18 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικα κουλουράκια

Λοιπόν μπαίνοντας όλο και περισσότερο στο πνεύμα των Χριστουγέννων αποφάσισα να κάνω κουλουράκια.Είχα προμηθευτεί πιο μπροστά κουπάτ έχω και σπέσιαλ βοηθό και την Παρασκευή το απόγευμα έγινε η απόπειρα.

Δεν σας λέω τι έγινε η κουζίνα αλλά ο μικρός τρελάθηκε να ζυμώνει και τελικά τα κουλουράκια βγήκαν λίγο πιο σκληρά απ' ότι έπρεπε. Αλλά άξιζε τον κόπο!

Κάνοντας τα κουλουράκια.


Τα κουλουράκια μας.


Και αποφάσισα να κάνω και ένα γλάσσο απλό με άχνη και λίγο νερό. Έλα όμως που δεν έβρισκα χρώμα ζαχαροπλαστικής στα σούπερ μάρκετ . Σε 4 πήγα και τίποτα. Οπότε  άφησα σε μερικά το άσπρο χρώμα και για κόκκινο σκέφτηκα να βάλω λίγη μαρμελάδα φράουλα. Και να το αποτέλεσμα.


Επειδή όμως με δυσκόλεψε αρκετά αυτό το γλάσσο είπα να κάνω και με σοκολάτα άσπρη και κουβερτούρα.



Και η συνταγή για τα κουλουράκια - πιο απλή δεν γίνεται.

  • 230γρ βούτυρο
  • 100γρ άχνη
  • 300γρ αλεύρι
  • βανίλια
  • 3 -4 κουταλιές του γλυκού γάλα
Για το γλάσσο
  • 400γρ άχνη 
  • 3 - 4 κουταλιές της σούπας νερό
Χτυπάτε πρώτα το βούτυρο - να είναι σε θερμοκρασία δωματίου - με την άχνη. Στη συνέχεια προσθέστε και τα υπόλοιπα υλικά Δεν χρειάζεται πολύ ζύμωμα γιατί θα γίνουν σκληρά.
Τα ψήνετε για 10 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. 

Τώρα έχω βάλει στο μάτι μια καρυδόπιτα να κάνω.Περιμένω να μου δώσουν την συνταγή και θα δείτε τα αποτελέσματα.

 

10 Δεκεμβρίου 2012

Κοινωνικός αποκλεισμός στους μονογονείς

Ως κοινωνικός αποκλεισμός έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για περιθωριοποιημένα άτομα, άτομα εξαρτημένα από ναρκωτικά, παρείσακτα, άτομα με ψυχολογικά προβλήματα και αναπηρίες. Γενικά για ανθρώπους που δεν θέλουμε να έχουμε δίπλα μας γιατί απλά μας χαλάνε την ζαχαρένια μας, το οπτικό πεδίο μας ή γιατί απλώς έτσι βρε αδερφέ με ενοχλούν.

Και αναρωτιέστε τώρα τι μάθημα κοινωνιολογίας σας κάνω!! 

Λοιπόν μια ευπαθή ομάδα είναι οι μονογονείς - ανάμεσά τους και εγώ - διαζευγμένοι -ες , χήροι-ες , γυναίκες ή άντρες που έχουν παιδί χωρίς να είναι παντρεμένοι.Όλοι εμείς αποτελούμε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ομάδα ανθρώπων που δυστυχώς κινούμαστε στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού ή αν θέλετε ακόμα πιο σκληρά του ρατσισμού.

Πόσες φορές σε συναντήσεις μεταξύ φίλων σας υπάρχουν άτομα της παραπάνω ομάδας? Από καμία έως ελάχιστες φορές. Πως γίνετε να υπάρχουν τόσα διαζύγια  δηλαδή διαζευγμένοι - φέρνω αυτούς σαν παράδειγμα γιατί στατιστικά νομίζω είναι περισσότεροι -  αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο να μην υπάρχει κανένας στον κύκλο σας? Και δεν εννοώ να γνωρίζετε απλώς κάποιον αλλά να έχετε στενές σχέσεις να βγαίνετε μαζί τους να τους καλείτε στα σπίτια σας.

Φέρτε στο μυαλό σας τη λέξη χήρα , διαζύγιο , ανύπαντρη μητέρα όλες αυτές οι λέξεις  δεν σας φέρνουν κάτι άσχημο στο μυαλό?

Και επειδή αρκετά γενικολόγησα  πάω στο παρασύνθημα.
Μετά από τέσσερις μήνες που έγινε το μοιραίο αποφάσισα να αρχίσω να βγαίνω δειλά δειλά. Τι χαρά μπράβο , έτσι χειροκροτήματα από όλους , καλά κάνεις , να μην μένεις κλεισμένη στο σπίτι.Τι εννοεί όμως ο ποιητής? Απλά μπορείς να βγαίνεις με φίλους και να είσαι με παρέα αλλά στα σπίτια μας δεν μπορείς να έρχεσαι όταν είμαστε μαζεμένοι φίλοι και γνωστοί.

Κάνουμε γενέθλια δεν σε καλούμε , κάνουμε γιορτή "δεν σκέφτηκα να σε καλέσω γιατί δεν ήξερα αν ήθελες να είσαι με κόσμο!!! Βέβαια αν θέλεις από βδομάδα να κανονίσουμε να έρθετε με τον μικρό για ένα καφεδάκι να παίξουν τα παιδιά" 
Βλέπετε ο καφές πίνετε μόνο όταν δεν υπάρχει κόσμος στο σπίτι και βέβαια τα παιδιά μόνο τότε μπορούν να παίξουν.

Μου το έλεγε μια γνωστή η οποία είναι χωρισμένη και το ένιωσε και η ίδια στο πετσί της αυτόν τον αποκλεισμό ότι πλέον δεν θα με καλούν εύκολα στα σπίτια τους όταν θα είναι μαζεμένοι αλλά δεν το πίστευα. Και ιδού τα προφητικά λόγια βγαίνουν αληθινά!
Για εκτός σπιτιού είμαι μάλλον καλή αλλά για μέσα μάλλον τους χαλάω την αισθητική, τους μαυρίζω την ψυχή, μήπως σκέφτονται ότι θα ορμίσω στους άντρες τους δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ.

Παλαιότερα δεν θα έδινα σημασία σε κάτι τέτοια χαζά κάποιες φορές ίσως να προσπαθούσα κιόλας να τους δικαιολογήσω. Δυστυχώς όμως είμαι πλέον πολύ ευαίσθητη και με πληγώνουν όλα αυτά. Δεν υπάρχει λόγος να πληγώνομαι άλλο οπότε απλώς αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν πλέον - με συνοπτικές διαδικασίες.

Πρέπει να προστατέψω εμένα και το παιδί μου από τέτοιες καταστάσεις και δεν υπάρχει κάποιος λόγος να νιώθω τόσο  χάλια .Έχω άλλα πράγματα πιο σοβαρά που με πληγώνουν και δεν χρειάζομαι να μου δείχνει και ο περίγυρος μου πόσο δύσκολα θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα και πόσο μόνη μου θα είμαι.