17 Μαρτίου 2012

Το όνειρο ενός ήρεμου Σάββατιάτικου πρωινού

Σάββατο σήμερα και δεν έχει γραφείο.Άρα σπίτι και θεωρητικά θα έπρεπε να είναι μια ήρεμη μέρα για καμιά  βόλτα, καφεδάκι και χαλαράααα.!! Και ξεκινάμε.
Ο μικρός παραδόξως ήταν στα καλά και αποφάσισε να κοιμηθεί από τις 5.30 το πρωί μέχρι τις 9 σερί ( αυτό έχει να γίνει πάνω από 4 μήνες). Μες την τρελή χαρά εγώ που αν και ξύπνησα γύρω στις 7.30 γύρισα πλευρό για να συνεχίσω τον ύπνο μου μην πιστεύοντας στην τύχη μου. Επιτέλους λίγο παραπάνω ύπνος.
Έτσι είπα εγώ γιατί η μαμά μου είχε άλλη άποψη . Είχε αποφασίσει πως έπρεπε να πάρει τον μικρό να τον πάει στην εκκλησία να κοινωνήσει - έχει λίγο χοντρά σκαλώματα με το συγκεκριμένο θέμα. Και εκεί που γιος και μάνα είμαστε στην αγκαλιά του Μορφέα , μπαμ η πόρτα ανοίγει απότομα μέσα η μαμά μου, τρομάζει ο μικρός και βάζει τα κλάματα ,τρομάζω και εγώ και πετάγομαι και αρχίζει να μου ανεβαίνει η πίεση.
" Άντε θα τον ντύσεις να τον πάρω στην εκκλησία;"
Ε ρε ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε , δεν σας λέω τι έγινε.
Αφού ηρέμησε ο μικρός - εγώ ακόμα βράζω - και αφού η μαμά μου το πήρε απόφαση ότι δεν θα τον έπαιρνε στην εκκλησία καθίσαμε κανένα μισάωρο στο κρεβάτι και παίζαμε. Σηκωθήκαμε μια χαρά, αλλάξαμε, φάγαμε και είπα να κάνω έναν καφέ.Δύσκολα όμως να τον ευχαριστηθώ με τον μικρό στα πόδια μου. Κακήν κακώς τον πίνω και αποφασίζω  να καθαρίσω τον πάγκο της κουζίνας γιατί σε λίγο θα έβγαζε χέρια και θα με μούτζωνε.Ο μικρός όμως να μην ξεκολλάει από πάνω μου , στη μέση η δουλειά.Έρχεται η μαμά μου - αφού έχει επιτελέσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα - και τον κρατάει για να τελειώσω.
Ουφφφ, ωραία έχω χρόνο για ένα καφεδάκι και σκέφτομαι τις εναλλακτικές:
  • να πάρω τον μικρό και να πάμε βόλτα  ή
  • να βγω για καφέ με καμιά φίλη μου
Αποφασίζω να βγω μόνη μου - τι μάνα είμαι εγώ που παρατάει το παιδί της - και παίρνω τηλέφωνο δυο φίλες, Κάποιος με μούτζωσε σήμερα ,δεν εξηγείται αλλιώς ,και δεν μπορεί καμιά τους.
Ωραία θα πάρω τον μικρό για βόλτα .
Χαχαχα ο κύριος έχει άλλη άποψη γιατί νυστάζει.
Δεν είναι η μέρα μου σήμερα πρέπει να το πάρω απόφαση και πάω για τα εβδομαδιαία ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Γυρνάω στο σπίτι με ένα ουφ και ένα πλάκωμα κάνω φαγητό και καθόμαστε να φάμε.Τελειώνουμε το φαγητό αλλά το πλάκωμα εκεί.
Φτάνει, ουφ,basta !!
Λοιπόν το πήρα απόφαση , θα πάω σινεμά το βράδυ μόνη μου. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι θα το πετύχω , για να δούμε όμως  ποιος θα έχει άλλη άποψη.