18 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικα κουλουράκια

Λοιπόν μπαίνοντας όλο και περισσότερο στο πνεύμα των Χριστουγέννων αποφάσισα να κάνω κουλουράκια.Είχα προμηθευτεί πιο μπροστά κουπάτ έχω και σπέσιαλ βοηθό και την Παρασκευή το απόγευμα έγινε η απόπειρα.

Δεν σας λέω τι έγινε η κουζίνα αλλά ο μικρός τρελάθηκε να ζυμώνει και τελικά τα κουλουράκια βγήκαν λίγο πιο σκληρά απ' ότι έπρεπε. Αλλά άξιζε τον κόπο!

Κάνοντας τα κουλουράκια.


Τα κουλουράκια μας.


Και αποφάσισα να κάνω και ένα γλάσσο απλό με άχνη και λίγο νερό. Έλα όμως που δεν έβρισκα χρώμα ζαχαροπλαστικής στα σούπερ μάρκετ . Σε 4 πήγα και τίποτα. Οπότε  άφησα σε μερικά το άσπρο χρώμα και για κόκκινο σκέφτηκα να βάλω λίγη μαρμελάδα φράουλα. Και να το αποτέλεσμα.


Επειδή όμως με δυσκόλεψε αρκετά αυτό το γλάσσο είπα να κάνω και με σοκολάτα άσπρη και κουβερτούρα.



Και η συνταγή για τα κουλουράκια - πιο απλή δεν γίνεται.

  • 230γρ βούτυρο
  • 100γρ άχνη
  • 300γρ αλεύρι
  • βανίλια
  • 3 -4 κουταλιές του γλυκού γάλα
Για το γλάσσο
  • 400γρ άχνη 
  • 3 - 4 κουταλιές της σούπας νερό
Χτυπάτε πρώτα το βούτυρο - να είναι σε θερμοκρασία δωματίου - με την άχνη. Στη συνέχεια προσθέστε και τα υπόλοιπα υλικά Δεν χρειάζεται πολύ ζύμωμα γιατί θα γίνουν σκληρά.
Τα ψήνετε για 10 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. 

Τώρα έχω βάλει στο μάτι μια καρυδόπιτα να κάνω.Περιμένω να μου δώσουν την συνταγή και θα δείτε τα αποτελέσματα.

 

10 Δεκεμβρίου 2012

Κοινωνικός αποκλεισμός στους μονογονείς

Ως κοινωνικός αποκλεισμός έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για περιθωριοποιημένα άτομα, άτομα εξαρτημένα από ναρκωτικά, παρείσακτα, άτομα με ψυχολογικά προβλήματα και αναπηρίες. Γενικά για ανθρώπους που δεν θέλουμε να έχουμε δίπλα μας γιατί απλά μας χαλάνε την ζαχαρένια μας, το οπτικό πεδίο μας ή γιατί απλώς έτσι βρε αδερφέ με ενοχλούν.

Και αναρωτιέστε τώρα τι μάθημα κοινωνιολογίας σας κάνω!! 

Λοιπόν μια ευπαθή ομάδα είναι οι μονογονείς - ανάμεσά τους και εγώ - διαζευγμένοι -ες , χήροι-ες , γυναίκες ή άντρες που έχουν παιδί χωρίς να είναι παντρεμένοι.Όλοι εμείς αποτελούμε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ομάδα ανθρώπων που δυστυχώς κινούμαστε στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού ή αν θέλετε ακόμα πιο σκληρά του ρατσισμού.

Πόσες φορές σε συναντήσεις μεταξύ φίλων σας υπάρχουν άτομα της παραπάνω ομάδας? Από καμία έως ελάχιστες φορές. Πως γίνετε να υπάρχουν τόσα διαζύγια  δηλαδή διαζευγμένοι - φέρνω αυτούς σαν παράδειγμα γιατί στατιστικά νομίζω είναι περισσότεροι -  αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο να μην υπάρχει κανένας στον κύκλο σας? Και δεν εννοώ να γνωρίζετε απλώς κάποιον αλλά να έχετε στενές σχέσεις να βγαίνετε μαζί τους να τους καλείτε στα σπίτια σας.

Φέρτε στο μυαλό σας τη λέξη χήρα , διαζύγιο , ανύπαντρη μητέρα όλες αυτές οι λέξεις  δεν σας φέρνουν κάτι άσχημο στο μυαλό?

Και επειδή αρκετά γενικολόγησα  πάω στο παρασύνθημα.
Μετά από τέσσερις μήνες που έγινε το μοιραίο αποφάσισα να αρχίσω να βγαίνω δειλά δειλά. Τι χαρά μπράβο , έτσι χειροκροτήματα από όλους , καλά κάνεις , να μην μένεις κλεισμένη στο σπίτι.Τι εννοεί όμως ο ποιητής? Απλά μπορείς να βγαίνεις με φίλους και να είσαι με παρέα αλλά στα σπίτια μας δεν μπορείς να έρχεσαι όταν είμαστε μαζεμένοι φίλοι και γνωστοί.

Κάνουμε γενέθλια δεν σε καλούμε , κάνουμε γιορτή "δεν σκέφτηκα να σε καλέσω γιατί δεν ήξερα αν ήθελες να είσαι με κόσμο!!! Βέβαια αν θέλεις από βδομάδα να κανονίσουμε να έρθετε με τον μικρό για ένα καφεδάκι να παίξουν τα παιδιά" 
Βλέπετε ο καφές πίνετε μόνο όταν δεν υπάρχει κόσμος στο σπίτι και βέβαια τα παιδιά μόνο τότε μπορούν να παίξουν.

Μου το έλεγε μια γνωστή η οποία είναι χωρισμένη και το ένιωσε και η ίδια στο πετσί της αυτόν τον αποκλεισμό ότι πλέον δεν θα με καλούν εύκολα στα σπίτια τους όταν θα είναι μαζεμένοι αλλά δεν το πίστευα. Και ιδού τα προφητικά λόγια βγαίνουν αληθινά!
Για εκτός σπιτιού είμαι μάλλον καλή αλλά για μέσα μάλλον τους χαλάω την αισθητική, τους μαυρίζω την ψυχή, μήπως σκέφτονται ότι θα ορμίσω στους άντρες τους δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ.

Παλαιότερα δεν θα έδινα σημασία σε κάτι τέτοια χαζά κάποιες φορές ίσως να προσπαθούσα κιόλας να τους δικαιολογήσω. Δυστυχώς όμως είμαι πλέον πολύ ευαίσθητη και με πληγώνουν όλα αυτά. Δεν υπάρχει λόγος να πληγώνομαι άλλο οπότε απλώς αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν πλέον - με συνοπτικές διαδικασίες.

Πρέπει να προστατέψω εμένα και το παιδί μου από τέτοιες καταστάσεις και δεν υπάρχει κάποιος λόγος να νιώθω τόσο  χάλια .Έχω άλλα πράγματα πιο σοβαρά που με πληγώνουν και δεν χρειάζομαι να μου δείχνει και ο περίγυρος μου πόσο δύσκολα θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα και πόσο μόνη μου θα είμαι.




