22 Μαρτίου 2012

Ωχ ήρθε η ώρα για φαγητό!!

 Λίγο πολύ οι περισσότερες μαμάδες είμαστε παθιασμένες με το θέμα του φαγητού. Μονίμως ανησυχούμε να έφαγε καλά εννοώντας τις περισσότερες φορές αν έχει σκάσει από το φαγητό το παιδί.'Οταν πάμε στον παιδίατρο οι κλασσικές ερωτήσεις είναι αν είμαστε καλά εννοώντας αν το βάρος είναι καλό λες και είναι ο μοναδικός δείκτης υγείας και ψάχνουμε με τις ώρες τις καμπύλες ανάπτυξης να δούμε σε ποια είμαστε.

Και τι χαρά όταν ανακαλύπτουμε ότι είμαστε στην ανώτερη.!!

Δυστυχώς όμως "στη χώρα μας στα τέλη του 2002 κυκλοφόρησαν οι νέες καμπύλες ύψους και βάρους καθώς και καμπύλες δείκτη μάζας  σώματος (ΔΜΣ= βάρος(kg)/ύψος(m2)) σύμφωνα με τα οποία τα ελληνόπουλα όχι μόνο έχουν ξεπεράσει σε βάρος τα παιδιά της Δυτικής Ευρώπης, αλλά συναγωνίζονται τα παιδιά της Αμερικής ίδιας ηλικίας και φύλου, που θεωρούνται τα παχύτερα παιδιά του κόσμου.(http://www.protothema.gr/life-style/health-and-life/article/?aid=181168) 
(Δεν θα συζητήσω το θέμα παχυσαρκίας καθόλου εδώ)

Το θέμα του φαγήτου όμως δεν έχει να κάνει μόνο την στενή έννοια του φαγητού αλλά είναι και θέμα διαπαιδαγώγησης.Βλέπουμε πολλές φορές μαμάδες σε απόγνωση να κυνηγούν τα παιδιά να φάνε, παιδιά να τσιρίζουν και τρέχουν προσπαθώντας να αποφύγουν το κουτάλι ή το πιρούνι και στο τέλος όλοι - μαζί και  οι υπόλοιποι γύρω τους - με νεύρα σπασμένα.






Και αναρωτιέσαι μετά γιατί το παιδί μου είναι δύσκολο και δεν θέλει να φάει?

'Ενα πολύ ωραία άρθρο εδώ από το  http://www.tastefull.gr/home που εξηγεί μερικά θέματα διατροφής και διαπαιδαγώγησης.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά συμπεριφέρονται και μαθαίνουν ότι τους δείχνουμε.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από το παιδί να κάτσει στο τραπέζι να φάει όταν μας βλέπει εμάς να τρώμε μπροστά στην τηλεόραση ή να φάει το φαγητό που έχουμε ετοιμάσει όταν εμείς οι ίδιοι δεν το τρώμε γιατί δεν μας αρέσει. Δεν μπορούμε να μιλάμε στο παιδί για υγιεινή διατροφή και πως πρέπει να τρώει λαχανικά και φρούτα όταν εμείς δεν τα τρώμε.
Στο τραπέζι υπάρχει ένα φαγητό για όλη την οικογένεια. Δεν κάνουμε ξεχωριστό φαγητό για κανέναν, είναι και πρακτικό θέμα -εκτός και αν υπάρχει ιατρικός λόγος και πρέπει να ακολουθηθεί συγκεκριμένη διατροφή.  Και στο τέλος αν δεν θέλει να φάει ας μην φάει , δεν θα πάθει τίποτα απολύτως.
Λύσεις πάντα υπάρχουν αρκεί να θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα.
Ας μπούμε στην κουζίνα μαζί με το παιδί , ας ετοιμάσουμε το φαγητό μαζί του και ας στρώσουμε το τραπέζι.Ας ξαναθυμηθούμε πως είναι να καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι για φαγητό - είναι μια ευκαιρία για επανασύνδεση της οικογένειας και για συζήτηση.
Η κουζίνα θα γίνει χάλια ( πως την καθαρίζεις μετά ,ναι είναι ένα θέμα ) αλλά τι έχει περισσότερη αξία να μάθουμε στο παιδί μας τρόπους και να νιώσει χρήσιμο ή η μισή ώρα παραπάνω που θα πάρει να καθαρίσουμε?
Αν δεν τους δείξουμε ΕΜΕΙΣ πως να συμπεριφέρονται σωστά  - γιατί είναι θέμα συμπεριφοράς - μην περιμένουμε το παιδί μας να λειτουργήσει διαφορετικά .
Ότι βλέπουν κάνουν , ότι ακούν λένε - είναι προέκταση του εαυτού μας - μην το ξεχνάμε και ας μην αναρωτιόμαστε γιατί το παιδί της τάδε τρώει χωρίς φασαρία και το δικό μας όχι.
Ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας και θα καταλάβουμε πολλά για το παιδί μας και για τον τρόπο που συμπεριφέρεται.