30 Απριλίου 2012

Μερικές σκέψεις για το internet

http://www.eatliver.com/i.php?n=8758
    
Πρέπει να το ομολογήσω : αρχίζω και γίνομαι internet -holic και blog-holic.Όταν δεν είμαι στο σπίτι και είμαι στη δουλειά σκέφτομαι τι να γράψω στο blog και αρχίζω να σερφάρω για ιδέες. Ψάχνω , ψάχνω και χάνομαι μέσα στις πληροφορίες του internet. Και στο τέλος αναρωτιέμαι "τι έψαχνα να βρω?".
Τι κακό με αυτό το Internet που με τόση ευκολία πας από το ένα θέμα στο άλλο.Τη μια κολλάς με ένα θέμα και σε τσουπ βλέπεις και κάτι άλλο άσχετο και ξεκινάς να διαβάζεις για το άλλο και πάει λέγοντας.
Εκεί που λες ότι έχεις εξοικειωθεί με το κινητό σου , έχεις βάλει στα αγαπημένα σου κάποιες σελίδες που θέλεις να διαβάζεις τσουπ και κάτι καινούριο βγαίνει ή ανακαλύπτεις και άντε να κάτσεις να το δεις και να το μάθεις.
Μα τι άγχος και αυτό!.Συνεχώς γεμίζουμε το κεφάλι μας με πληροφορίες - πόσα μπορούμε τελικά να απομνημονεύσουμε - άσχετες τις περισσότερες φορές.Εδώ που τα λέμε πόσα από αυτά που ψάχνουμε και βρίσκουμε στο internet δεν είναι άσχετα!
Ουφ, το κεφάλι μου είναι γεμάτο από εικόνες και πληροφορίες , τα μάτια μου τσούζουν, καλώς τον και το πονοκέφαλο.Πόσο πιο περίπλοκα μπορούν να γίνουν τα πράγματα?Κάνε like, κάνε share, κοινοποίησε το ένα , στείλτο στον άλλο. Μήπως είναι και ένας τρόπος τελικά για να αποδράσουμε από την πραγματικότητα?
Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμασταν πριν από χρόνια, πριν ακόμα και από την εποχή των κινητών τηλεφώνων.Μου έρχεται μια αίσθηση ηρεμίας και ησυχίας.Τίποτα από τα τεχνολογικά "καλούδια" δεν υπήρχαν.Μήπως δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε? Μια χαρά τα καταφέρναμε. Με ένα τηλέφωνο μαζευόμασταν όλοι.Απλά πράγματα.
Τώρα στην εποχή της επικοινωνίας μπορείς να βρεις τους πάντες και να μιλάς συνεχώς μαζί τους έχοντας ένα λογαριασμό στο Facebook, Twitter και σε πόσα ακόμη social media.Οπότε δεν υπάρχει και λόγος να βγεις από το σπίτι σου για να βρεθείς με κάποιον.

Όχι πως δεν με βολεύει πλέον να τα λέμε μέσω internet - βλέπεις δεν μπορώ να βγαίνω συχνά με τον μικρό.Ναι αλλά θέλω να ντυθώ και να βαφτώ κάτι παραπάνω,ξέρετε οι γυναίκες για τι πράγμα μιλάω.
Και ησυχία βρε παιδιά δεν μπορώ να ακούω συνεχώς κάποιον δίπλα μου να μιλάει στο κινητό του ούτε τον ήχο των πλήκτρων από το πληκτρολόγιο.Άσε που κάθε βλακεία που βλέπεις στο internet θέλεις να την αγοράσεις.

Τελικά ουδέν καλόν αμιγές κακού.

27 Απριλίου 2012

Αυτοεκτίμηση, εμείς και ο εαυτός μας

Αγαπητές κυρίες μου τα ψέματα τελείωσαν. Έρχεται το καλοκαίρι ολοταχώς και αναγκαστικά θα βάλουμε τα φουστανάκια μας , τα εξώπλατα μπλουζάκια μας και ....... το μαγιό μας.ΧΑΧΑΧΑ.
Και κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ξανακοιτάζομαι και τι βλέπω? Έχω ένα σωσίβιο απόρροια της εγκυμοσύνης , έχω κάνα 2 κιλά παραπάνω που μου έμειναν και τα ρημάδια δεν λένε να φύγουν με τίποτα, το στήθος μεγάλωσε και ΑΣΤΑ ΒΡΑΣΤΆ. Τα νεύρα μου τα χάπια μου τα ρούχα μου δεν στέκονται καλά και πρέπει να αλλάξω γκαρνταρόμπα.Υπό άλλες συνθήκες δεν θα το συζητούσα καν - τι καλύτερο από shopping therapy- αλλά στην σημερινή εποχή πολύ ακριβό σπορ.

Και ξανακοιτιέμαι στον καθρέφτη και ξανακοιτάω την ντουλάπα μπας και βρω κάτι να μπω και να φορέσω.

Άι στα κομμάτια πως έγινα έτσι? Και φανταστείτε ότι δεν έχω και ιδιαίτερο θέμα μου έμειναν μόνο 2 κιλά από την εγκυμοσύνη - είμαι τώρα 57. Απλώς αυτή η κοιλιά δεν λέει να φύγει με τίποτα λες και είμαι μόνιμα έγκυος.(Οι άντρες άραγε γιατί δεν έχουν τέτοια κολλήματα? Οι περισσότεροι και κοιλιά έχουν και φαλάκρα έχουν και λένε για μας!)




Κοιτάζω και βλέπω και την κούραση , αυτοί οι μαύροι κύκλοι δεν λένε να φύγουν.

Μήπως είστε στη ίδια θέση ή χειρότερα? Μήπως κοιτάζεστε και το μόνο που βλέπετε είναι ότι είστε χοντρές, το πρόσωπο σας έσπασε , δεν νιώθετε με τίποτα καλά και γενικά αυτό που βλέπετε είναι ένα μάτσο χάλια?

Θα προσπαθήσω τώρα μας χρυσώσω λίγο το χάπι - τα λέω στη νύφη να τα ακούσει η πεθερά ένα πράγμα.

Λοιπόν καταρχήν γίναμε μανούλες , φέραμε στο κόσμο ένα νέο άνθρωπο δεν είναι και λίγο.
Ακόμα έναν ρόλο με τον οποίο έχουμε επιφορτιστεί είναι να μάθουμε στα παιδιά μας να έχουν αυτοεκτίμηση. Φανταστείτε να ακούν από εμάς όλη την ώρα " Πως είμαι έτσι" , " Είμαι χάλια" και διάφορα τέτοια. Τι θα μάθουν τα παιδιά μας έτσι? Να υποβιβάζουν συνεχώς τον εαυτό τους και να είναι γεμάτα αρνητικότητα. Δεν το θέλουμε όμως αυτό!

Κοιταχτείτε στον καθρέφτη και βρείτε ένα σημείο το οποίο σας αρέσει πάνω σας -όλο και κάποιο υπάρχει - και επικεντρωθείτε σε αυτό.Ας αναλογιστούμε ότι οι γύρω μας δεν μας υπολογίζουν βάσει της εμφάνισης μας αλλά βάσει του χαρακτήρα μας.Ναι μεν το πρώτο πράγμα που βλέπει κάποιος στον άλλον είναι η εμφάνιση αλλά τον άλλον δεν τον κερδίζεις με την εμφάνιση αλλά με τον χαρακτήρα σου.

Ας βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα των μοντέλων που προσπαθεί να μας πλασάρει η βιομηχανία της μόδας.Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνω ποτέ σαν μοντέλο και δεν θέλω. Από το να ψωμολυσσάω καλύτερα που είμαι έτσι.Το σώμα κλεψύδρα με τις τέλειες αναλογίες πόσες γυναίκες το έχουν? Ελάχιστες και αν κάποιες το έχουν ας γεννήσουν και μετά το συζητάμε.
Βέβαια αν με κλείσεις και εμένα και οποιαδήποτε γυναίκα σε ένα ινστιτούτο αισθητικής για κάνα μήνα όλες θα βγούμε μοντέλα.Και που να πάμε και γυμναστήριο - που να βρω τον χρόνο και χρήμα δεν ξέρω αλλά δεν έχει σημασία.

Ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας. Αν δεν μας αρέσει και μονίμως προσπαθούμε να τον αλλάξουμε κάποια στιγμή και αυτός θα μας εκδικηθεί.Για αρχή ας εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε και μετά βήμα βήμα μπορούμε να βελτιωθούμε.Αλλά ας αποβάλουμε αυτό τον μόνιμο αρνητισμό που έχουμε, δεν οδηγεί πουθενά.

Τελικά μου αρέσω όπως είμαι. Δεν είμαι και άσχημη. Και όπως λέω και συχνά είμαι ψώνιο και μου αρέσει.Μήπως τελικά να γίνω και μοντέλο?


25 Απριλίου 2012

Μύρισε επιτέλους Άνοιξη

Επιτέλους μετά από πολύ καιρό μύρισε Άνοιξη.

Η θερμοκρασία ανεβαίνει , η μέρα έχει μεγαλώσει και είναι ότι πρέπει για ασχοληθούμε με την κηπουρική. Ο Μάιος είναι ο καλύτερος μήνας αν θέλουμε να μεταφυτεύσουμε λουλούδια σε μεγαλύτερες γλάστρες και για να ξεκινήσουμε το ξεβοτάνισμα από τις γλάστρες και τον κήπος μας. 
Εγώ είμαι από τις τυχερές ( δεν είμαι σίγουρη πλέον θα ρωτήσω τον υπουργό οικονομικών μας ) που έχω μεγάλο κήπο και μπορώ να φυτεύψω πολλά.

Ξεκινήσαμε την προηγούμενη βδομάδα με τα λουλουδάκια μας , βάλαμε καζάνια ( όχι αυτά που βράζουμε φαγητό) και γαρύφαλλα. Τα καζάνια τελικά αποδείχτηκαν τα καλύτερα λουλούδια. Τα είχαμε βάλει και πέρσι και όσο έχουν ήλιο συνεχώς ανθίζουν, μέχρι τον Νοέμβριο άνθιζαν.



Μας βοήθησε και ο μικρός,  ο οποίος ξετρελάθηκε να παίζει με τα χώματα και να ξεριζώνει χόρτα. Μέχρι που αποφάσισε να δοκιμάσει και τι γεύση έχουν τα λουλούδια ( με τέτοια ωραία χρώματα γιατί να μην έχουν και ωραία γεύση?)
Και από και πέρα , αν συνεχίσει με ζέστη ο καιρός, ξεκινάμε το πότισμα , μην το ξεχνάμε και μαραθούνε το λουλουδάκια μας. Βέβαια το επόμενο που θέλω να κάνω είναι να βάλω σε γλάστρες αρωματικά φυτά - αν και έχω σκόρπια στον κήπο δεντρολίβανο, ρίγανη, βασιλικό - απλώς θέλω να τα έχω πιο συμμαζεμένα ( λέω εγώ τώρα ότι θα το κάνω).Τα χρησιμοποιώ πολύ στο μαγείρεμα και όταν είναι και δικά σου σου φαίνονται καλύτερα.
Περιμένω να γίνει και το κομπόστ ( άραγε θα γίνει γιατί δεν το βλέπω και πολύ ζωηρό) .
Εντωμεταξύ ψάχνω να βρω ένα φυτό που να διώχνει τα κουνούπια γιατί το καλοκαίρι που καθόμαστε έξω τα κουνούπια κάνουν τρελές περιπολίες και αν δεν ψεκάσουν κιόλας καήκαμε.Μήπως έχετε καμιά ιδέα?

24 Απριλίου 2012

Θηλασμός το υπέρτατο φάρμακο

Από χθες άρχισαν τα πολύ δύσκολα με τα δόντια μας . Αρχίσαμε  τους κυνόδοντες που όπως μου λένε και άλλες μανούλες είναι από τα πιο δύσκολα δόντια - τα δόντια του ματιού όπως λέγανε οι παλαιότεροι.
Μέχρι στιγμής με τα δόντια δεν είχαμε κανένα ιδιαίτερο θέμα ,έχουμε βγάλει ήδη 12 , λίγο γκρίνια μόνο την μέρα που βγαίναν τα δόντια, τίποτα το ιδιαίτερο. Απ ότι φαίνεται όμως αυτά θα μας ταλαιπωρήσουν αρκετά.Το περίεργο είναι όμως ότι άρχισαν να βγαίνουν οι πάνω κυνόδοντες και όχι οι κάτω όπως είθισται, όχι ότι έχει κάποια σημασία.
Από χθες το βράδυ άρχισε η γκρίνια και το κλάμα. Τι αλοιφές , τι Depon δεν τον βοήθησαν ιδιαίτερα τον μπουμπούκο μου. Το μόνο που τον βοηθάει και τον ηρεμεί είναι ο θηλασμός.
 


Με το που τον βάζω στο στήθος λες και ένα μαγικό ραβδάκι τον χτυπάει και περνάει ο πόνος - όχι ότι δεν πονάει αλλά φαίνεται ότι ανέχεται τον πόνο καλύτερα.
Το κακό βέβαια για μένα είναι ότι όλο το βράδυ το πέρασε πάνω μου και φυσικά δεν κοιμήθηκα καθόλου.Δεν είναι και η πρώτη φορά, πλέον το έχω συνηθίσει τέτοιο ξενύχτι  - για τα μπουζούκια έτοιμη είμαι ( τι σκέφτομαι η σκύλα η μάνα όταν το παιδί μου πονάει)
Αλλά για τον θηλασμό το λέω και το ξαναλέω σαν το βυζί δεν κάνει κανένα φάρμακο στον κόσμο.
Όπως αναφέρεται σε άρθρο του BBC ο θηλασμός είναι το υπέρτατο αναλγητικό.
Μ' αρέσει που σκεφτόμουν σιγά σιγά να αποθηλάσω.Αν δεν τελειώσουμε με τα δόντια μας απ' ότι φαίνεται δεν γίνεται τίποτα.

Άρα ,ο επιμένων θηλάζει.

22 Απριλίου 2012

Freelance jobs

Σε καιρό οικονομικής κρίσης ψάχνουμε για νέες ευκαιρίες . Το internet είναι αστείρευτη πηγή για ιδέες , και για να αποκτήσετε ένα μικρό ή μεγάλο εισόδημα.Υπάρχουν εκατομμύρια sites και πληροφορίες - δεν υπερβάλλω δίνοντας στο Google freelance jobs μου έβγαλε 15.300.000 αποτελέσματα - που μπορείτε να βρείτε και να ξεκινήσετε ως freelancer ή ελεύθερος επαγγελματίας ή ανάδοχος έργου - τίποτα από την ελληνική μετάφραση πάλι δεν μου αρέσει - και να συμπληρώσετε το εισόδημά σας.

Μπορείτε να βρείτε από πολύ απλά πράγματα χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις όπως να γράψετε κάποιο κείμενο ή να καταχωρήσετε στοιχεία ή μέχρι πολύ εξειδικευμένες εργασίες όπως προγραμματισμός , ανάπτυξη εφαρμογών. Σίγουρα κάτι υπάρχει εκεί για όλους. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να εγγραφείτε σε κάποιο από τα site που υπάρχουν και να ξεκινήσετε.
Ενδεικτικά αναφέρω μερικά από τα freelance sites που υπάρχουν:


www.freelancer.com

http://www.freelancejobs.org/

http://freelancejobs.gr/

www.elance.com/

www.odesk.com

www.guru.com/pro/index.aspx

www.ifreelance.com

www.worldwidefreelance.com

Η κρίση μπορεί να  είναι και μια ευκαιρία να ψάξουμε και να βρούμε νέα πράγματα. Μην διστάζετε , κανείς δεν βγήκε χαμένος προσπαθώντας.

20 Απριλίου 2012

Eures - Ευρωπαϊκή πύλη επαγγελματικής κινητικότητας

Εάν είστε από αυτούς που ψάχνουν να βρουν δουλειά εκτός συνόρων μπορούν να ρίξουν και μια ματιά  στους παρακάτω συνδέσμους , ίσως σας  βοηθήσει. Είναι η ευρωπαϊκή πύλη για την  επαγγελματική κινητικότητα.Μπορείτε να καταχωρήσετε το βιογραφικό σας , να βρείτε πληροφορίες για την ζωή και την εργασία σε άλλη χώρα.

