31 Οκτωβρίου 2012

Εβδομάδα μητρικού θηλασμού

Παρά τις αδιαμφισβήτητες αποδείξεις ότι ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός προφυλάσσει από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία, τα παγκόσμια ποσοστά μητρικού θηλασμού έχουν παραμείνει σχετικά στάσιμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αυξανόμενα από 32% το 1995 σε 39% το 2010.

Με σύνθημα «Κατανοώντας το Παρελθόν - Σχεδιάζοντας το μέλλον» ξεκινά η Παγκόσμια εβδομάδα μητρικού θηλασμού, από 1-7 Νοεμβρίου, με στόχο την ενημέρωση και προαγωγή του. Παράλληλα το «Δίκτυο των Ομάδων Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας» προσκαλεί τις μητέρες και όχι μόνο, να βρεθούν την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012 στον 3ο Πανελλαδικό Ταυτόχρονο Θηλασμό, που θα πραγματοποιηθεί 11-13 το μεσημέρι σε 28 πόλεις που συμμετέχουν στο Δίκτυο.

Οι πόλεις που συμμετέχουν είναι Αθήνα,Αμοργός, Βόλος, Βέροια, Ζάκυνθος, Ηράκλειο, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Καβάλα, Καλαμάτα, Καρδίτσα, Κεφαλλονιά, Κιλκίς, Κομοτηνή, Κόρινθος, Λαμία, Λάρισα, Μύκονος, Ξάνθη, Πάτρα, Πρέβεζα, Ρέθυμνο, Ρόδος, Σέρρες, Σύρος, Τρίκαλα, Χαλκίδα, Χανιά.

Ειδικότερα στην Θεσσαλονίκη ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος θα πραγματοποιήσει φθινοπωρινό  παζάρι την Κυριακή 4 Νοεμβρίου,  από τις 11πμ έως τις 4μμ, στον παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο «Κοκκινοσκουφίτσα» στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Ο Σύνδεσμος βασίζεται στην οικονομική υποστήριξη όλων όσων θεωρούν το έργο του σημαντικό, για να συνεχίσει να υπάρχει και να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Οποιαδήποτε συνεισφορά σας στην επιτυχία αυτής της εκδήλωσης, θα αποτελέσει πολύτιμη συμβολή στο έργο του Συνδέσμου.

Αν έχετε μεταχειρισμένα, αλλά σε καλή κατάσταση, παιχνίδια, ρούχα για βρέφη, μωρά, παιδάκια και έγκυες, βιβλία για παιδιά και μαμάδες, και άλλα αντικείμενα για τη μεταφορά των μωρών (καροτσάκια, ρηλάξ, αλλαξιέρες, πόρτ-μπεμπέ), και θέλετε να τα χαρίσετε στο Παζάρι, μπορείτε να τα φέρετε στο χώρο του παιδικού σταθμού το Σάββατο 10:00-13:00.

Στο παζάρι οι γονείς μπορούν να απολαύσουν, σε χαμηλές τιμές, μπουφέ με σπιτικά εδέσματα, γλυκά και ποτά, χειροποίητα είδη, ρούχα από δεύτερο χέρι, βιβλία, αντικείμενα και παιχνίδια για βρέφη και παιδιά, λαχειοφόρο αγορά με δώρα για όλη την οικογένεια.

Τα παιδιά θα συμμετέχουν σε θεατρικά, μουσικά και δημιουργικά δρώμενα με την Εύα Ιεροπούλου & το συγκρότημα Family Sound Machine, την Λήδα Βαρβαρούση και την Εταιρία θεάτρου «Μικρός Βορράς». Παράλληλα, οι γονείς θα συζητήσουν και θα ενημερωθούν γύρω από το θηλασμό, πίνοντας καφέ με τις Συμβούλους. 

 Ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος - La Leche League Greece είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο που εκπροσωπεί τον Παγκόσμιο Οργανισμό La Leche League International (www.llli.org), την παλαιότερη και μεγαλύτερη οργάνωση υποστήριξης του θηλασμού στον κόσμο. Το Σύνδεσμο εκπροσωπούν ειδικά εκπαιδευμένες μητέρες, που μοιράζονται την εμπειρία και τις γνώσεις τους για το θηλασμό, με μητέρες που θέλουν να θηλάσουν τα παιδιά τους, προσφέροντας εθελοντικά στήριξη και πληροφόρηση.



30 Οκτωβρίου 2012

Τα κοράκια της δυστυχίας

Είναι απίστευτο πόσο εμείς οι άνθρωποι ενδιαφερόμαστε για την δυστυχία του άλλου και πόσο μας αρέσει να βάζουμε αυτή την δυστυχία στα δικά μας καλούπια.

