30 Απριλίου 2013

Τελικά είμαστε αλλεργικοί

Πριν από λίγο καιρό είχα γράψει για την ατοπική δερματίτιδα που μας ταλαιπωρούσε και για τον φυσικό τρόπο για την αντιμετώπισή της.Η κρέμα που είχα πάρει από την φίλη μου δούλεψε για λίγο διάστημα. Το πρόβλημα όμως δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκε. Η ατοπική ξαναεμφανίστηκε και το κακόμοιρο το τζιτζίκι ξυνόταν και ξαναξυνόταν μέχρι που έκανε και μικρές πληγούλες από το ξύσιμο.

Δεν γινόταν να πάει και άλλο αυτό το πράγμα παραπήγε.Και ιδού τώρα το δίλημμα, να πάω σε δερματολόγο ή σε αλλεργιολόγο?
Αν πάω σε δερματολόγο το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φεύγαμε με ένα σωρό κρέμες και δεν θα βρίσκαμε μάλλον τι μας φταίει.
Αλλά σε αλλεργιολόγο να πάμε τζάμπα η επίσκεψη - με το δικό μου το μυαλό - αφού είμαστε πολύ μικροί για αλλεργικά τεστ. Τι να πάμε να κάνουμε, να δείξουμε το μπόι μας; Τόσο μου έκοβε.

Το παίρνω τελικά απόφαση και πάμε σε αλλεργιολόγο. Δεν χρειάστηκε πάνω από 5 λεπτά για να καταλάβει ο γιατρός τι είχαμε. 
"Το παιδί είναι αλλεργικό.Είχατε βρογχιολίτιδες και μυξούλες συνέχεια; Μήπως κάνατε και βρογχόσπαμο;"
Όλα τα καλούδια τα είχαμε και βέβαια το ρίχναμε στο ότι είμαστε πρώτη χρονιά στον παιδικό.
Λάθος μέγα λάθος.
Και βέβαια εκεί ο γιατρός ξέσπασε για το όλοι γίναμε ειδήμονες και μπαίνει ο ένας γιατρός στα χωράφια του άλλου  και συνταγροφούνται τόσες πολλές αντιβιώσεις κλπ κλπ. Σύμφωνα με αυτόν τσάμπα και τα RAST test που κάναμε. 

Εμείς έχουμε την αλλεργία στο DNA μας. 

Δεν είναι κάποια αλλεργία σε τροφή ή σε κάτι άλλο απλώς επειδή εγώ έχω χαζοαλλεργίες - αυτά που δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία μπουκωμένη μύτη , φτέρνισμα , κάποια στιγμή και δερματικά και αλλεργική ρινίτιδα αντίστοιχα και ο άντρας μου - ο μικρός έχει αλλεργικό υπόβαθρο και με τις ιώσεις από τον παιδικό ήρθαν στην επιφάνεια. Εγώ ως μητέρα doctor λέω ότι "βοήθησε" και ο ψυχολογικός παράγοντας.

Για να μην τα πολυλογώ η διάγνωση είναι ατοπική - αλλεργική ρινίτιδα - παιδικό άσθμα η τριάδα. Πάρτην κάτω την μάνα. Εμείς απλώς ήρθαμε για να πούμε ότι ήρθαμε και εδώ -τι να μας πεις και εσύ βρε γιατρέ - και βγαίνουμε με την βούλα αλλεργικοί.

Ξεκινήσαμε θεραπεία και μέσα σε λίγες μέρες ο μικρός άρχισε να κοιμάται καλύτερα - με βουλωμένη μύτη δεν κοιμάσαι καλά ούτε ξεκουράζεσαι - τα δερματικά άρχισαν να υποχωρούν και έστρωσαν και τα ματάκια του που είχαν κύκλους.

Βέβαια ο μικρός δεν θα πάψει να είναι αλλεργικός απλώς θα φτάσουμε σε ένα σημείο να μην μας ενοχλούν τα συμπτώματα. Σε 20 μέρες έχουμε ξανά επίσκεψη στον γιατρό γιατί όπως μου είπε τελείωσε η εποχή των ιώσεων και μπαίνουμε φουλ στην εποχή των αλλεργιών. Αν είχαμε πάει νωρίτερα θα είχαμε γλιτώσει τις μύξες και το βήχα μας.Ανάμεσα σε αυτά που μου είπε μου συνέστησε - μάλλον απαίτησε - να μην τρώμε γλυκά, σοκολάτες, καραμέλες, παιδικά γιαουρτάκια και διάφορα αλλά τέτοια παιδικά επειδή είναι φουλ στα συντηρητικά.Ευτυχώς που το τζιτζίκι δεν το έχει με τα γλυκά

Οπότε μανούλες το νου σας. Δεν λέω ότι όλα τα παιδάκια που έχουν  ατοπική δερματίτιδα ή πολλές μύξες είναι αλλεργικά αλλά ας είμαστε υποψιασμένες μπας και γλιτώσουμε κανένα μπουκάλι αντιβίωσης.