EURES

και με αφορμή την ημέρα καριέρας που διοργανώνει ο συγκεκριμένος φορέας ρίξτε και μια ματιά παρακάτω.


EUROPEAN ONLINE JOB DAYS | European Online Job Days

19 Απριλίου 2012

Ο γυναικολόγος μας - Μπορούμε να τον εμπιστευθούμε?

Προχθές εκνευρίστηκα πάρα πολύ με την άτιμη "ράτσα" των γιατρών και ειδικά των γυναικολόγων και θυμήθηκα και την δική μου περιπέτεια που είχα .Και γιατί "άτιμη"? Σίγουρα θα έχετε όλες ένα περιστατικό  μικρό ή μεγάλο. Αντί να λειτουργούν ως γιατροί με αίσθημα ευθύνης  και ως άνθρωποι , λειτουργούν ως .....καλύτερα να μην πω το επίθετο.
Και εξηγούμαι.

Μια φίλη μου με πήρε τηλέφωνο για να μου ανακοινώσει ότι ήταν έγκυος! Τι χαρά , τι ωραία .Είναι από τα ζευγάρια που είχαν ξεγράψει ότι θα κάνουν παιδιά μετά από 4 χρόνια προσπαθειών - δεν είχαν μπει στη διαδικασία των εξωσωματικών- και από το πουθενά έμεινε έγκυος - ε καλά δεν μύρισε και τον κρίνο.
Ανάμεσα σε ότι τις είπε ό γυναικολόγος της ήταν και το εξής φοβερό:
- Έχε υπόψιν ότι το 80% των από τις εγκυμοσύνες είναι παλίνδρομες 

Πάρτον και στον γάμο σου να σου πει και του χρόνου.
Τι είναι αυτά που λες ρε σε μια γυναίκα που μόλις έμαθε ότι είναι έγκυος!
Αντί να κάτσει να μιλήσει μαζί της και να της εξηγήσει τι γίνεται από εδώ και πέρα της λες ότι το πιο πιθανό είναι ότι θα αποβάλλει? Δεν ντρέπεται?

Θυμήθηκα την δική μου περιπέτεια με γυναίκα γυναικολόγο κιόλας τρομάρα της!
Αφού μου υπέδειξε να κάνω σαλπιγγογραφία , όταν της πήγα τα αποτελέσματα δεν μπήκε καν στον κόπο να κοιτάξει την ακτινογραφία , διάβασε το πόρισμα του ακτινολόγου - άλλοι σοφοί και αυτοί που το παίζουν γιατροί και κάνουν διαγνώσεις - και αποφάνθηκε ότι έπρεπε να κάνω εξωσωματική αλλά πριν να κάνουμε έναν έλεγχο για πολύποδα.Όταν μου είπε για πολύποδα το μυαλό μου πήγε κατευθείαν σε καρκίνο.
Έπεσα στα πατώματα - μεταφορικά - πλησίαζαν και Χριστούγεννα και ήμουν να με κλαίνε οι ρέγγες.
Ευτυχώς ,για μένα ,ξεκίνησα γρήγορα να ψάχνω και για άλλη ιατρική άποψη και δεν αρκέστηκα σε μόνο μία. Ο  γυναικολόγος μου μόλις είδε τις εξετάσεις μου μόνο που δεν άρχισε να βρίζει θεούς και δαίμονες με την διάγνωση που μου είχε βγάλει η κυρία.Με μια απλή επέμβαση όλα διορθώθηκαν και τώρα έχω το αγοράκι μου .

Τα παραπάνω είναι απλώς μικρά δείγματα σε ένα καλά στημένο παιχνίδι με πρωταγωνιστές τις σπερματεγχύσεις , τις εξωσωματικές , καισαρικές  διαιτητές τους γυναικολόγους και τις κλινικές και εμάς σε ρόλο θεατή.Πως γίνεται από πρωταγωνιστές που θα έπρεπε να είμαστε καταλήγουμε να είμαστε θεατές!

Και αναρωτιέμαι άλλα πράγματα μαθαίνουν στην μια ιατρική σχολή και άλλα στην άλλη? Ο παράγοντας ψυχολογία του ασθενή , ειδικά σε έγκυο - δεν υπάρχει στο μυαλό τους?
Έχουν ξεχάσει οι περισσότεροι ότι εκτελούν και λειτούργημα ?
Να βράσω τα πτυχία τους και τα μεταπτυχιακά τους αν δεν μπορούν και αν δεν θέλουν να είναι  πάνω από όλα άνθρωποι.
Τα πτυχία δεν κάνουν τον άνθρωπο αλλά όπως φαίνεται ούτε τον επαγγελματία γιατί σίγουρα δεν είναι επαγγελματισμός αυτό που επιδεικνύουν.





ΤΟ ΒΗΜΑ - Οχι ένας αλλά δέκα καρκίνοι του μαστού - science - Ιατρική – Βιολογία

Νέα δεδομένα έρχονται όσο αφορά τον καρκίνο του μαστού- που μας αφορά όλες.


ΤΟ ΒΗΜΑ - Οχι ένας αλλά δέκα καρκίνοι του μαστού - science - Ιατρική – Βιολογία



17 Απριλίου 2012

Δύσκολα παιδιά ή αδιάφοροι γονείς?

Πόσες φορές δεν μας έχει τύχει να είμαστε με φίλους που έχουν παιδιά και να σας εκνευρίζει ένα από τα παιδιά τους? Να είστε στο σπίτι με τους φίλους σας και τα παιδιά τους να είναι διαβόλια και να κάνουν ζημιές και να προσπαθείτε εσείς να πειθαρχήσετε τα παιδιά των άλλων? Προσωπικά μου τυχαίνει αρκετά με παιδιά των φίλων μας  και θέλω να γίνω Μήδεια.Βέβαια τι μου φταίνε τα παιδιά όταν βλέπεις τις μαμάδες και τους μπαμπάδες τους να κάθονται και να μην τρέχει τίποτα, να μην δίνουν σημασία ότι και αν συμβαίνει.Και το κλασσικό με το που έρχονται σε εμάς πέφτει η ατάκα
 " Πάτε μέσα να παίξετε στο δωμάτιο " κοινώς αφήστε μας στη ησυχία μας και μετά από λίγο αρχίζει ο κακός χαμός.

Για να διευκρινίσω δεν με ενοχλεί που το δωμάτιο θα γίνει άνω κάτω , δεν με ενοχλεί που θα φάνε τα παιδιά και θα λερώσουν. Με ενοχλεί που αρχίζουν να τσιρίζουν και να χτυπιούνται , που κάνουν ζημιές και οι γονείς στην κοσμάρα τους.

Γιατί μαντάμ δεν ξεκολλάς τον πισινό σου να πας να δεις γιατί τσιρίζει το παιδί σου? Γιατί ρε πατέρα δεν πας να συμμαζέψεις τον κανακάρη σου που χτυπάει τα άλλα παιδιά και κάνει και ζημιές? Και στην τελική γιατί πρέπει εγώ να προσπαθώ να βάλω μια τάξη στα παιδιά σου? Επειδή εσύ βαριέσαι ή θέλεις να πιεις το ποτό σου με την ησυχία σου? Κάποια πράγματα έχουν και όρια.

Τρέμω στη ιδέα ότι ο γιος μου θα αρχίσει να συμπεριφέρεται έτσι.Μόνο που το σκέφτομαι με πιάνει τρέλα. Καλύτερα να μην πάω πουθενά και να κάτσω στο σπίτι μέχρι βρούμε τι μας φταίει και συμπεριφέρεται έτσι.

Έλα όμως που εμείς οι γονείς μας αρέσει να δικαιολογούμε τα πάντα ή να μην σκεφτόμαστε και έχουμε βρει μια καραμέλα ότι είναι δύσκολο παιδί και δεν ακούει , δεν μπορώ να κάνω τίποτα  και διάφορα τέτοια.Δεν θα διαφωνήσω, όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια, υπάρχουν διαφορές στον χαρακτήρα τους όπως και στον τρόπο που το κάθε παιδί αντιμετωπίζει το περιβάλλον του .Αλλά δύσκολο, γιατί? Γιατί εμείς δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε μαζί τους ή γιατί δεν έχουμε διάθεση και φταίει το παιδί γι' αυτό? Δηλαδή μόνο με φωνές και άσχημο τρόπο μπορεί κάποιος να μάθει και να δείξει σε ένα παιδί πως πρέπει να φέρεται και ποια είναι τα όρια ?

