30 Μαρτίου 2012

Ραπτομηχανή στη φόρα

Εδώ και πολύ καιρό έχω βάλει στο μάτι την ραπτομηχανή της μαμάς μου που έχει μείνει στα αζήτητα.


Βέβαια είναι αρκετά παλιά αλλά τα κατάφερα εχθές και έκανα μια δοκιμή.Δεν σας δείχνω τις δοκιμές γιατί θα γελάσουν και τα τζιτζίκια. Αλλά που θα πάει θα την μάθω.Βέβαια το τι κυκλοφορεί πλέον σε ραπτομηχανές δεν λέγεται δείτε μερικά  παραδείγματα.
Είναι ευκαιρία τώρα με την κρίση να  ξαναθυμηθούμε παλιές πρακτικές .Όλα αυτά που παρατήσαμε γιατί τα θεωρούσαμε bass class και χωριάτικα ήρθε η ώρα να τα ξαναθυμηθούμε και να ασχοληθούμε μαζί τους.Θυμάστε τις δαντέλες που έκαναν οι παλαιότερες, οι μπλούζες που μας έπλεκαν ,τα σεμεδάκια?
Και βασικά μου την έχει δώσει αρκετά που μπορούν να γίνουν τόσα πολλά και κάνουμε τόσα λίγα.   Και μου την έχει δώσει ακόμα περισσότερο γιατί βλέπεις  τόσα site - κυρίως αμερικάνικα και εκεί είναι που τρελαίνομαι- με διάφορες χειροτεχνίες από το ράψιμο μέχρι το τσιγκελάκι της γιαγιάς και το πλέξιμο.
Δεν κατάλαβα δηλαδή εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε?
Ε άντε να ξεκουνιόμαστε λιγάκι να μάθουμε να ράβουμε επί της ευκαιρίας και κανένα φερμουάρ όταν ξηλώνεται και κανέναν ποδόγυρο.
Ήρθε η ώρα να ανοίξει το μπαούλο με τα σεμεδάκια και τις μπλούζες και να ζητήσουμε από τις παλαιότερες να μας μάθουν την τέχνη τους.
Η κρίση και το internet δημιουργoύν ευκαιρίες μην το ξεχνάτε.

29 Μαρτίου 2012

MOMPRENEUR -Συνδυάζοντας μητρότητα και επιχειρηματικότητα

Το τελευταίο διάστημα τριγυρνόντας στο internet - κοινώς σερφάροντας - πέφτω συνεχώς σε μια νέα τάση ,κίνημα, ανάγκη όπως θέλετε πείτε το MOMPRENEUR.
Τι είναι όμως? 
Είναι ένας καινούριος όρος για να περιγράψει τις γυναίκες , βασικά τις μητέρες, που δημιουργούν μια επιχείρηση στο σπίτι τους και δουλεύουν από εκεί έχοντας παράλληλα και την επίβλεψη των παιδιών τους.Οι mompreneur κερδίζουν συνεχώς έδαφος ειδικά στην Αμερική από όπου ξεκίνησε  - γιατί άραγε ξεκινάνε όλα από εκεί?
Όταν λέμε επιχείρηση δεν εννοούμε καμία τεράστια επιχείρηση αλλά συνήθως είναι το χόμπι που μπορεί να εξελιχθεί σε μια δραστηριότητα που μπορεί να αποφέρει ένα μικρό εισόδημα.Είναι ένας τρόπος να συνδυαστεί ένα χόμπι ή κάποια δραστηριότητα που είχαμε πριν την οικογένεια - πως λέμε last year - με την φροντίδα του σπιτιού και των παιδιών και παράλληλα να μας αφήνει και ένα έσοδο.
Πολλές mompreneur έχουν ξεκινήσει από την δραστηριότητά τους από την ανάγκη να βρουν λύση σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά  έχοντας μια άλλη θεώρηση των πραγματων - όταν γίνεσαι μαμά αρχίζεις και τα βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα .
Βέβαια της περισσότερες φορές μια mompreneur δημιουργεί πιο απλά πράγματα όπως κάποιες χειροτεχνίες πλέξιμο, ράψιμο, ζωγραφική , κοσμήματα , ζαχαροπλαστική  και τις πουλάει μέσω διάφορων site όπως το E-bay ή το Etsy ή Facebook.
Το βασικό όταν αποφασίσει κάποια να γίνει mompreneur είναι ή εξισορρόπηση του χρόνου μεταξύ οικογένειας και δραστηριότητας.Γιατί ναι μεν δουλεύεις από το σπίτι αλλά από την άλλη χρειάζεται πειθαρχία και πλάνο για να βγει ένα σωστό αποτέλεσμα.
Τον όρο θα τον συναντήσετε και ως WAHM - Working At Home Mothers.Υπάρχουν πολλά site που μπορούν να σας δώσουν πληροφορίες αλλά λαι ιδέες όπως  http://www.mompreneursonline.com/ , http://www.entrepreneur.com/mompreneur/index.html , themompreneur magazine ,working at home online
Σε οικονομικά δύσκολους καιρούς είναι μια λύση - για σκεφτείτε το και κυρίως ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΠΡΑΞΗ.


28 Μαρτίου 2012

PLAY DOUGH ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ

Μια πολύ ωραία ιδέα για κουλουράκια και νοστιμότατη μπορώ να πω είναι η παρακάτω συνταγή για χρωματιστά κουλουράκια ή play dough. Την πρώτη δοκιμή την έκανα στα γενέθλια του γιου μου και ξετρελάθηκαν τα παιδάκια. Είναι πολύ εύκολη συνταγή και άνετα μπορεί να σας βοηθήσει το παιδί σας. Τι θα χρειαστούμε :
  • 170 γραμμάρια βούτυρο - να μην είναι από το ψυγείο αλλά να έχει μαλακώσει 
  • 85 γραμμάρια τυρί κρέμα της αρεσκείας σας
  • 200 γραμμάρια ζάχαρη
  • 1 αυγό
  • 5ml εκχύλισμα βανίλιας - είναι σε μπουκαλάκι σε υγρή μορφή
  • 345 γραμμάρια αλεύρι
  • 5 γραμμάρια baking powder - συνήθως είναι το μισό φακελάκι
  • μια πρέζα αλάτι
  • χρώματα ζαχαροπλαστικής
Αναμιγνύουμε πρώτα το βούτυρο με το τυρί κρέμα και την ζάχαρη και τα χτυπάμε μέχρι το μείγμα να γίνει αφράτο.Σε ένα ξεχωριστό μπολ βάζουμε το αλεύρι, το baking powder και τα ανακατεύουμε. Ο  λόγος που χρησιμοποιούμε ξεχωριστό μπολ είναι για να ανακατευτούν καλά τα υλικά. Στη συνέχεια αναμιγνύουμε τα υλικά των δυο μπολ.
Και τώρα ξεκινάει το "πανηγύρι" για τα παιδάκια κυρίως - αν και σαν παιδάκι που παίζει ένιωσα και εγώ όταν τα έκανα.
Χωρίζουμε το μείγμα σε τόσα κομμάτια ανάλογα με το πόσα χρώματα θέλουμε.Εγώ το χώρισα σε τέσσερα κομμάτια και σε κάθε κομμάτι έβαλα ένα χρώμα - κόκκινο,μπλε,κίτρινο και πράσινο,το πράσινο είναι συνδυασμός κίτρινου με μπλε για όσους δεν ξέρουν. Τα βάζουμε στο ψυγείο για περίπου 2 ώρες για να σφίξει η ζύμη.Αφού τα βγάλετε από το ψυγείο- αφήστε τη ζύμη να σκληρήνει για τα καλά - αφήστε την φαντασία σας να οργιάσει με τα σχήματα που μπορείτε να κάνετε και τους χρωματικούς συνδυασμούς.Για να τα κάνετε σαν γλειφιτζούρια παίρνετε από ένα κομμάτι από κάθε χρώμα και το πλάθετε σε μπαστουνάκια. Στη συνέχεια τα πλάθετε σε ένα μπαστουνάκι.


