27 Απριλίου 2012

Αυτοεκτίμηση, εμείς και ο εαυτός μας

Αγαπητές κυρίες μου τα ψέματα τελείωσαν. Έρχεται το καλοκαίρι ολοταχώς και αναγκαστικά θα βάλουμε τα φουστανάκια μας , τα εξώπλατα μπλουζάκια μας και ....... το μαγιό μας.ΧΑΧΑΧΑ.
Και κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ξανακοιτάζομαι και τι βλέπω? Έχω ένα σωσίβιο απόρροια της εγκυμοσύνης , έχω κάνα 2 κιλά παραπάνω που μου έμειναν και τα ρημάδια δεν λένε να φύγουν με τίποτα, το στήθος μεγάλωσε και ΑΣΤΑ ΒΡΑΣΤΆ. Τα νεύρα μου τα χάπια μου τα ρούχα μου δεν στέκονται καλά και πρέπει να αλλάξω γκαρνταρόμπα.Υπό άλλες συνθήκες δεν θα το συζητούσα καν - τι καλύτερο από shopping therapy- αλλά στην σημερινή εποχή πολύ ακριβό σπορ.

Και ξανακοιτιέμαι στον καθρέφτη και ξανακοιτάω την ντουλάπα μπας και βρω κάτι να μπω και να φορέσω.

Άι στα κομμάτια πως έγινα έτσι? Και φανταστείτε ότι δεν έχω και ιδιαίτερο θέμα μου έμειναν μόνο 2 κιλά από την εγκυμοσύνη - είμαι τώρα 57. Απλώς αυτή η κοιλιά δεν λέει να φύγει με τίποτα λες και είμαι μόνιμα έγκυος.(Οι άντρες άραγε γιατί δεν έχουν τέτοια κολλήματα? Οι περισσότεροι και κοιλιά έχουν και φαλάκρα έχουν και λένε για μας!)




Κοιτάζω και βλέπω και την κούραση , αυτοί οι μαύροι κύκλοι δεν λένε να φύγουν.

Μήπως είστε στη ίδια θέση ή χειρότερα? Μήπως κοιτάζεστε και το μόνο που βλέπετε είναι ότι είστε χοντρές, το πρόσωπο σας έσπασε , δεν νιώθετε με τίποτα καλά και γενικά αυτό που βλέπετε είναι ένα μάτσο χάλια?

Θα προσπαθήσω τώρα μας χρυσώσω λίγο το χάπι - τα λέω στη νύφη να τα ακούσει η πεθερά ένα πράγμα.

Λοιπόν καταρχήν γίναμε μανούλες , φέραμε στο κόσμο ένα νέο άνθρωπο δεν είναι και λίγο.
Ακόμα έναν ρόλο με τον οποίο έχουμε επιφορτιστεί είναι να μάθουμε στα παιδιά μας να έχουν αυτοεκτίμηση. Φανταστείτε να ακούν από εμάς όλη την ώρα " Πως είμαι έτσι" , " Είμαι χάλια" και διάφορα τέτοια. Τι θα μάθουν τα παιδιά μας έτσι? Να υποβιβάζουν συνεχώς τον εαυτό τους και να είναι γεμάτα αρνητικότητα. Δεν το θέλουμε όμως αυτό!

Κοιταχτείτε στον καθρέφτη και βρείτε ένα σημείο το οποίο σας αρέσει πάνω σας -όλο και κάποιο υπάρχει - και επικεντρωθείτε σε αυτό.Ας αναλογιστούμε ότι οι γύρω μας δεν μας υπολογίζουν βάσει της εμφάνισης μας αλλά βάσει του χαρακτήρα μας.Ναι μεν το πρώτο πράγμα που βλέπει κάποιος στον άλλον είναι η εμφάνιση αλλά τον άλλον δεν τον κερδίζεις με την εμφάνιση αλλά με τον χαρακτήρα σου.

Ας βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα των μοντέλων που προσπαθεί να μας πλασάρει η βιομηχανία της μόδας.Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνω ποτέ σαν μοντέλο και δεν θέλω. Από το να ψωμολυσσάω καλύτερα που είμαι έτσι.Το σώμα κλεψύδρα με τις τέλειες αναλογίες πόσες γυναίκες το έχουν? Ελάχιστες και αν κάποιες το έχουν ας γεννήσουν και μετά το συζητάμε.
Βέβαια αν με κλείσεις και εμένα και οποιαδήποτε γυναίκα σε ένα ινστιτούτο αισθητικής για κάνα μήνα όλες θα βγούμε μοντέλα.Και που να πάμε και γυμναστήριο - που να βρω τον χρόνο και χρήμα δεν ξέρω αλλά δεν έχει σημασία.

Ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας. Αν δεν μας αρέσει και μονίμως προσπαθούμε να τον αλλάξουμε κάποια στιγμή και αυτός θα μας εκδικηθεί.Για αρχή ας εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε και μετά βήμα βήμα μπορούμε να βελτιωθούμε.Αλλά ας αποβάλουμε αυτό τον μόνιμο αρνητισμό που έχουμε, δεν οδηγεί πουθενά.

Τελικά μου αρέσω όπως είμαι. Δεν είμαι και άσχημη. Και όπως λέω και συχνά είμαι ψώνιο και μου αρέσει.Μήπως τελικά να γίνω και μοντέλο?