Δεν το είχα σκεφτεί καθόλου ότι βρέθηκαν δίπλα μου άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή μου έτυχε το αναπάντεχο.Όχι από ενδιαφέρον για μένα αλλά επειδή ο πόνος μου τους τράβηξε και ήταν περίεργοι πως το αντιμετωπίζω ή στην χειρότερη γιατί δεν το αντιμετωπίζω με τον δικό τους τρόπο. Και το χειρότερο είναι πως περιμένουν στην γωνία είτε να "πέσω" είτε να βρουν ευκαιρία για επικρίσεις για το πως αντιμετωπίζω το θάνατο.

Είναι όλοι αυτοί που έχουν ένα πικρόχολο χαμόγελο , που σου χτυπάνε την πλάτη δήθεν συμπονετικά, είναι αυτοί θα με μια κουβέντα τους θα προσπαθήσουν να σε κάνουν χάλια "εις μνήμην".
 
Δυστυχώς για αυτούς δεν είμαι το τυπικό παράδειγμα ανθρώπου που θα  με δουν να σέρνομαι στα πατώματα και να χτυπιέμαι. Δεν το έχω βρε αδερφέ έτσι είμαι.Και δεν το επιτρέπω και στον εαυτό μου.

Βέβαια αρχίζω και το βλέπω στα μάτια τους και στον τρόπο τους πως τους χαλάω λίγο την εικόνα επειδή είμαι έτσι.Επειδή δεν είμαι η τεθλιμένη χήρα , επειδή αρχίζω και βγάζω τα μαύρα ,επειδή ξέρουν ότι δεν μπορούν να με ρίξουν εύκολα με τις κουβεντούλες τους και τα βλέμματά τους αλλά επειδή στην τελική ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΉΣΩ.

Και δεν θέλω να κρύβομαι πίσω από δήθεν. Δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω και τώρα.

Ναι, προσπαθώ να βάλω την ζωή μου σε μια τάξη, ναι θέλω να κάνω όνειρα για το μέλλον , να προχωρήσω. Μπορεί για κάποιους να είναι πολύ νωρίς αλλά δεν έχουν αυτοί να αντιμετωπίσουν την δική μου πραγματικότητα ούτε έχουν την πρωτοκαθεδρία στον πόνο.Αλλά μάλλον πρέπει να είμαι μόνιμα αναμαλιασμένη  με μαύρα , με χάλια διάθεση και μόνιμα με κλαμένα μάτια για να τους αποδείξω ότι πονάω και εγώ.Πριτςςςςςς δεν σφάξανε.

Τελικά είναι δύσκολο για τους άλλους να με βλέπουν καλά.Είναι μάλλον στην φύση των ανθρώπων να ασχολούνται  με τους άλλους όταν υπάρχει πόνος - δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Και λέω να ασχολούνται γιατί στην δική μου περίπτωση  μόλις ψιλοσυνήλθα, άρχισαν να κοιτάνε με μισό μάτι και είναι έτοιμοι για επικρίσεις .Σαν τα κοράκια που μόλις δουν κουφάρι ορμάνε να το κατασπαράξουν.Εκεί βλέπεις το μεγαλείο του κουτσομπολιού και του θεατρινισμού.

Όσο ήμουν πολύ χάλια είχαν ένα συμπονετικό λόγο να πουν και να μου δώσουν δήθεν κουράγιο. Λέξεις κενές απλώς για να λέγονται και ουσία μηδέν.

Βέβαια για να πω την αλήθεια δεν ξέρω ποιοι είναι καλύτεροι τα κοράκια της δυστυχίας ή οι δήθεν φίλοι και  γνωστοί που εξαφανίστηκαν

Όπως και να' χει εγώ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΉΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΖΉΣΩ όπως θέλω εγώ και όχι μέσα στα καλούπια που θέλουν αυτοί.

Λυπάμαι αλλά λάθος πόρτα χτυπήσατε.



22 Οκτωβρίου 2012

Χρωματο πασαλείματα

Πόσες φορές δεν βλέπουμε διάφορες ιδέες σε blog  και θέλουμε να τις αντιγράψουμε αλλά στο τέλος μένουμε εκεί? Ε λοιπόν αποφάσισα να το αλλάξω αυτό και να " ξεκουνηθώ " λιγάκι. 
Για να κάνω λίγο πιο σαφές το ασαφές. Τις προάλλες πέτυχα το www.playcreateexplore.com/  ένα blog με πολλές ιδέες για τα μικρά μας και πως να περάσουμε δημιουργικά το χρόνο μαζί τους. Γιατί μεταξύ μας αρχίζω και στερεύω από ιδέες - όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι.

 Και έτσι αποφάσισα να ξυπνήσω την δημιουργικότητα του μικρού μου.

Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να χρωματίσουμε το γάλα του για να μην πάει χαμένο μια και δεν ήθελε να το πιει. Οπότε ευκαιρία να παίξουμε με αυτό. 
Πρόσθεσα μερικές σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής και ιδού τα αποτελέσματα.