28 Νοεμβρίου 2012

Τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού


Η Ελληνίδα που συνεχίζει να θηλάζει το 18 μηνών παιδί της έρχεται συχνά αντιμέτωπη με εχθρικές τοποθετήσεις από επαγγελματίες υγείας και από τον κοινωνικό της περίγυρο. «Μα το θηλάζεις ακόμα;», «το γάλα σου δεν προσφέρει πλέον τίποτα στο παιδί», «το κακομαθαίνεις» και πόσα άλλα.
Η επιστημονική αλήθεια βρίσκεται πολύ μακριά από τις παραπάνω πλανεμένες γνώμες. Η επιστημονική αλήθεια δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις απαρχαιωμένες κοινωνικές αντιλήψεις που έχουν παγιωθεί στο μυαλό των περισσότερων γιατρών και γονιών, παρά τις αναρίθμητες σύγχρονες επιστημονικές αποδείξεις που τις αναιρούν. Η επιστημονική αλήθεια έχει να κάνει με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, σύμφωνα με τον οποίο: « Τα βρέφη συνιστάται να θηλάζουν αποκλειστικά για έξι μήνες, έπειτα να δοκιμάζουν στερεές τροφές συνεχίζοντας παράλληλα να θηλάζουν τη μάνα τους για τουλάχιστον δύο χρόνια ή για όσο επιθυμούν μητέρα και παιδί, χωρίς ανάγκη επιβολής κάποιου ανώτερου ορίου στη διάρκεια του θηλασμού». Η επιστημονική αλήθεια σήμερα έχει να κάνει με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας, σύμφωνα με την οποία: « Τα βρέφη συνιστάται να θηλάζουν αποκλειστικά για έξι μήνες, έπειτα να δοκιμάζουν στερεές τροφές συνεχίζοντας παράλληλα το θηλασμό για τουλάχιστον ένα χρόνο ή για όσο χρονικό διάστημα επιθυμούν μητέρα και παιδί.
Υπάρχουν δέκα λόγοι για τους οποίους ο μητρικός θηλασμός συνεχίζει να είναι ανεκτίμητος και αναντικατάστατος για ένα παιδί άνω των έξι μηνών:
1.Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες της ζωής του μωρού προστατεύει ακόμα περισσότερο μητέρα και παιδί από χρόνια σωματικά και ψυχικά νοσήματα.
Όλες οι ευεργετικές επιδράσεις του μητρικού θηλασμού είναι δοσοεξαρτώμενες. Πιο απλά, ένα παιδί που θήλασε για δώδεκα μήνες έχει μικρότερο κίνδυνο να πάθει σακχαρώδη διαβήτη σε σχέση με ένα άλλο που θήλασε για έξι μήνες. Μια μητέρα που θηλάζει το δύο χρονών κοριτσάκι της προστατεύεται πληρέστερα από τον καρκίνο μαστού σε σύγκριση με εκείνη που σταμάτησε τη γαλουχία στους έξι μήνες. Το ίδιο ισχύει για το δείκτη νοημοσύνης του παιδιού, για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, για τη λευχαιμία και το λέμφωμα, για την παχυσαρκία, τη χοληστερίνη, το άσθμα, τις αλλεργίες, τη δυσανεξία στη γλουτένη, την υγεία των δοντιών, την σωστή διαμόρφωση του προσώπου, το συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς, τον καρκίνο των ωοθηκών στη μητέρα, την παχυσαρκία της μητέρας, το μεταβολικό προφίλ της μητέρας και για πολλές άλλες καταστάσεις.
Τα νήπια που θηλάζουν είναι υγιή παιδιά με γερά δόντια, χωρίς τερηδόνα, που γίνονται πολύ ανεξάρτητα, συναισθηματικά ασφαλή, έξυπνα νήπια  και φτιάχνουν πλήρεις σχέσεις με άλλους ανθρώπους. 
2. O θηλασμός μετά τους έξι μήνες συμβάλλει σημαντικά στη θρέψη του παιδιού.
Ο θηλασμός κατά το δεύτερο χρόνο της ζωής – πρόσληψη μητρικού γάλακτος κατά μέσο όρο 450ml την ημέρα με ελεύθερο, ανεμπόδιστο θηλασμό κατά απαίτηση του παιδιού– προσφέρει στο παιδί, μεταξύ άλλων, το 30% της απαιτούμενης ενέργειας, το 45% των πρωτεινών που χρειάζεται, το 35% των απαιτήσεων σε ασβέστιο, το 75% των αναγκών σε βιταμίνη Α, το 95% της βιταμίνης Β12 και το 60% της αναγκαίας ποσότητας βιταμίνης C. Το γάλα της μαμάς γίνεται σταδιακά λιγότερο σε ποσότητα αλλά πιο παχύ και χορταστικό. Είναι πολύ πλούσιο σε ωφέλιμα λιπαρά, ουσίες εντελώς απαραίτητες για τη ραγδαία ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά τη νηπιακή ηλικία. Μπορεί να μας φαίνεται ότι το μητρικό γάλα είναι πλέον «λίγο», τα φαινόμενα όμως απατούν. Περιέχει κατά μέσο όρο 50% περισσότερο λίπος, ενώ υπάρχουν γεύματα που η περιεκτικότητά του σε λίπος φτάνει το 28% – σαν ένα πολύ παχύ τυρί! Συγκρίνετέ το με τα επεξεργασμένα γάλατα αγελάδας για βρέφη για αντίστοιχη ηλικία, που περιέχουν κυρίως κορεσμένα λιπαρά σε συγκέντρωση έως  3%. Τα μωρά έως δύο ετών πρέπει να παίρνουν μεγάλες ποσότητες λιπαρών και περιορισμός σε λιπαρά δικαιολογείται μόνο μετά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Το μωρό μετά τους έξι μήνες χρειάζεται να γνωρίσει σταδιακά τις στερεές τροφές. Ο θηλασμός δεν αντικαθιστά τα καινούργια τρόφιμα, το φαγητό του μωρού, αλλά το συμπληρώνει. Πολλοί γονείς δεν κατανοούν ότι ο απογαλακτισμός δεν σημαίνει αποθηλασμό, αλλά σταδιακή αύξηση της πρόσληψης τροφών πέραν των γαλακτοκομικών με σταδιακή μείωση της πρόσληψης μητρικού γάλακτος. Το ξένο γάλα δεύτερης βρεφικής ηλικίας δεν είναι καθόλου απαραίτητο για το εννέα μηνών βρέφος που τρώει κατά τη διάρκεια της ημέρας κρεατάκι, πατατούλα και μπρόκολο, θηλάζοντας τις υπόλοιπες ώρες. Το φρέσκο αγελαδινό γάλα όπως και τα γαλακτοκομικά γενικότερα είναι ένα χρήσιμο – αλλά όχι κυρίαρχο – κομμάτι σε μια μεγαλύτερη ποικιλία τροφίμων για το 18 μηνών παιδί που κατά τα άλλα συνεχίζει να θηλάζει τη μάνα του.
«Μα είναι μέρες που ο ενός έτους Άκης θηλάζει συνέχεια χωρίς να τρώει τίποτα». Εντελώς φυσιολογικό. Κάθε γονιός που έχει εμπειρία από βρέφη και νήπια γνωρίζει το στοιχειώδες, ότι η όρεξή τους δεν είναι καθόλου σταθερή, ότι συχνά επιστρέφουν στο γάλα, είτε είναι μητρικό είτε ξένο, όποτε αρρωστήσουν, βγάλουν δοντάκια, αισθανθούν άσχημα. Μετά από λίγες ημέρες συνήθως τρώνε παραπάνω από το συνηθισμένο, αναπληρώνοντας τα γεύματα που έχασαν κατά τη διάρκεια της αρρώστιας τους.
3. Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες συνεχίζει να χτίζει την άμυνα του παιδιού. 
Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ανώριμο κατά τα πρώτα τρία με τέσσερα χρόνια της ζωής. Το γάλα της μαμάς προσφέρει τις κατάλληλες ορμόνες, ένζυμα, αυξητικούς παράγοντες, αντιφλεγμονώδεις ουσίες, αντισώματα και λεμφοκύτταρα για να συμπληρώσει την άμυνα του νηπίου και να δώσει ώθηση στην ωρίμανσή της.
4. Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες προστατεύει άμεσα από τις λοιμώξεις της προσχολικής ηλικίας.
Ο παρθένος οργανισμός του παιδιού εκτίθεται ξαφνικά σε χιλιάδες ιούς, μικρόβια και άλλους βλαπτικούς παράγοντες. Η μητέρα εκτίθεται στο ίδιο περιβάλλον, αντιδρά άμεσα και πληρέστερα σε σύγκριση με το παιδί παράγοντας αντισώματα, τα οποία και προσφέρει στο παιδί της μέσα από το γάλα της. Το γάλα της μαμάς μετά τους πρώτους έξι μήνες εμφανίζει αυξημένες ποσότητες από ένα ισχυρό ένζυμο, τη λυσοζύμη, η οποία καταστρέφει, σκοτώνει τα μικρόβια. Ο θηλασμός αποτελεί σημαντική ασπίδα προστασίας για το νήπιο που πηγαίνει για πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό, για το παιδί που έρχεται συνεχώς σε επαφή με τα μικρόβια που φέρνουν στο σπίτι τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Είναι αποδεδειγμένο ότι τα παιδιά που θηλάζουν μακροχρόνια αρρωσταίνουν πολύ πιο σπάνια και λιγότερο σοβαρά.
5. Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες προσφέρει άμεση συναισθηματική κάλυψη στο μικρό παιδί που ανοίγεται στον άγνωστο κόσμο.
Όλη η προσχολική ηλικία προχωράει με δυο βήματα μπροστά, προς τον απέραντο έξω κόσμο, τον γεμάτο προκλήσεις και κινδύνους, ακολουθούμενα από ένα βήμα πίσω, προς την ασφάλεια του γνωστού και μικρού κόσμου της μαμάς και του σπιτιού. Κάθε φορά που ένα μικρό παιδί χτυπάει, έχει πυρετό, αλλάζει ξαφνικά περιβάλλον, αναστατώνεται για οποιονδήποτε λόγο, χρειάζεται μια άμεση επαναφορά στον γνωστό κόσμο της ασφάλειας. Το στήθος της μάνας προσφέρει μια θαυμαστή φωλιά, το παιδί δεν αφήνεται να κλάψει τόσο όσο να ραγίσει ο εσωτερικός του κόσμος. Οι σύγχρονες δυτικές αντιλήψεις απαρνούνται αυτόν τον πολύ σημαντικό ρόλο του στήθους. Το παιδί που κλαίει πρέπει να «μάθει» να παρηγορείται μόνο του, να αφήνεται να κλαίει, να γίνει «ανεξάρτητο», με άλλα λόγια να απελπίζεται, κλείνεται στον εαυτό του, να ιδρυματοποιείται.
6. Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες κάνει πιο εύκολη την έναρξη στερεών τροφών και την εγκατάσταση πλούσιου διαιτολογίου.
Η γεύση του μητρικού γάλακτος είναι διαφορετική, ανάλογα με το τι κατανάλωσε η μητέρα κάθε φορά. Αλλάζει από γεύμα σε γεύμα, από μέρα σε μέρα, από μήνα σε μήνα. Το μικρό λαμβάνει πλούσια ερεθίσματα και έτσι δέχεται καινούργιες τροφές πιο εύκολα. Πριν ακόμη δοκιμάσει το πραγματικό σκόρδο, το μαιντανό, το βασιλικό, τα έχει ήδη γευτεί και συνηθίσει μέσα από το γαλατάκι της μαμάς του. Αν η μητέρα τρέφεται υγειινά, το μωρό θα αποδεχθεί τις υγειινές τροφές. Ταυτόχρονα, επειδή η πράξη του θηλασμού αφήνει την πρωτοβουλία στο μωρό, σε αντίθεση με ό,τι γίνεται με τη διατροφή με μπιμπερό, το παιδί που συνεχίζει να θηλάζει έχει μάθει να «ακούει» τα ένστικτά του, την πείνα και τη δίψα του, να παίρνει πρωτοβουλία και να καθορίζει το ίδιο τις ανάγκες του σε τροφή. Έτσι γίνεται ανεξάρτητο στο φαγητό πιο γρήγορα και μας απασχολεί στη διατροφή του πολύ λιγότερο. Τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής έχουν βρεθεί κρίσιμα για τη διαμόρφωση των διατροφικών μας προτιμήσεων. Αλλαγές επέρχονται δύσκολα μετά την ηλικία αυτή εάν ένα μωρό συνήθισε σε φαγητό τύπου «φαστ φουντ» όπως οι γευστικά μονότονες βρεφικές κρέμες, οι γλυκαντικές ουσίες, τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα γευστικά μονότονα, ίδια και απαράλλακτα ξένα γάλατα για βρέφη.
7. Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες δίνει περαιτέρω ώθηση στην ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού.
Το γάλα της μαμάς μετά τους πρώτους έξι μήνες περιέχει σε αυξημένες ποσότητες χοληστερόλη, σεροτονίνη και ωφέλιμα λιπαρά. Η χοληστερόλη αποτελεί απαραίτητο συστατικό του ραγδαία αυξανόμενου εγκεφάλου, δομικό υλικό στις μεμβράνες των νευρικών κυττάρων. Βρίσκεται στο ξένο γάλα αγελάδας σε πολύ μικρές ποσότητες. Η σεροτονίνη είναι ορμόνη που ως νευροδιαβιβαστής παίζει σπουδαίο ρόλο στην ωρίμανση του εγκεφάλου. Έλλειψή της αυξάνει προβλήματα όπως η υπερκινητικότητα και η ελλειμματική προσοχή. Λείπει εντελώς από τα ξένα γάλατα δεύτερης και τρίτης βρεφικής ηλικίας. Τα πολυακόρεστα λιπαρά θεωρούνται βασικής σημασίας για τη νοημοσύνη. Ακόμα και τα πολυακόρεστα λιπαρά με τα οποία έχουν εμπλουτιστεί ξένα γάλατα τελευταίας γενιάς είναι αμφιλεγόμενο κατά πόσο είναι ίδια ποιοτικά με εκείνα του μητρικού γάλακτος, κατά πόσο φτάνουν στον εγκέφαλο και ασκούν οποιαδήποτε θετική επίδραση. Η πραγματικότητα είναι ότι κάθε επιπλέον μήνας μητρικού θηλασμού αντανακλά θετικά στο δείκτη νοημοσύνης του μικρού παιδιού.
8. Ο μακροχρόνιος θηλασμός δημιουργεί παιδιά πιο ασφαλή και ανεξάρτητα σε βάθος χρόνου.
Η πρώιμη ανεξαρτητοποίηση των βρεφών έχει αρνητικό αντίκτυπο μακροπρόθεσμα. Το παιδί κάτω των δύο ετών που αφήνεται να κλαίει, που δεν το παίρνουν αγκαλιά για να μην το «κακομάθουν», έχει μια βασική ανάγκη, αυτήν της επαφής. Αν η παροδική ανάγκη του ικανοποιηθεί, περνάει. Αν η ανάγκη του – να θηλάσει και να έχει τη μαμά κοντά του για παράδειγμα – δεν ικανοποιηθεί, χώνεται βαθιά στο υποσυνείδητο, υποβόσκει και κάποια στιγμή στη διάρκεια της παιδικής ή και εφηβικής ηλικίας εκδηλώνεται με παθολογικό τρόπο. Προσπαθώντας να απομακρύνουμε όσο γίνεται το μωρό μας και να το πιέσουμε να γίνει ανεξάρτητο πριν εκείνο νιώσει έτοιμο, οδηγούμαστε στο αντίθετο αποτέλεσμα: δημιουργούμε ένα εξαρτημένο παιδί, με συναισθηματικές ανασφάλειες, με κενά και παλινδρομήσεις. Αντίθετα, το νήπιο δυόμιση ετών που καταφεύγει στο στήθος μετά τον παιδικό σταθμό και αποφασίζει εκείνο πότε θα σταματήσει το θηλασμό είναι πιο σίγουρο ότι θα γίνει ένα παιδί κοινωνικό, με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο, ασφαλές και με αυτοπεποίθηση.
9. Ο μακροχρόνιος θηλασμός προσφέρει ανείπωτη απόλαυση στη μητέρα και το παιδί.
Προτελευταίο μα όχι λιγότερο σημαντικό! Δεν είναι ντροπή να νιώθεις πλήρωση επειδή είσαι μάνα και συνεχίζεις να θηλάζεις το παιδί σου! Στις μέρες μας έχουμε αντιστρέψει την πραγματικότητα και απαρνούμαστε τα αυτονόητα. Η μητέρα παίρνει ευχαρίστηση από το θηλασμό, αθροίζει εμπειρίες τόσο δυνατές που δύσκολα μπορεί να τις περιγράψει με λέξεις. Σύμφωνα με έρευνες αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος που δίνουν οι μητέρες για την συνέχιση της γαλουχίας στη νηπιακή ηλικία. Η απόλαυση της μητέρας δεν είναι κάτι κακό, αντιθέτως θα έπρεπε να προβάλλεται ως επιχείρημα υπέρ του θηλασμού. Δε γίνονται όλα μόνο για το καλό του παιδιού. Είναι απίστευτη η χαρά να δίνεις ό,τι έχεις για το παιδί σου, εκείνο να παίζει και να γελάει στο στήθος σου! Η γυναίκα νιώθει πραγματικά ολοκληρωμένη, συναισθηματικά απογειωμένη, ο πατέρας τυχερός πλάι της. Το μικρό παρηγορεί τη μητέρα μέσα από το θηλασμό στον ίδιο βαθμό που η μητέρα παρηγορεί εκείνο. Η γυναίκα νιώθει πιο δυνατή, με μεγαλύτερη υπομονή, μεταμορφώνεται με το μακροχρόνιο θηλασμό, γίνεται πιο δεκτική, πιο προσαρμόσιμη, εμποτισμένη για μήνες με τις ορμόνες της αγάπης. Τη βοηθά να αφουγκράζεται το νήπιό της, να το προστατεύει, να επικοινωνεί βαθιά μαζί του. Είναι  εκλεκτό δώρο για τη μητέρα και τον πατέρα, όσο και για το παιδί. Δυστυχώς τα στεγανά και οι αρνητικές νοοτροπίες του κόσμου σχετικά με το μακροχρόνιο θηλασμό αποτρέπουν πολλές από τις οικογένειες που τον ενστερνίζονται να εκφραστούν για αυτόν ανοιχτά και να μεταδώσουν στην συνήθη οικογένεια των μπιμπερό την ευλογία του θηλασμού ως πράξης χαράς και παιχνιδιού.
10. O μακροχρόνιος θηλασμός δημιουργεί φαινόμενο ντόμινο, οδηγώντας άλλες οικογένειες, αλλά και τις νέες γενιές, στο θηλασμό.
Η γυναίκα που θηλάζει το πρώτο της παιδί τείνει να θηλάσει το δεύτερο για περισσότερο καιρό, το τρίτο για ακόμα περισσότερο κλπ. Η αλλαγή στη νοοτροπία διαφημίζει τη γαλουχία και δίνει το παράδειγμα, το πρότυπο σε άλλες μητέρες ώστε να επιλέξουν το θηλασμό, να ανταπεξέλθουν στις αρχικές δυσκολίες και να βιώσουν και αυτές το θαύμα της γαλουχίας και της παρατεταμένης γαλουχίας. Τα μεγαλύτερα παιδιά που θηλάζουν εμποτίζονται γλυκά με την εμπειρία και δημιουργούν την επόμενη γενιά απόλυτα εξοικειωμένων με το θηλασμό γονιών.
Τα παραπάνω επιστημονικά δεδομένα παραμένουν άγνωστα στη μέση ελληνική οικογένεια, αλλά δυστυχώς και στο μεγαλύτερο κομμάτι των επαγγελματιών που ασχολούνται με μικρά παιδιά. Η ευθύνη ανήκει στην πολιτεία, στο σύστημα υγείας και τους φορείς του. Αν ένα κοριτσάκι δεκαπέντε μηνών μιλάει ήδη φτιάχνοντας μικρές προτάσεις, πολλοί θα αποδώσουν την εξυπνάδα του στο φύλο του, αρκετοί στα γονίδια από τους έξυπνους γονείς του, άλλοι στα ερεθίσματα που παίρνει από το μεγαλύτερο αδερφάκι της, ελάχιστοι όμως θα αποδώσουν την εξυπνάδα της στο γεγονός ότι θήλασε αποκλειστικά για έξι μήνες και συνεχίζει έως σήμερα να απολαμβάνει το στήθος της μαμάς. Κι όμως αυτή τυχαίνει να είναι η πιο πιθανή επιστημονική εξήγηση για την αλματώδη ψυχοκινητική της ανάπτυξη.

Στέλιος Παπαβέντσης , http://www.pediatros-thes.gr/


27 Νοεμβρίου 2012

Αχ αυτός ο ύπνος

Πονεμένη και δακρύβρεχτη ιστορία. 
Ύπνος . Μα αυτός ο Μορφέας δεν θέλει να μας επισκεφτεί τέλος πάντων? Τι στα κομμάτια μας έχει ξεχάσει?

Πριν γεννήσω μου λέγανε όλοι κοιμήσου τώρα που μπορείς γιατί μετά δεν έχει.Εγώ με το μυαλό μου - όπως και οι περισσότερες νέες μανούλες φαντάζομαι- δεν το πολύ πίστευα. Όλες λίγο πολύ έχουμε στο μυαλό μας ότι θα είναι ένα διάστημα με αϋπνία όταν είναι μωράκι αλλά θα περάσει.

Λάθος πληροφορίες παρακαλώ. Το μαρτύριο του ύπνου καλά κρατεί για χρόνια.

Στην αρχή ξυπνάς συνέχεια για τάισμα , άλλαγμα, να δεις αν είναι καλά. Σε παραμυθιάζουν όλοι ότι θα περάσει και θα στρώσει η κατάσταση και ειδικά αφού σαραντίσει - αφού παίρνεις και την ευχή του παπά  λες και λύνει όλα τα θέματα - και σιγά σιγά θα αρχίσει να κοιμάται.

Παραδόξως εμένα άρχισε να κοιμάται σερί τα βράδυ ,και μόνο τα βράδια, μετά τις 60 μέρες σε σημείο που το στήθος γινόταν τούμπανο - θηλάζω γαρ - και δεν ήξερα τι να κάνω.Σε όποιον το έλεγα κάγκελο. Βέβαια το παραμύθιασμα συνεχίστηκε. 
"Αφού άρχισε να κοιμάται τα βράδια δεν θα έχεις πρόβλημα σιγά σιγά θα αρχίσει να κοιμάται και την ημέρα" -  γιατί κοιμόταν μόνο μισάωρα  και πάνω μου.

Όλα αυτά μέχρι τους έξι μήνες γιατί μέτα.......ήρθαν τα δόντια. Δόντια και ύπνος δεν πάνε μαζί. Ξυπνούσε κάθε μια ώρα , κάθε μισή ώρα και πάει λέγοντας ,φρίκη!! Αυτό δεν ήταν ύπνος αλλά βασανιστήρια.Τα μαύρα μάτια σου που λέει και το τραγούδι.

"Εκπαίδευσε τον να κοιμάται και κόψε τον θηλασμό. Για αυτό ξυπνάει τόσο πολύ ."
Δεν είμαι αυτής την μεθόδου και φυσικά δεν έκοψα και τον θηλασμό γιατί δεν το έβλεπα σαν λύση.

Βγήκαν τα πρώτα δόντια και κάπως βελτιώθηκε η κατάσταση. Βέβαια κάθε φορά που έβγαινε δόντι είχαμε το μαρτύριο.
Ξεκινήσαμε παιδικό και μαζί με το παιδικό ήρθαν και οι πρώτες αρρώστιες. Τα ίδια παντελάκι μου τα ίδια παντελή μου.
Και εκεί που άρχισε να στρώνει έχουμε και το θανατικό μας. Άντε πάλι από την αρχή. Τώρα βέβαια έχουμε και τα ψυχολογικά μας και δεν κοιμάται χωρίς τη μαμά. Το πόσες φορές ξυπνάει δε το βράδυ, έχω χάσει το μέτρημα, από 3 μέχρι 103. Μέχρι που άρχισα να αναρωτιέμαι αν έχει κάτι το παιδί.
Όλα αυτά φυσιολογικά σύμφωνα με ψυχολόγο. 
Φυσιολογικά για ποιον? Πάντως όχι για μένα..

Και έχει και συνέχεια να μην ξεχνιόμαστε.  Κάποια στιγμή θα τελειώσει αυτό το πανηγύρι , ελπίζω. Βέβαια με καλά ενημερωμένες πηγές μέχρι  4 - 5  χρονών τα βράδια θα ξυπνάμε Έχω επομένως άλλα 3 χρονάκια. Μετά όμως θα κοιμηθώ σαν άνθρωπος Έτσι ελπίζω.

Βέβαια μετά όταν θα μεγαλώσει  θα έχουμε άλλα που θα τον περιμένω να γυρίσει από την έξοδό του.
Λογικά όταν θα παντρευτεί θα κοιμάται αλλά αυτό θα το χαίρεται η νύφη.

Άρα μαμά και ύπνος δεν πάνε μαζί. Είναι δυο έννοιες ασύμβατες.
Οπότε όσες δεν είστε ακόμα μανούλες κοιμηθείτε όσο μπορείτε , οι υπόλοιπες υπομονή τα πρώτα εκατο χρόνια είναι δύσκολα.


20 Νοεμβρίου 2012

Μοντεσσοριανές απόπειρες

Λοιπόν έχει μερικές μέρες έχω ξεκινήσει τρελό διάβασμα σχετικά με την μοντεσσοριανή αγωγή και όσο διαβάζω τόσο πιο πολύ βλέπω ότι μας ταιριάζει - εμένα και του μικρού. Δεν  θα κάτσω να εξηγήσω  την θεωρία , υπάρχουν τόσες πολλές πληροφορίες γι ' αυτήν άλλωστε στο internet , αλλά θα επικεντρωθώ σε μερικά πράγματα που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση.

Το βασικό όλων είναι ότι καλλιεργείται η αυτοπεποίθηση στο παιδί, το παιδί γίνεται αυτόνομο και όλα αυτά μέσω της πρακτικής εξάσκησης δηλαδή μαθαίνω κάνοντας.Υπάρχει σεβασμός στις ιδιαιτερότητες και στο χαρακτήρα του παιδιού και βασίζεται πάρα πολύ στην παρατήρηση τόσο του γονέα ή του εκπαιδευτικού όσο και του παιδιού.Παρατηρώντας το παιδί καταλαβαίνουμε τι του αρέσει και τι θέλει , και μέσα από την παρατήρηση  το παιδί μαθαίνει και στη συνέχεια εξασκεί τη δραστηριότητα που θέλει μόνο χωρίς παρεμβολές από εμάς τους γονείς για όσο θέλει.Δεν επεμβαίνουμε στο παιχνίδι ούτε στις ασχολίες του, το αφήνουμε να ολοκληρώσει τις σκέψεις του. Άλλωστε είναι αγένεια να διακόπτουμε τον άλλον έτσι δεν είναι?

Λοιπόν αποφάσισα να ασχοληθώ λίγο με αυτήν την μέθοδο και άρχισα να κάνω κάποιες μικρο αλλαγές στο σπίτι  αλλά και να δίνω ασχολίες ή παιχνίδια στον μικρό σύμφωνα με το μοντεσσοριανό σύστημα.Σημείωση ότι το σύστημα στηρίζεται στο ότι το παιδί αρχίζει να εξυπηρετείται μόνο του δηλαδή να μπορεί να παίρνει όποιο παιχνίδι θέλει , να παίρνει το πιάτο, το ποτήρι του, την χτένα του κλπ. Να είναι όλα στο ύψος του να μπορεί να τα φτάνει και να τα χρησιμοποιεί κατά το δοκούν.
Εχθές ήταν μέρα μοντεσσόρι γιατί με έπιασε ένας οίστρος τρελός να τα εφαρμόσω όλα.

Έστρωσα κάτω ένα πατάκι - κατά το μοντεσσοριανό σύστημα - πήρα ένα μπολ και το γέμισα με μικρά κομματάκια ντάκο. (Καλά εντάξει μην κοροϊδεύετε δεν είχα κάτι άλλο πιο πρόχειρο εκείνη τη στιγμή) Του έδειξα πως να πιάνει την τσιμπίδα και από το  μπολ να τα βάζει στις θήκες της σιλικόνης  Προσπάθησε για λίγο αλλά δεν τον ενθουσίασε ιδιαίτερα.



Απλώς μετά τα έβγαζε με τα χέρια και τα έβαζε στις θήκες της σιλικόνης και τα άδειαζε.
 
Εντάξει λοιπόν αλλαγή.Επόμενη απόπειρα πήρα ρεβίθια τα έβαλα σε ένα μπολ για να τα βάζει με το κουτάλι από το μπολ στις θήκες σιλικόνης .


 
Τελικά τα έριξε κάτω όλα και άρχισε να τα μαζεύει και να τα βάζει στις θήκες τις σιλικόνης αλλά μετά από λίγο το βαρέθηκε. 
Άρα τίποτα από αυτά δεν του έκανε.

Τον αφήνω για λίγο στην ησυχία του και τον παρατηρώ . Πήγαινε ερχόταν σαν κάτι να έψαχνε. Δεν ήξερε τι να κάνει.Μου έρχεται τότε άλλη φαεινή ιδέα που είδα σε ένα blog σερφάροντας.Πήρα οδοντογλυφίδες και μια αλατιέρα.Του έδειξα να βάζει τις οδοντογλυφίδες στις τρύπες μια  μια.
Και ναι βρήκαμε αυτό ακριβώς που ήθελε .

 
Όλο το βράδυ δεν ξεκόλλησε. Τις έβαζε και τις έβγαζε συνέχεια .Μια στο τραπέζι μια στον καναπέ.

Έτσι η μαμά είχε λίγο χρόνο να οργανώσει ένα ντουλάπι στην κουζίνα με τα πιάτα και τα ποτήρια του.



Δεν ξέρω κατά πόσο όλα αυτά είναι μοντεσσοριανά ή είναι σωστά αλλά εγώ την προσπάθεια μου την κάνω. Και έρχονται και άλλα.....

13 Νοεμβρίου 2012

Κυριακάτικα μαγειρέματα

Κυριακή ημέρα ξεκούρασης και ημέρα που έχω χρόνο να κάνω λίγο "πιο περίεργα " πράγματα με τον μικρό.Καθότι πλέον μόνη και ο μικρός περνάει μια φάση τρελής μαμακίασης ότι κάνω πρέπει να το κάνω μαζί με τον μικρό. Μέχρι και για κατούρημα πρέπει η "ουρά" να έρθει μαζί μου στην τουαλέτα.Ένα από αυτά τα μικρά τα καθημερινά είναι και το μαγείρεμα.

Αποφάσισα Κυριακή να κάνω ένα πρασοσέλινο μια και τις υπόλοιπες μέρες δύσκολα έχω χρόνο για μαγείρεμα. Ελα όμως που ο μικρός δεν ξεκολλούσε από τα πόδια μου.

Έτσι είσαι?

Παίρνω και εγώ την καρέκλα του και την κολλάω στον πάγκο της κουζίνας. Αν και δεν πίστευα ότι θα τον ενδιέφερε - σε προηγούμενη απόπειρα να μαγειρέψουμε δεν ενθουσιάστηκε - αυτή τη φορά όμως το καταχάρηκε.

Έκοβα εγώ τα πράσα και αυτός τα έβαζε μέσα σε ένα μεγάλο μπολ.




Του φάνηκαν πολύ περίεργες και ελκυστικές οι ροδέλες τα πράσα που θέλησε κανά δυο φορές να τα δοκιμάσει. 


  
Κόψαμε μετά και το σέλινο και πάλι όλα μέσα στο μπολ.Με το σέλινο δεν έκανε απόπειρα να το δοκιμάσει μάλλον δεν του άρεσε η όψη του.





Τα πλύναμε όλα μαζί και ξεκίνησα να μαγειρεύω.
Τουλάχιστον πέρασε κάνα μισάωρο χωρίς να σκέφτομαι με τι να παίξουμε και με άφησε μετά να συνεχίσω το μαγείρεμα.

Όσο για το πρασοσέλινο έγινε μιαμ μιαμ.Ορίστε και η συνταγή

1 κιλό χοιρινό
2 κιλά πράσα
Σέλινο όσο αντέχετε
Αλάτι πιπέρι
Λεμόνι

Σε μια κατσαρόλα βάζετε το λάδι και τσιγαρίζετε το κρέας μέχρι να ροδίσει. Προσθέστε τα πράσα και το σέλινο και πολύ μαλακά τα γυρνάτε έτσι ώστε  να έρθει το κρέας επάνω και τα πράσα να πάνε κάτω.
Μην ρίξετε από την αρχή νερό γιατί τα πράσα βγάζουν αρκετό από μόνα τους.Γυρίστε τα κανά δύο φορές και αφήστε τα τα βράσουν όλα μαζί, Αν δείτε ότι δεν έχουν αρκετό νερό μπορείτε να προσθέστε ζεστό νερό ή ζωμό κρέατος. Εγώ πρόσθεσα λίγο νερό και τον χυμό από ένα λεμόνι - είμαστε του ξινού με το γιο μου.
Προς το τέλος βάζετε αλάτι και πιπέρι.
Μπορείτε να κάνετε και αβγολέμονο αν θέλετε.



31 Οκτωβρίου 2012

Εβδομάδα μητρικού θηλασμού

Παρά τις αδιαμφισβήτητες αποδείξεις ότι ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός προφυλάσσει από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία, τα παγκόσμια ποσοστά μητρικού θηλασμού έχουν παραμείνει σχετικά στάσιμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αυξανόμενα από 32% το 1995 σε 39% το 2010.

Με σύνθημα «Κατανοώντας το Παρελθόν - Σχεδιάζοντας το μέλλον» ξεκινά η Παγκόσμια εβδομάδα μητρικού θηλασμού, από 1-7 Νοεμβρίου, με στόχο την ενημέρωση και προαγωγή του. Παράλληλα το «Δίκτυο των Ομάδων Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας» προσκαλεί τις μητέρες και όχι μόνο, να βρεθούν την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012 στον 3ο Πανελλαδικό Ταυτόχρονο Θηλασμό, που θα πραγματοποιηθεί 11-13 το μεσημέρι σε 28 πόλεις που συμμετέχουν στο Δίκτυο.

Οι πόλεις που συμμετέχουν είναι Αθήνα,Αμοργός, Βόλος, Βέροια, Ζάκυνθος, Ηράκλειο, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Καβάλα, Καλαμάτα, Καρδίτσα, Κεφαλλονιά, Κιλκίς, Κομοτηνή, Κόρινθος, Λαμία, Λάρισα, Μύκονος, Ξάνθη, Πάτρα, Πρέβεζα, Ρέθυμνο, Ρόδος, Σέρρες, Σύρος, Τρίκαλα, Χαλκίδα, Χανιά.

Ειδικότερα στην Θεσσαλονίκη ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος θα πραγματοποιήσει φθινοπωρινό  παζάρι την Κυριακή 4 Νοεμβρίου,  από τις 11πμ έως τις 4μμ, στον παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο «Κοκκινοσκουφίτσα» στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Ο Σύνδεσμος βασίζεται στην οικονομική υποστήριξη όλων όσων θεωρούν το έργο του σημαντικό, για να συνεχίσει να υπάρχει και να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Οποιαδήποτε συνεισφορά σας στην επιτυχία αυτής της εκδήλωσης, θα αποτελέσει πολύτιμη συμβολή στο έργο του Συνδέσμου.

Αν έχετε μεταχειρισμένα, αλλά σε καλή κατάσταση, παιχνίδια, ρούχα για βρέφη, μωρά, παιδάκια και έγκυες, βιβλία για παιδιά και μαμάδες, και άλλα αντικείμενα για τη μεταφορά των μωρών (καροτσάκια, ρηλάξ, αλλαξιέρες, πόρτ-μπεμπέ), και θέλετε να τα χαρίσετε στο Παζάρι, μπορείτε να τα φέρετε στο χώρο του παιδικού σταθμού το Σάββατο 10:00-13:00.

Στο παζάρι οι γονείς μπορούν να απολαύσουν, σε χαμηλές τιμές, μπουφέ με σπιτικά εδέσματα, γλυκά και ποτά, χειροποίητα είδη, ρούχα από δεύτερο χέρι, βιβλία, αντικείμενα και παιχνίδια για βρέφη και παιδιά, λαχειοφόρο αγορά με δώρα για όλη την οικογένεια.

Τα παιδιά θα συμμετέχουν σε θεατρικά, μουσικά και δημιουργικά δρώμενα με την Εύα Ιεροπούλου & το συγκρότημα Family Sound Machine, την Λήδα Βαρβαρούση και την Εταιρία θεάτρου «Μικρός Βορράς». Παράλληλα, οι γονείς θα συζητήσουν και θα ενημερωθούν γύρω από το θηλασμό, πίνοντας καφέ με τις Συμβούλους. 

 Ο Σύνδεσμος Θηλασμού Ελλάδος - La Leche League Greece είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο που εκπροσωπεί τον Παγκόσμιο Οργανισμό La Leche League International (www.llli.org), την παλαιότερη και μεγαλύτερη οργάνωση υποστήριξης του θηλασμού στον κόσμο. Το Σύνδεσμο εκπροσωπούν ειδικά εκπαιδευμένες μητέρες, που μοιράζονται την εμπειρία και τις γνώσεις τους για το θηλασμό, με μητέρες που θέλουν να θηλάσουν τα παιδιά τους, προσφέροντας εθελοντικά στήριξη και πληροφόρηση.



30 Οκτωβρίου 2012

Τα κοράκια της δυστυχίας

Είναι απίστευτο πόσο εμείς οι άνθρωποι ενδιαφερόμαστε για την δυστυχία του άλλου και πόσο μας αρέσει να βάζουμε αυτή την δυστυχία στα δικά μας καλούπια.

Δεν το είχα σκεφτεί καθόλου ότι βρέθηκαν δίπλα μου άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή μου έτυχε το αναπάντεχο.Όχι από ενδιαφέρον για μένα αλλά επειδή ο πόνος μου τους τράβηξε και ήταν περίεργοι πως το αντιμετωπίζω ή στην χειρότερη γιατί δεν το αντιμετωπίζω με τον δικό τους τρόπο. Και το χειρότερο είναι πως περιμένουν στην γωνία είτε να "πέσω" είτε να βρουν ευκαιρία για επικρίσεις για το πως αντιμετωπίζω το θάνατο.

Είναι όλοι αυτοί που έχουν ένα πικρόχολο χαμόγελο , που σου χτυπάνε την πλάτη δήθεν συμπονετικά, είναι αυτοί θα με μια κουβέντα τους θα προσπαθήσουν να σε κάνουν χάλια "εις μνήμην".
 
Δυστυχώς για αυτούς δεν είμαι το τυπικό παράδειγμα ανθρώπου που θα  με δουν να σέρνομαι στα πατώματα και να χτυπιέμαι. Δεν το έχω βρε αδερφέ έτσι είμαι.Και δεν το επιτρέπω και στον εαυτό μου.

Βέβαια αρχίζω και το βλέπω στα μάτια τους και στον τρόπο τους πως τους χαλάω λίγο την εικόνα επειδή είμαι έτσι.Επειδή δεν είμαι η τεθλιμένη χήρα , επειδή αρχίζω και βγάζω τα μαύρα ,επειδή ξέρουν ότι δεν μπορούν να με ρίξουν εύκολα με τις κουβεντούλες τους και τα βλέμματά τους αλλά επειδή στην τελική ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΉΣΩ.

Και δεν θέλω να κρύβομαι πίσω από δήθεν. Δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω και τώρα.

Ναι, προσπαθώ να βάλω την ζωή μου σε μια τάξη, ναι θέλω να κάνω όνειρα για το μέλλον , να προχωρήσω. Μπορεί για κάποιους να είναι πολύ νωρίς αλλά δεν έχουν αυτοί να αντιμετωπίσουν την δική μου πραγματικότητα ούτε έχουν την πρωτοκαθεδρία στον πόνο.Αλλά μάλλον πρέπει να είμαι μόνιμα αναμαλιασμένη  με μαύρα , με χάλια διάθεση και μόνιμα με κλαμένα μάτια για να τους αποδείξω ότι πονάω και εγώ.Πριτςςςςςς δεν σφάξανε.

Τελικά είναι δύσκολο για τους άλλους να με βλέπουν καλά.Είναι μάλλον στην φύση των ανθρώπων να ασχολούνται  με τους άλλους όταν υπάρχει πόνος - δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Και λέω να ασχολούνται γιατί στην δική μου περίπτωση  μόλις ψιλοσυνήλθα, άρχισαν να κοιτάνε με μισό μάτι και είναι έτοιμοι για επικρίσεις .Σαν τα κοράκια που μόλις δουν κουφάρι ορμάνε να το κατασπαράξουν.Εκεί βλέπεις το μεγαλείο του κουτσομπολιού και του θεατρινισμού.

Όσο ήμουν πολύ χάλια είχαν ένα συμπονετικό λόγο να πουν και να μου δώσουν δήθεν κουράγιο. Λέξεις κενές απλώς για να λέγονται και ουσία μηδέν.

Βέβαια για να πω την αλήθεια δεν ξέρω ποιοι είναι καλύτεροι τα κοράκια της δυστυχίας ή οι δήθεν φίλοι και  γνωστοί που εξαφανίστηκαν

Όπως και να' χει εγώ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΉΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΖΉΣΩ όπως θέλω εγώ και όχι μέσα στα καλούπια που θέλουν αυτοί.

Λυπάμαι αλλά λάθος πόρτα χτυπήσατε.



22 Οκτωβρίου 2012

Χρωματο πασαλείματα

Πόσες φορές δεν βλέπουμε διάφορες ιδέες σε blog  και θέλουμε να τις αντιγράψουμε αλλά στο τέλος μένουμε εκεί? Ε λοιπόν αποφάσισα να το αλλάξω αυτό και να " ξεκουνηθώ " λιγάκι. 
Για να κάνω λίγο πιο σαφές το ασαφές. Τις προάλλες πέτυχα το www.playcreateexplore.com/  ένα blog με πολλές ιδέες για τα μικρά μας και πως να περάσουμε δημιουργικά το χρόνο μαζί τους. Γιατί μεταξύ μας αρχίζω και στερεύω από ιδέες - όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι.

 Και έτσι αποφάσισα να ξυπνήσω την δημιουργικότητα του μικρού μου.

Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να χρωματίσουμε το γάλα του για να μην πάει χαμένο μια και δεν ήθελε να το πιει. Οπότε ευκαιρία να παίξουμε με αυτό. 
Πρόσθεσα μερικές σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής και ιδού τα αποτελέσματα.




Αφού ανακάτεψε για πολύ ώρα και πρόσθεσα και ξαναπρόσθεσα χρώμα είπα να κάνω αλλαγή.
Πήρα αλεύρι και έκανα ένα κουρκούτι απλό. Μετά πρόσθεσα πάλι χρώμα.




Στο τέλος πρόσθεσα και κομμάτια από βαμβάκι. Εκεί έγινε το έλα να δεις. Τα μαλλιά , τα μούτρα , τα ρούχα όλα πασαλείφτηκαν. Αλλά ήταν ωραίαααααααα!!!!!!





Το επόμενο βήμα θα ήταν να παίρναμε τα χρωματισμένα κομμάτια βαμβάκι και να τα βάζαμε στο φούρνο για 45 λεπτά για να γίνουν σκληρά μπαλάκια.
Την επόμενη φορά θα το κάνουμε με περισσότερα χρώματα και φορώντας και στολή εργασίας.

Πάντως το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία μια και ο μικρός το καταευχαριστήθηκε και περάσαμε μιάμιση ώρα δημιουργικά.

Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν.


11 Οκτωβρίου 2012

Επέτειος γάμου

Σαν σήμερα , Οκτώβριος 2008 , τον κατάφερα βρε παιδιά!! Παντρευτήκαμε.
Είκοσι δύο χρόνια  γνωριζόμασταν ξεκινήσαμε σαν φίλοι αλλά πάντα υπήρχε μια χημεία μεταξύ μας. Και όλο και κάτι συνέβαινε και δεν ήμασταν μαζί. Χαθήκαμε , ξαναβρεθήκαμε , ξαναχαθήκαμε και τελικά το πήραμε απόφαση από το 2006 είμασταν μαζί.

Αποφασίσαμε να παντρευτούμε και θέλαμε και οι δύο ο γάμος να είναι ένα πολύ μεγάλο γλέντι με πολύ νταβαντούρι - έτσι είμασταν και οι δύο αλλά κυρίως γιατί γουστάραμε να το γλεντίσουμε.

Είχαμε απ' όλα.

Είχαμε γλέντι προ του γάμου που μου φέρανε το νυφικό με την απαραίτητη "πληρωμή" για να πάρω το νυφικό.Όλο αυτό με συνοδεία από όργανα και ένα γλέντι που έγινε  έξω από το σπίτι μου στον δρόμο.

Είχαμε όργανα την ώρα που ντυνόμουνα.

Είχαμε νταλίκες - ο γαμπρός εμφανίστηκε με συνοδεία από τρεις νταλίκες .


Πήγα ποδαράτη στην εκκλησία ευτυχώς είναι κοντά με συνοδεία όργανα - αχ τα πόδια μου τώρα που το σκέφτομαι.
Είχαμε υπερπαραγωγή την τελετή του γάμου. Μας πάντρεψαν 3 παπάδες και ένα μητροπολίτης - προσφορά του καταστήματος ( έτσι είναι αν έχεις τα μέσα).

Μια κουμπάρα τρελή που μας πότιζε ουίσκι αντί για νερό από το μπουκάλι μετά την τελετή.

Είχαμε μια φωτογράφηση στο Magic Park στην Θεσσαλονίκη που κοντέψαμε να αφήσουμε τα κοκαλάκια μας εκεί γιατί από την κούραση που είχαμε κάποια στιγμή αρχίσαμε να τρέμουμε και σερνόμασταν.

Είχαμε ένα γλέντι τρελό. Μια είσοδος με Scropions - Here i am - και στην συνέχεια τρελός χορός χωρίς παπούτσια φυσικά. Μέχρι και ο Γιώργος  χόρεψε  που το μόνο που χόρευε ήταν καρεκλάτο


Και μετά από το γλέντι και την κρασοκατάνυξη σουπίτσα για να στρώσει το στομάχι σε σπίτι φίλων.

Να μην μιλήσω για την πρώτη νύχτα του γάμου.Πιάσαμε από έναν καναπέ γιατί στην κρεβατοκάμαρα είχε μείνει το κρεββάτι στρωμένο με τα ρύζια και τα κουφέτα και κοιμηθήκαμε σε χρόνο τ-τ.


Και φέτος την γιορτάζω την επέτειό μας παρέα με φωτογραφίες του.Ούτε να βαρεθεί ο ένας τον άλλον δεν προλάβαμε. Τόσο νωρίς έφυγε.Την γιορτάζω δίπλα σε ένα μαρμάρινο κουτί με καντήλια και κεριά και σκέφτομαι πόσο μου λείπει και πράγματα είχαμε να κάνουμε που δεν θα γίνουν ποτέ.

Από εχθές το βράδυ ένα μόνιμο βούρκωμα και ένας κόμπος στο λαιμό.Αξίζει άραγε να θυμάμαι τέτοιες μέρες και να πληγώνομαι τόσο πολύ? Αλλά πάλι δεν μπορείς να κάνεις απλώς ένα delete και να σβήνεις πράγματα από την μνήμη.

Όμως πονάει πολύ.




28 Σεπτεμβρίου 2012

Αίθουσες δικαστηρίων

Άκουγα για δικαστήρια και στο μυαλό μου είχα κάτι φοβερό - φόνους , λωποδύτες , κακουργήματα, ληστείες, φόνους.Τα δικαστήρια ήταν συνυφασμένα με κάτι πολύ κακουργηματικού χαρακτήρα που δεν έχει σχέση με μένα. Και όμως υπάρχουν τόσες υποθέσεις απλές που πρέπει να παρεβρεθείς σε ένα δικαστήριο.

Πως τα φέρνει η ζωή και τσουπ βρίσκεσαι σε αίθουσα δικαστηρίου.Πως θα τα πεις ,τι θα κάνεις , τι εντύπωση θα δώσεις. Μάθημα κανονικό.

Οι αίθουσες δικαστηρίων ? Φέρτε στο μυαλό σας ελληνική ταινία του '60 όπως η  Βουγιουκλάκη στην ταινία " Η Σοφερίνα". Όπως ακριβώς είναι στην ταινία έτσι είναι οι αίθουσες σήμερα των δικαστηρίων. Καφέ καρέκλες ξύλινες , με ημικυκλική πλάτη . Το μόνο που ξεχωρίζει εκεί μέσα είναι η  καρέκλα του δικαστή που είναι πιο μεγάλη.Ξύλινα κάγκελα για χωρίζουν το ακροατήριο από την έδρα και τις θέσεις των δικηγόρων.

Δυστυχώς όμως όταν ήρθε η ώρα για να ξεκινήσει η διαδικασία δεν μου θύμισε και τόσο δικαστήριο. Περίμενα περισσότερο σεβασμό - είσαι σε αίθουσα δικαστηρίου και πρέπει να δείχνεις σεβασμό στους θεσμούς . Τι να σας πω ? Μόνο σεβασμό δεν μου θύμισε το όλο σκηνικό.

