27 Μαρτίου 2012

Η μεταμόρφωση μιας πεταλούδας

Το σύνηθες στη φύση είναι οι κάμπιες - όχι όλες - να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες. Στην περίπτωση των γυναικών όμως θα μπορούσα να πω ότι συμβαίνει το αντίθετο : από πεταλούδες που είμαστε γινόμαστε ΚΑΜΠΙΕΣ.
Μπερδευτήκατε ? Λοιπόν εξηγώ παίρνοντας σαν παράδειγμα εμένα.
Τα στάδια  για να γίνει η κάμπια πεταλούδα είναι τα εξής:  από το αυγό πάμε στην κάμπια μετά σε χρυσαλλίδα και στο τέλος πεταλούδα.
Θεωρώ ότι εφόσον ενηλικιωθήκαμε είμαστε όλες πεταλούδες πάει αυτό.
Και ξεκινάω.Πριν από μερικά χρόνια ήμουν μια νέα και ελεύθερη κοπέλα - πεταλούδα - που πήγαινα όπου ήθελα  και έκανα ότι ήθελα χωρίς πρέπει και γιατί και δεν έδινα λογαριασμό και σε κανέναν , μόνο στον εαυτό μου.Πολύ ωραία εποχή με πολλές παρέες χωρίς ζόρια.Το μοναδικό ζόρι ήταν το πρωινό ξύπνημα μετά το ξενύχτι και την κρασοκατάνυξη.Το φαγητό με περίμενε έτοιμο στο σπίτι , τα ρούχα πλυμένα και ο μήνας έχει εννιά.
Μετά ήρθε η σχέση , όλα ρόδινα τρελός έρωτας και όλα τα συναφή - δεν τα περιγράφω θα κοκκινίσουν οι πέτρες. Εκεί κάπου αρχίζει η σταδιακή μεταμόρφωση σε χρυσαλλίδα.Δεν κάνεις πλέον του κεφαλιού σου , αρχίζουν οι ερωτήσεις- ψιλοέλεχγος που θα βγεις και με ποιον και γιατί και λίγο γκρίνια πάλι με τους φίλους σου θα βγεις.
Η χρυσαλλίδα είναι εκείνο το στάδιο της πεταλούδας  που ενώ φαίνεται ότι δεν τελείται καμία αλλαγή δραματική - κάτι σαν κάθομαι και περιμένω να ωριμάσω - εντούτοις μέσα της "βράζει".Συντελούνται πολλές διεργασίες μέχρι την μεταμόρφωσή της.
Στην δική μου περίπτωση άρχισα να "ηρεμώ"και περίμενα να ωριμάσω γιατί μεγαλώνοντας ωριμάζεις, έτσι λένε, αλλά μέσα μου έβραζα και έριχνα κλεφτές ματιές στην προ της σχέσης ζωή μου.


