24 Απριλίου 2012

Θηλασμός το υπέρτατο φάρμακο

Από χθες άρχισαν τα πολύ δύσκολα με τα δόντια μας . Αρχίσαμε  τους κυνόδοντες που όπως μου λένε και άλλες μανούλες είναι από τα πιο δύσκολα δόντια - τα δόντια του ματιού όπως λέγανε οι παλαιότεροι.
Μέχρι στιγμής με τα δόντια δεν είχαμε κανένα ιδιαίτερο θέμα ,έχουμε βγάλει ήδη 12 , λίγο γκρίνια μόνο την μέρα που βγαίναν τα δόντια, τίποτα το ιδιαίτερο. Απ ότι φαίνεται όμως αυτά θα μας ταλαιπωρήσουν αρκετά.Το περίεργο είναι όμως ότι άρχισαν να βγαίνουν οι πάνω κυνόδοντες και όχι οι κάτω όπως είθισται, όχι ότι έχει κάποια σημασία.
Από χθες το βράδυ άρχισε η γκρίνια και το κλάμα. Τι αλοιφές , τι Depon δεν τον βοήθησαν ιδιαίτερα τον μπουμπούκο μου. Το μόνο που τον βοηθάει και τον ηρεμεί είναι ο θηλασμός.
 


Με το που τον βάζω στο στήθος λες και ένα μαγικό ραβδάκι τον χτυπάει και περνάει ο πόνος - όχι ότι δεν πονάει αλλά φαίνεται ότι ανέχεται τον πόνο καλύτερα.
Το κακό βέβαια για μένα είναι ότι όλο το βράδυ το πέρασε πάνω μου και φυσικά δεν κοιμήθηκα καθόλου.Δεν είναι και η πρώτη φορά, πλέον το έχω συνηθίσει τέτοιο ξενύχτι  - για τα μπουζούκια έτοιμη είμαι ( τι σκέφτομαι η σκύλα η μάνα όταν το παιδί μου πονάει)
Αλλά για τον θηλασμό το λέω και το ξαναλέω σαν το βυζί δεν κάνει κανένα φάρμακο στον κόσμο.
Όπως αναφέρεται σε άρθρο του BBC ο θηλασμός είναι το υπέρτατο αναλγητικό.
Μ' αρέσει που σκεφτόμουν σιγά σιγά να αποθηλάσω.Αν δεν τελειώσουμε με τα δόντια μας απ' ότι φαίνεται δεν γίνεται τίποτα.

Άρα ,ο επιμένων θηλάζει.