Όλοι μαζί οι δικηγόροι μπροστά στην έδρα ένα μπούγιο. Γιατί ρε παιδιά όλοι μαζί εκεί μπροστά? Τι χάλι είναι αυτό?
- Δεν ακούμε γι' αυτό είμαστε όλοι εκεί μπροστά 

Εγώ μάλλον έχω βιονικά αυτιά γιατί άκουγα κανονικά.

Και δεν συζητάω για το dress code. Δικηγόρος με εμφάνιση λες και πήγαινε στα μπουζούκια, αξυρισιά με ανοιχτό πουκάμισο, μίνι φούστα με δωδεκάποντο.

Που πάτε ρε? Εδώ δικαστήριο. Λίγο σεβασμό ρε παιδιά. Τι είναι αυτό το χάλι!!

Με ενόχλησε πολύ το όλο σκηνικό και βέβαια είδα και τις συνθήκες που αποδίδεται η ελληνική δικαιοσύνη. Σε άλλο γραφείο - καμαρούλα μια σταλιά κανονικά - στριμωγμένοι γραμματέας , πταισματοδίκης και μάρτυρες. Και βέβαια στα γραφεία τους στοίβες οι δικογραφίες γιατί δεν έχουν που να τις βάλουν - μια μικρή ντουλάπα που υπήρχε  ήταν γεμάτη.

Συγκλονιστική εμπειρία και όλα αυτά μια μέρα που υπήρχε και απεργία. Δεν θέλω να φανταστώ τι γίνεται τις υπόλοιπες μέρες.

Πάντως είναι απίστευτη εμπειρία και δυστυχώς η επίσκεψη μου στους χώρους αυτούς μόλις άρχισε. Δυστυχώς πρέπει να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Και αυτό μου το τεκμηριώνει ένας δικαστής ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι και άνθρωπος.Και φανταστείτε να ξυπνήσει αυτός ο άνθρωπος στραβά το πρωί και να πρέπει να βγάλει απόφαση! Εκτός από το γράμμα του νόμου που πρέπει να ακολουθήσει, έχουν στο μυαλό τους και μια εικόνα και μια αίσθηση που τους έχει μείνει από την ακροαματική διαδικασία. Έχει μείνει το φαίνεσθαι!

Και φανταστείτε στο τέλος να μου πουν  ότι είμαι ελέφαντας. Εκεί αρχίζουν τα μεγαλύτερα πανηγύρια γιατί τώρα απλώς είμαι για τα πανηγύρια.





17 Σεπτεμβρίου 2012

Τα Σαββατοκύριακα της μοναξιάς

Μετά τη κατάρρευση  - που ελπίζω ότι ήταν ο πάτος - αρχίζω σιγά σιγά να προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου.
Αλλά έχουμε ένα νέο συναίσθημα που χτυπάει την πόρτα. Τόσο μαύρο, τόσο θλιβερό,τόσο πνιχτό - η μοναξιά.

Το λογικό είναι να περιμένεις να έρθει Παρασκευή μεσημέρι να τελειώσεις από την δουλειά για να πας στο σπίτι σου για περάσεις ένα Σαββατοκύριακο χαλαρό.

Εγώ πλέον δεν θέλω .Το είδα αυτό το Σαββατοκύριακο , που ήταν και ο καιρός χάλια , κάτι και ο μικρός λίγο συναχωμένος και μείναμε κλεισμένοι. Κάναμε προπόνηση για τον χειμώνα , για τον πολύ βαρύ χειμώνα που μας περιμένει.

Μέχρι το Σάββατο το μεσημέρι όλα πήγαιναν καλά. Δουλειές στο σπίτι , κάτι τα εβδομαδιαία ψώνια στο σούπερ μάρκετ αλλά μετά.......

Μόνη στο σπίτι με ένα παιδί να ζητάει όλη την προσοχή σου, τα κουράγια σου και την διάθεσή σου.Πόσο δύσκολο τελικά είναι! Και μια πέτρα να σου πλακώνει το στήθος.Είμαι μόνη, μόνη , μόνη.Πόσο άσχημο και βαρύ αυτό το συναίσθημα.Πόση πίκρα και μαυρίλα μπορεί να κρύβει η μοναξιά.Και πόσο κουράγιο να έχει κάποιος για να το αντέχει και να κάνει τα στραβά μάτια σε αυτό το συναίσθημα.

Είναι πολύ τραγελαφικό πλέον ότι μου λείπουν απλά πράγματα του άντρα μου.Η μυρωδιά του, η παρουσία του, η μορφή του. Πόσο δεδομένα τα θεωρούμε όλα αυτά τα πολύ απλά πράγματα και δεν δίνουμε σημασία.Ακόμα και όταν κοιμόταν ήξερα ότι ήταν εκεί - υπήρχε.

Τώρα μια μόνιμη κούραση με κατακλύζει και σωματική και ψυχική. Δύναμη,κουράγιο,δύναμη, κουράγιο αυτά λέω συνέχεια μέσα μου αλλά συνεχώς το μάτι στο ρολόι για να περάσει η ώρα, που όμως δεν περνάει εύκολα. Να έρθει το βράδυ γρήγορα να απομονωθώ στο κρεβάτι ,αυτό τίποτα άλλο. Με ένα χαζοκούτι απέναντι μου να μου κάνει συντροφιά. Να αποβλακωθώ για να μην σκέφτομαι. Γίνεται όμως και μην αισθάνομαι?

Αυτή την μαυρίλα την σπάει ο μικρούλης μου με το γέλιο του , τη φωνή του , τα παιχνίδια του.Και όμως πάλι κάτι λείπει. Μου λείπει η συντροφικότητα , η αγκαλιά ακόμα και οι γκρίνιες μας.Κοιτάω τους τοίχους και όλα έχουν κάτι δικό του που άφησε πίσω.Και πόσα είναι αυτά που άφησε!
Αλλά η ώρα δεν περνάει. Λες και το κάνει επίτηδες και περνάει πολύ αργά.

Επιτέλους Κυριακή βράδυ. Να ετοιμαστούμε για την Δευτέρα για τον παιδικό και την δουλειά.
Επιτέλους τελείωσε το Σαββατοκύριακο.Νέα εβδομάδα ξεκινά αλλά στο τέλος της έρχεται πάλι Σαββατοκύριακο με μοναξιά.


12 Σεπτεμβρίου 2012

Η κατάρρευση

'Ηρθε και αυτή. Όχι θα με άφηνε!!

Μια πολύ απλή ίωση που σε κανονικές συνθήκες ίσως να μην με ενοχλούσε καθόλου, τώρα με τσάκισε.Από τη προηγούμενη Πέμπτη με τριγυρνάει αλλά δεν είχα δώσει την δέουσα σημασία.

Αφού δεν το πρόσεξα εγώ , με πρόσεξε αυτό.

Την Κυριακή το μεσημέρι ανεβάζω 39,6 και δεν έπεφτε με τίποτα.Άνετα τηγάνιζες αβγό στο κεφάλι μου!!Και ευτυχώς ξέσπασα. Ε, καλά μην φανταστείτε ότι τρελάθηκα και στο κλάμα αλλά έγινε και αυτό.Λυγμοί και αναφιλητά και να μην μπορώ καλά καλά να μιλήσω.
Ποιος εγώ? Ο βράχος ? όπως λένε όλοι . 
Έλα όμως που ο βράχος δεν είναι εύπλαστος και σπάει. Κρακ και τέλος.Και  μαζεύεις μετά πολλά μικρά και μεγάλα κομμάτια και άντε να τα κολλήσεις . Γίνεται?
Και τελικά είδα πως είναι να έχεις ανάγκη , πραγματική ανάγκη από ανθρώπους γύρω σου για βοήθεια γιατί απλά εσύ δεν έχεις κουράγιο. Αυτό που ίσως θεωρούσα κάποιες φορές αδυναμία στους άλλους και δεν καταλάβαινα πως γίνεται να μην μπορείς να συνέλθεις ,το ένιωσα.

Ήρθαν ευτυχώς φίλοι στο σπίτι για να μου κάνουν τις νοσοκόμες - ευτυχώς έχω φίλους.
Ήρθε και ο γιατρός στο σπίτι και με χαπάκωσε και σύστησε αυστηρή ξεκούραση για 5 μέρες. Ευτυχώς προς στιγμή έχω γλιτώσει τα αντικαταθλιπτικά.

Βέβαια η ξεκούραση δεν υπάρχει , διάρκεσε μόνο μια μέρα - αφού δεν έχω βοήθεια , το αγγουράκι όλο δικό μου.

Θέλω να πιστεύω ότι έπιασα τον πάτο - σαν αυτό που αναζητούμε στην ελληνική οικονομία - ώστε να μπορέσω να σηκωθώ και να ξανά ξεκινήσω.Επανεκκίνηση εδώ και τώρα αλλά πως . Πρέπει πρώτα να βρω που μπαίνει το κλειδί αλλά ακόμα ψάχνω.

Ευελπιστώ στον πάτο -  ρε που φτάσαμε να παρακαλάω να έχω πιάσει πάτο.
Πάει το έχασα ,το έκαψα. Μάλλον πρέπει να ζητήσω από τον γιατρό να μου αλλάξει τα χάπια.

Όπως μου είχε πει και μια μεγαλύτερη κυρία που έχει χάσει τον άντρα της 
"ξυπνάς το πρωί παίρνεις μια μεγάλη αναπνοή και ξεκινάς"


5 Σεπτεμβρίου 2012

Πότε αρχίζει ο θάνατος?

Ρητορική και μακάβρια ερώτηση.

Για τον εκλιπόντα δεν μπορούμε να πούμε και πολλά γιατί δεν ξέρουμε. Ίσως την μοιραία στιγμή , ίσως μετά από λίγο, ίσως τελικά να μην υπάρχει θάνατος παρά μόνο μια ψευδαίσθηση των αισθήσεών μας. 

" Μέσα στον κόσμο των ανθρώπινων ψευδαισθήσεων μας, αυτό που θεωρούμε ως γέννηση, εξέλιξη, θάνατο, δεν  είναι παρά μια διαδικασία εμφάνισης, εξέλιξης και φθοράς της ύλης. Αυτό όμως που οι ανθρώπινες  αισθήσεις, αντιλαμβάνονται ως ύλη, δεν είναι παρά το ζευγάρωμα δύο ψευδαισθήσεων μας, του χώρου και του  χρόνου. Χώρος, χρόνος και ύλη δεν αποτελούν παρά κομμάτι ενός ονείρου που διαρκεί όσο αυτό που  ονομάζουμε, διάρκεια της ζωής μας. Οι αισθήσεις μας, δεν είναι παρά τα όργανα που συντηρούν τη  διάρκεια...
του ονείρου μας. Η ύλη σιγά σιγά ξεθωριάζει σαν όλες τις ονειρικές εικόνες και μαζί της  ξεθωριάζουν και οι αισθήσεις που τις συντηρούν. Τότε το όνειρο τελειώνει και μια καινούργια μέρα  ξημερώνει. Μια μέρα άχρονη και άπειρη, μέσα στην αγκαλιά του πραγματικού πλέον σύμπαντος. - Μ. Δανέζης Χρόνος, γέννηση , θάνατος

Μου αρέσει πολύ η παραπάνω θεώρηση.Με βολεύει.

Μήπως αρχίζω και γίνομαι psycho?.

Όμως για όλους εμάς που είμαστε εν ζωή πότε αρχίζει ο θάνατος ενός προσώπου? Ιδού η απορία.