Το καλύτερο όμως είναι όταν ακούω ότι "ναι είναι δύσκολο παιδί το ξερω αλλά είναι μικρό ακόμα. Θα μεγαλώσει και θα αλλάξει".Δηλαδή μετά από μερικά χρόνια αφού θα μου έχει αλλάξει τα φώτα θα ηρεμήσει?

Οι ευθύνες βαραίνουν τους γονείς και όχι τα παιδιά.Ειδικά τα μικρότερα παιδιά είναι σαν τα παπαγαλάκια. Ότι βλέπουν και ότι ακούν, το αντιγράφουν.Είναι ο καθρέφτης μας και ας μην μας αρέσει.Είναι πολύ εύκολο να αποποιούμαστε τις ευθύνες μας ως γονείς με την δικαιολογία της κούρασης , της κληρονομικότητας , των διαταραχών και οτιδήποτε άλλο ευφάνταστο.

Δεν είμαι γιατρός για να μπορώ να κάνω διαγνώσεις όταν υπάρχει ιατρικό θέμα. Είμαι όμως μια μητέρα που μπορώ να ξεχωρίσω γονείς που ασχολούνται με τα παιδιά τους και τους ενδιαφέρει η συμπεριφορά τους από τους γονείς που έχουν βάλει τα παιδιά να μεγαλώνουν στον αυτόματο.

Ποιος είπε ότι το να είσαι γονιός είναι  εύκολο ? (Αρχίζω και το ανακαλύπτω και εγώ με την σειρά μου)

Αν δεν ασχοληθούμε εμείς με τα παιδιά μας δεν θα ασχοληθεί άλλος και το κυριότερο ότι τους μαθαίνουμε ή δεν τους μαθαίνουμε το κουβαλάνε μια ζωή.



15 Απριλίου 2012

Σπιτική κρέμα καραμελέ

Χρόνια πολλά Χριστός Ανέστη!

Πάσχα σήμερα μεγάλη γιορτή και ευκαιρία για την οικογένεια και όχι μόνο με την στενή έννοια αλλά και ξαδέρφια ,θείους, θείες,γιαγιάδες να μαζευτούμε όλοι και να γιορτάσουμε, να καθίσουμε όλοι στο γιορτινό τραπέζι. Ανεκτίμητες στιγμές - σαν διαφήμιση πιστωτικής κάρτας ακούγομαι -  για τα παιδιά μας και εμάς. Δυστυχώς ο σημερινός τρόπος ζωής με το τρέξιμο , το άγχος και την τρέλα δεν μας δίνει πολλές τέτοιες ευκαιρίες. Τέλος άσχημες και αγχωτικές σκέψεις για σήμερα.

Μετά την χθεσινή μαγειρίτσα που ευτυχώς έφαγε και ο μικρός - τελικά είναι δικό μου παιδί δεν έγινε λάθος στην κλινική - το κατσικάκι είναι ήδη στη σούβλα. Μιαμ μιαμ άρχισε ήδη ο μικρός.
Λοιπόν επειδή θα φάμε πολύ και θα θέλουμε μετά ένα γλυκάκι ελαφρύ για να φύγει και λίγδα από το κατσικάκι και το κοκορετσάκι μια κρέμα καραμελέ είναι ότι πρέπει - την δίαιτα θα την σκεφτούμε από Δευτέρα.
Λοιπόν χρειαζόμαστε για την κρέμα

1 λίτρο γάλα
6 αβγά
1 ποτήρι ζάχαρη
2 βανίλιες

για την καραμέλα
1 ποτήρι ζάχαρη
1/4 ποτήρι νερό
1 κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμόνι

Χτυπάμε τα αβγά με την ζάχαρη και την βανίλια. Ρίχνουμε το γάλα καυτό - προσοχή μην κόψουν τα αβγά.
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε  την ζάχαρη , το νερό και τον χυμό λεμονιού για να κάνουμε την καραμέλα. Όταν αρχίσει να  χρυσαφίζει την βγάζουμε και την ρίχνουμε στο ταψί που θα βάλουμε την κρέμα καραμελέ.Ρίχνουμε και την κρέμα από πάνω.Ψήνουμε σε μπεν μαρί ( βάζουμε το ταψί με την κρέμα σε ένα μεγαλύτερο με νερό μέσα) και ψήνουμε για 1 ώρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς . Στη συνέχεια το βγάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.Αφού κρυώσει το βάζουμε στο ψυγείο όλο το βράδυ - εγώ το άφησα για 2 ωρίτσες και ήταν μια χαρά είμαι ανυπόμονη τι να κάνω.




Αμάν αυτή η φωτογραφική μηχανή ότι να ' ναι ημερομηνία έχει.

Καλό γλέντι σε όλους μας με υγεία !

11 Απριλίου 2012

Attachment parenting, θηλασμός - Μια φεμινιστική άποψη

Νέοι όροι και νέοι συνήθειες που τελευταία τους ακούμε. Πολλά ακούγονται αλλά δυστυχώς λίγοι γνωρίζουν πλέον εκ των έσω. Και λέω λίγοι και εκ των έσω γιατί δυστυχώς λίγες θηλάζουμε και ειδικά για μεγάλο διάστημα και γενικά είναι ξένες φιλοσοφίες από αυτά που μας έχουν μάθει μέχρι τώρα.

Εγώ το έμαθα λόγω χρήσης - όχι δεν είναι κάποια τεχνική ή κάποιο εργαλείο που έχει και εγχειρίδιο χρήσης - αλλά απλώς μου βγήκε γιατί το θεώρησα πολύ φυσιολογικό.Λειτούργησε το ένστικτό μου και όχι οι οδηγίες του παιδιάτρου ή των γύρω.

Θεωρούσα και συνεχίζω να θεωρώ εντελώς φυσιολογικό τον θηλασμό ( τα οφέλη του θηλασμού θεωρώ ότι οι περισσότερες τα γνωρίζουν)μέχρι όποια ηλικία θέλει το παιδί.Βέβαια όταν αναφέρω ότι θηλάζω ακόμα - μετά από 14 μήνες - με κοιτάνε σαν ούφο.Και βέβαια εκεί που μπαίνει και η σφραγίδα ότι είμαι από το άλλο πλανήτη είναι όταν λέω πως κοιμόμαστε και μαζί.


Γιατί όμως κάτι τόσο φυσιολογικό έχει καταντήσει τόσο περίεργο? Έχει καιρό που το σκέφτομαι και δεν είμαι σίγουρη για την απάντηση.
Καταρχήν θηλασμός δεν είναι μόνο το γάλα  , η τροφή που παίρνει  το παιδί αλλά κυρίως η σωματική επαφή.Και εκεί μπαίνει το attachment parenting - η μετάφραση δυστυχώς δεν ενδείκνυται.Είναι η δημιουργία ενός συναισθηματικού δεσμού και στόχος και σκοπός είναι οι ανάγκες του παιδιού -όχι των γονιών το τονίζω αυτό. Το attachment parenting  στοχεύει στην συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.Θηλασμός, co-sleeping , co-bedding , baby wearing  (φοράω το μωρό μου - τι ωραίο που ακούγεται), positive disipline  είναι όλα μέρη ενός τρόπου ζωής και ανατροφής των παιδιών που μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν συνηθισμένες πρακτικές.Αλλά όταν αποφασίσαμε σαν κοινωνία να εκσυγχρονιστούμε, τρομάρα μας, αποβάλλαμε όλες τις συνήθειες μας καλές ή κακές χωρίς να σκεφτόμαστε καθόλου.