Ψήνετε στους 180 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να αρχίσουν να ροδίζουν.


Εν όψη Πάσχα μπορείτε να κάνετε κουλουράκια σαν πασχαλινά αυγά



Άλλη ιδέα είναι  καρδούλες ή σαν γλειφιτζούρια με ξυλάκι ή να κάνετε διάφορα σχήματα



Μπορείτε να βρείτε χρώματα ζαχαροπλαστικής στα σούπερ μάρκετ αλλά δυστυχώς η συσκευασία περιέχει 3 σωληνάρια - ένα κόκκινο , ένα μπλε και ένα κίτρινο - και αν θέλετε και επιπλέον χρώματα θα πρέπει να κάνετε μίξεις  και να βάλετε και αρκετό χρώμα ώστε να γίνουν ζωντανά τα χρώματα στα κουλουράκια.. Μπορείτε να βρείτε και εδώ μια μεγάλη γκάμα από χρώματα και κιτ .
Άντε και καλά μαγειρέματα.

23η Γιορτή για το Παιδί και το Βιβλίο Θεσσαλονίκης


O Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας και το Κέντρο Πολιτισμού και Βιβλίου Νοτιοανατολικής Ευρώπης σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού του Δήμο Θεσσαλονίκης Διεύθυνση Παιδικών Βιβλιοθηκών διοργανώνουν ένα δεκαήμερο εκδηλώσεων για τα παιδιά με αφορμή την 2α Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, από 28 Μαρτίου έως 8 Απριλίου 2012.
Το πανόραμα εκδηλώσεων του Δεκαημέρου, πραγματοποιείται στο πλαίσιο του έτους εορτασμού
«Θεσσαλονίκη 2012 - 100 χρόνια από την Απελευθέρωση», υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Δήμου Θεσσαλονίκης και του Υπουργείου Πολιτισμού-Τουρισμού.
Το δεκαήμερο περιλαμβάνει λογοτεχνικές εκδηλώσεις, θεατρική παράσταση, κινηματογραφική προβολή, έκθεση παιδικού βιβλίου, εικαστικών, αφήγηση παραμυθιών, παράσταση καραγκιόζη, και όπως κάθε χρόνο τη μεγάλη γιορτή για τα παιδιά όλης της πόλης με τραγούδι, χορό, χάπενινγκ και δώρα.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Τετάρτη 28 Μαρτίου έως 6 Απριλίου
  • Έκθεση παιδικού βιβλίου
  • Έκθεση ζωγραφικής με θέμα:
    «Η Θεμέλη διώχνει το νέφος»,
    με έργα των παιδιών από τα εργαστήρια ζωγραφικής των παιδικών βιβλιοθηκών του Δήμου Θεσσαλονίκης.
    Τα παιδιά βασισμένα στο παραμύθι του Χρήστου Μπουλιώτη φτιάχνουν στα πλαίσια των ημερών βιβλιοθηκών, τη δική τους πόλη με την καθοδήγηση της ζωγράφου Φένιας  Φιλίππου.

    Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά από τις 10.30π.μ. έως 14.30 μ.μ. εκτός Σαββατοκύριακου
    στον εκθεσιακό χώρο του Παραδοσιακού κτιρίου Θεοφίλου 13, Άνω Πόλη.
Τετάρτη 28 Μαρτίου

Εκδήλωση με θέμα: «Βιβλίο και Παιδί – Φιλαναγνωσία» - Πολυχώρος  Βιβλιοπωλείου  Μαλλιάρης – Παιδεία, (Δημ. Γούναρη 39, Καμάρα), στις 6.30 μ.μ.., σε συνεργασία με  το Δημοτικό του Πρότυπου Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
 Περιλαμβάνει:
  • Ομάδα μαθητών της ΣΤ΄ τάξης του Πρότυπου Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θα παρουσιάσει 4 βιβλία, αναφέροντας δικά τους σχόλια και κριτική.
    Πρόκειται για  τα βιβλία:
    «Σάρλοτ η Αραχνούλα», του Ελγουιν Μπρουκς Ουαιτ, εκδόσεις Ψυχογιός.
    «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της», της Άλκης Ζέη, εκδόσεις Μεταίχμιο
     «Ο Πρίγκιπας των Νεφών», του Κριστόφ  Γκαλαφάρ, εκδόσεις Καλέντη
    «Η τάξη του ΄97», του Αντώνη Δελώνη, εκδόσεις Άγκυρα

    Επίσης οι μαθητές θα παρουσιάσουν τα αποτελέσματα μιας έρευνας που έκαναν με τη χρήση ερωτηματολογίου σε όλους τους μαθητές του δημοτικού. Η έρευνα αφορά τη σχέση, τη στάση και τις προτιμήσεις των μαθητών απέναντι στο βιβλίο.
  • Αναπτύσσουν το θέμα «Βιβλίο και Παιδί – Φιλαναγνωσία» οι:
    Γιάννης Τζανής, λογοτέχνης - φιλόλογος
    Άννα Χατζημανώλη, συγγραφέας - εκδότρια
    Νικόλαος Αρναούτης, συγγραφέας - εκπαιδευτικός
  • Θα ακολουθήσει συζήτηση με  μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς
Είσοδος ελεύθερη
Παρασκευή 30 Μαρτίου

