πάντα το νόμισμα έχει δύο όψεις ή έτσι θα ήθελα.
Όχι δεν τρελάθηκα - ακόμη - αλλά είπα να διασκεδάσω λίγο την κατάσταση.

- Ένα διπλό κρεβάτι μόνο για μένα.
Τι πιο ωραίο να είσαι μόνος στο κρεβάτι , να απλώνεσαι , να μην σου τραβάει κάποιος το σεντόνι ή την κουβέρτα και φυσικά να μην ακούς ροχαλητά.Να απολαμβάνεις έναν ύπνο της προκοπής - με εξαίρεση βέβαια τον άλλο συγκάτοικο του κρεβατιού το τζιτζίκι που όταν βρίσκει ευκαιρία τσουπ χώνεται στο κρεβάτι.

- Τρως ότι θέλεις και χωρίς σχόλια.
Η κλασσική ερώτηση κάθε μέρα στο σπίτι , τι θα φάμε αύριο; Σπάς το κεφάλι σου για το φαγητό και στο τέλος το έτερον να σου λέει κιόλας ότι δεν έγινε και καλό ή δεν γενικώς δεν το τρώει. Πρόβλημα λυμένο πλέον. Δεν ρωτάω κανέναν τι θα μαγειρέψω - ακόμα -  γιατί το τζιτζίκι ακόμα δεν έχει άποψη του φαγητού . Αποφασίζει και διατάσσει η μαμά.

- Μια ντουλάπα μόνο για μένα.
Όλη δική μου χωρίς να σπάω το κεφάλι μου πως να χωρέσω τα ρούχα μου.Βέβαια το κακό σε αυτήν την περίπτωση είναι πως αν είναι τεράστια η ντουλάπα δεν γεμίζει και σε πιάνει μετά μια καταναλωτική μανία για να την γεμίσεις.


- Όπου θέλω πάω και όποιους θέλω βλέπω.
Καλά αυτό είναι σχετικό με ένα παιδί αλλά πλέον δεν ρωτάω αν το έτερον θέλει  να πάμε κάπου. Τα κλασικά, μισό λεπτό να κοιτάξω την ατζέντα μου και με ποιους είπαμε θα είμαστε; πλέον δεν υπάρχουν.Επίσης και εγώ  δεν βλέπω άτομα που δεν θέλω.

- Περί οικονομικών
Τα πράγματα είναι ξεκάθα . Παίρνω τόσα και τόσα έχω να πληρώσω. Τέλος. Πρέπει να πληρωθεί ένας λογαριασμός δική μου ευθύνη χωρίς να σκάω αν πληρώθηκε ή όχι.Γιατί ως γνωστόν οι περισσότεροι άντρες δεν το έχουν με τα λεφτά ούτε με προθεσμίες ( μιλάω τώρα εγώ που κάηκα και φυσάω και το γιαούρτι). Κατά ένα περίεργο τρόπο, μιλάω τώρα μετά από εμπεριστατωμένα γκάλοπ που έχω κάνει, όταν παντρεύεσαι τα έξοδα αυξάνουν πολύ χωρίς όμως να υπάρχει η ίδια αναλογία με τα έσοδα.Πως γίνεται να υπάρχουν διπλάσια έξοδα αλλά όχι διπλάσια έσοδα αυτό είναι ένα θέμα που το θέτω στους επιστήμονες προς διερεύνηση.

- Τηλεόραση
Άλλο μεγάλο θέμα. Το ξέρετε φαντάζομαι έτσι; Χωρίς πολλά σχόλια κανένας δεν βλέπει αυτό που θέλει και το τηλεχειριστήριο μπορεί να γίνει ένα πολύ καλός λόγος για καυγά.

- Χρόνος
Δεν βαριέσαι ποτέ γιατί απλά ποτέ δεν έχεις χρόνο. Το παιδί , η δουλειά, το σπίτι δεν σε αφήνουν να βαρεθείς.Έχεις πάντα μια γεμάτη μέρα καλή, κακή δεν ξέρω πάντως η μέρα είναι πάντα γεμάτη. Και το βράδι με την κούραση που έχεις πέφτεις ξερός για ύπνο χωρίς να χρειάζεσαι ηρεμιστικά.Εκτός και αν τα νεύρα παραπέουν οπότε σε αυτήν την περίπτωση ούτε τα ηρεμιστικά θα βοηθήσουν.


Τελικά υπάρχουν και μερικά καλά όταν είσαι μόνος, λέμε τώρα. Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια έτσι δεν είναι;



4 Οκτωβρίου 2013

Περί αλλεργιών

Αφού πέρασε το πρώτο σοκ όταν μάθαμε ότι είμαστε αλλεργικοί - το  σοκ το έπαθα εγώ δηλαδή, το δικό μου το παιδί αλλεργικό; - ήρθε η ώρα της μαμάς να το ψάξει να δούμε τι γίνεται. Γιατί καλά τα λέει ο γιατρός αλλά αν και η μαμά δεν γίνει ιατρός δεν ισχύει τίποτα.

Ψάξιμο , διάβασμα ιντερνετικό και ακούς και τον γιατρό τι σου λέει. Και αρχίζεις βέβαια και τα παίρνεις εντελώς στο κρανίο όταν σου λένε ότι τα τόσα αντισταμινικά και τα εισπνεόμενα είναι ακίνδυνα. Υπάρχει ακίνδυνο φάρμακο; Πλάκα μας κάνουν;

Αφού πήραμε τα κλασικά εισπvεόμενα και αντισταμινικά και αφού την ψώνισε η μαμά αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία στην ομοιοπαθητική. Ξεκινήσαμε ωραία και καλά φουντώσαμε- σημάδι ότι αντιδρά θετικά ο οργανισμός στην ομοιοπαθητική και πορευτήκαμε όλο το καλοκαίρι μια χαρά. Παρεμπιπτόντως ακριβό το "αστείο" της ομοιοπαθητικής γιατί την επίσκεψη την χρεώνουν διπλάσια από τους άλλους γιατρούς.  Βέβαια ήμασταν και συνέχεια στην θάλασσα και κάναμε τα μπάνια μας και ως δια μαγείας όλα τα αλλεργικά μας πέρασαν. Ούτε βήχας, ούτε μύξες, ούτε δερματικά και φαγούρες.

Και έφτασε ο Σεπτέμβρης.Και άρχισε σιγά σιγά η πτώση. Λίγο μύξες , λίγο βήχας κάτι δερματικά πάλι.Δυστυχώς η ομοιοπαθητική δεν βοήθησε ίσως δεν έδωσα και τον απαιτούμενο χρόνο . Αλλά δεν μπορούσα να περιμένω άλλο, τα συμπτώματα όλο και πιο έντονα.

Ξανά σε γιατρό και ξανά στα ίδια εισπνεόμενα και αντισταμινικά. Εξετάσεις αίματος μήπως βρούμε κάποια αλλεργία, αλλά όλες καθαρές.

Και ξαφνικά ακούς ότι σχεδόν όλα τα παιδάκια έχουν τέτοια προβλήματα. Μα τι γίνεται, τι σόι αλλεργίες είναι αυτές; Όλα τα παιδάκια με εισπνεόμενα και κορτιζονούχα; Κάτι δεν πάει καλά δεν μπορεί. Πριν μερικά χρόνια την λέξη αλλεργία δεν την άκουγες και φυσικά δεν άκουγες ούτε για εισπνεόμενα ούτε για κορτιζόνες σε παιδιά.

Τι φταίει τελικά; Η διατροφή μας, η ατμόσφαιρα, ο τρόπος ζωής μας; Και τελικά υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε;