18 Ιουνίου 2012

Είμαι καλή μαμά?

Πόσο θα θέλατε να ξυπνούσατε το πρωί χωρίς μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια , με το στήθος ανορθωμένο , με μερικά κιλά λιγότερα , ντυμένη και συνιαρισμένη στην τρίχα και μαλλί κομμωτηρίου? Να μην έχετε κανέναν πάνω από το κεφάλι σας ? Το ιδανικότερο.
 Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποια που να μην τα θέλει!!!

Όνειρο θερινής νυκτός όμως θα μου πείτε.

Τα παραπάνω μου ήρθαν βλέποντας το εξώφυλλο του περιοδικού TIME MAGAZINE . Δείχνει την Jamie Lynne όρθια με τον τρίχρονο γιο ανεβασμένο σε ένα σκαμπό και να θηλάζει.Το άρθρο αναφέρεται στον μακροχρόνιο θηλασμό και στο attachment parenting.

Μέχρι εδώ καλά , προσωπικά δεν έχω κάποιο πρόβλημα. με την φωτογραφία..Ίσα ίσα ως υπέρμαχος του θηλασμού μου αρέσει που επιτέλους αρχίζουν να κυκλοφορούν φωτογραφίες που δεν αφορούν μόνο μωρά αλλά και μεγαλύτερα παιδάκια 2 ή 3 χρονών.

Εκείνο που μου κέντρισε  περισσότερο το ενδιαφέρον είναι ο τίτλος του άρθρου " are you mom enough?" και αναφέρεται στον μακροχρόνιο θηλασμό και στο attachment parenting. Δεν θα μιλήσω όμως για τον θηλασμό και το attachment parenting (πονεμένες ιστορίες και τα δύο)
Αναρωτιέμαι όμως μήπως δεν είμαι καλή μητέρα, και γιατί να μην είμαι,τι πρέπει να κάνω παραπάνω?

Και αρχίζω τα ψυχαναλυτικά μου. Και ας ξεκινήσω από το εμφανές.
Πολύ ωραία η φωτογραφία με την κυρία που θηλάζει ( αλήθεια ποια είναι?) αλλά ρε παιδιά που την δίνει αφάνταστα!! Γιατί αυτή έχει κορμάρα και εγώ μετά από 16 μήνες που γέννησα έχω ακόμα μια κοιλιά λες και είμαι έγκυος?  Και αυτό το στήθος , no comments! Δεν μπορούσαν να βάλουν κάποια άλλη μανούλα που είναι ποιο κοντά στην πραγματικότητα ( κάτι με κοιλίτσα, με μάτια με κύκλους, κουρασμένη) έτσι για να μην νιώθουμε εντελώς ούφα.

Και τώρα στα ποιο ουσιώδη.
Δεν μου φτάνουν οι τύψεις μου που έχω για τον μικρό που τόσες ώρες είναι στον βρεφονηπιακό και  πρέπει να έρθετε και να μου φουντώσετε και άλλο τις τύψεις?
Πρέπει να έχω τύψεις που πολλές φορές με κουράζει ο θηλασμός και έχω βαρεθεί? 
Μήπως δεν είμαι αρκετά καλή μαμά που θέλω να κοιμηθώ μόνη στο κρεβάτι μου και να μην θηλάζω?
Πειράζει που τόσες και τόσες φορές με πιάνουν τα νεύρα μου και οι μελαγχολίες μου που δεν μπορώ να βγω όποτε μου γουστάρει και να γυρίσω ότι ώρα θέλω?
Μήπως δεν είμαι καλή μαμά γιατί θέλω και πάλι να γίνω προτεραιότητα για μένα?
Πολλές φορές θέλω να είμαι πρώτα γυναίκα και μετά μάνα , μπορώ ?

Αμάν ποια βαρέθηκα. Αφήστε με τουλάχιστον να ονειρεύομαι μπορώ να το έχω αυτό?

Θα παρακαλούσα κανένα ψυχολόγο - ψυχαναλυτή να μου κάνει μια ψυχανάλυση γιατί μάλλον κοντεύω να πάθω παράκρουση με αυτά που διαβάζω αλλά και με αυτά που σκέφτομαι και ονειρεύομαι . Η μήπως δεν πρέπει και να ονειρεύομαι?

Τελικά είμαι καλή μάνα?