Λογοτεχνική εκδήλωση  με την  συγγραφέα Μαρίνα Κούτρα, που θα παρουσιάσει το βιβλίο της «Γραμματομαχίες»,
στην παιδική βιβλιοθήκη του Δήμου Θεσσαλονίκης (Δελφών 208 και Ορεστιάδος 3), στις 18.00
Κυριακή 1 Απριλίου
  • Θεατρική Παράσταση για παιδιά, με το έργο «ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ»
    σε σκηνοθεσία Παντελή Καραγιάννη, στο Θέατρο ΑΘΗΝΑΙΟΝ( Βας. Όλγας 35), στις 12μ.μ.
     Η είσοδος για τα παιδιά είναι δωρεάν  ενώ οι ενήλικες συνοδοί θα πληρώνουν 5,00 ευρώ (το μισό αντίτιμο του κανονικού εισιτηρίου).
    Δηλώσεις συμμετοχής 2310832060. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
  • Παιδικός σταθμός ΚΟΠΕΡΤΙ στις 17.30
  • Παιχνίδια με το φώς και τις σκιές απεικόνισης παραμυθιών
  • Παράσταση Καραγκιόζη: «ο Καραγκιόζης Συγγραφέας»
    ( ΚΟΠΕΡΤΙ: 28ης Οκτωβρίου 15 με Β. Όλγας γωνία, τηλ. 2310866123),
    Είσοδος ελεύθερη, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
Δευτέρα 2 Απριλίου
  • Ιστορική αναδρομή στον μαγικό κόσμο του παραμυθιού,
    με την συγγραφέα Άντα Φωτοπούλου, στις 10.00 π.μ  στην Πρότυπη σχολική Βιβλιοθήκη  του Δήμου  Θεσσαλονίκης  (Κασσάνδρου 17-19).
  • Μεγάλη Γιορτή για τα παιδι : στον αύλιο χώρο του παραδοσιακού κτιρίου στη Θεοφίλου 13, Άνω Πόλη, στις 11.00 π.μ
    Η γιορτή περιλαμβάνει:
    • Ανάγνωση Μηνύματος επ΄ ευκαιρία της  2ας  Απριλίου, Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου.
      Φέτος το έστειλε η χώρα του Μεξικού για όλα τα παιδιά της γης.
    • Συμμετοχή σχολείων από τη Θεσσαλονίκη και της ευρύτερης περιοχής
    • Οι Μαθητικές Χορωδίες του 4ου Δημοτικού Σχολείου Θέρμης και του Δημοτικού Σχολείου της Αδάμαντιου Σχολής  Θεσσαλονίκης, θα τραγουδήσουν
    • Ξυλοπόδαροι- ζογκλέρ, θα διασκεδάσουν τα παιδιά.
Επίσης στο δεκαήμερο εκδηλώσεων εντάσσεται η εκδήλωση του 3ου Δημοτικού Σχολείου Νεάπολης Θεσσαλονίκης, που περιλαμβάνει:
  • Αναφορά στο έργο και τη ζωή του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν
  • Αφήγηση παραμυθιού « Η βοσκοπούλα και ο καπνοκαθαριστής»
    με την ηθοποιό Άννα Ηλιάδου, συνοδεία φλάουτου από τον μουσικό Νίκο Τσονούλη
  • Προβολή  της εικονογράφησης.
    Συμμετέχουν μαθητές της Α΄ και Β΄ Τάξης.
  • Διαγωνισμός συγγραφής μυθιστορήματος με τη μέθοδο της αφηγηματικής σκυταλοδρομίας και παρουσίαση του έργου τους στις 2 Απριλίου.
    Συμμετέχουν μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ Τάξης.
Κυριακή 8 Απριλίου
  • Προβολή της ταινίας «Όνειρο Θερινής Νύχτας», Goya 2006 – Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στον Κινηματογράφο ΟΛΥΜΠΙΟΝ (πλ. Αριστοτέλους 10), στις 11.30 π.μ.
     Σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
    Είσοδος ελεύθερη
To Δεκαήμερο  εκδηλώσεων για την "Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου" διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας και το Κέντρο  Πολιτισμού  και Βιβλίου Νοτιοανατολικής Ευρώπης σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης και τελεί υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Δήμου Θεσσαλονίκης και του Υπουργείου Πολιτισμού-Τουρισμού.
Προσκλήσεις για το ΚΟΠΕΡΤΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ, ΟΛΥΜΠΙΟΝ μπορείτε να προμηθευτείτε από όλες τις Παιδικές Βιβλιοθήκες του Δήμου Θεσσαλονίκης, την Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη και τα γραφεία του  Συνδέσμου Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας (Θεοφίλου 13, τηλ. 2310286377ώρες 10.30-14.30)
Πηγή :http://www.ipolistonkosmo.gr

27 Μαρτίου 2012

Η μεταμόρφωση μιας πεταλούδας

Το σύνηθες στη φύση είναι οι κάμπιες - όχι όλες - να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες. Στην περίπτωση των γυναικών όμως θα μπορούσα να πω ότι συμβαίνει το αντίθετο : από πεταλούδες που είμαστε γινόμαστε ΚΑΜΠΙΕΣ.
Μπερδευτήκατε ? Λοιπόν εξηγώ παίρνοντας σαν παράδειγμα εμένα.
Τα στάδια  για να γίνει η κάμπια πεταλούδα είναι τα εξής:  από το αυγό πάμε στην κάμπια μετά σε χρυσαλλίδα και στο τέλος πεταλούδα.
Θεωρώ ότι εφόσον ενηλικιωθήκαμε είμαστε όλες πεταλούδες πάει αυτό.
Και ξεκινάω.Πριν από μερικά χρόνια ήμουν μια νέα και ελεύθερη κοπέλα - πεταλούδα - που πήγαινα όπου ήθελα  και έκανα ότι ήθελα χωρίς πρέπει και γιατί και δεν έδινα λογαριασμό και σε κανέναν , μόνο στον εαυτό μου.Πολύ ωραία εποχή με πολλές παρέες χωρίς ζόρια.Το μοναδικό ζόρι ήταν το πρωινό ξύπνημα μετά το ξενύχτι και την κρασοκατάνυξη.Το φαγητό με περίμενε έτοιμο στο σπίτι , τα ρούχα πλυμένα και ο μήνας έχει εννιά.
Μετά ήρθε η σχέση , όλα ρόδινα τρελός έρωτας και όλα τα συναφή - δεν τα περιγράφω θα κοκκινίσουν οι πέτρες. Εκεί κάπου αρχίζει η σταδιακή μεταμόρφωση σε χρυσαλλίδα.Δεν κάνεις πλέον του κεφαλιού σου , αρχίζουν οι ερωτήσεις- ψιλοέλεχγος που θα βγεις και με ποιον και γιατί και λίγο γκρίνια πάλι με τους φίλους σου θα βγεις.
Η χρυσαλλίδα είναι εκείνο το στάδιο της πεταλούδας  που ενώ φαίνεται ότι δεν τελείται καμία αλλαγή δραματική - κάτι σαν κάθομαι και περιμένω να ωριμάσω - εντούτοις μέσα της "βράζει".Συντελούνται πολλές διεργασίες μέχρι την μεταμόρφωσή της.
Στην δική μου περίπτωση άρχισα να "ηρεμώ"και περίμενα να ωριμάσω γιατί μεγαλώνοντας ωριμάζεις, έτσι λένε, αλλά μέσα μου έβραζα και έριχνα κλεφτές ματιές στην προ της σχέσης ζωή μου.