Για κάποιους ίσως την στιγμή που μαθαίνουν τα "νέα". Για άλλους περνάει το αρχικό σοκ και μετά  σκέφτονται ότι δεν θα τον ξαναδούν και πάει και τελείωσε.Για τους πολύ κοντινούς και συγγενείς ίσως πάρει λίγο χρόνο.

Για μένα ......
Στη αρχή ήταν το σοκ και δεν πολυκαταλάβαινα. Στην συνέχεια  ήμουν σε κατάσταση άρνησης και θυμού μέχρι πριν από λίγες μέρες. Οπότε η έννοια θάνατος ακόμα είναι κάτι που δεν έχω συνειδητοποιήσει καλά καλά. 
Ακόμα ελπίζω ότι θα ανοίξει η πόρτα και θα μπει ή θα ακούσω το αυτοκίνητό του να έρχεται.

Όσο περνάει ο καιρός όμως και "κρυώνει το θέμα " αρχίζω σιγά σιγά να συνειδητοποιώ τον θάνατο του. Βέβαια το λέω και ανατριχιάζω ακόμα.

Διαβάζω για τα στάδια του πένθους και δεν με βρίσκω πουθενά. Εκτός από το πρώτο στάδιο του θυμού και της άρνησης με τα υπόλοιπα δεν συμβαδίζω.Είμαι στο δεύτερο που αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι γίνεται και αρχίζει το κλάμα?, είμαι στο τρίτο των αναμνήσεων? Περίεργο πράγμα το ανθρώπινο μυαλό.

Τι μια είμαι εκνευρισμένη , την άλλη κάθομαι με τις αναμνήσεις όσο για το κλάμα ήρθε για λίγο και έφυγε. Μήπως είμαι για διερεύνηση από τον ψυχιατρικό κόσμο? 

Πάντως κάποιες φορές με πιάνω να είμαι ανυπόμονη να περάσω όλα τα στάδια του θρήνου ώστε να μπορέσω να συνεχίσω τη ζωή μου με τον μικρό και να γίνει ένα κακό όνειρο.

Λέω κακό όνειρο ε? Μάλλον ακόμα είμαι σε άρνηση.
Λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια.

Άρα ίσως ο θάνατος δεν έχει έρθει ακόμα σε μένα.





28 Αυγούστου 2012

Εις υγείαν φίλων και γνωστών

Προσπαθώντας να βάλω σε τάξη την νέα πραγματικότητα που έχω να αντιμετωπίσω πλέον, ανατρέχω πίσω σε εποχές καλές, πολύ παλιές και πολύ κοντινές.

Θυμάμαι πρόσωπα και καταστάσεις που έχω ζήσει με τον άντρα μου και χωρίς αυτόν. Θυμάμαι όσα κάναμε με τον άντρα μου και πόσος κόσμος ήταν γύρω μας. Πόσο κόσμο γνωρίσαμε , με πόσους γλεντούσαμε, με πόσους βρισκόμασταν κατά διαστήματα και με πόσους θέλαμε να βρεθούμε και τελικά για διάφορους λόγους δεν το καταφέρναμε ποτέ.

Πολυκοσμία!

Και ξαφνικά το μοιραίο και εμφανίζονται όλοι μαζί. Και εντυπωσιάστηκα το πόσοι πολλοί άνθρωποι τον ήξεραν , όλοι είχαν ένα καλό λόγο να πουν. Και ταυτόχρονα ξαφνιάστηκα γιατί κάποιους δεν περίμενα να τους δω.

Τι ειρωνεία!

Και όπως εμφανίστηκαν όλοι μαζί έτσι εξαφανίστηκαν σχεδόν όλοι  μαζί στα γρήγορα.

Συγγενείς που είστε? Αυτοί που είναι εδώ είναι του άντρα μου οπότε μάλλον να μην περιμένω πολλά γιατί εγώ είμαι η νύφη , η ξένη δεν περίμενα και πάρα πολλά να πω την αλήθεια.
Οι δικοί μου συγγενείς σχεδόν όλοι πολλοί μακριά, ελάχιστοι εδώ. Δεν ξέρω όμως ακόμα και αυτοί που είναι εδώ αν είναι από αυτούς που ήρθαν για να φύγουν ή να μείνουν.

Φίλοι , γνωστοί του που είστε? Ειδικά οι δικοί του φίλοι που τον είχαν θεό για τα θελήματά τους και τις δουλειές τους και τα γλέντια. Μόνο ένας εμφανίστηκε.Όλοι έχουν όμως να λένε τα καλύτερα ,δεν έχω παράπονο και  χτυπιούνται για τον άδικο χαμό του κολλητού και του φίλου.

Και όμως υπάρχουν άνθρωποι που είτε χαθήκαμε, είτε δεν είχαμε και τις πιο στενές σχέσεις το τελευταίο διάστημα και είναι δίπλα μου.Εκεί παραξενεύτηκα,απόρησα, χάρηκα, ενθουσιάστηκα μέσα στα μαύρα χάλια μου και τους ευχαριστώ. Και ευτυχώς είναι δίπλα μου και οι φίλοι μου.

Για όλους τους υπόλοιπους και ειδικά για εκείνους που συνεχίζουν να χτυπιούνται για τον άδικο χαμό του αλλά χωρίς καμία διάθεση να θέλουν να με πλησιάσουν δεν έχω να πω πολλά παρά μόνο να συνεχίσουν να μην με πλησιάζουν. Εγωιστικό? Ναι πολύ .

Εις υγείαν λοιπόν των φίλων και των γνωστών.
 



15 Αυγούστου 2012

Και ξαφνικά μόνη

Και ξαφνικά μένεις μόνη. Αναπάντεχα και πολλά γιατί.
Από οικογένεια γίνεσαι ξαφνικά μονογονεϊκή οικογένεια , χήρα , μόνη , χαμένη , να προσπαθείς να κρατηθείς , να ψάχνεις για απαντήσεις που ίσως ποτέ δεν πάρουν απάντηση.

Και τώρα τι?
Πως συνεχίζεις?
Πως τα βγάζεις πέρα με ένα παιδί μόνη?
Όλη η ζωή και τα όνειρα χαλάσματα.

Και ο πόνος εκεί.Ακόμα μουδιασμένη και σε άρνηση για τον θάνατο.
Θάνατος τι περίεργη λέξη.Είναι για άλλους όχι για μένα.
Και όμως μας χτύπησε την πόρτα και προσπαθώ να συμφιλιωθώ με το γεγονός - αν μπορεί να γίνει ποτέ αυτό.

Να κλάψω , να ξεσπάσω ακόμα δεν μπορώ. Ακόμα νομίζω πως έχει γίνει κάποιο λάθος και όλα θα γίνουν όπως πρώτα.

Τηλέφωνο στις 5:20 το πρωί από την τροχαία. πηγαίνετε στο νοσοκομείο.
Τρέχεις σαν παλαβή . Πας στα επείγοντα και σε κοιτάνε περίεργα.
" Το δεύτερο τροχαίο , περιμένετε το γιατρό να σας ενημερώσει"
"Λυπάμαι πολύ , δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα , ήταν ήδη νεκρός"

Μακάβριος διάλογος ή μάλλον μονόλογος του γιατρού.
Πιάνεται το στομάχι , όλα γυρίζουν. Αποκλείεται έχει γίνει λάθος, δεν μπορεί.
Απελπισμένα τηλέφωνα και να προσπαθώ να ψελλίσω τι έχει γίνει. Αλήθεια τι έχει γίνει?

Και μέχρι να καταλάβεις καλά καλά τι γίνεται μου φέρνουν τα πράγματα του.
"Μα έχει λάθος όνομα , έχει γίνει λάθος , λάθος "
Οι άλλοι όμως είναι σίγουροι ότι δεν έχει γίνει κάποιο λάθος. "Λυπούμαστε πολύ , κουράγιο , συλλυπητήρια"

Μέχρι να καταλάβω τι γίνεται σου τον φέρνουν στο σπίτι μέσα σε ένα κουτί.
Και πρέπει να καταλάβω το γιατί και να το αποδεχτώ? ΌΧΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.
Αλλά πρέπει να αποδεχτώ το τετελεσμένο.
Τι δυνατές λέξεις που υπάρχουν που δεν τις σκέφτεσαι σχεδόν ποτέ.
Θανατηφόρο, θάνατος , νεκρός, τετελεσμένο.
Σκατά δεν μπορώ να τις ακούω , ούτε τότε , ούτε τώρα.Θέλω να φωνάξω , να τσιρίξω αλλά δεν βγαίνει φωνή.

"Κουράγιο ο χρόνος είναι γιατρός και ο θεός είναι μεγάλος"
Χα χα, ειρωνεία. Δεν θέλω τέτοιο γιατρό ούτε τέτοιο θεό. Χάρισμα σας.

Αλλά κρατιέμαι , πρέπει να κρατηθώ δεν έχω επιλογή,για τον μικρό μου.

Και η ζωή συνεχίζεται αλλά πως?


27 Ιουλίου 2012

Acne face mapping ή αλλιώς ο χάρτης του προσώπου για την ακμή

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που βρήκα  εδώ σχετικά με το face mapping και την ακμή. Όλες μας έχουμε "συναντηθεί με την κυρία" στο παρελθόν ή ακόμα και τώρα.

Καταρχήν τι είναι το face mapping ή ελληνιστί ο χάρτης του προσώπου μας.Σύμφωνα με την κινέζικη ιατρική και την Αγιουβέρδα , το κάθε σημείο του προσώπου μας αντιστοιχεί και σε κάποιο σημείο του σώματός μας. Αναλύοντας σε ποιο σημείο βγάζουμε συνεχώς σπυράκια μπορούμε να βρούμε το πραγματικό πρόβλημα που έχουμε.
Πως σας ακούγετε ? Τρελό?

Έτσι έχουμε:

face mapping, acne, zits, pimple, spots, solutions, skincare, beauty, skin, face
από http://thebeautygypsy.com

 
1 & 2: Πεπτικό σύστημα — Φάτε λιγότερο επεξεργασμένα φαγητά κοινώς Goody's MacDonalds και τα λοιπά,καταναλώστε πολύ νερό .
3: Συκώτι — Κόψτε το ποτό ,τα λιπαρά και τα γαλακτοκομικά. Είναι επίσης στο σημείο που εμφανίζονται οι τροφικές αλλεργίες γιαυτό να έχετε το νου σας.Ελαφρά άσκηση και ύπνος βοηθούν στο πρόβλημα.
4 & 5 & 6 & 7: Νεφρά — Αφυδάτωση. Νερό , νερό , νερό.
6: Καρδιά — Ελέγξτε την πίεση σας και την βιταμίνη Β. Μειώστε τα καυτερά φαγητά και την κατανάλωση του κρέατος.
9 & 10: Αναπνευστικό σύστημα — Καπνίζετε? Είστε αλλεργικοί? Αν τίποτα από τα δυο δεν ισχύει κόψτε την ζάχαρη και ασκηθείτε.Προσθέστε στο καθημερινό σας διαιτολόγιο λαχανικά.Επίσης τα κινητά τηλέφωνα και τα μαξιλάρια ευθύνονται πολλές φορές για το πρόβλημα σε αυτήν την περιοχή του προσώπου λόγω βρωμιάς.
11 & 12: Ορμόνες — Εδώ είναι η υπογραφή των ορμονικών αλλαγών στο σώμα σας.Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για βοηθήσετε τον οργανισμό σας είναι να κοιμάστε αρκετά , να πίνετε πολύ νερό, να τρώτε πολλά λαχανικά και να γίνετε καλός καθαρισμός του προσώπου.Το "ξέσπασμα" σε αυτήν την περιοχή μπορεί να είναι και ένδειξη ωορρηξίας.
13: ΣτομάχιΑυξήστε την κατανάλωση ινών και πιείτε τσάι . Βοηθάει στην χώνεψη.
14: Αρρώστια — Τα σπυράκια είναι ακόμα μια ένδειξη ότι ο οργανισμός σας "παλεύει" κάποια λοίμωξη.

