30 Απριλίου 2012

Μερικές σκέψεις για το internet

http://www.eatliver.com/i.php?n=8758
    
Πρέπει να το ομολογήσω : αρχίζω και γίνομαι internet -holic και blog-holic.Όταν δεν είμαι στο σπίτι και είμαι στη δουλειά σκέφτομαι τι να γράψω στο blog και αρχίζω να σερφάρω για ιδέες. Ψάχνω , ψάχνω και χάνομαι μέσα στις πληροφορίες του internet. Και στο τέλος αναρωτιέμαι "τι έψαχνα να βρω?".
Τι κακό με αυτό το Internet που με τόση ευκολία πας από το ένα θέμα στο άλλο.Τη μια κολλάς με ένα θέμα και σε τσουπ βλέπεις και κάτι άλλο άσχετο και ξεκινάς να διαβάζεις για το άλλο και πάει λέγοντας.
Εκεί που λες ότι έχεις εξοικειωθεί με το κινητό σου , έχεις βάλει στα αγαπημένα σου κάποιες σελίδες που θέλεις να διαβάζεις τσουπ και κάτι καινούριο βγαίνει ή ανακαλύπτεις και άντε να κάτσεις να το δεις και να το μάθεις.
Μα τι άγχος και αυτό!.Συνεχώς γεμίζουμε το κεφάλι μας με πληροφορίες - πόσα μπορούμε τελικά να απομνημονεύσουμε - άσχετες τις περισσότερες φορές.Εδώ που τα λέμε πόσα από αυτά που ψάχνουμε και βρίσκουμε στο internet δεν είναι άσχετα!
Ουφ, το κεφάλι μου είναι γεμάτο από εικόνες και πληροφορίες , τα μάτια μου τσούζουν, καλώς τον και το πονοκέφαλο.Πόσο πιο περίπλοκα μπορούν να γίνουν τα πράγματα?Κάνε like, κάνε share, κοινοποίησε το ένα , στείλτο στον άλλο. Μήπως είναι και ένας τρόπος τελικά για να αποδράσουμε από την πραγματικότητα?
Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμασταν πριν από χρόνια, πριν ακόμα και από την εποχή των κινητών τηλεφώνων.Μου έρχεται μια αίσθηση ηρεμίας και ησυχίας.Τίποτα από τα τεχνολογικά "καλούδια" δεν υπήρχαν.Μήπως δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε? Μια χαρά τα καταφέρναμε. Με ένα τηλέφωνο μαζευόμασταν όλοι.Απλά πράγματα.
Τώρα στην εποχή της επικοινωνίας μπορείς να βρεις τους πάντες και να μιλάς συνεχώς μαζί τους έχοντας ένα λογαριασμό στο Facebook, Twitter και σε πόσα ακόμη social media.Οπότε δεν υπάρχει και λόγος να βγεις από το σπίτι σου για να βρεθείς με κάποιον.

Όχι πως δεν με βολεύει πλέον να τα λέμε μέσω internet - βλέπεις δεν μπορώ να βγαίνω συχνά με τον μικρό.Ναι αλλά θέλω να ντυθώ και να βαφτώ κάτι παραπάνω,ξέρετε οι γυναίκες για τι πράγμα μιλάω.
Και ησυχία βρε παιδιά δεν μπορώ να ακούω συνεχώς κάποιον δίπλα μου να μιλάει στο κινητό του ούτε τον ήχο των πλήκτρων από το πληκτρολόγιο.Άσε που κάθε βλακεία που βλέπεις στο internet θέλεις να την αγοράσεις.

Τελικά ουδέν καλόν αμιγές κακού.