Κοιτάξτε προσεκτικά στην φωτογραφία τα στάδια από δεξιά προς τα αριστερά όμως,  πως η χρυσαλλίδα γίνεται κάμπια.
Είμαστε στο πρώτο στάδιο ακόμα της μεταμόρφωσης.
Και ήρθε  συμβίωση και η αλλαγή άρχισε να είναι πιο γρήγορη. Δεν μπορούσα να πάω όπου ήθελα μόνη μου γατί έτσι μου κάπνισε, είχα και ένα σπίτι να κοιτάξω , να μαγειρέψω , να καθαρίσω. Βέβαια για να πω την αλήθεια δεν τρελαινόμουν κιόλας για τις δουλειές του σπιτιού με βοηθούσε πολύ και ακόμα με βοηθάει πολύ ο άντρας μου  αλλά ήταν και αυτές στο πρόγραμμα. Βέβαια με τον άντρα μου συνεχίσαμε και βγαίναμε αλλά τα πολλά πολλά άρχισαν να κόβονται - κάτι λίγο το οικονομικό στρίμωγμα , κάτι το ότι η παρέα ήταν κυρίως με παντρεμένα ζευγάρια όλα αυτά. Πηγαίναμε κυρίως από σπίτι σε σπίτι τρώγαμε , πίναμε μια χαρά. Να και κάνα δυο κιλάκια επιπλέον έκαναν την εμφάνιση.
Καλοπέραση σου λένε και καλοζωία, και δεν δίνεις και πολύ σημασία γιατί είσαι με τον άνθρωπο που αγαπάς και σε αγαπάει .
Στην φωτογραφία - από δεξιά προς αριστερά τονίζω -είμαστε στο δεύτερο στάδιο.
Μετά ήρθε ο γάμος και τα του σπιτιού γίνονται πιο απαιτητικά όπως και οι υποχρεώσεις όλες περνάνε από το μυαλό μας. Λες και έχουμε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή με πεπερασμένη μνήμη και ημερολόγιο για να σου θυμίζει τα πάντα.Αρχίζεις λίγο να βαριέσαι να κουνηθείς , και να και μια τρίχα ή ένα δάσος πολλές φορές από τρίχες ξεφυτρώνει σε σημεία που δεν πρέπει και άλλα τέτοια ωραία.
Οι ακριβές κρέμες περιποίησης και το πολύ shopping κόβονται στον βωμό του οικογενειακού προϋπολογισμού.Εδώ είμαστε στο τρίτο στάδιο καμπιοποίησης.
Και μετά η εγκυμοσύνη. Εκεί να δεις αλλαγές και πανηγύρια.!!
Κάτι λίγο η υπνηλία κάτι άρχισα να βαραίνω, κάτι ότι κουραζόμουν εύκολα , δεν ακολουθούσα πάντα τον άντρα μου στις εξόδους.Για να μην λέω και χαζά είχα πάρα πού εγκυμοσύνη. Ήξερα πως ήμουν έγκυος μόνο από την κοιλιά που είχα.Αλλά ..προετοιμάζεσαι για μαμά όπως λένε όλοι και για τις χαρές της μητρότητας. Μόνη στο κρεβάτι (ωραίες μέρες ) γιατί μεγάλος ο μπόγος στην κοιλιά..Και αισίως είμαστε στο  τέταρτο στάδιο της μεταμόρφωσης.
Και μια ωραία πρωία ήρθε και το νέο μέλος στην οικογένεια.Η μανούλα απολαμβάνει τις χαρές της μητρότητας .Αγώνας και άγχος στην αρχή για τον θηλασμό, ξενύχτι ατελείωτο, οι ορμόνες να χορεύουν και ένας φόβος μην σου σπάσει το "μπιμπελό". Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο μόνο εσύ και το πλασματάκι που εξαρτάται τελείως από εσένα.Πιο μαλλί και πιο νύχι , μόνιμα με μια νυχτικιά και μια ρόμπα και το βυζί απέξω. Τα κιλά της εγκυμοσύνης δεν φεύγουν και αρχίζει και σε πιάνει μια τρέλα.Και αρχίζεις και αναρωτιέσαι πότε θα μεγαλώσει ο μικρούλης μου για να ξαναρχίσουμε να βγαίνουμε , να ξαναπιάσουμε το ρυθμό της ζωής από εκεί που τον αφήσαμε.
ΠΌΤΕ!
Έχω μεταμορφωθεί  πλέον σε μια ωραιότατη κάμπια  - σε αυτό το στάδιο οι κανονικές κάμπιες τρώνε συνέχεια για να αποκτήσουν δυνάμεις για την μεταμόρφωσή τους  εγώ προσπαθώ να το κόψω λίγο - και οι ανάγκες του παιδιού και όλων των υπολοίπων μπαίνουν πάνω από εσένα.
Η ελπίδα πεθαίνει βέβαια τελευταία και συνέχεια μονολογείς με τον εαυτό σου ότι που θα πάει θα τα καταφέρεις να πας στο κομμωτήριο χωρίς όμως με την ψυχή στο στόμα, θα καταφέρεις κάποια στιγμή να βγεις για καφέ χωρίς να βλέπεις συνέχεια το ρολόι, θα κάνεις ένα shopping therapy έτσι επειδή το γουστάρεις και θα βρεις κάποια στιγμή μια  ωρίτσα στο σπίτι να απολαύσεις τον καφέ σου και να διαβάσεις ένα βιβλίο ή να ξεφυλλίσεις ένα περιοδικό.
Που ξέρεις μπορεί να καταφέρω να ξανά μεταμορφωθώ σε χρυσαλλίδα - η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.



26 Μαρτίου 2012

Καθισματάκι "all weather"

Επειδή είμαι άνθρωπος των λύσεων και μου αρέσει να τις βρίσκω στα γρήγορα , μετά την προηγούμενη κυριακάτικη έξοδο αποφάσισα να λύσω το ένα "θεματάκι" σχετικά με το που μπορεί να καθίσει ο μικρός όταν βγαίνουμε έξω. Βρήκα στο Amazon καθισματάκια που προσαρμόζονται σε όλα τα καθίσματα. Λοιπόν παρήγγειλα το παρακάτω την Παρασκευή 16 του μηνός και στις 22 το είχα.


 



 Εκείνες τις μέρες είχε και έκπτωση και στοίχιζε 12,29 λίρες - βλέπω ότι το αύξησαν τώρα - και μαζί με τα μεταφορικά μου στοίχισε 21,74€ Είναι πολύ ελαφρύ και εύκολο να τοποθετηθεί και η πρώτη δοκιμή που κάναμε εδώ στο σπίτι ήταν πολύ επιτυχημένη.Είναι από αδιάβροχο ύφασμα όποτε μπορεί να καθαριστεί εύκολα με πανί βρεγμένο.Η συσκευασία συμπεριλάμβανε και ένα στρωματάκι για άλλαγμα. Από ότι φαίνεται θα τα βγάλει τα λεφτά του!! Άντε και καλές μας βόλτες!!

23 Μαρτίου 2012

Η κατάρα των μαμάδων - αγώνες αυτοκινήτων

Ταχύτητα, αδρεναλίνη δυο πράγματα που είναι συνυφασμένα στο μυαλό μου με το ράλι αυτοκινήτων. Ναι  ναι καλά διαβάσατε με ράλι αυτοκινήτων .Λίγο έξω από τα συνηθισμένα ε? Είμαι από τις ελάχιστες μαμάδες που είχα την τύχη - θα εξηγήσω γιατί λέω τύχη- να μπω έστω και λίγο στο χώρο των ράλι αυτοκινήτου και της ταχύτητας.
Και με κύπελλο!!
Με την ταχύτητα πάντα είχα πολύ καλή σχέση, μου άρεσε. Για να μην τα πολυλογώ εντελώς από τύχη μπήκα σαν συνοδηγός και έτρεξα σε ράλι - ευχαριστώ τον Δημήτρη και τον Βασίλη που μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία.
Εμπειρία εκπληκτική και μοναδική.Το σημαντικότερο είναι ότι μου άλλαξε τον τρόπο που οδηγώ.Πριν από το ράλι δυστυχώς μπορώ να πω ότι ήμουν από εκείνα τα "καγκουράκια" που έτρεχα λίγο στον δρόμο, έκανα λίγες χαζοκοντρίτσες.Μετά την πρώτη φορά που μπήκα σε αγωνιστικό αυτοκίνητο συμμαζεύτηκα.Θυμάμαι χαρακτηριστικά μετά από δοκιμαστικά που κάναμε στην Βέροια μπήκα στο αυτοκίνητο για να γυρίσω Θεσσαλονίκη.
Λες και οδηγούσα για πρώτη φορά .Στη επιστροφή γύρισα με 80 χιλιόμετρα.
Το ερέθισμα για να γράψω το συγκεκριμένο post ήταν μια συζήτηση που είχα με γνωστή που ξεκίνησε με τα καθημερινά κουτσομπολιά και το τι θα κάνετε  το σαββατοκύριακο και καταλήξαμε στο είσαι παλαβή και τρελή - γιατί θέλω να πάω την Κυριακή σε δεξιοτεχνία αυτοκινήτου και θα πάρω και τον μικρό μαζί μου.
Και η φοβερή ατάκα ήταν:
 - Άλλοι πάνε τα παιδιά τους στα μπαλέτα και στο ποδόσφαιρο και εσύ άρχισες να το τρέχεις σε αγώνες αυτοκινήτου. Είσαι τρελή?