Αν το καλοσκεφτούμε όμως όλες οι μητέρες δεν προσπαθούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών τους, πρώτα δεν έρχεται το παιδί και μετά όλα τα υπόλοιπά?
Και εδώ μάλλον αρχίζει και μπερδεύεται το όλο θέμα.Στις δεκαετίες του '60 και του '70 τότε που το κίνημα του φεμινισμού άρχισε να αναπτύσσεται, οι γυναίκες μέσα σε αυτό κίνημα της απελευθέρωσης ενθαρρύνθηκαν να μπουν σε ένα νέο ρόλο , τον ρόλο της απελευθερωμένης γυναίκας της εργαζόμενης γυναίκας , της γυναίκας επιχειρηματία κλπ. και να ξεχάσουν τον ρόλο της μητέρας ή να τον βάλουν σε δεύτερη μοίρα .Έτσι για περισσότερη ευκολία μπήκε το μπιμπερό στη ζωή μας , τα μωρά έπρεπε να μάθουν να κοιμούνται μόνα τους και να κοιμούνται όλο το βράδυ , να είναι μόνα τους ή να παίζουν μόνα τους με τη λογική ότι έτσι γίνονται ανεξάρτητα και εμείς έχουμε χρόνο για τις δουλειές μας. Στο βωμό της ανεξαρτητοποίησης ξεχάσαμε να ακούμε το μητρικό ένστικτο και τις ανάγκες των παιδιών.

Αν και είμαι από εκείνες τις γυναίκες που μου αρέσει να δουλεύω,είμαι ανεξάρτητη, υποστηρίζω με πάθος ότι οι γυναίκες πρέπει να δουλεύουν για να μπορούν αν είναι ανεξάρτητες και να μην στηρίζονται - εξουσιάζονται από άλλους, εντούτοις ο νέος ρόλος της μητέρας με ολοκλήρωσε σαν άτομο.Είναι εκείνο το μικρό κομματάκι στο παζλ που αν δεν υπάρχει δεν πειράζει- την βλέπεις την εικόνα - αλλά όταν μπει κάνει την διαφορά γιατί το παζλ γίνεται τέλειο.Είμαι από εκείνες τις μητέρες που ήθελα να γυρίσω στην δουλειά μετά την γέννα  και τώρα νιώθω τύψεις γιατί δεν έχω περισσότερο χρόνο να περνάω να το παιδί μου.Διχασμένη προσωπικότητα θα πείτε, μπορεί.

Δεν θηλάζω και δεν κοιμάμαι με τον μικρό γιατί έτσι προστάζει η νέα μόδα στην ανατροφή των παιδιών ή μου το επέβαλλε κάποιος γιατρός με τις συμβουλές του αν και πολλοί "γκουρού" - προστάζουν  να μην κοιμόμαστε με τα παιδιά μας .Κοιμάμαι μαζί του γιατί μετά από τόσες ώρες που λείπω το ευχαριστιέμαι και εγώ να είναι ο μικρούλης πλάι μου και να με αγκαλιάζει αλλά και γιατί με βολεύει σαν μητέρα περισσότερο από το να σηκώνομαι και να τρέχω στο άλλο δωμάτιο κάθε φορά που ο μικρός ξυπνάει. Μπορεί να μετανιώνω για πράγματα αλλά για ένα πράγμα δεν μετανιώνω που συνεχίζω να θηλάζω και να κοιμάμαι  με το παιδί και τις περισσότερες φορές το απολαμβάνω - όχι πάντα για να λέμε και αλήθειες.

Ο σκληρός στίβος μας  έχει παγιδέψει σε ένα πρότυπο που δεν μας ταιριάζει .Δεν είχα sling από κάποια μόδα ή από κάποια τυρόπιτα που μου καρφώθηκε στο κεφάλι αλλά από την ανάγκη του παιδιού μου να θηλάζει και να είναι κοντά μου , να με μυρίζει , να με αισθάνεται και να νιώθει ασφάλεια αλλά και από την δική μου ανάγκη να λειτουργώ - έχω πάει και στην τουαλέτα με το sling.
Πολλές φορές και εγώ σκέφτομαι να τον βάλω στο κρεβάτι του να κοιμάται , να τον εκπαιδεύσω στον ύπνο, να σταματήσω να θηλάζω και όλα αυτά γιατί ? Από τον φόβο μήπως γίνει μαμμόθρεφτο και δεν ξεκολλάει από πάνω μου αλλά και γιατί μήπως δεν είναι σωστό. Έτσι μας μάθανε , αυτά βλέπαμε δυστυχώς.

Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος  έξω από τα στερεότυπα και τις συνήθεις πρακτικές
Ας ανοίξουμε το μυαλό μας και ας σκεφτούμε και λίγο φεμινιστικά : μεγαλώνουμε τα παιδιά μας όπως θέλουμε όχι γιατί μας το επιβάλλουν αλλά  γιατί έτσι θεωρούμε πως κάνουμε το καλύτερο και αφήνουμε  πίσω παλιές πρακτικές. Και στην τελική αυτό το θέμα του attachment parenting , co-sleeping  των υπολοίπων είναι ο ποιοτικός  χρόνος που αφιερώνουμε στα παιδιά μας.



9 Απριλίου 2012

Για ποια κρίση μιλάμε!

Είμαστε λίγο πολύ όλοι μας στα πρόθυρα του ψυχιατρείου  με την οικονομική κρίση. Ψάχνουμε προσφορές , μισθοί στα τάρταρα ( για όσους έχουν την τύχη να έχουν ακόμα δουλειά), κόβουμε από εδώ , κόβουμε από εκεί, κίνημα της πατάτας , κίνημα του αλευριού και δεν ξέρω πιο άλλο κίνημα, βρίζουμε,φωνάζουμε - να δω τι θα κάνουμε στις εκλογές - αλλά οι τιμές στο Θεό.Λοιπόν
Παρασκευή απογευματάκι έχω πάει με τον άντρα μου να παραλάβουμε όσα έχουμε παραγγείλει μέσω του δήμου μας (δήμος Νεαπόλεως -Συκεών) με χαμηλές τιμές (το κίνημα της πατάτας και των λοιπών ειδών). Αφού τελειώσαμε στα γρήγορα - υποδειγματική οργάνωση μπράβο τους - γυρνώντας στο σπίτι είχα την ιδέα για έναν καφέ. Και για που είχα την ιδέα τρομάρα μου! - στον Κέδρινο λόφο.
Σταματήσαμε ωραία , καθίσαμε και παραγγείλαμε τα καφεδάκια μας. Μέχρι εδώ καλά.Να πω ότι κατάλογος δεν υπήρχε σε κανένα τραπέζι. Έρχονται οι καφέδες μας και μαζί και η λυπητερή γιατί λυπητερή ήταν. Ασε με βρε φίλε να πιω με την ησυχία μου πρώτα τον καφέ μου και μετά με φαρμακώνεις!  

4,20€ ο καφές , 8,40€ για δυο καφέδες.

Και αναρωτιέμαι τι στα κομμάτια έχει αυτός ο καφές μέσα? Με 8,40€ αγοράζω ένα κουτί καφέ. Δεν είμαστε σοβαροί!!!
Χτυπιούνται ότι δεν έχουν δουλειά , πατάνε τους υπαλλήλων και τους κατεβάζουν μισθούς και επιμένουν να έχουν τις ίδιες τιμές? Για ποια κρίση μιλάμε?
Θα μου πεις καλά να πάθεις.Δεν ήξερες  ότι θα πλήρωνες θέα? Έχετε δίκιο. Για να πω την αλήθεια δεν το σκέφτηκα καθόλου ότι θα πλήρωνα την θέα και ούτε ζήτησα και τον κατάλογο - συνήθειες κακές από τα παλιά που πρέπει να τις κόψω.
Καλή η καλη-θέα αλλά έχει και αλλού καλή θέα και δεν την πληρώνω τόσο.
Οι επιχειρήσεις πλέον δεν κρατιούνται με υψηλή τιμή προϊόντος. Πέρασαν οι εποχές που το κέρδος ήταν 500% και βάλε.  
Πέρασαν πια οι εποχές που χρεώνατε ότι θέλατε .Συνέλθετε επιτελους!!!
Ακόμα με τσούζει γαι να σας πω την αλήθεια.