Κοιτάξτε προσεκτικά στην φωτογραφία τα στάδια από δεξιά προς τα αριστερά όμως,  πως η χρυσαλλίδα γίνεται κάμπια.
Είμαστε στο πρώτο στάδιο ακόμα της μεταμόρφωσης.
Και ήρθε  συμβίωση και η αλλαγή άρχισε να είναι πιο γρήγορη. Δεν μπορούσα να πάω όπου ήθελα μόνη μου γατί έτσι μου κάπνισε, είχα και ένα σπίτι να κοιτάξω , να μαγειρέψω , να καθαρίσω. Βέβαια για να πω την αλήθεια δεν τρελαινόμουν κιόλας για τις δουλειές του σπιτιού με βοηθούσε πολύ και ακόμα με βοηθάει πολύ ο άντρας μου  αλλά ήταν και αυτές στο πρόγραμμα. Βέβαια με τον άντρα μου συνεχίσαμε και βγαίναμε αλλά τα πολλά πολλά άρχισαν να κόβονται - κάτι λίγο το οικονομικό στρίμωγμα , κάτι το ότι η παρέα ήταν κυρίως με παντρεμένα ζευγάρια όλα αυτά. Πηγαίναμε κυρίως από σπίτι σε σπίτι τρώγαμε , πίναμε μια χαρά. Να και κάνα δυο κιλάκια επιπλέον έκαναν την εμφάνιση.
Καλοπέραση σου λένε και καλοζωία, και δεν δίνεις και πολύ σημασία γιατί είσαι με τον άνθρωπο που αγαπάς και σε αγαπάει .
Στην φωτογραφία - από δεξιά προς αριστερά τονίζω -είμαστε στο δεύτερο στάδιο.
Μετά ήρθε ο γάμος και τα του σπιτιού γίνονται πιο απαιτητικά όπως και οι υποχρεώσεις όλες περνάνε από το μυαλό μας. Λες και έχουμε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή με πεπερασμένη μνήμη και ημερολόγιο για να σου θυμίζει τα πάντα.Αρχίζεις λίγο να βαριέσαι να κουνηθείς , και να και μια τρίχα ή ένα δάσος πολλές φορές από τρίχες ξεφυτρώνει σε σημεία που δεν πρέπει και άλλα τέτοια ωραία.
Οι ακριβές κρέμες περιποίησης και το πολύ shopping κόβονται στον βωμό του οικογενειακού προϋπολογισμού.Εδώ είμαστε στο τρίτο στάδιο καμπιοποίησης.
Και μετά η εγκυμοσύνη. Εκεί να δεις αλλαγές και πανηγύρια.!!
Κάτι λίγο η υπνηλία κάτι άρχισα να βαραίνω, κάτι ότι κουραζόμουν εύκολα , δεν ακολουθούσα πάντα τον άντρα μου στις εξόδους.Για να μην λέω και χαζά είχα πάρα πού εγκυμοσύνη. Ήξερα πως ήμουν έγκυος μόνο από την κοιλιά που είχα.Αλλά ..προετοιμάζεσαι για μαμά όπως λένε όλοι και για τις χαρές της μητρότητας. Μόνη στο κρεβάτι (ωραίες μέρες ) γιατί μεγάλος ο μπόγος στην κοιλιά..Και αισίως είμαστε στο  τέταρτο στάδιο της μεταμόρφωσης.
Και μια ωραία πρωία ήρθε και το νέο μέλος στην οικογένεια.Η μανούλα απολαμβάνει τις χαρές της μητρότητας .Αγώνας και άγχος στην αρχή για τον θηλασμό, ξενύχτι ατελείωτο, οι ορμόνες να χορεύουν και ένας φόβος μην σου σπάσει το "μπιμπελό". Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο μόνο εσύ και το πλασματάκι που εξαρτάται τελείως από εσένα.Πιο μαλλί και πιο νύχι , μόνιμα με μια νυχτικιά και μια ρόμπα και το βυζί απέξω. Τα κιλά της εγκυμοσύνης δεν φεύγουν και αρχίζει και σε πιάνει μια τρέλα.Και αρχίζεις και αναρωτιέσαι πότε θα μεγαλώσει ο μικρούλης μου για να ξαναρχίσουμε να βγαίνουμε , να ξαναπιάσουμε το ρυθμό της ζωής από εκεί που τον αφήσαμε.
ΠΌΤΕ!
Έχω μεταμορφωθεί  πλέον σε μια ωραιότατη κάμπια  - σε αυτό το στάδιο οι κανονικές κάμπιες τρώνε συνέχεια για να αποκτήσουν δυνάμεις για την μεταμόρφωσή τους  εγώ προσπαθώ να το κόψω λίγο - και οι ανάγκες του παιδιού και όλων των υπολοίπων μπαίνουν πάνω από εσένα.
Η ελπίδα πεθαίνει βέβαια τελευταία και συνέχεια μονολογείς με τον εαυτό σου ότι που θα πάει θα τα καταφέρεις να πας στο κομμωτήριο χωρίς όμως με την ψυχή στο στόμα, θα καταφέρεις κάποια στιγμή να βγεις για καφέ χωρίς να βλέπεις συνέχεια το ρολόι, θα κάνεις ένα shopping therapy έτσι επειδή το γουστάρεις και θα βρεις κάποια στιγμή μια  ωρίτσα στο σπίτι να απολαύσεις τον καφέ σου και να διαβάσεις ένα βιβλίο ή να ξεφυλλίσεις ένα περιοδικό.
Που ξέρεις μπορεί να καταφέρω να ξανά μεταμορφωθώ σε χρυσαλλίδα - η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.