Μπορεί να είμαι λίγο τρελή ή να το πω αλλιώς δεν μου άρεσε ποτέ να είμαι συμβατική.
Για να βάλουμε λίγο τα πράγματα σε μια τάξη. Οι αγώνες αυτοκινήτου είναι ένα σπορ όπως όλα τα άλλα.και ακολουθούνται συγκεκριμένοι κανόνες ασφαλείας.
Τώρα θα μου πείτε τι είναι αυτά που λες , είναι επικίνδυνο, τρέχουν με τέτοιες ταχύτητες , υπάρχει κίνδυνος θανάτου κλπ.Γενικά οι μαμάδες είμαστε λίγο φοβικές.
Πρώτον όσο επικίνδυνο είναι να οδηγάς το αυτοκίνητό σου άλλο τόσο επικίνδυνο είναι να βρίσκεσαι μέσα σε αυτοκίνητο ράλι.Τα αυτοκίνητα αυτά είναι ειδικά διαμορφωμένα και παρέχουν υψηλό βαθμό ασφάλειας ειδικές ζώνες ασφαλείας, roll bars κλπ.

Πάρτε μια μικρή γεύση.
Δεύτερον οι οδηγοί και οι συνοδηγοί φοράνε ειδική εξάρτηση  κράνος , ειδική στολή άκαυστη , παπούτσια.Οι οδηγοί έχουν "τρίψει την μούρη τους" στην οδήγηση και "έχουν σπάσει" το χέρι τους στο τιμόνι όπως λένε. Δεν καβάλησαν έτσι ξαφνικά ένα αυτοκίνητο και άρχισαν να πατάνε γκάζι και όποιον πάρει ο χάρος.Ούτε ο καθένας μπορεί να γίνει οδηγός αυτοκινήτου ράλι.
Τρίτον και τελευταίο οι αγώνες γίνονται σε δρόμους όπου δεν υπάρχει άλλη κυκλοφορία οχημάτων την συγκεκριμένη μέρα και ώρα.
Και τώρα στα δικά μας. Δική μου καθαρά άποψη.Το πιο πιθανόν είναι ότι ο μικρός θα έχει την τρέλα του μπαμπά - έτρεχε σε δεξιοτεχνίες - και της μαμάς λόγω DNA.΄Οταν με το καλό φτάσουμε στην ηλικία - συνήθως κάπου στα 15- 16 εκεί στην τρέλα της εφηβείας - που θα θέλει να μάθει να οδηγεί και να κάνει μαγκιές στο δρόμο ελπίζω να τα καταφέρω να τον βάλω πρώτα να κάτσει σε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο έτσι για να καταλάβει τι είναι ταχύτητα, ΠΟΥ τρέχουμε και με τι κανόνες ασφαλείας τρέχουμε.Αν πάλι δείξει από πιο μικρός ότι του αρέσει,θα ξεκινήσουμε με καρτ.Τι διαφορά έχει δηλαδή το να αρχίσει ποδόσφαιρο ή κάποιο άλλο σπορ? Τι διαφορά δηλαδή έχει να πάμε να δούμε έναν αγώνα μπάσκετ - δεν μιλάω καν για ποδόσφαιρο αυτό και αν είναι επικίνδυνο σπορ - από τα πάμε να δούμε έναν  αγώνα αυτοκινήτου?
Καταλαβαίνω ότι είναι λίγο περίεργο και ξενίζει τους περισσότερους αλλά γιατί όχι?
Εάν θελήσει και δείξει από μικρός ότι του αρέσουν τα αυτοκίνητα και ο μηχανοκίνητος αθλητισμός κανένα πρόβλημα. Για να πω την αλήθεια θα μου άρεσε κιόλας να γίνει οδηγός αγώνων.
Λέτε ο γιος μου να βγει ο επόμενος Sebastian Loeb?

22 Μαρτίου 2012

Ωχ ήρθε η ώρα για φαγητό!!

 Λίγο πολύ οι περισσότερες μαμάδες είμαστε παθιασμένες με το θέμα του φαγητού. Μονίμως ανησυχούμε να έφαγε καλά εννοώντας τις περισσότερες φορές αν έχει σκάσει από το φαγητό το παιδί.'Οταν πάμε στον παιδίατρο οι κλασσικές ερωτήσεις είναι αν είμαστε καλά εννοώντας αν το βάρος είναι καλό λες και είναι ο μοναδικός δείκτης υγείας και ψάχνουμε με τις ώρες τις καμπύλες ανάπτυξης να δούμε σε ποια είμαστε.

Και τι χαρά όταν ανακαλύπτουμε ότι είμαστε στην ανώτερη.!!

Δυστυχώς όμως "στη χώρα μας στα τέλη του 2002 κυκλοφόρησαν οι νέες καμπύλες ύψους και βάρους καθώς και καμπύλες δείκτη μάζας  σώματος (ΔΜΣ= βάρος(kg)/ύψος(m2)) σύμφωνα με τα οποία τα ελληνόπουλα όχι μόνο έχουν ξεπεράσει σε βάρος τα παιδιά της Δυτικής Ευρώπης, αλλά συναγωνίζονται τα παιδιά της Αμερικής ίδιας ηλικίας και φύλου, που θεωρούνται τα παχύτερα παιδιά του κόσμου.(http://www.protothema.gr/life-style/health-and-life/article/?aid=181168) 
(Δεν θα συζητήσω το θέμα παχυσαρκίας καθόλου εδώ)

Το θέμα του φαγήτου όμως δεν έχει να κάνει μόνο την στενή έννοια του φαγητού αλλά είναι και θέμα διαπαιδαγώγησης.Βλέπουμε πολλές φορές μαμάδες σε απόγνωση να κυνηγούν τα παιδιά να φάνε, παιδιά να τσιρίζουν και τρέχουν προσπαθώντας να αποφύγουν το κουτάλι ή το πιρούνι και στο τέλος όλοι - μαζί και  οι υπόλοιποι γύρω τους - με νεύρα σπασμένα.






Και αναρωτιέσαι μετά γιατί το παιδί μου είναι δύσκολο και δεν θέλει να φάει?