Την επόμενη φορά που θα βγάλετε σπυράκια προσπαθήστε να δείτε κάτω από το προφανές και διορθώστε το.Το πρόσωπο σας προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σας.

26 Ιουλίου 2012

Έξυπνες λύσεις για το σπίτι




Clever ideas: use a walnut to heal furniture scratches
από www.apartmenttherapy.com

Υπάρχουν γρατσουνιές στα ξύλινα έπιπλά σας? Τρίψτε απλώς ένα καρύδι στο σημείο  και ορίστε τα αποτελέσματα


ηλεκτρική σκούπα, vacuum lost objects
από www.instructables.com

Σας έπεσαν τα σκουλαρίκια ή κάποιο άλλο μικροαντικείμενο πίσω από το κρεβάτι ή από τον καναπέ?
Βγάλτε το πέλμα από την ηλεκτρική σκούπα και βάλτε ένα καλτσόν ώστε να κλείνει την τρύπα. Με αυτό τον τρόπο θα τραβήξει το μικροαντικείμενο που θέλετε χωρίς να το ρουφήξει η σκούπα.


 how to make heart-shaped eggs
από http://9gag.com/
 Κερδίστε τους σερβίροντας τα αυγά σε σχήμα καρδιάς. Για να πετύχει χρησιμοποιήστε ένα κομμάτι σκληρό χαρτόνι και το αυγό να το βάλετε αμέσως μόλις το βράσετε - προσοχή να είναι σφιχτό. Αφήστε το περίπου για 20 λεπτά και μετά καταπλήξτε τους.
Place a slice of bread on a cake to keep it fresh overnight
από http://bakedbree.com
Βάλτε μια φέτα ψωμί πάνω από το κέηκ που ψήσατε. Έτσι θα το κρατήσετε μαλακό και αφράτο σε αντίθεση με το ψωμί που θα γίνει σαν πέτρα. Μην ρωτήσετε πως γίνετε αυτό  είναι ένα μυστήριο.
 
 Make your own air freshener

από www.theburlapbag.com
Κάντε το δικό σας αποσμητικό χώρου.Απλά σε ένα βαζάκι βάλτε σόδα και μερικές σταγόνες από το αιθέριο άρωμα  του θέλετε .Κατά διαστήματα ανακατέψτε το και έχετε το δικό σας αρωματικό χώρου.

Clever idea: muffin pan craft storage
από http://familyfun.go.com

Ένας έξυπνος τρόπος για να έχετε πάντα τακτοποιημένα τα μολύβια , ψαλίδια ,πινέλα,μαρκαδόρους Απλώς κολλήστε στην βάση του ποτηριού αυτοκόλλητο μαγνήτη ή βάλτε μέσα στο ποτήρι έναν μικρό μαγνήτη . Έτσι μένει το ποτήρι στη θέση του.




25 Ιουλίου 2012

Πολύχρωμο μωσαϊκό από ζελέ


Mosaic Dessert Jello Bars
kraftbands.com
Μια δροσιστική ιδέα και απλή για το καλοκαίρι είναι το ζελέ. Για να εντυπωσιάσετε λίγο παραπάνω του καλεσμένους σας - για να μην αρχίσουν τα σχόλια " σιγά τι μας κέρασε ένα ζελέ, σιγά τα αυγά" (συνήθως εμείς οι γυναίκες κάνουμε τέτοια σχόλια) μπορείτε να το κάνετε σαν μωσαϊκό πολύ εύκολα και πολύ απλά - ακόμα και αν δεν το έχετε καθόλου με την μαγειρική και τα γλυκά.

Χρειαζόμαστε
  •  2 - 3 πακέτα ζελέ ότι σας αρέσει - να είναι απλώς διαφορετικό χρώμα για να γίνει πολύχρωμο.
  • Ζελατίνη διάφανη
  • 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
  • 1 1/2 ποτήρια νερό
Κάνετε τα ζελέ όπως περιγράφονται στις οδηγίες πάνω στα κουτιά και τα βάζετε στο ψυγείο για να γίνουν.Βάζετε την ζελατίνα σε κρύο νερό για να μαλακώσει και στη συνέχεια προσθέστε 1 1/2 ποτήρια ζεστό νερό και ανακατέψτε καλά για να διαλύθεί η ζελατίνα .Προσθέστε το ζαχαρούχο γάλα και ανακατέψτε.

Βγάλτε τα ζελέ από το ψυγείο και τα κόψτε τα  σε κομμάτια σε ότι σχήμα θέλετε , τετράγωνα, τρίγωνα  ότι σας αρέσει.Βάλτε τα σε ένα τετράγωνο πυρέξ, ταψάκι, φόρμα ότι έχετε και περιχύστε από πάνω την ζελατίνα με το ζαχαρούχο γάλα. Βάλτε το στο ψυγείο για να σφίξει. 

Στη συν'εχεια το βγάζετε από το ψυγείο και το κόβετε σε μπάρες και σερβίρετε.

Έτοιμο απλά, γρήγορα και το αποτέλεσμα εντυπωσιακό.


23 Ιουλίου 2012

Marissa Mayer - η σούπερ γυναίκα

Την προηγούμενη βδομάδα έγινε μεγάλη είδηση η "ακριβή μεταγραφή" της Marissa Mayer από την Google στην Yahoo.H 37άχρονη Marissa Mayer είναι πλέον στο τιμόνι της Yahoo κερδίζοντας περισσότερα από 20εκ.δολάρια το χρόνο.

Εκτός από μια ακριβή μεταγραφή που έχει να κάνει με του γίγαντες Google και Yahoo το πιο ενδιαφέρον για μένα ήταν πως η εν λόγω κυρία διανύει τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Ενώ εδώ η είδηση της εγκυμοσύνης στον εργασιακό χώρο είναι κάτι σαν κακό σπυρί - έτσι αντιμετωπίζονται οι περισσότερες έγκυες από τα αφεντικά - η Yahoo δεν δίστασε να την βάλει στο "τιμόνι " της.
Η γυναίκα είναι αστέρι , υποκλίνομαι τι άλλο να πω.(Παθαίνω μια παράκρουση όταν διαβάζω και ακούω τέτοιες ειδήσεις) Είναι στην ηλικία μου (εγώ πήρα μάλλον λάθος στροφή) και ήδη είναι CEO στη Yahoo, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Wal - Mart , του μουσείου σύγχρονης τέχνης του Σαν Φρανσίσκο, του μπαλέτου της Νέας Υόρκης (δεν ξέρω αν υπάρχουν και άλλα) Είναι η ηρωίδα μου!

Αρχίζοντας όμως να το αναλύεις το θέμα έρχεται και μια δεύτερη εικόνα.Η σκληρά εργαζόμενη γυναίκα που δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ - στην περίπτωση της Mayer ίσως και μέχρι το άλλο πρωί. Όσο αφορά για την εγκυμοσύνη το πιο πιθανό είναι ότι θα δουλεύει κατά την άδεια που θα πάρει ( πόση άδεια άραγε να εννοεί ?)

Και εκεί αρχίζει και ξεφουσκώνει το παραμύθι.Ναι εντάξει όλες μας θα θέλαμε λίγο πολύ τη ζωή της Marissa Mayer - μια γυναίκα έξυπνη που με πολύ δουλειά γίνεται το αφεντικό της Yahoo, με τρελό χρήμα και αναγνωρισιμότητα και ένα σύμβολο για τις γυναίκες που σαν έγκυος δεν της σταμάτησε τίποτα και κανείς.

Δεν ξέρω όμως πόσες από εμάς θα βάζαμε πρώτη προτεραιότητα την δουλειά και μετά όλα τα άλλα. Ίσως είναι ένας τρόπος ζωής που συνηθίζεις. Αλλά για να πω την αλήθεια θα ήθελα να την δω όταν με το καλό γεννήσει τι κάνει με το παιδί. Γιατί η δουλεία ειδικά σε τέτοιες θέσεις δεν σταματάει ποτέ.

Πως μπορείς να συνδυάσεις καλά μια τέτοια θέση με το νέο ρόλο της μητρότητας και να είσαι και στα δυο εξίσου καλή εώς πολύ καλή? Μπορεί να γίνει αυτό? Μπορείς να είσαι ταυτόχρονα η σούπερ επιχειρηματίας, σούπερ γυναίκα και σούπερ μαμά?

Δεν ξέρω αν μπορώ να απαντήσω σε κάτι τέτοιο.Αυτό που μπορώ όμως να  πω με σιγουριά είναι ότι όλες οι γυναίκες μπορούν να είναι και μητερές αλλά παράλληλα και πολύ αποδοτικές στην δουλειά τους.Στην τελική είναι μια ηρωίδα για όλες μας και νιώθω περήφανη που μια γυναίκα στο έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της κατάφερε να κατακτήσει μια τέτοια θέση.



19 Ιουλίου 2012

Κούραση και μόνο κούραση

Έτσι αισθάνομαι τον τελευταίο καιρό. Μια μόνιμη κούραση .Στην αρχή ήταν τα δόντια του μικρού , μετά ήρθε η πρώτη του γρίπη που κράτησε αρκετά με τις μυξούλες, τον πυρετό και τον βήχα. Και βέβαια όλο αυτό το διάστημα η μαμά δεν κοιμόταν καλά. Κομμάτια από εκεί , ένα το κρατούμενο.

Με κολλάει και εμένα ο μικρός - φανταστείτε τι χειμώνα θα περάσω με τις παιδικές αρρώστιες που θα περάσω - δεύτερο κρατούμενο. Δεν φτάνει αυτό, απ' ότι φαίνεται θέλει να το γυρίσει σε ιγμορίτιδα αν δεν έχει γίνει ήδη δηλαδή με μια μύτη βουλωμένη και ένα διαολεμένο μόνιμο πονοκέφαλο.Θα τις περάσω πολύ άσχημα τις παιδικές αρρώστιες όπως φαίνεται.

Δεν φτάνουν όλα αυτά αποφασίσαμε να κάνουμε και μια μεταβίβαση. Τρέχα εδώ , μάζεψε χαρτιά πλήρωσε.Ακριβό σπορ οι δικηγόροι και οι συμβολαιογράφοι.

Και η χαρτούρα να συνεχίζεται με τα χαρτιά για το ΕΣΠΑ. Ταυτότητα, φορολογική δήλωση, βεβαιώσεις , κάντα γνήσια , βάλε σφραγίδες , χαρτιά εδώ, χαρτιά εκεί.Πάλι καλά που δεν ζήτησαν καμιά βεβαίωση ότι δεν είμαι ελέφαντας.

Και μαζί με όλα αυτά και μια δικαστική υπόθεση που τώρα ξεκινάει για αμαρτίες άλλων και θα πάει για πάρα πολύ καιρό. Νεύρα κρόσσια δεν το συζητάω.

Βαρέθηκα , κουράστηκα , είμαι ένα βήμα πριν τα πατώματα.Αλλά πρέπει να αντέξω.Πόσο βαρύ αυτό  το πρέπει. Είναι ίσως η πρώτη φορά που μου είναι τόσο δύσκολο και τόσο βαρύ.

Μια μαμά όμως έχει άλλη επιλογή?