Και για του λόγου το αληθές η απόδειξη

 











Εύκολα νηστίσιμα μπισκότα

Μιας και μπήκαμε στην Μεγάλη Εβδομάδα μια πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή για νηστίσιμα μπισκοτάκια.
Τα μπισκότα αυτά γίνονται με καρύδια και μέλι και δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά κάτω του ενός έτους.Η συνταγή βγάζει περίπου 24 μπισκότα.
Τα υλικά που χρειαζόμαστε είναι:
  •  Μια μισή κούπα ή 225 γρ.αλεύρι ( η συνταγή λέει σιτάλευρο αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ότι θέλετε)
  • 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικεν πάουντερ ή 10γρ.
  • 1 κούπα καρύδι τριμμένο ή 115 γρ.
  • μισή κούπα μέλι ή 125γρ (αφού το ζεστάνετε)
  • μισή κούπα ηλιέλαιο ή 125γρ
Αναμιγνύεται το αλεύρι το μπείκεν και τα καρύδια.Το μέλι αφού το έχετε ζεστάνει ( για να γίνει όσο το δυνατόν πιο ρευστό -μην το βράσετε όμως) το αναμιγνύεται καλά με το λάδι.Στη συνέχεια ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί. Πλάθετε με τα χέρια σας μικρά μπαλάκια και τα πατάτε ώστε να γίνουν επίπεδα και τα τοποθετείτε σε βουτυρωμένο ταψί αφήνοντας αρκετό χώρο μεταξύ τους.Τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς  για 5 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Μην ξεγελαστείτε και τα αφήσετε παραπάνω ( την πάτησα και έγιναν πέτρα μετά) μόλις κρυώσουν σκληραίνουν αρκετά.


Ποιος είπε ότι στη νηστεία τρώμε μόνο άνοστα ?

6 Απριλίου 2012

Γίνεται να καλυτερέψουν τα πράγματα?

Διαβάζω διάφορα άρθρα σχετικά με την οικογένεια και την μητρότητα και ειδικά με τα τρελά ξενύχτια που έχουμε όλες οι μαμάδες , άλλες περισσότερο άλλες λιγότερο , με το άλλαγμα της πάνας , με τον θηλασμό και τα άγχη μας και στις περισσότερες των περιπτώσεων όλοι λένε ότι είναι μια παροδική κατάσταση αυτή η τρέλα , ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα και ευκολότερα και άλλα τέτοια ωραία.

Μέχρι και ολόκληρη συγγραφέας,δικηγόρος και μητέρα έχει γράψει ένα πολύ ωραίο άρθρο που μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.Είναι αρκετά παρηγορητικό για όλες τις μητέρες.
http://happyevenafter.com/whats-inside/happy-even-after-with-kids/
Αν και είμαι γενικά αρκετά αισιόδοξος άνθρωπος αυτά που ακούω από real μητέρες που λένε τα πράγματα με το όνομά τους , τα πράγματα δεν καλυτερεύουν ποτέ.
  • Ο ύπνος - Υπάρχει περίπτωση μετά τον ερχομό του παιδιού μια μητέρα να κοιμηθεί πάλι όπως πριν? Μπα δεν νομίζω!! Μια τα δόντια, μια είδε κανό όνειρο, μια είναι άρρωστο , μια έχει κάτι και πονάει , μια άργησε να γυρίσει στο σπίτι και εσύ κάνεις τον βρικόλακα μόνιμα.
  • Το πλύσιμο των ρούχων - Καλά εδώ δεν το συζητάμε κοιτάξτε τις στοίβες των ρούχων που είναι για σίδερο.Φανταστείτε τώρα το τζουτζουκλέρι σας όταν μεγαλώσει που θα θέλει να αλλάζει και κάθε μέρα. Σας κόπηκαν τα γόνατα?
  • Θα αποθηλάσετε -Εδώ τώρα τι να κάνω να αρχίσω να γελάω,να χτυπιέμαι ή να κλαίω.Ο μικρός μου εμένα είναι τώρα 14 μηνών και δεν έχει καμία διάθεση για να το κόψει.Ίσα ίσα τώρα έχει μάθει και το ζητάει και πολύ επίμονα μάλιστα.Δύο οι λύσεις: ή αφήνετε το παιδί να αποθηλάσει μόνο του ( πότε πουλάκι μου θα έρθει αυτή η μέρα? εύχομαι πριν πας φαντάρος) ή το αφήνετε και χτυπιέται και κλαίει μέχρι σκασμού ( δεν είμαι αυτής της πρακτικής)
  • Μαύροι κύκλοι στα μάτια - Ναι καλά ας το ξεχάσουμε μαζί με τον ύπνο , νομίζω πως το έχουμε εμπεδώσει ως τώρα.
  • Το διαφορετικό κλάμα του μωρού - Τι μάνα είμαι εγώ που δεν καταλαβαίνω τι θέλει το παιδί όταν κλαίει !! Τι στα κομμάτια οι υπόλοιπες μητέρες έχουν εσωτερικό μεταφραστή και ο δικός μου έχει χαλάσει?
  • Ο φόβος και το άγχος για την μητρότητα σιγά σιγά θα φύγει - Ναι και εγώ μπορεί να γίνω αστροναύτης!!Πως καλή μου κυρία θα ξε-αγχωθούμε όταν φοβάσαι μόνιμα μην χτυπήσει, μην αρρωστήσει , μην φάει κάτι και το πειράξει , μην πληγωθεί κλπ κλπ ( ο κατάλογος είναι ατελείωτος)
  • Και βέβαια υπάρχει και το σεξ και η σχέση μας με τον άντρα μας.- ΧαΧαΧα. ( θα κάνω ιδιαίτερο ποστ )
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν πιο εύκολα αλλά θα διαφοροποιηθούν, ίσως ο τρόπος που διαχειρίζομαι τις καταστάσεις αλλάξει, ο μικρός θα αρχίσει να μιλάει , να κάνουμε πράγματα μαζί ( άντε πότε) και όλα θα είναι διαφορετικά.
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.!

5 Απριλίου 2012

Νηστεία, για μια καλύτερη διατροφή

Εν όψη της Μεγάλης Εβδομάδας  λίγο πολύ όλοι θα νηστέψουμε.Τι σημαίνει όμως νηστεία , γιατί έχουμε χάσει λίγο τα αυγά και τα πασχάλια.
Καταρχήν νηστεία και ειδικά της Σαρακοστής είναι η πλήρης αποχή από προϊόντα ζωικής προέλευσης κρέας, γάλα,αυγά και παράγωγα αυτών και δύο φορές στο διάστημα αυτό ψάρι - του Ευαγγελισμού και των Βαΐων.
Για την ιστορία η νηστεία είναι μια ανατολίτικη συνήθεια. Στους αρχαίους ασιατικούς λαούς και στους Αιγύπτιους τη νηστεία την επέβαλλαν θρησκευτικοί λόγοι. Προκειμένου να ετοιμαστούν οι πιστοί για τη συμμετοχή τους σε θρησκευτικές τελετές ή για να τιμήσουν ή για να εξιλεώσουν κάποιο θεό έπρεπε να απέχουν γενικά ή μερικά από τροφές.Στους αρχαίους Έλληνες η νηστεία ήταν μάλλον περιορισμένη. Την νηστεία ασκούσαν προπάντων οι ιερείς, οι βασιλείς και οι στρατηγοί προκειμένου να θυσιάσουν.Οι Εβραίοι νήστευαν χωρίς να τους το επιβάλλει κανένας θρησκευτικός κανόνας.Οι Ρωμαίοι νήστευαν κυρίως σε εθνικές στιγμές που οι κάτοικοι των διαφόρων πόλεων κατέφευγαν στη δοκιμασία της νηστείας για να προκαλέσουν τη θεία βοήθεια.Οι Άραβες και άλλοι Μουσουλμάνοι νηστεύουν κατά το μήνα Ραμαζάν (ο 9ος του ισλαμικού σεληνιακού έτους) και πριν της εορτής του Μπαϊράμ δεν τρώνε απολύτως τίποτα από της ανατολής μέχρι τη δύση του Ηλίου, τη νύκτα όμως επιτρέπεται να τραφούν. (Πηγή :http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1)
Βασικά η έννοια της νηστείας είναι - κατά την θρησκευτική έννοια - η εγκράτεια στην κατανάλωση τροφίμων.Η ίδια η λέξη νηστεία προέρχεται από το στερητικό "νη" και το "εσθίω" που σημαίνει οικειοθελής αποχή από το φαγητό. Επειδή δεν καταναλώνουμε κάποιο είδος τροφής δεν σημαίνει ότι αρχίζουμε να τρώμε ,κοινώς να σαβουριάζουμε,ότι άλλο βρούμε μπροστά μας. Τι νόημα έχει να  δηλαδή να τρώμε αντί για κασέρι από γάλα  κασέρι από σόγια ή να πίνουμε γάλα σόγιας.Η χωρίς όρια κατανάλωση τροφής δημιουργεί προβλήματα και αυτός είναι ο σκοπός της νηστείας ως διατροφή.
Πάντως διατροφικά η νηστεία ή ακόμα σε εβδομαδιαία βάση ( αυτό που έκαναν οι παλαιότερες) Τετάρτη και Παρασκευή μόνο λάδι, συμβάλλει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.
Το μεγαλύτερο όμως πλεονέκτημα της νηστείας είναι η μεγάλη πρόληψη φυτικών ινών οι οποίες δυστυχώς λείπουν από την καθημερινή μας διατροφή.Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για έναν πιο προσεγμένο τρόπο διατροφής και να βάλουμε ξανά στο τραπέζι μας πιάτα που τα έχουμε ξεχάσει ή που δεν τα τρώμε συχνά όπως τα όσπρια,ταχίνι,ταραμά ελιές και φυσικά ο χαλβάς.
ΠΡΟΣΟΧΉ!!!
Παν μέτρον άριστον.

