17 Σεπτεμβρίου 2012

Τα Σαββατοκύριακα της μοναξιάς

Μετά τη κατάρρευση  - που ελπίζω ότι ήταν ο πάτος - αρχίζω σιγά σιγά να προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου.
Αλλά έχουμε ένα νέο συναίσθημα που χτυπάει την πόρτα. Τόσο μαύρο, τόσο θλιβερό,τόσο πνιχτό - η μοναξιά.

Το λογικό είναι να περιμένεις να έρθει Παρασκευή μεσημέρι να τελειώσεις από την δουλειά για να πας στο σπίτι σου για περάσεις ένα Σαββατοκύριακο χαλαρό.

Εγώ πλέον δεν θέλω .Το είδα αυτό το Σαββατοκύριακο , που ήταν και ο καιρός χάλια , κάτι και ο μικρός λίγο συναχωμένος και μείναμε κλεισμένοι. Κάναμε προπόνηση για τον χειμώνα , για τον πολύ βαρύ χειμώνα που μας περιμένει.

Μέχρι το Σάββατο το μεσημέρι όλα πήγαιναν καλά. Δουλειές στο σπίτι , κάτι τα εβδομαδιαία ψώνια στο σούπερ μάρκετ αλλά μετά.......

Μόνη στο σπίτι με ένα παιδί να ζητάει όλη την προσοχή σου, τα κουράγια σου και την διάθεσή σου.Πόσο δύσκολο τελικά είναι! Και μια πέτρα να σου πλακώνει το στήθος.Είμαι μόνη, μόνη , μόνη.Πόσο άσχημο και βαρύ αυτό το συναίσθημα.Πόση πίκρα και μαυρίλα μπορεί να κρύβει η μοναξιά.Και πόσο κουράγιο να έχει κάποιος για να το αντέχει και να κάνει τα στραβά μάτια σε αυτό το συναίσθημα.

Είναι πολύ τραγελαφικό πλέον ότι μου λείπουν απλά πράγματα του άντρα μου.Η μυρωδιά του, η παρουσία του, η μορφή του. Πόσο δεδομένα τα θεωρούμε όλα αυτά τα πολύ απλά πράγματα και δεν δίνουμε σημασία.Ακόμα και όταν κοιμόταν ήξερα ότι ήταν εκεί - υπήρχε.

Τώρα μια μόνιμη κούραση με κατακλύζει και σωματική και ψυχική. Δύναμη,κουράγιο,δύναμη, κουράγιο αυτά λέω συνέχεια μέσα μου αλλά συνεχώς το μάτι στο ρολόι για να περάσει η ώρα, που όμως δεν περνάει εύκολα. Να έρθει το βράδυ γρήγορα να απομονωθώ στο κρεβάτι ,αυτό τίποτα άλλο. Με ένα χαζοκούτι απέναντι μου να μου κάνει συντροφιά. Να αποβλακωθώ για να μην σκέφτομαι. Γίνεται όμως και μην αισθάνομαι?

Αυτή την μαυρίλα την σπάει ο μικρούλης μου με το γέλιο του , τη φωνή του , τα παιχνίδια του.Και όμως πάλι κάτι λείπει. Μου λείπει η συντροφικότητα , η αγκαλιά ακόμα και οι γκρίνιες μας.Κοιτάω τους τοίχους και όλα έχουν κάτι δικό του που άφησε πίσω.Και πόσα είναι αυτά που άφησε!
Αλλά η ώρα δεν περνάει. Λες και το κάνει επίτηδες και περνάει πολύ αργά.

Επιτέλους Κυριακή βράδυ. Να ετοιμαστούμε για την Δευτέρα για τον παιδικό και την δουλειά.
Επιτέλους τελείωσε το Σαββατοκύριακο.Νέα εβδομάδα ξεκινά αλλά στο τέλος της έρχεται πάλι Σαββατοκύριακο με μοναξιά.