'Ενα πολύ ωραία άρθρο εδώ από το  http://www.tastefull.gr/home που εξηγεί μερικά θέματα διατροφής και διαπαιδαγώγησης.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά συμπεριφέρονται και μαθαίνουν ότι τους δείχνουμε.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από το παιδί να κάτσει στο τραπέζι να φάει όταν μας βλέπει εμάς να τρώμε μπροστά στην τηλεόραση ή να φάει το φαγητό που έχουμε ετοιμάσει όταν εμείς οι ίδιοι δεν το τρώμε γιατί δεν μας αρέσει. Δεν μπορούμε να μιλάμε στο παιδί για υγιεινή διατροφή και πως πρέπει να τρώει λαχανικά και φρούτα όταν εμείς δεν τα τρώμε.
Στο τραπέζι υπάρχει ένα φαγητό για όλη την οικογένεια. Δεν κάνουμε ξεχωριστό φαγητό για κανέναν, είναι και πρακτικό θέμα -εκτός και αν υπάρχει ιατρικός λόγος και πρέπει να ακολουθηθεί συγκεκριμένη διατροφή.  Και στο τέλος αν δεν θέλει να φάει ας μην φάει , δεν θα πάθει τίποτα απολύτως.
Λύσεις πάντα υπάρχουν αρκεί να θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα.
Ας μπούμε στην κουζίνα μαζί με το παιδί , ας ετοιμάσουμε το φαγητό μαζί του και ας στρώσουμε το τραπέζι.Ας ξαναθυμηθούμε πως είναι να καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι για φαγητό - είναι μια ευκαιρία για επανασύνδεση της οικογένειας και για συζήτηση.
Η κουζίνα θα γίνει χάλια ( πως την καθαρίζεις μετά ,ναι είναι ένα θέμα ) αλλά τι έχει περισσότερη αξία να μάθουμε στο παιδί μας τρόπους και να νιώσει χρήσιμο ή η μισή ώρα παραπάνω που θα πάρει να καθαρίσουμε?
Αν δεν τους δείξουμε ΕΜΕΙΣ πως να συμπεριφέρονται σωστά  - γιατί είναι θέμα συμπεριφοράς - μην περιμένουμε το παιδί μας να λειτουργήσει διαφορετικά .
Ότι βλέπουν κάνουν , ότι ακούν λένε - είναι προέκταση του εαυτού μας - μην το ξεχνάμε και ας μην αναρωτιόμαστε γιατί το παιδί της τάδε τρώει χωρίς φασαρία και το δικό μας όχι.
Ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας και θα καταλάβουμε πολλά για το παιδί μας και για τον τρόπο που συμπεριφέρεται.

19 Μαρτίου 2012

NEVER LAND


Το Σαββατοκύριακο τελικά είχε επιτυχία.
Μετά την επανάσταση μου το Σάββατο - βγήκα μόνη , ναι το κατάφερα - ήρθε και η έξοδος της Κυριακής.
Ηλιόλουστη μέρα με ζέστη , έχουμε να πάμε σε βάφτιση και είναι και ευκαιρία για βόλτα.
Φορτώνουμε το καρότσι στο αυτοκίνητο και ξεκινάμε.
Αφού καταφέραμε να παρκάρουμε , βγάζουμε το καρότσι και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.Καταρχήν θέλεις ένα καρότσι 4Χ4 , όπως τα αυτοκίνητα, με τόσες λακκούβες , πέτρες και τα φοβερά πλακόστρωτα που υπάρχουν Δεύτερον χρειάζεσαι ειδικό δίπλωμα  - όπως λέει ο άντρας μου - για να προχωρήσεις ανάμεσα σε αυτοκίνητα , σε κατεστραμμένα πεζοδρόμια και σε πεζοδρόμια που δεν υπάρχουν.
 Μετά την ειδική διαδρομή φτάσαμε στην πλατεία που γινόταν ένας μικρός χαμός. Με τα πολλά πίνουμε τον καφέ μας ,πάμε στην βάφτιση και έρχεται η ώρα για μεσημεριανό.
Να φάμε έξω, φυσικά!.Τι πιο απλό πράγμα , το λες και το κάνεις ή τουλάχιστον έτσι λειτουργούσε το πράγμα πριν την "έλευση" του μικρού.

- Να πάμε για ψαράκι στον Ηλία, έχει και πάρκινγκ και είναι άπλα.
- Ναι ωραία , ελπίζω να έχει χώρο για μη καπνίζοντες ( δεν συζητάμε την πιθανότητα να μην καπνίζουν στο μαγαζί γιατί εδώ Ελλάδα και ο αντικαπνιστικός νόμος  έμεινε στα χαρτιά)

Που θα καθίσει ο μικρός?
- Λογικά θα έχει καθισματάκι για μωρά - το θεωρώ εντελώς φυσιολογικό!

Φτάνουμε στο μαγαζί , μπαίνω μέσα και ψάχνω να βρω ένα σερβιτόρο μέσα στην κάπνα. Ήδη αρχίζουν οι αρνητικές σκέψεις - δεν το βλέπω να καθόμαστε εδώ με τίποτα.
Σερβιτόρος : Πόσοι είστε ?
Εγώ: 2 και ο μικρός
Σερβιτόρος : Έχω ένα μέσα , φαντάζομαι θέλετε σε μη καπνίζοντες.
Εγώ: (Καλά φαντάζεσαι) Καρεκλάκι για μωρά έχετε ?
Σερβιτόρος: 'Οχι δυστυχώς
Χαίρετε και αντίο.

Στο δεύτερο μαγαζί που πήγαμε ευτυχώς είχαν καρεκλάκι για μωρά . Τρώμε ωραία και καλά αλλά ο μικρός ήθελε να δει αν το μαγαζί διέθετε και άλλες υπηρεσίες γι' αυτόν και αποφασίζει να κάνει την μοσχομυριστή ανάγκη του.Που τον αλλάζουμε?
Η τουαλέτα μικρή σαν περίπτερο αλλά ΌΛΑ ΚΑΙ ΌΛΑ έχει πολύ ωραίο έπιπλο νιπτήρα και φωτισμός ρομάντζου.
Ενδιαφέρον σκέφτεσαι αλλά τι κάνεις σε αυτήν την περίπτωση ?
 Ή τον αλλάζεις στο τραπέζι έτσι για να βλέπουν όλοι και να λιμπίζονται με τις μυρωδιές μας ή στο αυτοκίνητο ή κάποια άλλη λύση την οποία δεν έχω σκεφτεί ακόμα.
Στο τέλος αναγκαστικά τα μπογαλάκια μας και σε άλλη παραλία.
Και ερωτώ που μπορώ να πάω με το παιδί είτε για βόλτα , είτε για φαγητό και να υπάρχει το πολύ απλό, ένα καρεκλάκι  - που δεν κοστίζει και ιδιαίτερα , θα συστήσω στους μαγαζάτορες το ΙΚΕΑ - και ένας πάγκος για να μπορώ να αλλάξω το παιδί?. Δεν μπαίνω καν στην συζήτηση για πόλη φιλική προς τα παιδιά  και το πως μπορείς να βγεις βόλτα με το καρότσι , ούτε και για χώρους ειδικά διαμορφωμένους για θηλασμό. Θέλω να κάτσω μαζί με το παιδί μου στο μαγαζί στο τραπέζι και όχι να τον έχω αγκαλιά , ούτε στο καρότσι.
Ζητάω πολλά ? Έτσι φαίνεται!
Καλώς ήρθατε στην NEVER LAND ( μην μπερδεύστε όχι στην χώρα του Πίτερ Παν) μα στην χώρα χώρα που δεν αλλάζει τίποτα γιατί ........έτσι μας αρέσει.!!



17 Μαρτίου 2012

Το όνειρο ενός ήρεμου Σάββατιάτικου πρωινού

Σάββατο σήμερα και δεν έχει γραφείο.Άρα σπίτι και θεωρητικά θα έπρεπε να είναι μια ήρεμη μέρα για καμιά  βόλτα, καφεδάκι και χαλαράααα.!! Και ξεκινάμε.
Ο μικρός παραδόξως ήταν στα καλά και αποφάσισε να κοιμηθεί από τις 5.30 το πρωί μέχρι τις 9 σερί ( αυτό έχει να γίνει πάνω από 4 μήνες). Μες την τρελή χαρά εγώ που αν και ξύπνησα γύρω στις 7.30 γύρισα πλευρό για να συνεχίσω τον ύπνο μου μην πιστεύοντας στην τύχη μου. Επιτέλους λίγο παραπάνω ύπνος.
Έτσι είπα εγώ γιατί η μαμά μου είχε άλλη άποψη . Είχε αποφασίσει πως έπρεπε να πάρει τον μικρό να τον πάει στην εκκλησία να κοινωνήσει - έχει λίγο χοντρά σκαλώματα με το συγκεκριμένο θέμα. Και εκεί που γιος και μάνα είμαστε στην αγκαλιά του Μορφέα , μπαμ η πόρτα ανοίγει απότομα μέσα η μαμά μου, τρομάζει ο μικρός και βάζει τα κλάματα ,τρομάζω και εγώ και πετάγομαι και αρχίζει να μου ανεβαίνει η πίεση.
" Άντε θα τον ντύσεις να τον πάρω στην εκκλησία;"
Ε ρε ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε , δεν σας λέω τι έγινε.
Αφού ηρέμησε ο μικρός - εγώ ακόμα βράζω - και αφού η μαμά μου το πήρε απόφαση ότι δεν θα τον έπαιρνε στην εκκλησία καθίσαμε κανένα μισάωρο στο κρεβάτι και παίζαμε. Σηκωθήκαμε μια χαρά, αλλάξαμε, φάγαμε και είπα να κάνω έναν καφέ.Δύσκολα όμως να τον ευχαριστηθώ με τον μικρό στα πόδια μου. Κακήν κακώς τον πίνω και αποφασίζω  να καθαρίσω τον πάγκο της κουζίνας γιατί σε λίγο θα έβγαζε χέρια και θα με μούτζωνε.Ο μικρός όμως να μην ξεκολλάει από πάνω μου , στη μέση η δουλειά.Έρχεται η μαμά μου - αφού έχει επιτελέσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα - και τον κρατάει για να τελειώσω.
Ουφφφ, ωραία έχω χρόνο για ένα καφεδάκι και σκέφτομαι τις εναλλακτικές:
  • να πάρω τον μικρό και να πάμε βόλτα  ή
  • να βγω για καφέ με καμιά φίλη μου
Αποφασίζω να βγω μόνη μου - τι μάνα είμαι εγώ που παρατάει το παιδί της - και παίρνω τηλέφωνο δυο φίλες, Κάποιος με μούτζωσε σήμερα ,δεν εξηγείται αλλιώς ,και δεν μπορεί καμιά τους.
Ωραία θα πάρω τον μικρό για βόλτα .
Χαχαχα ο κύριος έχει άλλη άποψη γιατί νυστάζει.
Δεν είναι η μέρα μου σήμερα πρέπει να το πάρω απόφαση και πάω για τα εβδομαδιαία ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Γυρνάω στο σπίτι με ένα ουφ και ένα πλάκωμα κάνω φαγητό και καθόμαστε να φάμε.Τελειώνουμε το φαγητό αλλά το πλάκωμα εκεί.
Φτάνει, ουφ,basta !!
Λοιπόν το πήρα απόφαση , θα πάω σινεμά το βράδυ μόνη μου. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι θα το πετύχω , για να δούμε όμως  ποιος θα έχει άλλη άποψη.


16 Μαρτίου 2012

Όχι άλλο γάλα!

Μάλλον αυτό μου λέει σε καθημερινή βάση ο μικρός και από ότι ακούω δεν είναι ο μοναδικός.
http://www.theveganwoman.com/the-calcium-conundrum-the-vegan-child-perspective/
Έχει περίπου  ενάμιση μήνα που δεν θέλει να πει γάλα . Άρχισε σιγά σιγά να ελαττώνει την ποσότητα γάλακτος που έπινε - ειδικά το πρωί .Σημειωτέον ότι έπινε σκόνη γάλα και εκείνο το διάστημα άρχισε να ξυπνάει περισσότερες φορές το βράδυ για να θηλάζει.
Οκ δεν του αρέσει πια το συγκεκριμένο σκεφτήκαμε, ξυπνάει περισσότερες γιατί έχει τα δόντια - βαλθήκαμε εμείς να τα βγάλουμε όλα μαζί -  και ξεκινήσαμε το φρέσκο. Με προτροπή της παιδιάτρου ξεκινήσαμε φρέσκο γάλα για παιδιά  -αυτά που δεν είναι γάλα γιατί επί της ουσίας είναι  ροφήματα με προσθήκη " βελτιωτικών" που λέω εγώ.
Μια χαρά το έπινε. Εμ έλα όμως που μετά μια βδομάδα άρχισε πάλι να ελαττώνει την ποσότητα και τώρα με το που βλέπει γάλα φεύγει χιλιόμετρα. Βέβαια η παραγωγή της αγελάδας - μαμάς έχει αυξηθεί και το βράδυ πίνει τόσο που το ρίχνει και στο ρέψιμο μετά.
Και ξεκινάμε τώρα τι άλλο να τρώμε για να συμπληρώσουμε την διατροφή μας με ασβέστιο. Γιατί υπάρχει στο μυαλό σφηνωμένη η τυρόπιτα , μάλλον στο DNA μας είναι γραμμένο, πως χωρίς γάλα δεν μεγαλώνει παιδί.
Υπάρχουν πάρα πολλές τροφές που περιέχουν ασβέστιο και μπορούν να συμπληρώσουν μια χαρά την διατροφή του παιδιού . π.χ
γιαούρτι 
μπρόκολο
κασέρι
αποξηραμένα βερίκοκα
μπιζέλια
φασόλια  

όπως και κρέμες που μπορούμε να προσθέτουμε γάλα ανάλογα με τα γούστα του καθενός. Ευτυχώς ο μικρός τρώει τα πάντα εκτός από κρέμες - γενικά δεν του αρέσει ότι έχει υφή κρέμας εκτός από το γιαούρτι ( άραγε γιατί?)
Ευτυχώς είμαι από τις μαμάδες που είμαι σχετικά χαλαρή με τέτοια θέματα και δεν  θα αρχίσω να τον κυνηγάω για να πιει το γάλα , ούτε θα εφαρμόσω μεθόδους του στυλ - δώστου να το πιει την ώρα που κοιμάται.
Βέβαια πολλές φορές η σφηνωμένη τυρόπιτα στο μυαλό μου "χτυπάει "την πόρτα και αγχώνομαι αλλά αυτός δεν είναι ο ρόλος της μαμάς?



