11 Ιουλίου 2013

Στιγμές

Οι μέρες , οι μήνες , τα χρόνια περνάνε και όλα γύρω μας αλλάζουν μερικές φορές βίαια και γρήγορα και άλλες φορές οι αλλαγές είναι ανεπαίσθητες σαν να μην αλλάζει τίποτα.

Ο κόσμος όλος το παιδί, και μέσα από το παιδί τις περισσότερες φορές αντιλαμβάνομαι ότι ο χρόνος κυλάει και κυλάει γρήγορα.Η ζωή προχωράει και δεν περιμένει κανέναν. Είναι μέρες που τον παρατηρώ και λέω ότι άλλο παιδί είναι σήμερα λες και μεγάλωσε ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ.

Πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να ανυπομονώ να μεγαλώσει το τζιτζίκι ειδικά όταν ήταν πολύ μικρούλης και δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε. Προσπαθώ να φανταστώ πώς θα είναι μετά από 3 , 5 , 8 μήνες μετά από 1 χρόνο και ούτω κάθε εξής. Πως θα είναι όταν μεγαλώσει , σαν χαρακτήρας , οι σχέση μου μαζί του και άλλα τέτοια μεταφυσικά. Και σίγουρα όταν μεγαλώσουμε αρκετά τότε η διχασμένη προσωπικότητα της μάνας θα ονειροπολεί στιγμές που ήταν μικρούλης , που άρχισε να περπατά, να μιλά, που μου έπιανε το χέρι για να περπατήσουμε.

Και τι καταφέρνουμε; Χάνουμε τις στιγμές. Εκείνες τις στιγμές τις μικρές που κάνουν την ζωή όμορφη και δημιουργούν αναμνήσεις. Τις στιγμές εκείνες που λες ότι η ζωή αν και σκατά είναι όμορφη ακριβώς γι αυτές τις λίγες στιγμές.

Ο χρόνος όμως δεν περνάει μόνο πάνω από τα παιδιά. Περνάει και από πάνω μας. 'Αλλες φορές σαρωτικός τόσο που να μην με αναγνωρίζω όταν κοιτιέμαι στον καθρέφτη και άλλες φορές τόσο  αργά και βασανιστικά .'Ενα είναι το σίγουρο ότι μεγαλώνω και εγώ και αλλάζω.

Δεν με έχει πιάσει ηλιακό σύνδρομο - αχ είμαι μεγάλη και τι κάνω και άλλα τέτοια -  απλώς και εγώ μεγαλώνω και αλλάζω. Εμφανισιακά , συναισθηματικά, όλα μαζί .Τις περισσότερες φορές δεν μας παρατηρούμε - είμαστε απορροφημένοι με παιδιά και με το τρέξιμο της καθημερινότητας.Και όμως  αλλαγές γίνονται κάθε μέρα και τις χάνουμε. Χάνουμε ζωή και δική μας και με τα παιδιά μας.Χάνουμε στιγμές και το μόνο που απομένει στην καθημερινότητα είναι ένας αναστεναγμός και ένα ψυχοπλάκωμα. Και στο τέλος της ημέρας μένει μια κούραση εκνευριστική.

Κάθε μέρα έχουμε να περιμένουμε και κάτι καινούριο, είτε καλό είτε κακό. Προσπαθούμε να το χαρούμε, να το σβήσουμε, να το αλλάξουμε αλλά ότι και να κάνουμε πρέπει να το ζήσουμε. Ζούμε και μεγαλώνουμε. Μεγαλώνουμε και ζούμε με χιλιάδες στιγμές.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων ,οι στιγμές μας.