3 Απριλίου 2012

Μαμαδοαισθήσεις και μαμαδοικανότητες

 mind360.com

Λοιπόν οι μαμάδες έχουμε αναπτύξει κάποιες ιδιαίτερες αισθήσεις ή τις υπάρχουσες αισθήσεις μας τις έχουμε αναπτύξει πάρα μα πάρα πολύ.Ας δούμε μερικές
  • Πρώτη και καλύτερη η ακοή μας. Έχουμε αναπτύξει τόσο πολύ την ακοή μας που μπορούμε να ακούσουμε το παραμικρό ακόμα και όταν κοιμόμαστε βαθιά και σε άλλο δωμάτιο.Είναι κάτι σαν την ακοή ορισμένων ζώων που ακούνε υπερήχους.Επίσης είμαστε σε θέση να καταλάβουμε  τι ήχος είναι και ποιος τον κάνει.
  • Είμαστε εκπληκτικά θερμόμετρα.Με το που βάζουμε το χέρι μας στο μέτωπο του παιδιού μπορούμε να καταλάβουμε αν το παιδί έχει πυρετό ή όχι και ακόμα καλύτερα  τι θερμοκρασία έχει.
  • Multipxeling systems κοινώς πολυπλεξία.Έχουμε μια απίστευτη ικανότητα να επεξεργαζόμαστε πολλές πληροφορίες μαζί όπως και να κάνουμε πολλά πράγματα μαζί π.χ μαγειρεύω και ταυτόχρονα προσπαθώ να ηρεμήσω το παιδί που τσιρίζει , να βάλω ένα πλυντήριο ρούχων , να μαζέψω τα κρεβάτια και να βλέπω ταυτόχρονα στην τηλεόραση κάτι που με ενδιαφέρει.
  • Έχουμε την απίστευτη ικανότητα να μπορούμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι έχουμε κοιμηθεί αρκετά ή ότι θα μπορέσουμε να κοιμηθούμε - ευσεβής πόθος.Επίσης μπορούμε να πείσουμε τον εαυτό μας πολύ εύκολα ότι όλα μπορούμε να τα κάνουμε κάτι σαν τον Superman ή σαν τον Ζούμπερμαν γιατί στο τέλος κάτι σαν ζόμπι γινόμαστε από την κούραση και τα νεύρα.Και μετά ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε.
 phiiskeep.homestead.com
  • Η απίστευτη διαίσθηση που έχουμε ότι θα ξεκινήσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και από ποιον, μόλις καθίσουμε να πιούμε έναν καφέ και να ξεκουραστούμε.Και πάντα ξεκινάει!
  • Η απίστευτη ικανότητα που ενώ ξέρουμε ότι δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα του τι κάνουμε τελικά έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε.
  • H φοβερή ικανότητα επιβίωσης - κάτι σαν τις κατσαρίδες - που χωρίς ύπνο , ξεθεωμένες από την κούραση , με νεύρα σπασμένα ,με χίλια μύρια στο μυαλό μας καταφέρνουμε και τελειώνουμε τις δουλείες μας ,σκεφτόμαστε για τους άλλους και είμαστε και μόνιμα σε ετοιμότητα για να συνεχίσουμε.Και μετά από τον χαμό να έχουμε το κουράγιο να χαμογελάμε κιόλας.
  • Η υπομονή μας ποτέ δεν εξαντλείται -  "Η υπομονή της μητέρας είναι σαν την οδοντόκρεμα. Το σωληνάριο ποτέ δεν αδειάζει τελείως" (κάπου το διάβασα αυτό αλλά δεν θυμάμαι που)

Σχολή γονέων κύκλος Β'

«Γονιός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι!»
Μια αλλιώτικη σχολή γονέων
Β’ Κύκλος συναντήσεων

Διάρκεια: 3 δίωρες συναντήσεις
Εισηγήτρια: Καλλιόπη Εμμανουηλίδου, Εκπαιδευτική-Συμβουλευτική Ψυχολόγος

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012, 18.00-20.00: Αποδοτική μελέτη και το άγχος των εξετάσεων: «Δίνουμε εξετάσεις - μια οικογενειακή υπόθεση»
Η συμμετοχή σε εξετάσεις είναι αναπόφευκτο κομμάτι της οικογενειακής ζωής. Στις εξετάσεις (είτε αφορούν μια ξένη γλώσσα είτε την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο) συμμετέχουν με τον τρόπο τους όλα τα μέλη της οικογένειας. Πώς μπορούμε να χειριστούμε την περίοδο της προετοιμασίας; Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μελετήσουν αποδοτικά; Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε εμείς οι ίδιοι το άγχος; Στη συνάντηση αυτή θα δούμε πρακτικούς τρόπος με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαβάσουν, θα συζητήσουμε για το τι σημαίνει η επιτυχία ή η αποτυχία για μια οικογένεια και θα δοκιμάσουμε τρόπους διαχείρισης του άγχους των εξετάσεων για όλες τις βαθμίδες και τις ηλικίες.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012, 18.00-20.00: «Πάλι τηλεόραση; Κάνε κάτι πιο δημιουργικό!»: Δημιουργική απασχόληση στην οικογένεια
Ένα από τα κύρια ζητήματα που απασχολούν τους γονείς είναι η ποιοτική και η δημιουργική αξιοποίηση του χρόνου του παιδιού τους. Η συχνά αγαπημένη μπέιμπι σίτερ των γονιών, η τηλεόραση, καλλιεργεί την παθητικότητα στα παιδιά (και όχι μόνο στα παιδιά) - άλλωστε είναι ανέφικτο να προσπαθήσει κανείς να ελέγξει πλήρως το περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων και διαφημίσεων στα οποία εκτίθενται τα παιδιά. Σε αυτήν τη συνάντηση συζητάμε για το τι είναι δημιουργικότητα και εξερευνούμε μέσα από πολλά παραδείγματα και δραστηριότητες (που θα τις δοκιμάσουμε και οι ίδιοι!) πώς μπορούμε να απασχοληθούμε οικογενειακώς με τρόπο δημιουργικό που να καλλιεργεί τις δεξιότητες, τη φαντασία και τις καλές σχέσεις μέσα στην οικογένεια.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012, 18.00-20.00: «Εφηβεία είναι… θα περάσει!»: Αντιμετωπίζοντας τις ιδιαιτερότητες της εφηβείας
Η εφηβεία έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως μια δεύτερη γέννηση. Είναι η περίοδος της ζωής μας που εγκαταλείπουμε την παιδική ηλικία και εισερχόμαστε σε ένα μακρόχρονο στάδιο αυτοεξερεύνησης και προσαρμογής σε ένα νέο σώμα και μια νέα προσωπικότητα. Ποια είναι η σημασία της εφηβείας για την υπόλοιπη ζωή μας; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της εφηβείας στη σωματική, την κοινωνική και την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη; Πώς μπορεί ο γονιός να αντέξει αυτό το απότομο μεγάλωμα των παιδιών του, με όλες τις εξάρσεις και την απόρριψη που αυτό συνεπάγεται; Στη συνάντηση αυτή θα μελετήσουμε αυτό το τόσο σημαντικό εξελικτικό στάδιο της ζωής του ανθρώπου, θα θυμηθούμε τη δική μας εφηβεία και θα συζητήσουμε πώς μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικότεροι γονείς εφήβων.

Κόστος: 15 ευρώ / συνάντηση ή 40 ευρώ για τις 3 συναντήσεις. Εκπτωτική τιμή 30 ευρώ για τις 3 συναντήσεις σε όσους έχουν παρακολουθήσει και το Α’ Μέρος (Μάρτιος 2012).

Δηλώσεις συμμετοχής στο email: linfo@oxygono-metaixmio.gr (Θέμα: Σχολή γονέων). Στο μήνυμα θα πρέπει να σημειώνονται ονοματεπώνυμο, επάγγελμα, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο και email του συμμετέχοντα.

Η Καλλιόπη Εμμανουηλίδου είναι Εκπαιδευτική-Συμβουλευτική Ψυχολόγος με ιδιαίτερη εξειδίκευση και ενδιαφέρον για θέματα που αφορούν τη διατροφή, τη νοημοσύνη, την αγωγή των παιδιών και τη βοήθεια που μπορεί να δώσει η επιστήμη της ψυχολογίας με πρακτικούς τρόπους σε προβλήματα της καθημερινότητας. Έχει κάνει μεταπτυχιακά στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία, τη Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση και την Εκπαιδευτική Έρευνα. Έχει δίπλωμα γενικής συμβουλευτικής και συμβουλευτικής διαταραχών πρόσληψης τροφής και είναι κάτοχος διδακτορικού με θέμα τη νοημοσύνη και το ταλέντο. Διδάσκει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εργάζεται ως ψυχολόγος και ως επιμορφώτρια στη Θεσσαλονίκη. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο της Ψυχολογία της διατροφής, Πώς οι διατροφικές συνήθειες αντανακλούν τον συναισθηματικό μας κόσμο.


Πηγή : http://www.oxygono-metaixmio.gr/

2 Απριλίου 2012

Εξομολογήσεις - ένα μικρό παράπονο

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους μας.
Ήταν ένα ωραίο Σαββατοκύριακο με πολλές βόλτες αλλά έχω ένα μόνο παράπονο γι' αυτό θα ήθελα να γράψω σήμερα
Καταρχήν ο μικρός έκανε τα πρώτα του βήματα, ξεκινήσαμε να περπατάμε επιτέλους! Βέβαια τι επιτέλους λέω τώρα αρχίζει το κυνηγητό.
Σάββατο πρωί τσάκωσα τον μικρό και με μια φίλη μου πήγαμε για καφέ. Έπρεπε όμως να πάω και στο σούπερ μάρκετ για τα εβδομαδιαία ψώνια μας. Ο άντρας μου δούλευε, η μαμά μου είχε πάει ταξίδι, ο μπαμπάς μου είχε δουλειές και έπρεπε να τον πάρω μαζί μου.
Και που είναι το πρόβλημα θα αναρωτιέστε?  Το μοναδικό μου πρόβλημα είναι πως πρέπει να έρθει και κάποιος άλλος μαζί μου γιατί ο μικρός ναι μεν κάθεται στο καρότσι αλλά έλα που είναι πολύ περίεργος  και συνεχώς κουνιέται και προσπαθεί να πιάσει τα πάντα. Έτσι επιστράτευα την φιλενάδα μου - ήθελε δεν ήθελε ήρθε μαζί μου.
Γυρίσαμε στο σπίτι κάτι να μαγειρέψω , κάτι να βάλω ένα πλυντήριο ρούχων πέρασε η ώρα ,φάγαμε ωραία και καλά. Το απόγευμα ήθελα να κάνω την περπατόπιτα και είχα αποφασίσει να κάνω και μια κρέμα καραμελέ γιατί είχα πολύ γάλα και δεν ήθελα να το πετάξω.Οργανώσαμε και την Κυριακάτικη έξοδο και όλα καλά και όλα ωραία.
Κυριακή πρωί αφού έβαλα ηλεκτρική , πήγα στην γειτόνισσα για να της πάω περπατόπιτα και ήπια και ένα καφέ εκεί.Το μεσημέρι βγήκαμε έξω μαζί με τον μικρό και είχαμε και πολύ καλή παρέα.
Για να μην τα πολυλογώ μετά κάνα δίωρο ο μικρός νύσταξε και τον πήγε ο άντρας μου σπίτι - ευτυχώς είχαμε βγει κοντά - και συνεχίσαμε.
Δεν λένε ;όμως πως όταν περνάς καλά ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα? Το επιβεβαιώνω.
 Ξαφνικά κοιτάω το ρολόι και βλέπω 7.30 η ώρα.

- Ωχ !!
-Έλα μωρέ μην κάνεις έτσι , αφού δεν χτύπησε το τηλέφωνο μια χαρά θα είναι.

Άλλο που δεν ήθελα και εγώ  και συνεχίσαμε σε διπλανό μαγαζί το καφεδάκι μας.Η ώρα όμως πήγε 9 και εγώ δεν είχα καμία διάθεση να γυρίσω σπίτι ( τι μάνα είμαι άραγε !)Ο μικρός όμως χωρίς τη μαμά το βράδυ δεν έχει μάθει.

Εγώ:  - Δεν θέλω να πάω σπίτι. Να πας εσύ (αναφερόμουν στον άντρα μου)
Ο άντρας μου : - Ξέρεις ότι δεν έχω πρόβλημα να κρατάω τον μικρό αλλά το βράδυ θέλει εσένα
Εγώ: Δεν θέλω να γυρίσω , θέλω να κάτσω, δεν μπορώ έχω βαρεθεί  ( σαν μικρό παιδί εγώ)

Με τα πολλά έφυγα αλλά με ένα ψυχοπλάκωμα και με τα αυτιά κατεβασμένα.Έχω να βγω και να περάσω έτσι καλά σχεδόν ενάμιση χρόνο.Αρχίζει και μου την δίνει αφάνταστα που είμαι κλεισμένη στο σπίτι.
Και να σας πω και το  παράπονό μου ίσως ακουστώ λίγο αχάριστη όμως.
Από τότε που με θυμάμαι   μόνιμα προσπαθώ να τα καταφέρω μόνη μου - γιατί μεγάλωσα λίγο στον αυτόματο άλλη κουβέντα και αυτή- και προσπαθώ να τα καταφέρνω όσο το δυνατόν καλύτερα.
Μόνιμα μια προσπάθεια , πολλές φορές και ένα άγχος. Να τα καταφέρω να είμαι η καλύτερη μαθήτρια στο σχολείο, να βρω μια καλή σχολή να πάω , να βρω μια καλή δουλειά κλπ κλπ.
Και τώρα πρέπει για μια ακόμα φορά να τα καταφέρω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σπίτι δουλειά παιδί.Ευτυχώς αυτή τη φορά έχω και βοήθεια από τον άντρα μου  γιατί αλλιώς δεν παλευόταν η κατάσταση.
Απλώς θα ήθελα οι γονείς μου να μην ήταν και τόσο στον δικό τους κόσμο, να άκουγα και κάποια στιγμή άσε το παιδί και βγείτε οι δυο σας , άσε θα το αναλάβουμε εμείς.
Ίσως ζητάω πολλά - άραγε όσες γυναίκες δεν έχουν βοήθεια τι κάνουν - δεν ξέρω , ίσως με έχει ρίξει κάτω το ότι δεν προλαβαίνω να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου και να είμαι χαλαρή , ίσως φταίνε οι ορμόνες. Δεν ξέρω!!
Μήπως αρχίζω να ανήκω στην αρμοδιότητα της ψυχολογίας - ψυχιατρικής?