15 Μαρτίου 2012

Οδηγός δημιουργικότητας

Μερικά tips από τους guru επιχειρήσεων που λειτουργούν στην οικογενειακή μας καθημερινότητά
  • Αγνοήστε τους πάντες και τα πάντα. Στην αρχή δεν ξέρεις εάν η ιδέα σου είναι καλή ή όχι. Και βέβαια ελάχιστοι θα σε υποστηρίξουν για να κάνεις οποιαδήποτε αλλαγή- είναι στην ανθρώπινη φύση . Μην περιμένετε και πολλά και από τους φίλους και την οικογένειά σας . Οι νεωτερισμοί και οι καινοτομίες τρομάζουν  γιατί μπορούν να σε αλλάξουν  και αυτό δεν είναι και πολύ ευπρόσδεκτο.  Εάν πιστεύετε ότι έχετε μια καλή ιδέα μην σταματάτε , ο κόσμος πάντα χρειάζεται κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, μια διαφορετική άποψη. Παράδειγμα : Ξεκίνησα να θηλάζω και συνεχίζω εδώ και 13 μήνες . Στην αρχή δύσκολα και άκουγα και σχόλια " έλα μωρέ τι πάθανε τα δικά μας τα παιδιά που ήπιαν σκόνη γάλα?, Βγες καμιά βόλτα και δώσε μπιμπερό δεν χάθηκε ο κόσμος.Χμμμ. Πως βγαίνεις βόλτα με παιδί που θηλάζεις και κοιμάται μόνο στην αγκαλιά σου? Απλά αγοράζεις ένα sling και τους αφήνεις να κουρεύονται όλοι γύρω σου.Πας και για καφέ,πας και σε ταβέρνα και όλα μια χαρά. Και ξαφνικά ακούς "φοβερή ιδέα , μπράβο" και σου έρχεται κεραμίδα.
 
  •  Δεν χρειάζεται να έχετε την καλύτερη ιδέα για να ξεκινήσετε. Απλώς ξεκινήστε . Δύσκολο ε? Έχω πέσει και εγώ θύμα της σκέψης μου . Σκέφτομαι , σκέφτομαι,    αλλά πράξη καμία. Τολμήστε το και ας αποτύχετε. Τουλάχιστον θα έχετε προσπαθήσει. Η αποτυχία είναι και αυτή μέσα στην ζωή και μπορείς να μάθεις πολλά περισσότερα από το να μελετάς ακαδημαϊκά μόνο ένα θέμα. Παράδειγμα αυτό το μπλογκ. Δεν είμαι σίγουρη ακόμα για το τι κάνω και πως το κάνω, απλώς ξεκίνησα 
  • Βάλτε ένα πρόγραμμα και τηρήστε το. Τι λέω τώρα! Ποιο πρόγραμμα να τηρηθεί με δουλειά, σπίτι , παιδί και νοικοκυριό? Απλώς ότι μπορεί να γίνει σήμερα μην το αναβάλλετε για αύριο.                                                                              
  • Είστε υπεύθυνοι για τις πράξεις σας , εσείς και όχι οι άλλοι.
     Κανείς δεν θα σας πει εάν αυτό που κάνετε είναι καλό , έχει       νόημα ή ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να το κάνετε και εάν σας το πει πιθανόν δεν θα τον ακούσετε. Και καλά θα κάνετε γιατί εσείς αποφασίζετε τι, πως και πότε θα πράξετε.Παραδείγματός χάριν δεν μπορείτε να μείνετε στις ιδέες που είχε η γιαγιά σας , η μαμά σας και οι λοιποί για το πως θα μεγαλώσετε το παιδί σας χωρίς να περάσετε από ένα φίλτρο όλα όσα σας λένε. Δεν πειράζει εάν είστε το μαύρο πρόβατο επειδή δεν συμφωνείτε με όσα σας λένε, πρέπει να υπάρχει και αντίλογος έτσι δεν είναι?


  • Τραβήξτε κόκκινες γραμμές και βάλτε όρια. Βάλτε όρια και υποστηρίξτε τα . Προσπαθήστε να μην κάνετε "εκπτώσεις" στα πιστεύω σας και στις ανάγκες σας.Είναι ευκαιρία τώρα που τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα να επαναπροσδιορίσουμε τις αρχές μας και τις αξίες μας και να παλέψουμε γι' αυτά. 'Ολοι μας χρειαζόμαστε όρια και όταν ξεφεύγουμε υπάρχουν συνέπειες.Θέστε όρια στα παιδιά δείξτε τους ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή ή όχι και ποιες είναι οι συνέπειες όταν δεν τηρούνται όσα ορίζετε. Τα έχουν ανάγκη για να αισθάνονται ασφάλεια  και να γνωρίζουν ότι βρίσκονται υπό τη καθοδήγση και την προστασία του γονιού. Σύμφωνα με την ψυχολόγο Carola Folle-Αλέπη "τα παιδιά στα οποία οι γονείς θέτουν σταθερά όρια που δεν περιορίζουν τις ευκαιρίες για πειραματισμό και επιτρέπουν την αυθόρμητη έκφραση, έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, είναι ανεξάρτητα και υπεύθυνα."



        


 

13 Μαρτίου 2012

Γενικά

Είμαι η Αντιγόνη και έγινα μαμά το 2011. Η μητρότητα μου άλλαξε την ζωή αλλά και τον τρόπο που βλέπω και αντιμετωπίζω τα πράγματα.
Προσπαθώ να ενημερώνομαι για όσο το δυνατόν περισσότερα , να βρίσκω έξυπνες και οικονομικές λύσεις για το σπίτι την,οικογένεια ,το παιδί και να είμαι όσο το δυνατόν πιο συνεπής σε όλους τους ρόλους μου μητέρα, εργαζόμενη, νοικοκυρά , γυναίκα.
Μείγμα εκρηκτικό σε καθημερινή βάση και η ευρυματικότητα και η εφευρετικότητα αναγκαστικά στο φουλ.
Οι ρόλοι πολλοί και απαιτητικοί, οι ανασφάλιες και φοβίες -ας μην το συζητήσουμε καλύτερα -,πίεση , άγχος, η δουλειά πάρα πολύ ( στο σπίτι , στο γραφείο) και όμως όλα πρέπει να γίνουν και όλοι περιμένουν απο σένα να τα τελειώσεις γρήγορα και στην εντέλεια.
Κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και το εγώ αλλά ας το ξεχάσουμε καλύτερα. Απλώς δεν προλαβαίνεις να ασχοληθείς και με αυτό , ίσως κάποια άλλη στιγμή. Και όταν αποφασίσεις να ασχοληθείς μαζί του σε πιάνουν οι τύψεις γιατί δεν αφιέρωσες και αυτόν τον λίγο επιπλέον χρόνο στο παιδί σου που παρεπιπτώντος δεν ασχολείσαι μαζί του και όσο θα ήθελες.
Και όλο μου έρχεται στο μυαλό ένα παλιό τραγούδι αλλά τόσο σύγχρονο της Αφροδίτης Μάνου :

Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά
μια εργαζόμενη γυναίκα , μια καλή νοικοκυρά
δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ το καταπληκτικό
είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό.

Θα διαφωνήσω πάντως με τον στιχουργό γιατί όλες είμαστε κάτι σπέσιαλ αφού καταφέρνουμε και τα βγάζουμε πέρα και τις περισσότερες φορές πολύ καλύτερα απ' ότι περιμέναμε.