20 Φεβρουαρίου 2013

Νευράκια τσαταλάκια

Είμαστε πλέον 2 χρονών και είμαστε καθ' όλα στην φάση των νεύρων.

http://www.kidspot.com.au/Preschool-Behaviour-Understanding-tantrums+322+33+article.htmΝτεν τέλοοοοο ( δεν θέλω), μόνος μου. Είναι σχεδόν μόνιμα στο λεξιλόγιό μας.

-Να αλλάξουμε βρακάκι?
-Ντεν τέλο
-Να κάνουμε μπάνιο?
-Ντεν τέλο
-Θέλεις να φας?
-Ντεν τέλο
-Περίμενε μισό λεπτό να τελειώσω.
-Ντεν τέλοοοο , όχιιιιι
-Θέλεις να σκουπίσουμε  μαζί?
-Ντεν τέλο (στην αρχή) και μετά αρχίζει "μόνος μου, μόνος μου"

Έλα όμως που εγώ τέλο(κόλλησα και εγώ) και μόνος σου δεν μπορείς να τα κάνεις όλα.Και δεν συζητάω να προσπαθώ να κάνω εγώ την δουλειά και όχι αυτός. Τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.
Γκρρρρρ τα νευράκια μου.
Μιλάς, μιλάς, κρατάς την ψυχραιμία σου , εξηγείς ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις, δαγκώνεσαι αλλά αμάν ,ουφ θα εκραγώ η γυναίκα.

Τα φοβερά δίχρονα σου λένε ή αλλιώς tantrums ( μου αρέσει αυτή η λέξη λες και κρύβει τα νεύρα όλων μας ).Κάπου εκεί στα δύο ξεκινάνε τα ωραία. Επειδή δεν μπορούν να συνεννοηθούν και να εκφράσουν όσα θέλουν και η περιέργεια τους είναι στο φουλ την πληρώνουν οι μαμάδες. Φάση λες είναι και θα περάσει.Και προσπαθείς εσύ η κακομοίρα να βάλεις και όρια όταν αρχίζει να χτυπάει και να δαγκώνει.Και σε πιάνουν μετά και οι τύψεις γιατί το μάλωσες το καημένο "το τερατάκι".

Και συνεχίζεις και μιλάς και εξηγείς όσο πιο ήρεμα μπορείς και ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις εξαντληθεί τελείως  και είσαι έτοιμη να παραδοθείς σε ένα κύμα νεύρων που κατακλύζει το κεφάλι σου - ένα πράγμα σαν το τσουνάμι.Και αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν ένα πλασματάκι τόσο μικρό, ανήμπορο και γλυκό να μεταμορφώνεται σε διαβολάκι και τελικά να σε φέρνει στα άκρα.

Και παρατηρώ το "τερατάκι μου" και από την μία χαίρομαι που διεκδικεί και είναι και τόσο πεισματάρης - το πήρε από την μαμά αυτό - από την άλλη όμως....Και βέβαια σε τρελαίνουν και οι κάθε λογής "ειδήμονες" γιατροί και συναφή άρθρα που σου λένε να προσέχεις μήπως η έκρηξη νεύρων υποδηλώνει - υποβόσκει μια άλλη ψυχολογική κατάσταση και πρέπει να διερευνηθεί. Δεν με παρατάτε λέω εγώ με τις μπουρδολογίες σας. Βέβαια αυτά τα άρθρα "κάθονται " δυστυχώς στο πίσω μέρος του μυαλού και αναρωτιέσαι πολλές φορές μήπως το παιδί μου έχει κάποιο πρόβλημα.Δυστυχώς είναι μια φάση που πρέπει να την περάσουν τα παιδιά και μαζί με αυτά και εμείς.Και λέω τώρα εγώ η μάνα  αν αρχίσουμε να μιλάμε κανονικά θα στρώσει η κατάσταση; Ποιος ξέρει!

Μέχρι να στρώσει η κατάσταση όμως μαμά στα όρια νευρικού κλονισμού ώρες ώρες.Τα νεύρα μου τα χάπια μου και ένα ταξί να φύγω. 