Αφού ανακάτεψε για πολύ ώρα και πρόσθεσα και ξαναπρόσθεσα χρώμα είπα να κάνω αλλαγή.
Πήρα αλεύρι και έκανα ένα κουρκούτι απλό. Μετά πρόσθεσα πάλι χρώμα.




Στο τέλος πρόσθεσα και κομμάτια από βαμβάκι. Εκεί έγινε το έλα να δεις. Τα μαλλιά , τα μούτρα , τα ρούχα όλα πασαλείφτηκαν. Αλλά ήταν ωραίαααααααα!!!!!!





Το επόμενο βήμα θα ήταν να παίρναμε τα χρωματισμένα κομμάτια βαμβάκι και να τα βάζαμε στο φούρνο για 45 λεπτά για να γίνουν σκληρά μπαλάκια.
Την επόμενη φορά θα το κάνουμε με περισσότερα χρώματα και φορώντας και στολή εργασίας.

Πάντως το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία μια και ο μικρός το καταευχαριστήθηκε και περάσαμε μιάμιση ώρα δημιουργικά.

Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν.


11 Οκτωβρίου 2012

Επέτειος γάμου

Σαν σήμερα , Οκτώβριος 2008 , τον κατάφερα βρε παιδιά!! Παντρευτήκαμε.
Είκοσι δύο χρόνια  γνωριζόμασταν ξεκινήσαμε σαν φίλοι αλλά πάντα υπήρχε μια χημεία μεταξύ μας. Και όλο και κάτι συνέβαινε και δεν ήμασταν μαζί. Χαθήκαμε , ξαναβρεθήκαμε , ξαναχαθήκαμε και τελικά το πήραμε απόφαση από το 2006 είμασταν μαζί.

Αποφασίσαμε να παντρευτούμε και θέλαμε και οι δύο ο γάμος να είναι ένα πολύ μεγάλο γλέντι με πολύ νταβαντούρι - έτσι είμασταν και οι δύο αλλά κυρίως γιατί γουστάραμε να το γλεντίσουμε.

Είχαμε απ' όλα.

Είχαμε γλέντι προ του γάμου που μου φέρανε το νυφικό με την απαραίτητη "πληρωμή" για να πάρω το νυφικό.Όλο αυτό με συνοδεία από όργανα και ένα γλέντι που έγινε  έξω από το σπίτι μου στον δρόμο.

Είχαμε όργανα την ώρα που ντυνόμουνα.

Είχαμε νταλίκες - ο γαμπρός εμφανίστηκε με συνοδεία από τρεις νταλίκες .


Πήγα ποδαράτη στην εκκλησία ευτυχώς είναι κοντά με συνοδεία όργανα - αχ τα πόδια μου τώρα που το σκέφτομαι.
Είχαμε υπερπαραγωγή την τελετή του γάμου. Μας πάντρεψαν 3 παπάδες και ένα μητροπολίτης - προσφορά του καταστήματος ( έτσι είναι αν έχεις τα μέσα).

Μια κουμπάρα τρελή που μας πότιζε ουίσκι αντί για νερό από το μπουκάλι μετά την τελετή.

Είχαμε μια φωτογράφηση στο Magic Park στην Θεσσαλονίκη που κοντέψαμε να αφήσουμε τα κοκαλάκια μας εκεί γιατί από την κούραση που είχαμε κάποια στιγμή αρχίσαμε να τρέμουμε και σερνόμασταν.

Είχαμε ένα γλέντι τρελό. Μια είσοδος με Scropions - Here i am - και στην συνέχεια τρελός χορός χωρίς παπούτσια φυσικά. Μέχρι και ο Γιώργος  χόρεψε  που το μόνο που χόρευε ήταν καρεκλάτο


Και μετά από το γλέντι και την κρασοκατάνυξη σουπίτσα για να στρώσει το στομάχι σε σπίτι φίλων.

Να μην μιλήσω για την πρώτη νύχτα του γάμου.Πιάσαμε από έναν καναπέ γιατί στην κρεβατοκάμαρα είχε μείνει το κρεββάτι στρωμένο με τα ρύζια και τα κουφέτα και κοιμηθήκαμε σε χρόνο τ-τ.


Και φέτος την γιορτάζω την επέτειό μας παρέα με φωτογραφίες του.Ούτε να βαρεθεί ο ένας τον άλλον δεν προλάβαμε. Τόσο νωρίς έφυγε.Την γιορτάζω δίπλα σε ένα μαρμάρινο κουτί με καντήλια και κεριά και σκέφτομαι πόσο μου λείπει και πράγματα είχαμε να κάνουμε που δεν θα γίνουν ποτέ.

Από εχθές το βράδυ ένα μόνιμο βούρκωμα και ένας κόμπος στο λαιμό.Αξίζει άραγε να θυμάμαι τέτοιες μέρες και να πληγώνομαι τόσο πολύ? Αλλά πάλι δεν μπορείς να κάνεις απλώς ένα delete και να σβήνεις πράγματα από την μνήμη.

Όμως πονάει πολύ.