19 Μαρτίου 2012

NEVER LAND


Το Σαββατοκύριακο τελικά είχε επιτυχία.
Μετά την επανάσταση μου το Σάββατο - βγήκα μόνη , ναι το κατάφερα - ήρθε και η έξοδος της Κυριακής.
Ηλιόλουστη μέρα με ζέστη , έχουμε να πάμε σε βάφτιση και είναι και ευκαιρία για βόλτα.
Φορτώνουμε το καρότσι στο αυτοκίνητο και ξεκινάμε.
Αφού καταφέραμε να παρκάρουμε , βγάζουμε το καρότσι και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.Καταρχήν θέλεις ένα καρότσι 4Χ4 , όπως τα αυτοκίνητα, με τόσες λακκούβες , πέτρες και τα φοβερά πλακόστρωτα που υπάρχουν Δεύτερον χρειάζεσαι ειδικό δίπλωμα  - όπως λέει ο άντρας μου - για να προχωρήσεις ανάμεσα σε αυτοκίνητα , σε κατεστραμμένα πεζοδρόμια και σε πεζοδρόμια που δεν υπάρχουν.
 Μετά την ειδική διαδρομή φτάσαμε στην πλατεία που γινόταν ένας μικρός χαμός. Με τα πολλά πίνουμε τον καφέ μας ,πάμε στην βάφτιση και έρχεται η ώρα για μεσημεριανό.
Να φάμε έξω, φυσικά!.Τι πιο απλό πράγμα , το λες και το κάνεις ή τουλάχιστον έτσι λειτουργούσε το πράγμα πριν την "έλευση" του μικρού.

- Να πάμε για ψαράκι στον Ηλία, έχει και πάρκινγκ και είναι άπλα.
- Ναι ωραία , ελπίζω να έχει χώρο για μη καπνίζοντες ( δεν συζητάμε την πιθανότητα να μην καπνίζουν στο μαγαζί γιατί εδώ Ελλάδα και ο αντικαπνιστικός νόμος  έμεινε στα χαρτιά)

Που θα καθίσει ο μικρός?
- Λογικά θα έχει καθισματάκι για μωρά - το θεωρώ εντελώς φυσιολογικό!

Φτάνουμε στο μαγαζί , μπαίνω μέσα και ψάχνω να βρω ένα σερβιτόρο μέσα στην κάπνα. Ήδη αρχίζουν οι αρνητικές σκέψεις - δεν το βλέπω να καθόμαστε εδώ με τίποτα.
Σερβιτόρος : Πόσοι είστε ?
Εγώ: 2 και ο μικρός
Σερβιτόρος : Έχω ένα μέσα , φαντάζομαι θέλετε σε μη καπνίζοντες.
Εγώ: (Καλά φαντάζεσαι) Καρεκλάκι για μωρά έχετε ?
Σερβιτόρος: 'Οχι δυστυχώς
Χαίρετε και αντίο.

Στο δεύτερο μαγαζί που πήγαμε ευτυχώς είχαν καρεκλάκι για μωρά . Τρώμε ωραία και καλά αλλά ο μικρός ήθελε να δει αν το μαγαζί διέθετε και άλλες υπηρεσίες γι' αυτόν και αποφασίζει να κάνει την μοσχομυριστή ανάγκη του.Που τον αλλάζουμε?
Η τουαλέτα μικρή σαν περίπτερο αλλά ΌΛΑ ΚΑΙ ΌΛΑ έχει πολύ ωραίο έπιπλο νιπτήρα και φωτισμός ρομάντζου.
Ενδιαφέρον σκέφτεσαι αλλά τι κάνεις σε αυτήν την περίπτωση ?
 Ή τον αλλάζεις στο τραπέζι έτσι για να βλέπουν όλοι και να λιμπίζονται με τις μυρωδιές μας ή στο αυτοκίνητο ή κάποια άλλη λύση την οποία δεν έχω σκεφτεί ακόμα.
Στο τέλος αναγκαστικά τα μπογαλάκια μας και σε άλλη παραλία.
Και ερωτώ που μπορώ να πάω με το παιδί είτε για βόλτα , είτε για φαγητό και να υπάρχει το πολύ απλό, ένα καρεκλάκι  - που δεν κοστίζει και ιδιαίτερα , θα συστήσω στους μαγαζάτορες το ΙΚΕΑ - και ένας πάγκος για να μπορώ να αλλάξω το παιδί?. Δεν μπαίνω καν στην συζήτηση για πόλη φιλική προς τα παιδιά  και το πως μπορείς να βγεις βόλτα με το καρότσι , ούτε και για χώρους ειδικά διαμορφωμένους για θηλασμό. Θέλω να κάτσω μαζί με το παιδί μου στο μαγαζί στο τραπέζι και όχι να τον έχω αγκαλιά , ούτε στο καρότσι.
Ζητάω πολλά ? Έτσι φαίνεται!
Καλώς ήρθατε στην NEVER LAND ( μην μπερδεύστε όχι στην χώρα του Πίτερ Παν) μα στην χώρα χώρα που δεν αλλάζει τίποτα γιατί ........έτσι μας αρέσει.!!