Είπαμε "οι χαρές" της μητρότητας.


11 Φεβρουαρίου 2013

Η στολή του Ιωσήφ


Αν και το παρακάτω κείμενο έχει να κάνει με χριστουγεννιάτικο πρότζεκτ , εντούτις μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο ειδικά τώρα τις απόκριες γαι όσες μανούλες θα θελήσουν να κάνουν μόνες μια στολή για τα παιδιά - και για τα μικρά παιδιά αλλά και τα "μεγάλα".Ένα κείμενο από την Κωνσταντίνα Κόττα.


 Όλα ξεκίνησαν με την ενημέρωση από τον παιδικό ότι ο μπόμπιρας θα παίξει το ρόλο του Ιωσήφ στη χριστουγεννιάτικη γιορτή!! Αποφάσισα ότι δεν θα δώσω €30-40 για έτοιμη στολή και ξεκίνησα να την κάνω μόνη μου… σχεδόν μόνη μου!! Ζήτησα την βοήθεια της καλής μου θείας που ήταν μοδίστρα και είχε την καλή τη ραπτομηχανή και τη γνώση να το κάνει!! Και κράτησα σημειώσεις για μελλοντική χρήση!!! Μελέτησα φωτογραφίες στο διαδίκτυο και αφού σχημάτισα μια ιδέα πήρα τα υφάσματα: σατέν φόδρα και σιρίτια (μαύρα και ασημί) και ένα κομάτι ύφασμα με σχέδιο που ήταν ρετάλι κουρτίνας από την μαμά μου. Συνολικό κόστος… ~€15!! Το αποτέλεσμα θα το κρίνετε εσείς αλλά εμάς (και το βασικότερο τον γιό μου!!!) μας ικανοποίησε!
Έτσι ένα απόγευμα κινήσαμε για την καλή μας θεία μαζί με τον μικρό και την μανούλα και τα υλικά…
 Για αρχή κόψαμε ένα τετράγωνο κομμάτι περίπου 1 x 1 m για την μαντήλα.
Μετά μετρήσαμε τον μικρό… ύψος από τους ώμους, μήκος χεριού, στήθος.


Και μετά ξεκίνησε η κατασκευή του πατρόν! Δεν είχαμε ριζόχαρτο κι έτσι το ρόλο ριζόχαρτου πήρε η εφημερίδα που ήταν διαθέσιμη!

 


 
 Στην ουσία σχεδίασε το μισό του σχεδίου και το έκοψε:
Δοκιμάσαμε το πατρόν στο περίπου πάνω στον μικρό και αφού είδαμε αν είναι οκ τα μέτρα διπλώσαμε το ύφασμα στα δύο και βάλαμε το πατρόν επάνω για να το μαρκάρουμε πριν να το κόψουμε:

  

 

 
  Το σταθεροποιήσαμε με καρφίτσες πάνω στο ύφασμα και ύστερα με ένα σαπουνάκι μαρκάραμε ( με αρκετό περιθώριο για την περίπτωση λάθους) το ύφασμα.


 

 

 

 
Πάλι αφήνοντας αρκετό περιθώριο κόψαμε το ύφασμα:
Και έτσι στο τέλος είχαμε δύο ίδια κομμάτια από το ύφασμα και τα  πιάσαμε με καρφίτσες για την πρώτη δοκιμή.


 









Αφού το φόρεσε ο μικρός και είδαμε ότι είναι οκ στα μήκη και το φάρδος το ανέλαβε η καλή μοδίστρα θεία για γάζωμα! Τελικά, ράψαμε τα σιρίτια στα μανίκια τον ποδόγυρο και την λαιμόκοψη και η στολή ήταν έτοιμη! Μ’ ένα κομμάτι από το ύφασμα της μαντήλας κάναμε το ζωνάρι και με λίγη φόδρα την κορδέλα για την μαντήλα.



Το τελικό αποτέλεσμα: